අරුණි ශපීරෝ‍ වෙතින්

ට්‍රිවියා සඳහා වෙන් වූ රාත්‍රියක්

Posted in Uncategorized by arunishapiro on ජූලි 29, 2014

IMG_1181

පඩියේ අගය සේ ම බඩුවේ හෝ සේවයේ අගයේ ද ඒවායේ ගණුදෙනුකරුවන් විසින් එකඟ වෙන මිලක් අනුව හුවමාරුවක් වෙයි ද, එවිට ඒවායේ වටිනාකම ද ක්‍රමයෙන් ඉහළ යයි. ඉහළ වේතන, අනගි භාණ්ඩ සහ සේවාවන් වෙළඳපොලේ නිරතුරුව දකින්නට ලැබේ. මේ සත්‍යය වටහා නොගන්නා අයට ද එවැනි අනගි වෙළඳපොලක පාරිභෝගිකයන් වීමට ඉඩකඩ ලැබීම යනු දේශපාලනඥයන් මෙන් නොව වෙළඳපොල යනු පුද්ගලයාගේ දැක්ම අනුව විනිශ්චයක් නොදෙන යාන්ත්‍රණයක් බව කදිමට කියා පාන්නකි.

ව්‍යාකරණ, තර්ක ශාස්ත්‍රය සහ වාග්ලංකාරය යන තුන එකතු වූ ට්‍රිවියා (trivia) යනු මූලික අධ්‍යාපනයේ මාතෘකා විය. පුරාතන රෝමයේ පාරවල් තුනක් හමු වූ ස්ථානයකට ද ඒ නම වැටී තිබුණා යැයි සැලකේ.

1960 දී විශ්ව විද්‍යාල සිසුන් විසින් එකිනෙකා සමඟ ප්‍රශ්න පිළිතුරු තරඟ පැවැත්වූහ. 1965 දී ඒ ගැන පුවත්පතකට ලිපියක් ලියූ එඩ් ගුඩ්ගෝල්ඩ් සහ ඩෑන් කාලින්ස්කි දෙදෙනා ට්‍රිවියා තරඟ සංවිධානය කළහ.

1976 දී ෂැරොන් බර්න්ස් සහ ටොම් පෝටර් යන දෙදෙනා එංගලන්තයේ දී පබ් යනුවෙන් හැඳින්වෙන ආහාර සහ මත්පැන් අලෙවි කරන අවහන්හල් සඳහා පබ් කුවිස් (pub quiz) නොහොත් එවැනි අවන්හලක දී සිද්ධ වෙන සාමාන්‍ය දැනීම තරඟ සඳහා ප්‍රශ්න මාලා සැකසූහ. ඒවා බෙදා හැරීම සංවිධානය කරන ලද්දේ ඔවුන්ගේ බර්න්ස් සහ පෝටර් ව්‍යාපාරයෙනි.

ඊ ළඟ වසර කිහිපයේ දී ඔවුන් රටපුරා සංචාරය කරමින් අවන්හල් වල සෙනඟ අඩු දිනයන් හි දී මෙවැනි සාමාන්‍ය දැනීම විමසන තරඟ පවත්වන්නට අලෙවිකරණයක යෙදුනහ. සාමාන්‍ය දැනීම ප්‍රශ්න රැගත් පොත් තුනක් ඔවුන් ප්‍රකාශනය කළහ.

කෙමෙන් බ්‍රිතාන්‍ය පුරා එවැනි තරඟ පවත්වන ලීගයන් බිහිවිය. අනතුරුව වෙනත් රටවල අවන්හල් වල දී ද මෙවැනි තරඟ ලීගයන් පටන් ගති.

මේ ගැන සටහනක් ලියන්නට සිටියත් එවැනි ට්‍රිවියා රාත්‍රී තරඟයක් නොදැක ලිවීමට සිත ඉඩ නුදුන් නිසා ඊට අවස්ථාවක් පාදා ගන්නා තුරු බලා සිටියෙමි. පහුගිය දිනෙක මේරිලන්ඩ් ප්‍රාන්තයේ බර්ලින් නගරයේ දී ග්ලෝබ් තියටර් නැමති අපි නිතර ගොඩවදින කුඩා අවන්හලේ දී එවැන්නක රස වින්ඳෙමි.

තරඟයට සහභාගී වෙන අය එදිනට කළින් මේසයක් වෙන් කරගත යුතු විය. මේසයට වාඩි වෙද්දී අවන්හලේ ආහාර පාන ලැයිස්තුව සමඟ එදින තරඟයේ ප්‍රශ්න වලට පිළිතුරු දීමට කඩදාසියක් සහ පැනක් තිබිණ.

හිත මිතුරන්ට එකතු වී පිළිතුරු සැපයීමට හෝ ඒ ඒ අයට තනි තනිවම තරඟයට අවකාශය ලැබිණ. කල්ලියක් හැටියට තරඟ කර ජයග්‍රහණය කළොත් තෑගි ලැබෙන්නේ කල්ලියට බෙදාගන්නටයි. තනිවම තරඟ කර තරඟය දිනුවොත් තෑග්ග තමන්ට.

ඒ ඒ පළාතේ ට්‍රිවියා රාත්‍රී ලීගය අනුව ප්‍රශ්න විමසන හා තෑගි බෙදන ආකාරය වෙනස් වේ. සතිපතා ඒවාට යන අය සිටිති. එක දිනයක ජයග්‍රාහී වූවන් සේ ම මුළු තරඟාවලිය අවසන් වෙද්දී ලීගයේ දිනුම් ලබන අයත් වෙති.

ජයගත් අයට ඒ ඒ අවන්හල අනුව තෑගි පිරිනැමේ. අවන්හලේ ආහාර පාන සඳහා වියදම් කළ හැකි මුදල් මෙන්ම පළාතේ විවිධ ව්‍යාපාර ඔවුන්ගේ නම ප්‍රචලිත කරගැනීම සඳහා ද තෑගි ප්‍රදානය කරති.

තරඟයේ මෙහෙයුම කුවිස්මාස්ටර් යැයි හැඳින්වෙන්නාට බාර වූවකි. ඔහුගේ කාර්ය භාරය වූයේ සහභාගී වූවන් පිළිගැනීම, තරඟයේ රෙගුලාසි ඉදිරිපත් කිරීම, තරඟයේ ප්‍රශ්න ඉදිරිපත් කිරීම, පිළිතුරු පත්තර වල හරි වැරදි බැලීම සහ තෑගි ප්‍රදානයයි.

තරඟකරුවන් පිළිගැනීමට මිනිත්තුවක් දෙකක් පමණක් වැය කළ, අපි දුටු තරඟයේ කුවිස්මාස්ටර් ඉතා සුරුවම් ලෙසකින් අඩුවෙන් කතා කරමින්, රසවත් සංගීතයෙන් හා විහිළු කිහිපයකින් තරඟය මෙහෙයවීය.

මුළු අවහන්හල තුල සංගීතය බෙදාහැරියේ ද ඔහු විසිනි. ඒ සමහර ප්‍රශ්න ගීතයක් මුල් කරගත්තක් නිසාම නොව ඔහු ප්‍රශ්න අහද්දී වෙන අයෙක් අවන්හලේ සංගීතය වාදනයෙන් එය ට්‍රිවියා රාත්‍රියට සහභාගී වෙන අයට බාධාවක් ද වෙන බැවිනි.

ප්‍රශ්න වලට පිළිතුරු සපයන කාලයේ දී අවන්හල් සේවකයන් විසින් පැමිණ ආහාර ඇණවුම් ලබාගෙන ඒවා මේසයට ගෙන ආවේ තරඟයේ කටයුතු වලට කිසිත් බාධාවක් නොවන පරිද්දෙනි.

සම්පූර්ණ තරඟ කාලය පැය 3 ක් පමණ විය. ආහාර පානයෙන් මෙන්ම අහල පහළ වාඩිගත් අය සමඟ ප්‍රශ්න අලලා හටගත් සුහද කතාබහ නිසා ඒ කාලය ගෙවී යනවා දැනුනේ නැත.

එදින තරඟයට දුන් පළමු, දෙවැනි හා තෙවැනි තෑගි ලැබුනේ පළාතේ නව ව්‍යාපාරයක් පටන් ගත් මගේ දියණිය වෙතිනි. ඉතින් ඇය විසින් ඇගේ ව්‍යාපාරයට සම්බන්ධ ප්‍රශ්න තුනක් ද කුවිස්මාස්ටර්ට සපයා තිබිණ. එයින් එකක් මෙසේ බෙදාගන්නම්:

මේවායෙන් යෝග ලීලාවක් නොවන්නේ කුමක් ද?
පහළ බලාගෙන ඉන්න බල්ලා (Downward Facing Dog)
මළමිනිය ලීලාව (corpse pose)
කළන්තෙ දා වැටෙන සමනලයා (Fainting Butterfly)
වයිල්ඩ් තින්ග් (Wild Thing)

අන්තර්ජාලයෙන් උත්තරය හොයා ගැනීම සඳහා මේ ට්‍රිවියා තරඟ වල දී අවසරයක් නොලැබේ. එදින තරඟයට සහභාගී වූ සියළු දෙනාම තම තමන්ගේ ස්මාට් ෆෝන් නිහඬ කර තිබෙනු දැකීමට හැකිවිය.

සිරස ලක්ෂපති තරඟයට පෙර, රූපවාහිනිය ලංකාවට එන්නට පෙර අපි පුංචි කාලේ පෝස්ට් කාඩ් වල උත්තර ලියා යවා දිනුවොත් නම සඳහන් කරන දැනුම මිනුම වැඩ සටහන් රේඩියෝවෙන් සහ පුවත්පත් වලින් පැවත්විණ.

ලංකාවේ සමහර තැන්වල මෙවැනි තරඟ පැවැත්වෙනවා යැයි ද, එහෙත් ඒවා විධිමත් ලෙසකින් සිද්ධ නොවෙනවා යැයි ද දැනගන්නට ලැබුණි. මොබයිල් ෆෝන් සහ පරිගණක වලින් සාමාන්‍ය දැනීම සහ බුද්ධි පරීක්ෂණය සඳහා වූ ෆේස්බුක් සමූහයේ දී එක්වීමෙන් පමණක් නොව සුහද මිතුරු කල්ලි වලට තැන් තැන් වලට ගොස් කමින් බොමින් තරඟ කරමින් රස විඳින්නට ලංකාවේ තොරතුරු ද අඩංගු වී සැකසෙන බර්න්ස් ඇන්ඩ් පෝටර් ව්‍යාපාර කොතරම් ඉක්මණින් බිහිවේවි දැයි බලා සිටිමි!!!!

මුන්ට ලැබෙන පඩියෙ අගයක් නෑ

Posted in Uncategorized by arunishapiro on ජූලි 27, 2014

IMG_1989

තරුණ අය හැල්මේ දුවන පරිහානිය ගැන වැඩිහිටියන් අවලාද කියන්නට පටන් ගත්තේ ඉතිහාසයේ කුමන කාලයකදැයි කිසිවෙක් නොදන්නා බවක් පෙනී යයි.

“දරුවන් දැන් සුඛෝපභෝගීත්වයට ඇල්ම දක්වති. ඔවුන්ගේ සිරිත් විරිත් නරක අතට හැරී ඇත. අධිකාරියට අවඥා කරති. තමන්ගේ වැඩිහිටියන්ට අගෞරවයෙන් සලකති. ව්‍යායාම් වෙනුවට කතාබහේ යෙදී සිටින්නට කැමතියි.”

ඉහත උපුටා දැක්වීම සොක්‍රටීස් විසින් කියන ලද්දක් ප්ලේටෝ විසින් සටහන් කර තැබුවක් යැයි පොදු ජනමතයයි. එහෙත් එය 1907 දී කේම්බ්‍රිජ් විශ්ව විද්‍යාලයේ උපාධි නිබන්ධනයක් සඳහා Kenneth John Freeman විසින් සකස් කරන ලද්දකි. වැඩිහිටියන්ගේ සිතට අල්ලන උපුටා ගැනීමක් නිසා එය බෙදාගැනීම තවත් දීර්ඝ කාලයක් පුරා සිද්ධ වෙනු ඇත.

බ්‍රිතාන්‍ය අගමැති ඩේවිඩ් කැමරන් විරුද්ධ පක්ෂයේ සිටිය දී සමාජ සදාචාරය හීන වී යන, ශික්ෂණයක් නොමැති, අනෙක් අයට ගෞරව නොකරන තරුණ පරම්පරාවක් ගැන අවලාද කියූවෙකි. එහෙත් ද ඉකොනොමිස්ට් සඟරාව දක්වන පරිදි වර්තමානයේ බටහිර රටවල තරුණ පරම්පරාව 60-70 ගණන් හි දී එළියට බැස්ස හිපි පරම්පරාවට වඩා බෙහෙවින් සදාචාර සම්පන්න වූ අයයි.

පසුගිය දිනෙක මා හා කතාබහ කළ ලංකාවේ විශ්‍රාමික පුද්ගලයෙකුගේ අවලාදය වූයේ ලංකාවේ පුද්ගලික අංශයේ වැඩ කරන තරුණ අයට ඉතා ඉහළ පඩි ලැබීමත්, ඒ තරුණ තරුණියන් තමනට ලැබෙන ඒ පඩිවල අගය නොදන්නා නිසා, සති අන්තවල දී දුර බැහැර ට්‍රිප් යන්නත්, රුව ලස්සන කරගන්නට මුදල් නාස්තියත්, හෝටල් වලට ගොස් නාන්න, කන්න, බොන්න කාලය හා මුදල් වැය කිරීමත්ය.

කවුද පඩියක අගය තීරණය කරන්නෙ? පඩිය දෙන එක්කෙනා ද? පඩිය ගන්න එක්කෙනා ද? අහක ඉන්න අය ද?!!!!!

සෑම මිනිස් පැටියෙක්ම මේ ලෝකෙට එන්නෙ වැඩිහිටියන්ට තියෙන සම්පූර්ණයෙන් වර්ධනය වූ වැදගත් අංගෝපාංගයක් නොමැතිව. මේ කියන්නෙ මිනිස් සතා අනෙක් සතුන්ගෙන් වෙනස් කරන විචාරාත්මක හැකියාව ගැන. මිනිස් පැටියාට මේ හැකියාව අනාගතයේ වර්ධනය කරගන්නට හැකි ආකාරයකින් පිහිටලා තියෙනව.

බහුතර සත්ව පැටව් වගේ ඉපදිච්ච ගමන් වැඩිහිටි ආරක්ෂාව ලැබිය යුතු වෙද්දී, මිනිස් පැටියා ඉපදුන දා සිට ගමන් කරන්නේ තමන්ගේ සම්පූර්ණ උත්කර්ෂවත් වැඩිහිටි තත්වය කරා යන්නටයි.

උස යන එක, බර වැඩිවෙන එක, ඇවිදින්න ඉගෙන ගැනීම යනාදියට වගේම සිද්ධ වෙන ඒවටත් වඩා මහත් සේ අගනා වූ වර්ධනයක් සිද්ධ වෙන්නෙ මනස තුළයි. තමන් අවට ලෝකය ගැන විතරක් නෙමෙයි මිනිස් පැටියා තමන් ගැනත් ඉගෙන ගන්නෙ ඔහුගේම මනස භාවිතයෙන්.

ඉතින් පැටියා ලොකු වෙද්දී අවට ලෝකය දිහා බලල, භෞතික දේවල් වලින්, ස්වභාවික සහ මිනිසා හදන ලද දේවල් තෝරා බේරා ගන්නටත් අනෙක් මිනිසුන් සමඟ විවිධාකාරයෙන් හැසිරෙන්නට ඉගෙන ගන්නව. තමන් කරන ක්‍රියාවන් තුලින් තමයි අනිත් දේවල් සහ පුද්ගලයන් ගැන විනිශ්චයන් හදාගන්නට පටන් ගන්නෙ. තමන් සොයා යන ඉලක්කයන් සාක්ෂාත් කරගන්නට විධි ක්‍රම භාවිතය තෝරාගන්නෙ.

තමන් හැසිරිය යුතු සදාචාර සම්පන්න හැදියාව මෙයැයි මිනිස් පැටියෙක් තියරියක් හදාගන්නෙ තමන් හැදෙන වැඩෙන කාලයේ උකහා ගත්තු දේවල් තුලින්.

මිනිසා ඉලක්කයක් සාක්ෂාත් කරගන්නට භාවිතා කරන්නේ එයාගේ විචාරමය හැකියාවන් තුලින්, එයාගේ පරිසරයෙන් ඍජුවම ලත් අත්දැකීම් සහ අනෙක් අයගෙ මෝඩකම් දක්ෂකම් නිරීක්ෂණය තුලින් සහ තාර්කික හැකියාවකින් යනාදියෙන් තමන්ට තමන්ම හදාගත්තු තියරියක්.

මිනිස් පැටියෙක් වැඩිහිටියෙක් බවට පත්වෙද්දී, හැකිතාක් දුරකට යම් අගයන් සමූහයක්, යම් මූලධර්ම කොටසක් සහ යම් විද්‍යාත්මක දැනුමක් එයාගේම මානසික උත්සාහයකින් එයා වර්ධනය කරගෙන ඉවරයි.

අධ්‍යාපනය කියන්නෙ මිනිස් පැටියා වැඩිහිටියෙක් වෙද්දී තම පෞරුෂයේ සෑම අංගයක්ම ගොඩනඟා ගත් මේ මුළු ක්‍රියාවලියයි. තවත් විදියකින් කිව්වොත් අවදියෙන් සිටිය දී සෑම ආකාර වලින් ම උකහා ගන්නා දැනුම තුලින් තමයි ඔහුගේ අධ්‍යාපනය සපුරා ගැනෙන්නේ.

මුරේ රොත්බාඩ් නම් ලිබටේරියානුවා පෙන්වා දෙන්නේ එයාකාරයෙන් බලද්දී සෑම මනුෂ්‍යයෙක්ම ස්වයං අධ්‍යාපනයක් (self-educated) ලබපු අයෙක් කියල. මොකද පරිසරය පමණක්ම බලපාන්නේ නැහැ වැඩිහිටියෙක් බවට පත්වෙද්දී අයෙක් ලබාගත්තු දැනුම සහ අදහස් කෙසේ තීන්දු වූවාදැයි පැහැදිලි කරන්නට. මම ඉපදුන හැදිච්ච වැඩිච්ච පවුලෙ පැටව් හතරදෙනා එකම පරිසරයක හැදුනාට හතර විදියකට “ස්වයං අධ්‍යාපනයක්” ලබා තියෙන අය!!!!!

අනික, මිනිසා හැම විටම අධ්‍යයනයේ යෙදෙන්නෙක්. අනිත් අය ගැන, ඔවුන්ගේ අදහස් උදහස් ගැන, තමන් ගැන, තමන්ගේ අභිප්‍රායයන් ගැන, ඒවා සාක්ෂාත් කරගන්නේ කෙසේදැයි කියා නොනිදන හැම මොහොතකම සිතන්නෙක්.

ඉතින් මිනිසා හැම විටම ඉගෙන ගන්නවා නම්, හැම ළමයෙක්ගේම ජීවිතය එයාගේ අධ්‍යාපනය යැයි කියනවා නම්, එහෙනම් විධිමත් අධ්‍යාපනයක් අවශ්‍ය ඇයි?

පැටියා තුල තියෙන්නෙ පරිපූර්ණව වර්ධනය නොවුන හැකියාවක්. පරිසරයෙන් සහ බාහිර සමාජයෙන් දිනපතා ලැබෙන අත්දැකීම් වලින් උකහා ගන්නට හැකි දැනුම ජීවිතය පවත්වාගන්නට උපකාර වුනත් බුද්ධිමය දැනුමක් වර්ධනයට එයින් සහායක් ලැබෙන්නේ නැහැ.

බුද්ධිමය දැනුමක් සඳහා එදිනෙදා ජීවිතයේ කටයුතු වලින් ඔබ්බට ගිය තමන්ට ලැබී තියෙන විචාරාත්මක කුසලතාවය භාවිතයට ගන්නේ කෙසේදැයි ඉගෙන ගැනීමට අවශ්‍යයයි.

විධිමත් අධ්‍යාපනයක් අවශ්‍ය මෙම බුද්ධිමය දැනුම වර්ධනයට.

අහවල් දේ සිද්ධ වෙච්ච දින මේවා, අහවල් වීරයන් අහවල් හතුරන්ගේ මොවුන්, අඩු වැඩි කරන්නේ බෙදන්නෙ එකතු කරන්නේ මෙහෙමයි, මේක හදන්නේ මේ විදියට, යනාදිය පමණක් නොවෙයි දරුවෙකුට විධිමත් අධ්‍යාපනයකින් ලැබිය යුත්තේ.

තමන්ගේ එදිනෙදා ජීවිතයේ දී ඍජුව දකින්නට නොහැකි පැත්තක තමයි විචාරාත්මක හැකියාවක් වර්ධනයට අවස්ථාව පවතින්නෙ. අනිත් සතුන්ට නැති මිනිස් සතාට ඇති අගනා වස්තුව තමයි තම පැටියාට මනස මෙහෙයවන හැකියාවක් දීමට පුළුවන්කම.

නිරීක්ෂණය සහ නිගාමී තර්කය භාවිතයෙන් ක්‍රමානුකූලව සංවිධානය වූ බුද්ධිමය දැනුමක් පිරිනැමීම තමයි විධිමත් අධ්‍යාපනයකින් සිද්ධ විය යුත්තේ.

පොත් හොරා The Book Thief (2013) චිත්‍රපටියේ එක තැනක දී හදාගත් අම්මා ලීසල්ට කියනවා “ඔයා හරියට තාත්තා වගෙයි,” කියල. ඇය අහන්නෙ “ඒක හොඳ දෙයක් ද නැත්නම් නරක දෙයක් ද?” කියල. නාට්සි ජර්මනියේ දී මිනිසුන්ට අමතක වී ගිය මානුෂිකත්වය කුමක්දැයි මතක් කරලා දුන්න හදාගත් පියා එය කළේ තමන්ගෙ ගෙදර යුදෙව්වෙක් සඟවාගෙන ඉන්න අවදානම අමතක වෙලා.

පොත් කොච්චරක් දුන්නත් ඵලක් නැහැ සදාචාර සම්පන්න බව කුමක්දැයි බුද්ධිමය දැනුම කුමක්දැයි සොයාගන්නා ගමන යා යුතු විධිමත් මාර්ගය හදාගන්න මාර්ගෝපදේශකත්වයක් දෙන්න කෙනෙක් නැත්නම්.

අනාගතය ගැන බලාපොරොත්තුවක්

Posted in Uncategorized by arunishapiro on ජූලි 23, 2014

Unknown

නිදිමතේ ගිහින් පෝලිම්වල ලැගීම අවසන් වී යද්දී, භුමිතෙල් ගඳ රෙදි වලින් ගවුම් ඇඳපු කාලේ ඉවර වෙද්දී, ගුල්ලො පණුවො නැති පාන් කන්න ලැබෙද්දී තමයි හත් හවුලේ කැඳ හැලිය ගැනත් හත් අවුරුදු සාපය ගැනත් යාන්තම් දැනුමක් ලබන්නෙ මම. හිත ඇදිලා ගියෙ දේශපාලන ‘මඩ පොත්’ කියවන්න නෙමෙයි, සතුට පත්තරේට. එදා සතුට පත්තරේ බෙදුවේ කාටූන් චිත්‍රකතා විතරක් නෙමෙයි, අනාගතය ගැන බලාපොරොත්තුවක්!!!!

ඇයි සමහරු නියපොතු ආලේපන ගාන්නෙ? ඇයි තව සමහරු අනුන්ගෙ නියපොතු ඒ අය ආලේප කරගන්නවාට තදින්ම විරුද්ධ?!!!!

නියපොතු පාට කරන එක ජීවිතය පවත්වා ගන්නට අත්‍යාවශ්‍ය වූවක් නෙමෙයි. ඒත්, මිනිස් ජීවිතයක් කියන්නෙ පවත්වා ගැනීමක්, ප්‍රජනනයට හවුල් වීමක්, වදපු දරුවන් ඇතිදැඩි කිරීමක් පමණක් ද?

මේ මේ දේවල් වලින් පෝෂණය වෙන්න යැයි අනුන් කියද්දී ඒවායෙන් පමණක් පෝෂණය වෙන්නට සිද්ධ වීමක් ද?

එහෙමත් නැත්නම් තමන්ගේ සිතට සතුටක් ගෙනෙන, නියපොතු ආලේපනය කරනවා වැනි අනුන් දකින ‘ඵලක් නැති යමක’ නියැළීමෙන් තමන් සතුටක් විඳීමට ඉඩකඩක් නිදහසක් හැකියාවක් තිබීම ද?

අයෙක් සතුට ලබන්නේ කුමකින් ද කියා තීරණය කිරීම තවකෙකුට පැවරිය හැකිද?

‘ඵලක් නැතැයි” තමන් දකින්න අනෙක් අයෙක් භාවිතයෙන් තමන්ගේ ආර්ථිකය සරුසාර වෙනවා ද? බංකොළොත් වෙනවා ද?

ඒවා ගැන හිතන්න හොයන්න මම ඉබේටම පටන් ගත්ත. උත්තරය තියෙන්නෙ ඇමෙරිකන් ව්‍යවස්ථාවේ කියලත් එනම් ජීවිතය, නිදහස සහ සතුට සොයා යෑමට සෑම පුද්ගලයෙකුටම අවස්ථාව තිබිය යුතුය යන්නත්, ඒ නිසාම හැම දෙනාගේම ආර්ථිකයන් සරුසාර වෙන බවත් අහන්නට දැනගන්නට අවබෝධයට මට ලැබෙන්නෙ ඉතින් ඊට පස්සෙ තවත් අවුරුදු පහලොවක් විස්සක් විතර ගියාම.

බලතණ්හාධික පුද්ගලයෙකුට තමන්ගෙ බලය වැඩි කරගන්නට හැකියාව ලැබෙන්නෙ තමන්ව අනුන්ට වැඩි වැඩියෙන් උවමනා වූ තරමට. ඒ වගේමයි දේශපාලනඥයෙකුටත් තමන්ගෙ බලය වැඩි කරගන්නට හැකියාව ලැබෙන්නෙ රට්ටුන්ට එයාව නැතිවම බැහැයි කියලා හිතුනොත් විතරයි.

රටවැසියා ණයගැති කරමින් බලතණ්හාධිකයා බෙදන බලයට තියෙන තරඟය නවත්තන්න නීති දාගන්නෙත් ඒ නිසයි!!!!

රාජ්‍ය සේවයේ වැඩ කෙරෙන්නේ ඉංග්‍රීසියෙන් නිසා ඉංග්‍රීසි දන්න අයට ආණ්ඩුවේ රස්සාවල් තියෙනවා කියල බලතණ්හාධික නායකයෙක් දකිනව. හැබැයි රටේ වැඩියෙන් ඉන්නෙ සිංහල දන්න අය. ඉතින් සිංහල අයට නැතිවම බැරි කෙනෙක් තමයි රාජ්‍ය භාෂාව සිංහල කරලා සිංහල දන්න අය හැමෝටම ආණ්ඩුවෙ රස්සාවල් දෙන්න සමත් කෙනෙක්. ඒක කරන්න පුළුවන් ද බැරි ද කියන එක වැදගත් නැහැ, එය කරන්න පුළුවන් යැයි කියන අයෙක් විතරයි අවශ්‍ය.

වෙන රටවල් සිංහලෙන් නෙමෙයි නේද වැඩ කරන්නෙ කියලා අනිත් රටවල් වලට තමන් හදන බඩු යවන, අනිත් රටවල් වලින් ගෙන්වන බඩු පරිහරණය කරන ජනතාව හිතන්නෙ නැහැ.

ඉංග්‍රීසියෙන් වැඩ කරන්න දන්න අයට ඉංග්‍රීසි කතාකරන පිටරටවලට රස්සා හොයාගෙන යන්න පුළුවන් නේද කියලා හිතන්නෙ නැහැ.

තමන් පක්ෂපාතී වූ ප්‍රතිපත්ති නිසා හටගත් අයහපත් ඵල විපාක හමුවේ බලතණ්හාධිකයෙක් කිසිදා තමා අතින් වැරැද්දක් වූවා යැයි පිළිගන්නවා දැයි හිතන්නෙ නැහැ.

විදේශ විනිමය අර්බූදය හිටි හැටියෙ පාත්වෙච්ච කුණාටුවක් වගේ ජනතාවට පෙන්වලා මේ බලතණ්හාධිකයන් ඊ ළඟට ගෙනෙන්නේ ද තමන් පක්ෂපාතී වූ තවත් අයහපත් ප්‍රතිපත්ති.

හත් අවුරුදු සාපය යැයි හැඳින්වෙච්ච කාලයේ හිටපු “අපේ මැතිණිය” නම් වර්තමාන ජනාධිපතිටත්, චම්පික රණවක ඇමතිවරයාටත් දෙන්නටම වඩා සෑහෙන්න බලවත්!!!!!

පිටරට හදපු දේවල් වලින් ලංකාවේ මිනිස්සු පාවිච්චි කරන්න ඕනා මොනව ද නැත්තෙ මොනව ද කියල මැතිණියගේ ආණ්ඩුවේ එලීටිස්ට්ලා කෙළින්ම තීන්දු කළා. ඒ තීන්දු ක්‍රියාත්මක කළා.

ජනතාවට අහිතකර භාණ්ඩ වෙළඳපොලේ තියනවා කියල ජනතාව දැනුවත් කරන්න එදා ආණ්ඩුවේ හිටපු අය පාගමන් ගියේ නෑ!!!!

නියපොතු ආලේපන හැරැනාම විල්කින්සන් බ්ලේඩ්, නෙස්කැෆේ, ඉන්දියන් සාරි, කෙන්වුඩ් බ්ලෙන්ඩර්, ස්ටීරියෝ ඇතුළු සුඛෝපභෝගී භාණ්ඩ යැයි නම් කරපු දේවල් 49 ක් වෙළඳපොලේ විකිණීම තහනම් කළා.

ඒ කාලේ ආණ්ඩුවට හොරෙන් නෙස්කැෆේ එහෙම දන්සැල් වලින් බෙදුවෙත් නැහැ!!!

හැබැයි නියපොතු අලේපන කුප්පි, බ්ලෙන්ඩර්, … නෙස්කැෆේ ඕන තරම් බොන්න තිබුණ අපේ පංතිවල හිටපු ආණ්ඩුවෙ ලොකු ලොක්කන්ගෙ ළමයින්ගෙ ගෙවල් වල දී නම්. රටට විදේශ විනිමය අර්බූදයක් තිබ්බට එයාල පිටරට සංචාර ගියා. පිටරටවල ඉගෙන ගන්න ගියා. පිටරටවල දී එයාලට මැතිණියවත් මුණගැහෙනවා!!!

මහජනතාවගේ පොදු යහපත පිණිස සමාජයේ සමානාත්මතාවය ස්ථාපිතයට එලීටිස්ට්ලා එදත් එහෙමයි හැසිරුනේ!!!!!

ඉතින් අද ලංකාවේ ඉන්න අය බලාපොරොත්තු තියාගන්නෙ තමන් හිතන පතන දේවල් තමන් ලබාගන්න අනාගතයක් ගැන ද?

නැත්නම් අද වැසියන්ට ඇත්තේ, තමන්ට හොඳ මොනවා ද නරක මොනවා ද කියලා තීන්දු කරන්න දන්න නායකයෙක් ගැන බලාපොරොත්තුවක් ද?

ලැබෙන්නේ තමන් සොයන දැයයි. ඔබ සොයන්නේ කුමක් ද?

70 ගණන් වල ජනප්‍රිය වෙච්ච බලන්ගොඩ සරත්මදුගේ දේදුනු-කැලුම් හිටපු “ඉතින් ඊට පස්සෙ” චිත්‍රකතාවේ පින්තූරය ගත් ළමා කාලයේ රසවත් මතකයන් යළි සිහිකරවන ලංකා කොමික්ස් අඩවියට ස්තූතියි!

අච්චාරු කඩේ -Achcharu Kadé

Posted in Uncategorized by arunishapiro on ජූලි 21, 2014

10530757_263927873808487_974490924742304780_n

ලියාගෙන යන සටහන් වලින් පොඩි විරාමයක් ගන්න හිතුව අච්චාරු කඩේ ගැන ලියන්න. පටන් අරගෙන වසරක් සපුරා නැති අච්චාරු කඩේ කියන්නෙ සෙනසුරාදා උදේට රේස් කෝස් එකේ වාහන නැවතුම්පොළේ කෑම විකුණන, ගෙනියන්න දෙන සහ ඕඩර් කළාම කෑම ළඟටම ගෙනැත් දෙන ව්‍යාපාරයක්.

මම දැක්කෙ මුහුණුපොතෙන්. එයාල කවුද කියල මම පුද්ගලිකව දන්නෙ නැහැ. ටික කාලයක් තිස්සෙ එයාල දාන පින්තූර බල බල මම මෙහෙ ඉඳන් කෙළ ගිලිනවා. ඒවා බලද්දී එපික්‍යුරියන් ආශාවන් ඉස්මතු වෙලා ඒ කෑම කන්න ලංකාවට එන්නත් හිතෙනවා!!!

අන්න එහෙමයි රටට සංචාරකයන් ගෙන්න ගන්න නිවැරදි විදිය.

මේ සටහනට එකතු කරන අන්නාසි කරියේ පින්තූරයට ඔවුන් එකතු කරපු කියමනයි මේ: Yay! Our ‘Speedy Gonzalez’ Pineapple curry is back on the menu tomorrow Creamy Kirikos, Speedy Gonzalez, Tempered wild Beets, Mallung and Kochchi sambol with Chicken, Fish or Crab (Order early !!) 0727 877025

ලෝකයේ බහුතරයක් දන්න ස්පීඩි ගොන්සාලේස් කියන්නෙ ලූනි ටියුන්ස් සහ මෙරී මෙලඩීස් කාටූන් වල රඟපාන කාටූන් මීයා. ස්පීඩි ගොන්සාලේස්ව දක්වන්නෙ මුළු මෙක්සිකෝවේම ඉන්න වේගවත්ම මීයා හැටියට. උගෙ ඔළුවට වඩා විශාල කහ පාට සොම්බ්‍රේරෝ කියන මෙක්සිකන් තොප්පියක් දාගෙන තමයි ස්පීඩි ගොන්සාලේස් හැම තැනම අතිශය වේගයකින් දුවන්නෙ.

ඉක්මණින් අලෙවි වෙන අන්නාසි කරියකට කියාපු නම!!!

1925 දී රොන් බුහොල්සර්ගෙ පවුලේ හැමෝම ස්විට්ස්සර්ලන්තයෙන් පිටවෙලා ඇමෙරිකාවේ විස්කොන්සින් වල පදිංචියට ආව. අද විස්කොන්සින් කියන්නෙ චීස් නිෂ්පාදනයට නම් දරාපු ප්‍රාන්තයක්. ස්විට්ස්සර්ලන්තයෙන් ආපු මෙයාලත් චීස් කර්මාන්තයට බැස්ස. පවුලේ ගොවිපොලේ ඔවුන් හදපු චීස් අතර වැඩියෙන්ම ජනප්‍රිය වෙන්නෙ ෆෙටා නම් චීස් වර්ගය. වැඩියෙන් ඒ චීස් භාවිතා වෙන්නෙ ග්‍රීක් සැලඩ් ආකාරයට සැලඩ් හදද්දී.

යුරෝපීයයන්ට නැහැනෙ ගෙදර ගරාජ් වල පටන් ගෙන සුළු කාලයකින් ලොව පුරා පැතිරෙන දැවැන්ත ව්‍යාපාර. ඉතින් එයාල ගෙනෙන උත්සාහයක් තමයි එයාලගෙ රටවල එනමින් යුත් ආහාර වෙන රටවල අය විසින් නිෂ්පාදනය කරලා ඒ නම් වලින්ම ලෝකෙ පුරා විකුණන එක තහනම් කිරීම.

විස්කොන්සින් ඇවිත් ෆෙටා චීස් හදලා ලොව පුරා විකුණන බුහොල්සර්ට දැන් ඒ චීස් ෆෙටා නමින්ම දකුණු කොරියාවට යවන්න තහනම්. ඒ වගේම කැනඩාවේ අයත් ගෙනාපු නීතියක් තියෙනවා ග්‍රීසියේ නිෂ්පාදනය වූයේ නැත්නම් ඒවට ෆෙටා කියන්න බැරි. “ෆෙටා වගේ” නැත්නම් “ෆෙටා ස්ටැයිල් එකේ” චීස් යැයි කියන්න තහනමක් නැහැ!!!!

යුරෝපීය යුනියනය ඉතින් ෆෙටා, ආසියාගෝ, ගොර්ගොන්සෝලා, මන්ස්ටර් සහ ෆොන්ටිනා වැනි චීස් වර්ග ඇතුළු ආහාර නම් 45 කට මේ ආරක්ෂාව සලසන්න නීති ගෙනැවිත්.

ඇමෙරිකාවේ දී ආහාර නමකට එවැනි නීතිමය ආරක්ෂාවක් ලැබෙන්නෙ යම් පළාතක හදනවා කියද්දී විතරයි. උදාහරණ හැටියට පාර්මිජානෝ රෙජ්ජානෝ කියල කියන්න බැහැ ඒ චීස් ඉතාලියේ ඒ පළාතෙ හදන්නෙ නැත්නම්. ඒත් ඒකට පාර්මිජාන් චීස් කියන්න පුළුවන්. ඇමෙරිකාවේ අය කියන්නෙ පාර්මිශාන් කියල. ෂැම්පේන් බොනවා කියන්න පුළුවන් ඕන ෂැම්පේන් වර්ගයක් බොද්දී. ඒත් අලෙවියට තියන බෝතලේ ලේබල් එකට ෂැම්පේන් නම දාන්න බැහැ මිදි ප්‍රංශයේ ෂැම්පේන් පළාතෙන් නොවෙද්දී.

ආහාර නම් ගැන යුරෝපීය ඇමෙරිකන් පළහිලව්ව මේ ලිපිය ඇසුරින්.

යුරෝපීය නම් ඇති චීස් වර්ග දකුණු කොරියාව වගේ රටක ප්‍රසිද්ධ වූයේ ඇමෙරිකන් කොම්පැණි මහා පරිමාණයෙන් හදලා අඩු මිලකට මිල දී ගන්නට හැකියාව සෙසු ලෝකයට දුන්නට පස්සෙ. ඒවා ඇමෙරිකාවේ දී හදන්න පටන් ගත්තෙත් යුරෝපය දාලා ඇවිත් ඇමෙරිකන් වෙච්ච අය. යුරෝපයට වඩා ඒ චීස් වර්ග අද ඇමෙරිකාවේ දී මිල දී ගැනීම ලාබ ඇයි දැයි අයෙක් හොයනවා නම් හේතුව ඔවුන්ම දාගත්තු ආරක්ෂණ නීති රීති නිසා බව පැහැදිලියි.

වෝනර් බ්‍රදර්ස්ලා තහනම් කරන්නෙ නැහැ ස්පීඩි ගොන්සාලේස් නම ගත්තැයි කියල අන්නසි කරියකට. අන්නසි කරියේ නම කියවලා කාටූන් රඟපාන මීයා මතක් වෙන එක වෝනර් බ්‍රදර්ස්ලාට වාසියක්. ඔන්න මීයෙක් රඟපාන කාටූන් චිත්‍රපටියක් ඒ නමින්ම හැදුවා නම් ඒක වෙන කතාවක්!!!

මේ වගේ තමන්ගෙ මුදල් වලින් කැමති නම් මිල දී ගන්න ඉදිරිපත් කරන භාණ්ඩ හා සේවා නිෂ්පාදනය කරන අයට මගෙ සහාය දෙන්නෙ හැමදාම වර්ජන පෙළපාලි ගිහින් අනුන්ගෙන් උදුරලා තව අයට බෙදන සැලසුම් හදන අයව විවේචනය කරමින්. ඉතින් අච්චාරැ කඩේ -Achcharu Kadé ගැන වූ මේ සටහන මුදල් ගෙවීමක් නැතිව පළ කරන ලද ඔවුන්ගේ වෙළඳාම තව තවත් වැඩිකරන දැන්වීමක්ම වේවා!!!!

හරක් බලන කොල්ලන්ට අපහාස කරන්න එපා!

Posted in Uncategorized by arunishapiro on ජූලි 15, 2014

IMG_6835

ගොපල්ලෙක් වීම ලැජ්ජාවට කාරණයක් ද?

හරකුන්ව බලාගන්නේ ගොපල්ලෙකි. ඇමෙරිකාවේ දී එවැන්නෙක් කව්බෝයි නමින් හැඳින්වෙයි. 1725 දී එම පදය ඉංග්‍රීසි බසට එකතු වූයේ ස්පාඤ්ඤ vaquero යන්න ඍජුව පරිවර්තනය වීමෙන් යැයි විකිපීඩියාව පෙන්වයි. ස්පාඤ්ඤ ගොපල්ලා අස්සයෙක් පිට නැඟී හරක් පට්ටිය බලාගත්තෙකි.

මේ සටහනට අමුණන පින්තූරයේ ඇති මොන්ටෑනා වැනි ඇමෙරිකන් ප්‍රාන්තයක සාමාන්‍ය ගොවිපොලක් අක්කර දෙදහසක ප්‍රමාණයකින් යුතුයි.

නිදහස් ලංකාවේ අධ්‍යාපන ඇමති වූ සී. ඩබ්ලිව්. ඩබ්ලිව්. කන්නන්ගර මධ්‍ය විද්‍යාල හැදුවේ නැත්නම් මම අද හරක් බලන කොල්ලෙක් වෙන්න තිබුණා යැයි වර්තමාන අධ්‍යාපන ඇමති බන්දුල ගුණවර්ධන පවසා ඇත.

ඇමෙරිකාවේ ගොපළු රස්සාවකින් ලැබෙන සාමාන්‍ය වාර්ෂික වේතනය ඩොලර් 49,000 ක් පමණ වේ. මෙරටේ උපාධිධාරී පාසැල් ගුරුවරයෙකුගේ සාමාන්‍ය වාර්ෂික වේතනය ද ඒ හා සමානයි.

මේ කියන්නෙ අර වයිල්ඩ් නොවූ වයිල්ඩ් වෙස්ට් හි ගොපල්ලන් ගැන නෙමෙයි!!!! හැමදාම උදේ පාන්දරින් නැඟිටලා ගිහින් දිවා රූ හරක් බලාගන්න රස්සාවේ යෙදෙන කොල්ලො ගැනයි.

නැණ කෙසේ වෙතත් ගුණයෙන් සපිරි නම්, මේ මේ රස්සාවල් ඉහළ රස්සාවල් යැයි ද මේ මේ ඒවා පහළ රස්සාවල් යැයි ද තීරණය කරන හැකියාවක් තමන්ට ඇතැයි සිතන්නේ කුමන එලීටිස්ට්ලා ද?!!!!!
WaterBuffalo1

මිය ගිය අයට ගෞරව කරන්නට පෙර, රටවැසියන් ණයගැතියන් නොකර තමන්ගේ එදා වේල කන්න මුදල් හොයාගන්නට හරකුන් (මී හරකුන්) බලාගන්නට ශ්‍රමය වෙහෙසන ජීවත්ව සිටින කොල්ලන්ව හෑල්ලු කරන්න එපා යැයි අධ්‍යාපන ඇමතිවරයාගෙන් ඉල්ලා සිටින්න ලංකාවේ කෙනෙක් ඇත්තේම නැද්ද?

ඒ පත්‍රයේ ම තවත් එලීටිස්ට් කෙනෙක් බුද්ධිමතුන් බිහිවන හොඳම පැය තුන කුමක්දැයි තමන් දන්නා බවක් කියා ඇත!!!! ඒ ප්‍රවෘත්තිය අනුව, අම්මලයි හවස හයේ ඉඳන් රෑ දහය වෙනකල් ටෙලිනාට්‍ය බලන්නෙ. හැබැයි එයාම කියනවා අද හුඟක් ආයතන වල රස්සාවල් තියෙන්නෙ කාන්තාවන්ට බව. අද සමාජයේ කාන්තාව ප්‍රබලයි කියලත් කියනවා. හැබැයි ඒ වගේම මෝඩයිලු!!!!! ඉතින් ඒ නිසා, සමාජයේ රැකියා අවස්ථාවල පුතාලගේ ප්‍රමාණය වැඩි කරන්න ඕනෑ නිසා අම්මලාට රූපවාහිනිය බලන එක නවත්තලා ඒ වෙලාවේ දරුවොත් එක්ක පාඩම් වැඩ කරන්නලු. මේ එලීටිස්ට් මෙහෙම කියන්නෙ ලංකාවේ තාත්තලා/පිරිමි ලංකාවේ කාන්තාවන්ටත් වඩා මෝඩ වැඩියි කියල එයා හිතන නිසාද?!!!!!! :D දහසකට අධික සිසුන්, ගුරුවරුන් හා දෙමාපියන් මේ එලීටිස්ට්ගේ දේශනය අහලා සංවර්ධනය කරගත්තේ මොන ආකල්පයන් ද දන්නෑ!!!!!

නොමිලේ බෙදන අධ්‍යාපන පනත ඉදිරිපත් කරමින්, CWW කන්නන්ගර විසින් සිහිකළේ රෝම අධිරාජ්‍ය ඔගස්ටස්වයි. ගඩොලින් හැදුන රෝමය කිරිගරුඬෙන් හැදුවේ ඔහු යැයි ඔගස්ටස් අධිරාජ්‍යයා තම හොරණෑව තමන් විසින්ම පිඹ ගැනීම සිහි කරමින්, ඉතා නිහතමානීව යැයි කියා සිටියේ නොමිලේ අධ්‍යාපනය බාලාංශයේ සිට විශ්ව විද්‍යාලය දක්වා රටවැසියන්ට පිරිනමන ලද්දා තමන් බවයි.

කන්නන්ගර විසින් නොමිලේ බෙදන්නට මූලික වූ අධ්‍යාපනය සඳහා ගිය විය හියදම් එදා දැරුවේ කවුද? එම වැය අද දරන්නේ කවුද?!!!!

ඔගස්ටස්ගේ පාලන සමයේ මුල් වසර 20 ඔහු අත දිග හැර වියදම් කළේය. සීසර්ගේ වස්තු සම්පත් සේ ම, ඊජිප්තුවෙන් රාජ සන්තක කරගත් ධන වස්තු ඔහු යටතේ බෙදන්නට හැකිවිණ. ඔහු දුප්පතුන්ට මුදල් තෑගි කළේය. මහජනතාව වෙනුවෙන් අනේක මහජන ව්‍යාපෘති (public works) ඉදිකිරීම් වල හේ නියැළුණි. නොමිලේ ධාන්‍ය බෙදීම වැඩි කරද්දී මිනිස්සු බෙදන දෙයක් කා බී වගා කිරීම නවතා දැමූහ. පඩි ලබනවාට වඩා සුබසාධන ලැබීමට මිනිස්සු ප්‍රිය කළහ. ඔගස්ටස්ගේ බුබ්බුලය (boom) යනු විශාල වියදමක ප්‍රතිඵලයකි.

ඉතින්, ශ්‍රේෂ්ඨ රෝම අධිරාජ්‍යයේ අවසානය ළඟා වූයේ බෙදන ප්‍රතිපත්ති වැඩි වීම නිසා යැයි නොමිලේ බෙදූ නිදහස් නොවන අධ්‍යාපනය ලැබූවන් කී දෙනෙක් ඉගෙන ගත්තා ද?!!!!

ක්‍රමවත් අධ්‍යාපනයක් නොලැබ, වයස 11 දී බත්තල් වලින් මිනිසුන් ප්‍රවාහනය කර ආදායම් උපයන්නට පටන් ගෙන අනතුරුව ධනකුවේර නැව් ව්‍යවසායකයෙක් වී ඇමෙරිකන් ආර්ථිකය නඟාලන්නට අත දුන් කොරනේලියස් වැන්ඩබිල්ට් මිය යන කාලයේ දී ලංකාවේ සී. ඩබ්ලිව්. ඩබ්ලිව්. කන්නන්ගර උපන්නේය.

ක්‍රිස්ටෝෆර් විලියම් විජේකෝන් කන්නන්ගර (CWW) යනු ජාතික නිදහස් ව්‍යාපාරයේ අනෙකුත් වංශවත් නායකයන් සේ ධනවත් පවුලක උපත නොලැබුවෙකි. 12 වැනි වියේ දී පියා අහිමි වූ ඔහු සිය සහජ දස්කම් පාමින් ධනවත් අය ඉගෙන ගත් පාසැලකින් අධ්‍යාපනය ලබන්නට සමත් වූවෙකි. එහෙත් තමනට එසේ හැකි වූවා නම් අනෙක් දක්ෂයන්ට ද එසේම හැකියාව ලැබෙන බව ගැන ඔහු සලකා බැලුවාදැයි සැකයි.

නොමිලේ බෙදන අධ්‍යාපන පද්ධතියක් අධ්‍යාපන ඇමති වූ CWW වෙතින් සැකසෙන්නේ 1947 දී. රටේ පරිපාලනය සිංහල භාෂාවෙන් නියම වෙන්නේ 1961 දී. නොමිලේ බෙදන අධ්‍යාපන සැලසුම් නිසා රටට අවශ්‍ය කුමක්දැයි වෙළඳපොලට (එනම් මිල දී ගන්නා සහ නොගන්නා පාරිභෝගික හැදියාවෙන්) පෙන්වා දෙන්නට නොහැකි විය. රටවැසියන් ඉගෙන ගන්නේ මොනවාදැයි තීරණය කළේ රටේ එලීටිස්ට්ලා විසිනි.

එදා පටන් වර්තමානය දක්වා ලංකාවේ අධ්‍යාපනය ඉල්ලුම් කරන පාරිභෝගිකයාට සපයන දැනුම කුමක්දැයි තීරණය වෙන්නේ වෙළඳපොලෙන් (එනම් මිල දී ගන්නා සහ නොගන්නා පාරිභෝගික හැදියාවෙන්) නොවේ. අර අයගෙන් අරගෙන මේ අයට බෙදන්න දන්නවා යැයි සිතන එලීටිස්ට්ලා වෙතින්.

සිංහල බෞද්ධයන් එක පැත්තකින් ද, යාපනයේ ද්‍රවිඩ වංශවතුන් තව පැත්තකින් ද තම තමන් සඳහා සුවිශේෂී වන ලෙසකට සෙසු ජනතාවගේ කරපිටින් අධ්‍යාපන වරප්‍රසාදයන් බෙදා ගත්හ.

සමාජවාදය යනු සැවොම එක මට්ටමකට ඇද දැමීම අරමුණ කරගත්තකි. කිසිම මිනිසෙක් තවකෙක් හා සමාන නොවෙන නිසා, අධ්‍යාපනය වේවා, ආර්ථිකය වේවා, අධ්‍යාත්මිකය වේවා, සමාජවාදී උත්සාහයෙන් සිද්ධ වෙන්නේ සැවොම එකම දුප්පත් මට්ටමට ඇද දැමීමයි.

නිදහස කප්පාදු වී ගිහින්, බෙදා දෙන ක්‍රමයෙන් පාලනය වූ රෝම අධිරාජ්‍යය බංකොළොත් වී කඩා වැටෙද්දී කිවිඳෙක් වූ ජුවෙනල් (Juvenal) මෙසේ ලිවීය: “ඉල්ලීම්, තනාපති තනතුරු, හමුදා තනතුරු සහ අනෙක් හැම දෙයක්ම බෙදන ලද්දවුන් දැන් මැදිහත්වීම් වලින් අයින් වී ඇත. දැන් ඔවුන් පාන් සහ සර්කස් ලැබෙන තෙක් ආශාවෙන් බලා සිටිති.”

එහෙත් වර්තමානයේ මෙන්ම සිංහල බෞද්ධ දේශප්‍රේමීත්වයෙන් උද්දාම වූ ජනතාවක්, තමන් එතෙක් පෙනී සිටි ඵෙහිකත්ව (secular) රාජ්‍යය සහ සුළු ජනවාර්ගිකයන් පාවා දුන් මාක්ස්වාදීන් සමඟ එකතු වී, සිරිමාවෝ ආණ්ඩුව බලයට පත්කරගෙන එහි අවසාන කාලයේ දී ඇමෙරිකන් පාන් සහ චීන සර්කස් සඳහා පෝලිමේ ලැග්ගහ.

භාණ්ඩාගාරය හිස්වෙද්දී බෙදීම අඩු කරන්නට සිද්ධ වූ UNP පරාජයෙන් පසුව බලයට පැමිණි SWRD රජය ද, අනතුරුව මැතිණියගේ ආණ්ඩුව ද ඊට පසුව ආර්ථිකයක් විවෘත කරනවා කියා මහජන ව්‍යාපෘති බෙදපු ජේ. ආර්. ද බෙදන්න නොදන්නා බව පෙන්වූයේ කිසිම විටෙක කිසිම දේශපාලනයක පැත්තක් නොගන්නා වෙළඳපොල (නොහොත් සමස්ත පාරිභෝගික හැදියාව) යි.

රටේ දියුණුවට අවශ්‍ය තාක්ෂණය කුමක්දැයි කියා වෙළඳපොලට පෙන්වන්නට කිසිම ඉඩක් නොදුන් නිසා උසස් අධ්‍යාපනයෙන් ආණ්ඩුවට අඩු වැයකින් වැඩියෙන් එළියට දාන්න හැකි අංශ වලින් රටේ උපාධිධරයන් බහුල වූහ. ඒ උපාධි සමත් වූවන් රටේ පාරිභෝගිකයාට අවශ්‍ය දෑ වෙළඳපොලට ගෙනෙන්නට අසමත් වූහ.

එලීටිස්ට්ලාට රිසි පරිදි නොමිලේ බෙදූ දැනුම නිසා උපාධි සහතික ලත් තරුණ අය අතර විරැකියාව වැඩිවෙද්දී (පාරිභෝගිකයා ඒ උගතුන්ගේ දැනුම මිලට ගැනීම ප්‍රතික්ෂේප කරද්දී) ආණ්ඩුව කළේ බෙදන දැනුම කුමක්දැයි කියා තීරණය කරන්නට වෙළඳපොලට ඉඩ දීම නම් නොවේ. එලීටිස්ට්ලා කැමති විදියට බෙදන දැනුමෙන් පෝෂණය වූ උපාධිධරයන්ට ආණ්ඩුවේ රස්සා දෙන්න පටන් ගැනීමයි!!!!!

භාණ්ඩයක් වෙළඳපොලට ඉදිරිපත් කරන්නේ කෙසේදැයි දැනුමක් නොලැබ, රජයේ සේවය පිණිස සිහින මවන සිංහල බෞද්ධයන් නොමිලේ බෙදූ අධ්‍යාපනයෙන් කොපමණක් වැඩි වී ඇත් ද?

1971 ආණ්ඩුව පස් අවුරුදු සැලැස්මක් හැදුවේ 6% ක වර්ධනයකින් ඒක පුද්ගල වාර්ෂික ආදායම ඉහළ යවනු පිණිසත්, 810,000 ක් අලුත් රස්සාවල් උත්පාදනය කරනු පිණිසත්ය. ඇයි 810,000 ක්?!!!

දක්කාගෙන යන අධ්‍යාපනයෙන් පෝෂණය ලද නිසා හිතන්නට නුහුරු සිසු පරපුර නැවත නැවතත් ඉල්ලා සිටින්නේ අසමාන වූ තම තමන්ට සමානාත්මතාවයෙන් දැනුම බෙදන්න දන්නා ආණ්ඩුවකි.

ආණ්ඩුවාදියා (statist) යනු රටක ආර්ථිකයක් පාලනය ආණ්ඩුවේ මධ්‍යම සැලසුම් වලින් සාර්ථකව කරත හැකි යැයි විශ්වාස කරන අයෙකි. එය ඇනුම්පදයක් මිසෙක පැසසුමක් නොවේ.

“ඉතින් කවුද ගාඩියන්ස්ලාව ගාඩ් කරන්නේ?” යැයි රෝමයේ ජුවෙනාල් ඇසූ ප්‍රශ්නයට ආණ්ඩුවාදීන් කිසිවෙකුට අද දක්වාම හරිහැටි පිළිතුරක් දී ගන්නට හැකි වී නැත.

10417504_10152094814391741_2899840813703514280_nදැනුම බෙදීම තම අතට ගත් ලංකාවේ එලීටිස්ට්ලා පාසැල් පෙළ පොත් හැදූහ. විපක්ෂයෙන් තමන් වෙනස් කෙසේදැයි කියාගන්නට නොදත් බැවින් ඒවා විදේශ කුමන්ත්‍රණ යැයි කීහ. පත්තර කන්තෝරු ජනසතු කරමින්, ඒවා ආණ්ඩුවේ අදහස් සඳහා පමණක් සීමා කළහ. එසේ නොහැකි කළ ඒවාට සීල් තැබූහ. තහනම් කළහ.

එලීටිස්ට්ලා අනුමත නොකරන්නේ ද ආණ්ඩුවේ නොවන සංවිධානයකට මාධ්‍ය හමුවක්, වැඩමුළුවක්, පුවත්පත් කලාවේදීන්ට පුහුණුවක්, පුවත් නිවේදන බෙදාහැරීමක් යනාදියට පවා වර්තමානයේ ඉඩක් නැත.

ටියුෂන් පංති නීතියෙන් තහනම් වූ ඉතිහාසයක් ඇති රටක, දේශීය විදේශීය පුද්ගලික විශ්ව විද්‍යාල ආරම්භ වූවත් ඒවායෙන් කුමන දැනුමක් පමණක් බෙදන්නට රජයෙන් අවසර කොයි අයට පමණක් ලැබේවි ද?!!!!

උපාධියක් ඇත්නම් රස්සාවක් නැත්නම් ඇමතිට අබ ගෙනියන්න

Posted in Uncategorized by arunishapiro on ජූලි 14, 2014

IMG_1321

නිමල් සිරිපාල ද සිල්වා ඇමතිවරයා විසින් රැකියාවක් නැති උපාධිධරයෙක් සිටින නිවසකින් අබ ඇට අහුරක් ඉල්ලූ ප්‍රවෘත්තියක් කියෙව්වෙමි. ඔහු එහෙම කියා ඇත්තෙ අද ලංකාවේ උපාධි සහතික ඇති එහෙත් රස්සා නැති අය දුලබ බව පෙන්වන්නටලු.

ඒ ප්‍රවෘත්තියට හොඳටම හරියන පින්තූරය මෙයයි.

ඉතින්, තාප්පයක්/බිත්තියක් හැදුවයි කියල ඵලක් තියෙනවා ද?!!!!

අනුන්ට වඩා ඉහළ මට්ටමක ඉන්නා අයෙක් වෙතින් ඔහුට වඩා පහළින් සිටින අය පාලනය වීම යහපත් යැයි සිතන අයට ඉංග්‍රීසියෙන් elitist යැයි කියැවේ. එය ඇනුම්පදයක් මිසෙක පැසසුමක් නොවේ. ‘එලීටිස්ට්’ යන්නට හරියටම ගැලපෙන සිංහල වචනයක් මම නොදනිමි.

ගම්පෙරළිය නවකතාව ලියූ මාටින් වික්‍රමසිංහ එක පැත්තකින් උප්පත්තියෙන් ද තවත් පැත්තකින් අධ්‍යාපනයෙන් ද ඒ ඒ අය තම තමන්ට ලැබිය යුතු යැයි අපේක්ෂා කරන එලීටිස්ට් හැදියාවන් කදිමට නිරූපනය කර ඇත.

එලීටිස්ට්ලා සියල්ලන් වංශවත් අය නොවෙති. ඔවුන් සියල්ලන්ම ධනවත් අය ද නොවෙති. ඔවුන් උපාධි පිට උපාධි සහතික ලත්තවුන් ද නොවෙති. එසේම ඔවුන් සැවොම දේශපාලන බලය අල්ලා ගත්තවුන් ද නොවෙති. ඔවුන් කිසිසේත්ම ධනවාදය කුමක්දැයි දන්නා අය ද නොවෙති!!!!!!

එහෙත්, සියළුම එලීටිස්ට්ලාට අනුව සාමාන්‍ය පුද්ගලයෙකුට තමන්ට සුදුසු කුමක්දැයි තනිවම තීරණය කරත හැකියාවක් නැත.

එසේම සියළුම එලීටිස්ට්ලා විශ්වාස කරන්නේ තමන් රටට හෝ ජාතියට හෝ ක්ෂේත්‍රයට අවශ්‍ය සේවයක්, සුවිශේෂ දැනුමක්, ධනයක් සපයන අය නිසා යම්කිසි ආකාරයකින් සමාජයේ අනෙක් වැසියන්ට වඩා ඉහළ වූ සමාජ තත්වයක්, නිල තනතුරක්, ඉහළ පඩියක් තමන්ට ප්‍රදානය විය යුතු යැයි කියායි. ප්‍රශංසාව සහ ගෞරවය තමනට හිමිවිය යුතුයි කියාය.

වංශය, කුලය, ධනය, දේශපාලන බලය, උපාධිය එහෙමත් නැත්නම් රූප සෝබාව වුවත් පාදක කරගෙන ඒ නිසා අනුන්ට වඩා තමන් ඉහළ යැයි ද, ඒ නිසා අනුන්ට වඩා විශේෂ වූ යම් වරප්‍රසාද රටේ පාලකයන් මාර්ගයෙන් තමනට ලැබිය යුතු යැයි මේ එලීටිස්ට්ලා අපේක්ෂා කරති.

කිසිම විටෙක එලීටිස්ට්ලා ඔවුන්ගේ සේවය, දැනුම, කුසලතාවය හෝ රූපය නිදහස් වෙළඳපොලක දී තරඟකාරී මිලකට විකුණන්නට ඉදිරිපත් නොවෙති. ඔවුනට අනුව එය කුහක වූ ආත්මාර්ථකාමයකි!!! එලීටිස්ට්ලා අපේක්ෂා කරන්නේ ඔවුන් පමණක්ම සැබෑ පරහිතකාමී අය නිසා :D ඔවුන්ගේ සේවයට, දැනුමට, කුසලතාවයට හෝ රූපයට සරිලන තනතුරු හා ප්‍රතිලාභ ඔවුන්ට පිරිනමන්නට හැකි සමාජයක වැසියන් වාසනාවන්තයන් කියාය.

තමන් වෙනුවෙන් තීරණ ගන්නට නොදන්නා සමස්ත පොදු ජනතාවගේ යහපත උදෙසා, ආණ්ඩුව මාර්ගයෙන් ඒ පොදු ජනතාවගෙන්ම බලහත්කාරයෙන් උදුරා ගන්නා බදු මුදලින්, මේ එලීටිස්ට්ලාට තනතුරු හා ප්‍රතිලාභ සැපයීමට අවශ්‍ය බව ඔවුන් තරයේ විශ්වාස කරති.

එලීටිස්ට්ලා නිතරම අනෙක් එලීටිස්ට්ලාට ප්‍රශංසා කිරීම ඉතා පැහැදිලිව දැකිය හැකියි.

අයෙක් කැමැත්තෙන් නියැළෙන කටයුත්තක් තහනම් කරන්නට හෝ ඊට රෙගුලාසි දමන බලහත්කාරකමේ බලය සඳහා ආණ්ඩුවේ සහාය එලීටිස්ට් නොවන්නෙක් කිසිම විටෙක ඉල්ලා සිටින්නේ නැත.

තමන්ට සුදුසු වූව මිසෙක අනුන්ට සුදුසු මොනවාදැයි කියන්න තමන් නොදන්නා බව එලීටිස්ට් නොවන්නා පිළිගනියි.

ආර්ථිකයක් සැබෑ දියුණුවක් කරා යා හැකි පරිදි සැලසුම් කරන්නට තමන් හෝ වෙන කිසිම පුද්ගලයෙක් නොදන්නා බව තරයේ පිළිගනියි.

ආර්ථිකයක සැබෑ දියුණුවක් සිද්ධ වෙන්නේ, වෙළඳපොල නොහොත් භාණ්ඩ මිල දී ගන්නා සහ නොගන්නා ක්‍රියාවේ යෙදෙන සියළු වැසියන් නිදහස් තීරණ ගනිද්දී පමණක්ම බව එලීටිස්ට් නොවන්නා වටහා ගෙන ඇත.

තමන්ගෙ දැනුම, තමන්ගේ කුසලතාවය ආණ්ඩුව මාර්ගයෙන් බලහත්කාරයෙන් අනුන්ට බෙදීම සහ එම සැලසුම්වල වැය රටවැසියන් පිට පැටවීම එලීටිස්ට් නොවන්නා නොකරයි.

එලීටිස්ට් අය වැඩි වෙද්දී ඕනෑම රටක ඔවුන් ද ඇතුළුව එහි සියළු ජනතාව බංකොළොත් වී ණයගැතියන් වන බව ඉතිහාසය නැවත නැවත ඔප්පු කර ඇත.

යම් ආණ්ඩුවක් එහි උපාධිධරයන්ට පමණක් නොව රටවැසියන් සියල්ලන්ටම රස්සා දුන්නත් එපමණින් එරටේ ආර්ථිකය දියුණු වේ යැයි සිතන අය ආර්ථිකයක් වැඩ කරන හැටි නොදන්නවුන්ය. නොමිලේ බෙදන ලද නිදහස් නොවූ අධ්‍යාපනයෙන් පෝෂණය වූවන් එවැනි මහා පරිමාණ සැලසුම් හැදූ ලෝක ආර්ථික සියල්ලක්ම බංකොළොත් වූ හැටි නොදනිති.

ඉතින් එලීටිස්ට්ලා තාප්ප ඉදිකරන්න කියති. තාප්ප කඩන්න කියති. නැවත ඉදිකරන්න යැයි කියති. මිනිසුන් දහදිය වගුරවමින් කය වෙහෙසන හැටි බලමින්, ඉහළට යන තාප්ප පෙන්වමින්, කඩා දමන තාප්ප පෙන්වමින්, ඔවුන් වෙහෙසනවා බලන්න ඔවුන්ට රැකියා ඇති හැටි බලන්න යැයි උදම් අනිති.

නිවහල් වෙන්න වහල් චින්තනය අත්හළ යුතුයි

Posted in Uncategorized by arunishapiro on ජූලි 9, 2014

පිරී ඇති තැනකට අලුතෙන් යමක් දමන්නට පෙර පිරී ඇති දැයින් ටිකක් හෝ අඩු කළ යුතුයි. වහල් චින්තනයෙන් පිරී ඉතිරී ගිය මනස් වලට නිවහල් අදහස් ඇතුල් කරන්නට නම් වහල් අදහස් එකක් දෙකක් හෝ අත්හරින්නට අවශ්‍යයයි. එවිට නිවහල් අදහස් එකකට දෙකකට හෝ ඉඩ පෑදෙයි. :D

දරුවෙක් හදන්න ගමක් අවශ්‍යයයි,” යන අප්‍රිකාවේ පැරණි කියමනක් ගැන ලිබටේරියන් අදහසක් මෙසේ ලියැවී තිබුණි: “මම ගම දැක්කා, ඒ නිසයි මම ගෙදර දී මගේ දරුවට උගන්වන්නේ.”

ජෝර්ජ් වොෂිංටන්, බෙන්ජමින් ෆ්‍රෑන්ක්ලින් යන අය ගෙදර දී සහ තනිවම අධ්‍යාපනය ලත් අයයි. ලංකාවේ වල්පොල ශ්‍රී රාහුල හිමියන් ද ක්‍රමවත් මූලික අධ්‍යාපනයක් නොලද්දෙකි.

බෙදන්න දන්නේ ආණ්ඩුවයි යන වහල් අදහස ඉතා උත්කර්ෂවත් අන්දමින් හැමෝටම නොමිලේ දෙන අධ්‍යාපනයෙන් බෙදේ. ආණ්ඩුව බෙදන්න දන්නේ නැතැයි යන විරුද්ධ මතවාදය අදහස් ප්‍රකාශයේ දී යටපත් වී යයි.

අයි. ඇම්. ආර්. ඒ. ඊරියගොල්ල ලංකාවේ වංශවත් පවුලක උපන්නෙකි. මනුතාපය සිංහලට පරිවර්තනය කරන ලද්දෙක් වුවත් බහුතර ප්‍රංශ වැසියන්ට මෙන්ම ඔහුට ද මනුතාපයෙන් පිළිගන්වන ලද වටිනා උපදේශයන් මඟහැරී ගිය බව පෙනේ. රෆායෙල් ඊරියගොල්ල නැමැත්තා අනගාරික ධර්මපාලට සවන් දී අභයවංශ ඊරියගොල්ල වේ. ඔහු ඇතුළු ඉංග්‍රීසි භාෂාව මැනැවින් දත් බහුතර නිදහස් ලංකාවේ වීර නායකයන් එය රටේ බහුතරයක් වූ සිංහල බෞද්ධයන්ට අහිමි කරන ලද්දවුන් වූයේ මන්ද?!!!!!!!!!

සිංහලෙන් ඉගෙනීම නිදහස් ලංකාවේ පොදු ජනයා තුලින් නැඟී ආ ඉල්ලීමක් ද? නැත්නම් සියළුම සිංහල බෞද්ධ අයට අනෙක් අයට වඩා වැඩියෙන් වරප්‍රසාදය බෙදන්නට හැකියි යන පොරොන්දුවෙන් වංශවත් පවුල්වල නොවූ හුදී ජනතාව සිංහලට පමණක් සීමා වී රැවටුනා ද?

ආණ්ඩුවේ බලය අල්ලා ගත් අයගේ ආකල්පයන්හි දෝෂ සහ අයහපත් ඵලවිපාක පෙන්වා දෙන්නට විද්වත් යැයි කියාගත්තවුන් නොදන්නාකම නිසා ලංකාවේ ආරම්භයේ පටන් විරැද්ධ මත ප්‍රකාශයට ඉඩක් නොලැබුණි.

පෞද්ගලික ආයතන වලින් මුද්‍රණය කළ පෙළ පොත් ආණ්ඩුව බාරයේ මුද්‍රණය වීමේ දී, ජනතාවගේ මුදලින් ආණ්ඩුව උත්කර්ෂවත් කරන මතවාදය පමණක් බෙදීම සිද්ධ වෙයි. ඉතින් ආණ්ඩුවේ බලය අල්ලා ගන්නා පක්ෂය කුමක් වුවත් කමක් නැත. බෙදන්න දන්නේ ආණ්ඩුව යැයි උගන්වන නිසා බලතණ්හාධිකයාට සිද්ධ වෙන්නේ කළින් කලට දේශපාලන පක්ෂය මාරු කිරීම පමණි. SWRD සහ ඊරියගොල්ල සිට අද දක්වා සිංහලේ වීර නායකයන් ජනතාවට සේවය කරන නාමයෙන් බලයේ ඉන්නට තම දේශපාලන පක්ෂ මාරු කරති!!!! :D

UNP පක්ෂය ආණ්ඩු බලය ලත් මුල් නිල වාර සීමාව නිදහස් ලංකාවේ ඉතාමත්ම සාමකාමී යුගය සේ සැලකේ. 1948 දී ගල් මුල් වැදුනේ කොමියුනිස්ට් පක්ෂ පැවැත්වූ රැළි වලට. ත්‍රිකුණාමලයේ සහ කුරැණෑගල දී UNP විසින් උසිගන්වන ලදැයි සැලකෙන සිද්ධීන් තුනක දී කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ එක් අයෙක් ඉස්පිරිතාලයට ගියා. තවත් අයෙක් මැරැණ. අවිහිංසාවාදී හර්තාල් කියාගත්තට ඒවායේ දී වේදිකාවට ගඩොලක් එහෙම විසිකරන පුරුදු රටවැසියන්ට තිබ්බා. 1953 දී සිංහල බෞද්ධ භික්ෂූන් කඩාකප්පල් කරන්නට ගියේ කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ දේශපාලන රැළි!!!

ඉතින් කොහොම ද කොමියුනිස්ට් විරෝධී වූ සිංහල බෞද්ධයන් බහුතරය සහ UNP පක්ෂය යන දෙකම පැත්තකට විසි කරලා දාලා වැඩවසම් හුරුවෙන් යුතු වංශවත් පවුල් වලින් ආපු බලතණ්හාධිකයන් වාමාංශික හවුල් වලින් රට පාලනයට බැස්සෙ?

තාත්තගෙ මරණයෙන් පස්සෙ මුල් පුටුව උරුම වෙච්ච ඩඩ්ලි, තාත්තා විදියටම බෙදන ක්‍රමයෙන්ම රට පාලනය කරගෙන යද්දී, නිෂ්පාදනය නොකර බෙදන්න බැරි ලෝක ස්වභාවය නිසා, බෙදන දේවල් හිඟයකට මුහුණ දුන්න. සහල් සහනාධාර සැලස්ම දිගටම කරගෙන යන්න නම් වැඩිවෙන ආයෝජන වැය දරන්න වෙනවා. ඒ කාලේ මුදල් ඇමති වූ ජේ. ආර්. ජයවර්ධන ඉතින් සහල් සහනාධාර අඩු කළා. රටේ බාගයකටත් වඩා පිරිසකට ඍජුවම බලපෑ ඒ ක්‍රියාව ආණ්ඩුව පෙරළන්න හොඳ නිමිත්තක් වුනේ මෙයාලා බෙදන්න දන්නෙ නැහැ, අපි ඊට වඩා හොඳින් බෙදන්න දන්නවා ඒ නිසා අපිට බලය දෙන්න කියන පක්ෂ වලට. හර්තාල් තියන්න වාමාංශික පක්ෂ එකතු වෙනවා. ඒ අස්සෙ ලෙඩ වෙච්ච ඩඩ්ලිට ඉල්ලා අස්වෙන්න සිද්ධ වෙනවා. ඊට පස්සෙ එයාගෙ ඥාතියා වූ සර් ජෝන් කොතලාවල බලයට පත්වෙනවා.

ඩී. ඇස්. සහ ඩඩ්ලි වගේම කොතලාවලත් මාක්ස්වාදී/කොමියුනිස්ට් පක්ෂ තමයි හතුරන් හැටියට දකින්නෙ සහ ද්‍රවිඩ වතු කම්කරුවන්ට එරෙහිව ඒ ගැන පමණක් සිංහල ජාතිවාදී දේශපාලනඥයන් සමඟ එකඟවෙන්නෙ. Ceylon Workers Congress (CWC) නොහොත් ඉන්දීය ද්‍රවිඩ වැවිලි කම්කරුවන් නියෝජනය කරන ලද්ද තමයි 1956 ට කළින් ලක්ෂ දෙකක් පමණ සාමාජිකයන් සිටි රටේ විශාලම වෘත්තීය සමිතිය.

සිංහල මහා සභාවෙන් පස්සෙ නැඟී එන සිංහල බෞද්ධ උද්දීපනයට ඩඩ්ලි වගේම කොතලාවලත් එකතුවෙන්නෙ, එය කළේ නැත්නම් තමන්ට රාජ්‍ය බලය අහිමි වෙන බියෙන්. බෙදා දෙන ක්‍රමයක් අගයන UNP නායකයන් තම පක්ෂයෙන් අස්වෙලා ගිහින් SLFP හදාගත්තු SWRD තමන්ට තර්ජනයක් වේයැයි එදා හිතුවේ නැහැ. හතුරන් හැටියට දකින්නෙ කම්කරු සමිති නායකයන් සහ වාමාංශික පක්ෂ විතරයි. කොතලාවල අගමැති මාක්ස්වාදී පක්ෂයන්හි මුද්‍රණාල දෙකක් වසා දමනවා. කොමියුනිස්ට් පත්‍රිකා තහනම විතරක් නෙමෙයි, ඒ සංවිධාන විදේශ කුමන්ත්‍රණකාරී බලවේග කියලත් හඳුන්වනවා!!!!

බුද්ධාගම නොදන්නා අයට, ස්ත්‍රීන්ගේ වස්ත්‍ර ගැන භික්ෂුවක් බණ කීම බුද්ධාගම නොවේ යැයි කියා දෙන්නට හැකි දැනුමක් නැහැ. ධනවාදය නොදන්නා අයට සමාජවාදයෙන් එය වෙනස් කෙසේදැයි පෙන්වා දෙන්නටද හැකියාවක් නැහැ. සමාජවාදයක් වුවත්, බෞද්ධ කියාගත් මැරවර බලවේගයක් වුවත්, තහනම් කිරීමෙන් සහ විදේශ කුමන්ත්‍රණයක් යැයි හැඳින්වීමෙන්, ජනතාව නොමඟ යැවීම පාලකයන් අතින් සිද්ධ වෙද්දී, පාලකයන්ට විරුද්ධ උද්ඝෝෂණකරුවන් දැනට වඩා හොඳ විකල්ප ක්‍රමයක් තමන් දන්නවා යැයි ජනතාව නොමඟ යවති.

නිදහස් ලංකාවේ ජනතා හදවත් සිංහල බෞද්ධ අදහස් වලින් පිරී යද්දී, සර් ජෝන් කොතලාවල එංගලන්තයේ මහ රැජිනව ලංකාවට ගෙන්වා ගනිද්දී, එදා වාමාංශික දේශපාලනයේ යෙදුනේ කොළඹ සිංහල ද්‍රවිඩ වංශවත් පවුල්වල ඉංග්‍රීසි කතාබහ කරපු අයයි. එයාලගෙ රාජ්‍ය ආගමක් නැති, පංතිභේදයකින් තොර, කම්කරුවන්ගේ සහ ගම්වැසියන්ගේ ආණ්ඩුවක් ගැන ලන්ඩන් සමාජයේ පැතිර තිබි ෆේබියන් අදහස් නිදහස් ලංකාවේ වැසියන්ට විකුණන්න බැරිවුණ දෙයක්.

එක පැත්තකින් බෙදා දෙන ආර්ථික ක්‍රමය පවත්වාගෙන යා නොහැකි වෙද්දී අනෙක් පැත්තෙන් ස්වභාෂා ව්‍යාපාරය නැඟලා යද්දී ලංකාවට 1956 දී බුද්ධ ජයන්තිය සමරන්නට අවස්ථාව උදාවෙනවා. එය ජනමතය හැඩගසන්නට යොදාගන්නෙ ජනවාර්ගික අවුල් නැති එක පවුලේ අය මෙන් ජාතික සංහිඳියාවකින් අත්වැල් බැඳගෙන හිටියා යැයි කියන ලක්දිව ජනතාව බෙදා පාලනය කරන ප්‍රතිපත්ති හදපු ඉංග්‍රීසිකාරයට එරෙහිව නැඟී ආපු සිංහල බෞද්ධ බලවේගයයි!!!!! දේශපාලන භික්ෂූන්, බෞද්ධ විද්වතුන්, සිංහල භාෂා ගුරුවරු, ආයූර්වේද වෛද්‍යවරු පෙරමුණක් හැදෙන්නෙ එක පැත්තකින්. වාමාංශික පක්ෂ තුලින් කම්කරු බලවේගයන් හැදෙන්නෙ අනික් පැත්තෙන්. ඒ කම්කරු බලවේගය වැඩියෙන් බලගතු වෙන්නෙ 1956 මැතිවරණයෙන් පස්සෙ.

වල්පොල ශ්‍රී රාහුල හිමියන් වැනි අය නැඟී එන දේශපාලන භික්ෂූ රැල්ල ප්‍රතික්ෂේප කළාට SLFP පාක්ෂිකයන් හැටියට දේශපාලනයේ යෙදෙන භික්ෂූන් එකතු වෙනවා. මහ රැජින රටට ගෙන්වීම වැදගත් වැඩක් විදියට දකින UNP හි වංශවත් කොතලාවල වෙනුවට SLFP හි වංශවත් බණ්ඩාරනායක ජාතික ඇඳුමෙන් ගම්බද සිංහල බෞද්ධයන් සමඟ හවුල් හදාගන්නේ මාක්ස්වාදී නොවූ එහෙත් එවක තිබුණාට වඩා වැඩියෙන් සමානාත්මතාවයකින් යුතු වූ සමාජ ක්‍රමයක් පොරොන්දුවෙන්.

රජයෙන් බෙදන අධ්‍යාපනයට හුරැවෙන රටේ ජනතාව නොදකින්නෙ බ්‍රිතාන්‍යයන් දීලා තිබිච්ච ක්‍රමයේ අඩුපාඩු තමන් හදාගන්නවා වෙනුවට සියළු රටවැසියන් සඳහා අසමානතා වැඩිවෙන ක්‍රමයක් වරප්‍රසාද ලත් වංශවත් පවුල් වල බලතණ්හාධිකයන් හදන එකට තමන් එකතුවෙන බවයි.

මේ රටේ නිදහස් මිනිස්සු නැහැ

Posted in Uncategorized by arunishapiro on ජූලි 5, 2014

“මේ රටේ නිදහස් මිනිස්සු නැහැ, වහල්ලු ඉන්නෙ,” යැයි වල්පොල රාහුල හිමියන් මේ විඩියෝවේ අවසානයේ දී කියයි.

නිදහස කුමක්දැයි නොදැන නිදහස් මිනිස්සු වෙන්නට නොහැකියි.

ලංකාවේ වැසියන්ව රවටා ඇත්තේ නිදහස යනු වැඩියෙන් බෙදන හැන්දක අයිතිය දිනාගැනීම කියායි. එහෙම සිතන හුරුවෙන් ඔවුන් නිදහස ලැබූ දා පටන් අනුන් බෙදන තෙක් බලා සිටින වහල්ලු හැටියට ජීවත් වූහ.

වර්තමාන ලංකාවේ ද නිදහස් මිනිස්සු නැත. අද ඉන්නේ කට ඇරියොත් ආණ්ඩුවෙන් බෙදන දෙය තමනට නැතිවේ යැයි බියෙන් ජීවිත ගෙවන වහල්ලු පමණකි.

පරාදීසියට විෂ පොවන ලද්දේ කවුරුන් ද?

Posted in Uncategorized by arunishapiro on ජූලි 4, 2014

IMG_0919

කළ යමක් වැරදුණු විට එයින් පාඩමක් ඉගෙන ගන්නවා නම් ඊ ළඟ අවස්ථාවේ දී ඒ ක්‍රියාව නිවැරදිව කිරීමෙන් බලාපොරොත්තු වූ ප්‍රතිඵලය ලබාගත හැකියි. විද්‍යාත්මක සොයාගැනීම් ලොව බිහිවෙන්නේ සහ මිනිස් ජීවිතය අදට වඩා හෙට අනගි වෙන්නේ ද ඒ ක්‍රමයටයි.

ලෞකික ජීවිතයේ සියළු සැප සම්පත් නොමඳව ලැබුණු සිදුහත් කුමරා ඊට ඔබ්බෙන් වූ අධ්‍යාත්මික සුවයක් සොයා ගියේ ද එවැනි විද්‍යාත්මක මාර්ගයකිනි. ආලාර කාලාම, උද්දකරාම පුත්ත සහ ෂඩ් ශාස්තෘවරුන් (සිංහලෙන් ලියූ අනගි සටහනක්) යනාදීන් වෙතින් ලැබුණ දැනුම ප්‍රමාණවත් නොවන බව දැන දැන සිදුහත් නම් පැවිද්දා එතැන්හි ලැග නොසිටියේය. සිරුරට සැප දීමෙන් සාක්ෂාත් කරගත නොහැකි වූව සිරැරට දුක් දීමෙන් ද සාක්ෂාත් නොවන බව වටහා ගැනීමේ දී එය ද අත්හැරියේය.

අහංකාරකමින් පිරී තිබෙන මනසක් තමනට වැරදුන බවක් පිළිනොගනියි. තමනට වැරදුන තැන කොතැන දැයි සොයා බැලීම පවා ප්‍රතික්ෂේප කරයි. මෙහි දී ප්‍රතිඵලය වැරද්ද නැවත නැවතත් කිරීමයි.

ඩී. ඇස්. සේනානායකයන්ගේ දැක්ම වූයේ රාජ්‍ය ආගමක් නොමැති, සියළු ජනවාර්ගික සමගියකින් යුතු, රාජ්‍ය ධනවාදී ආර්ථික ක්‍රමයකින් දුවන නිදහස් ලංකාවකි. බෙදන ක්‍රමයක් නිවැරදි යැයි සිතන අය දුවන්නේ තව තවත් බෙදන ක්‍රම හොයන්නටයි. රාජ්‍ය ධනවාදී ආර්ථිකය යනු හික්මීමක් නැති ධනවාදය මට්ටු කරන්නට අවශ්‍ය යැයි කියමින් රාජ්‍ය මාර්ගයෙන් බෙදන ක්‍රමයකි. ධනවාදය හික්මවන්නේ ඒකීය පුද්ගල අයිතිය ඇති නිදහස් තෝරාගැනීමක් කරන්නට ලැබෙන ඒකීය පාරිභෝගිකයාය. ඒකීය පුද්ගල අයිතිය ආරක්ෂා වීම නිසාම ධනවාදය ඒකීය පාරිභෝගිකයා අතින් ඉබේම හික්මවෙන ආකාරය නොදන්නා අය බෙදන ක්‍රමයක් දන්නා ආණ්ඩුවක් පිහිටුවාගත හැකි යැයි සිතති.

බ්‍රිතාන්‍යයන් විසින් නඩත්තු වියදම් වැඩි යටත්විජිත කෙමෙන් අත්හරිද්දී, සාමකාමීව පාලනය බාරගන්නට ලැබිච්ච ඩී. ඇස්. සේනානායකගේ ආණ්ඩුවේ කැබිනෙට්ටුවේ පසුකාලීනව රාජ්‍ය බලයේ මුලසුන් දැරූ හතරදෙනෙක් සිටියහ. එයින් තිදෙනෙක්, පුතා ඩඩ්ලි, ඥාති පුත් සර් ජෝන් කොතලාවල, තවත් දුර ඥාතියෙක් වූ ජේ. ආර්. ජයවර්ධන යනාදීන් වූහ. සේනානායක කැබිනෙට්ටුවේ සිටි සොලමන් වෙස්ට් රිජ්වේ ඩයස් බණ්ඩාරනායක (SWRD) ඥාතියෙක් නොවීය.

SWRD විසින් ජාතික නිදහස් ව්‍යාපාරයේ උණුසුම මැකී යා නොදෙන්නට 1936 දී සිංහල මහා සභාව පිහිටුවා ගෙන තිබුණි. SWRD ට භික්ෂූන්ගේ සහාය නොමඳව ලැබුණි. තාත්තාගෙන් පුතාට යද්දී තමනට රාජ්‍ය බලය ලැබෙන්නේ සේනානායකගේ ඥාතීන් සියල්ලන්ටම රටේ මුල් පුටුව ලැබුණ පසුව යැයි දුටු SWRD පක්ෂයෙන් ඉල්ලා අස්වීය.

1956 තෙක් ‘සිංහලෙන් පමණක්’ වැඩ කරන රටක් වෙන්නට ජනතාව බහුජන කැමැත්තක් ප්‍රකාශ නොකළහ. එසේම 1956 දී ද ලංකාවේ වැසියන් සිංහල බෞද්ධ මුලාවට රැවටුනා මිසෙක සමාජවාදී ආර්ථික ක්‍රමයකට කැමැත්තක් දැක්වූවා යැයි විශ්වාස කරත නොහැකියි.

1947 දී යූ.ඇන්.පී. 40% ක් චන්ද දිනාගත්හ. ස්වාධීන අය 30% කට ආසන්නවත්, වම විසින් 25% කට අඩුවත්, ද්‍රවිඩයන් විසින් 10% කට අඩුවත් චන්ද දිනාගත්හ. 1952 දී යූ.ඇන්.පී 45% ක් දිනාගනිද්දී, නව පක්ෂය වූ SLFP ට ලැබුනේ 15% කි, ස්වාධීන 15% ට වඩා දිනාගනිද්දී, වම 20% ක් දිනාගත්තහ. ඩී. ඇස්. සේනානායක විසින් නැගෙනහිර ද්‍රවිඩයන්ගේ ප්‍රජා අයිතීන් අහෝසියෙන් ද්‍රවිඩ චන්ද උතරු හා නැගෙනහිර යන කොටස් දෙකට බෙදීම නිසා ද්‍රවිඩයන්ට ලැබුණ චන්ද 5% කටත් අඩුවිණ. 1956 දී SLFP ජයග්‍රහණය කළේ 40% ක චන්ද වලිනි. ස්වාධීන අය 10% කට ටිකක් වැඩිවෙද්දී, වමේ චන්ද 15% ක් දක්වා අඩුවිය. රාජ්‍ය ආගමක් නොපැතූ යූ.ඇන්.පී. පක්ෂය සිය දැක්ම පැත්තකට දමා බලයේ සිටීම සඳහා වැඩි ජනගහණය වූ බෞද්ධයන්ගේ පැත්ත ගත්හ. සිංහලයන්ට වැඩියෙන් බෙදන ප්‍රතිපත්ති වැළඳ ගත්හ. එම වැරදි කළ නිසා පරාජය වූවත් 1956 දී ද යූ.ඇන්.පී. විසින් 25% කට වඩා චන්ද අත්කරගෙන සිටියහ.

එන්න එන්නම වාමාංශික යැයි හඳුන්වාගත් පක්ෂ වල චන්ද අඩුවීමෙන් සමාජවාදී ආර්ථික ක්‍රමයකට ලංකාවේ වැසියන් තුල තිබුණ අකමැත්ත පෙනී යයි. නමුත් රටවැසියා අනිත් පක්ෂ සියල්ලම ද වාමාංශික නොහොත් අරයාගෙන් අරන් මෙයාට බෙදන ප්‍රතිපත්තියක සිටින බව නොහොත් වැරැද්ද කුමක්දැයි වටහා නොගත්තේය. ඩී. ඇස්. සේනානායකගේ වරප්‍රසාද ලත් පංතියක රාජ්‍ය මැදිහත්වීම් තුලින් සිද්ධ වූ රාජ්‍ය ධනවාදයෙන් සහ බණ්ඩාරනායකලාගේ සිංහල බෞද්ධ දේශප්‍රේමීත්වයක් මූලික කරගත් සමාජවාදයෙන් අනතුරුව ලංකාව නිදහස ලබද්දී තිබි ආර්ථික සශ්‍රීකත්වය සහමුලින් විනාශ කරගෙන ණයට ඉල්ලන් කන රටක් බවට පත්විය.

1956 අප්‍රේල් හි SWRD ඇතුළු කැබිනට් සාමාජිකයන් “අපේ ආණ්ඩුව” බාරගත්තේ ජාතික ඇඳුමෙන් සැරසීගෙනය. මත්පැන් පැත්තකට දමා සංග්‍රහ පැවැත්වූයේ පළතුරු යුෂ හා සාම්ප්‍රදායික ආහාර වලිනි. පාර්ලිමේන්තුව ආරම්භ වූ දිනයේ ඈත පිටිසර පළාත් වලින් පැමිණි ජනයා එහි රොක්වූහ. ‘දැන් අපි තමයි ආණ්ඩුව’ කියමින් ඔව්හු කථානායකයාගේ පුටුවේ ද අසුන් ගත්හ!!!! ඒ පිටිසර වැසියන් නියෝජත සභාවේ හිඳගත් නිසා ගැලරියට යන්න සිද්ධ වූ රාජ්‍ය නියෝජිතයන් එහි සිට රටවැසියන් නැරඹූහ.

බ්‍රිතාන්‍යයන් උදුරා ගෙන තිබුණු පැරණි සිංහල බෞද්ධ අභිමානය නැවත සාක්ෂාත් කරමින් තමනට සමෘද්ධිය සලසන්නට ආණ්ඩුව දන්නවා යැයි බෙදන ලද මුලාවට රැවටී චන්දය දී බලයට පත්කරගත් “අපේ ආණ්ඩුවට” තම ඕනෑ එපාකම් සියල්ල සපුරන්නට හැකියාවක් ඇතැයි දේශපාලනය ගැනත් ආර්ථිකයක් වැඩ කරන්නේ කෙසේදැයි කියාත් නූගත් වූ බහුතරයක් විශ්වාස කළහ.

නිදහස් ලංකාව ආරම්භයේ පටන් වමේ පක්ෂ සියල්ලක්ම පාහේ ඕනෑම මැතිවරණයකට පෙර දී පෙනී සිටින්නේ ආගම් භේදයකින් තොර ජාති භේදයකින් තොර වූ දේශපාලනයක් සඳහාය. ඒත් මැතිවරණයෙන් පසුව ඒ ප්‍රතිපත්තිය හැමවිටම වමේ පක්ෂ සියල්ලම පාහේ අමතක කර දමති. ඉතිහාසය පෙන්වන්නේ ඔවුන් සිංහල බෞද්ධයන්ට බෙදන්න වැඩියෙන් දන්නවා කියන “අපේ ආණ්ඩුව” හදන්නට සෑම විටම එකතු වූ බවයි!!!!!!

නිෂ්පාදනයක් නොවෙද්දී බෙදන්නට හැකි දැනුමක් “අපේ ආණ්ඩුවට” තියා ලොව කිසිම ආණ්ඩුවකට නැතැයි ලංකාවේ බහුතර ජනතාවට මෙතෙක් අවබෝධ වී නැත. ඒ වෙනුවට ඔවුන් තවමත් විශ්වාස කරන්නේ මේ ආණ්ඩුව පරදවා බෙදන්න දන්නා වෙනත් ආණ්ඩුවක් පත්කරගැනීමෙන් ජනතාවගේ ඕනෑ එපාකම් සියල්ල සපුරාලන්නට හැකියාව ලැබෙන බව පමණකි.

ජාතික ඇඳුමින් සැරසී ගත් SWRD සහ අනතුරුව බලයට පැමිණි බිරින්ඳෑගේ ආණ්ඩුවෙන් තම කුසගිනි නිවාගන්නට පවා නොහැකි බව අත්දකිද්දී ලංකාවේ වැසියා ඊ ළඟට කළේ කුමක් ද? ජේ.ආර්. ජයවර්ධන, රණසිංහ ප්‍රේමදාස, ගාමිණී දිසානායක, ලලිත් ඇතුලත්මුදලි, රනිල් වික්‍රමසිංහ යනාදීන් වෙතින් පිරුණ තවත් ජාතික ඇඳුමින් සැරසී ගත් අය සිටින ආණ්ඩුවක් පත්කර ගැනීමයි!!!!

සිංහල පනතක් ගෙනැවිත් සියළු ලාංකීය රාජ්‍ය කටයුතු සිංහලෙන් කරන්නට හැකි වූවත්, රටේ නිපැදවෙන දේවල් පිටරටට යවන්නත්, පිටරට තාක්ෂණය හා වෙළඳ දැනුම තම රටට ගෙනෙන්නත් කුමන භාෂාවක් අවශ්‍ය දැයි කල්පනා කරන්නට සිංහල බෞද්ධයාට නොහැකි වූයේ මන්ද? නිෂ්පාදනයක් වෙළඳපොලට බිහිවෙන්නේ කෙසේදැයි මාසේ පඩියට හෝ දවසේ කුලියට වැඩ කරන බහුතර ජනතාවක් නොදත් හෙයිනි. නිෂ්පාදනයක් වෙළඳපොලට එන්නේ කෙසේදැයි නොදන්නා නිසා රටක ආර්ථිකයක් වැඩ කරන්නේ කෙසේදැයි දැනුමක් ද ඔවුනට නැත.

තව තව දැඩි රෙගුලාසි ගෙන ඒමෙන් භාණ්ඩයක් පරිභෝජනයට වඩා සුදුසු වේ යැයි ආණ්ඩුවක් බෙදන්න දන්නවා යැයි සිතන පුද්ගලයා රැවටී සිටියි.

යම් අන්දමකින් භාණ්ඩයක් ඕපපාතිකව වෙළඳපොලේ වැඩියෙන් විකිණෙන්නේ ද එම භාණ්ඩයම වෙනත් ස්වරූපයකින් ඉදිරිපත් කරද්දී ඉල්ලුම අඩු වෙන්නේ ද ඇයිදැයි යන්න වටහා ගැනීමට හැකියාවක් නොමැති නිසා, ආණ්ඩුවෙන් බෙදන සහනාධාර යොදා ආණ්ඩුව නිර්දේශ කරන ආකාරයෙන් භාණ්ඩය නිපදවූවාම එවිට ජනතාව එය වැඩියෙන් පරිභෝජනය කරනු ඇතැයි ආණ්ඩුවක් බෙදන්න දන්නවා යැයි සිතන පුද්ගලයා රැවටී සිටියි. එවැනි අය වැඩියෙන් ඵලදාව ලැබුණාම ඒ වට්ටක්කා වගාව විකුණා ගන්නට ක්‍රමයත් ආණ්ඩුවෙන් ඉල්ලති. එවැනි අය ආණ්ඩුව කියූ මැලේසියන් වට්ටක්කා වගා කර එහි ගෙඩි හැදුනේ නැතැයි කියා ආණ්ඩුවටම බනිති.

කිරිපිටි වෙනුවට පොල්පලා බොන්න යැයි කියන්නා ද, මන්දපෝෂණය දුරු කරන්නට මුං ඇට කැවුම් කන්න කියන්නා ද ආණ්ඩුවක් බෙදන්න දන්නවා යැයි මුලාවට හසු වී රැවටී සිටියි. කිරිපිටි, පොල්පලා, මුං ඇට කැවුම් සහ බීමට ගතහැකි පොල් කිරි වැනි දේවල් සියල්ල පවතින වෙළඳපොලක් ඉල්ලන්නේ නැත්තේ, එකක් ලැබෙද්දී අනෙක නැති වී යනවා යැයි සිතන අරයාගෙන් උදුරා ගතහොත් පමණක් මෙයාට බෙදා දෙන්නට හැකි යැයි සිතන, ආණ්ඩුවක් බෙදන්න දන්නවා යැයි සිතන පුද්ගලයායි.

ඉතින් දක්කාගෙන යා හැකි අන්දමට හැඩගස්වා ඇති පසුගාමී චින්තනය යනු ඉදිරියට යන ප්‍රෞඪ ජාතියක් බිහිකරන්නට හැකියාවකින් යුතු අනගි චින්තනයක් යැයි තවත් කොතරම් කාලයක් සිංහල බෞද්ධයා අල්ලාගෙන සිටීවි ද?!!!

සිංහලයාව වැඩවසම් මානසිකත්වයේ හිර කළේ කවුද?

Posted in Uncategorized by arunishapiro on ජූලි 1, 2014

කාර්මික විප්ලවය තුලින් ධනවාදය බිහිවූයේ ඕපපාතිකවයි. එනම්, ධනවාදී ආර්ථික රටාවක් හදන්නට කිසිම රටක යම් නායකයෙක් හෝ ජනතා ව්‍යාපාරයක් ඉදිරියට ආවේ නැත. එකම කාලයක දී බ්‍රිතාන්‍ය, ඇමෙරිකාව, ප්‍රංශය යනාදී රටවල ධනවාදී ආර්ථික ක්‍රමයක් හටගෙන ඇති බව ඔවුන් සහ සෙසු ලෝකවාසීන් හඳුනාගන්නේ එය ඇරඹී වසර ගණනාවක් ගෙවී ගිය පසුවයි.

පුනර්ජීවනය සිට කාර්මික විප්ලවය දක්වා බටහිර රටවල් මුහුණ දුන් වෙනස්කම් සෙසු ලෝකයේ බොහෝ රටවල් වලට මඟහැරැණි.

සැවොම සඳහා හදන මහා පරිමාණ සැලසුම් වලින් සමස්ත සමාජයක් සමෘද්ධිමත් ඉලක්කයක් සාක්ෂාත් කරගන්නට දක්කා ගෙන යා නොහැකියි. එවැනි වෑයම් රෝම අධිරාජ්‍යයේ පටන් චීන කොමියුනිස්ට් සමූහාණ්ඩුව දක්වා ඵල රහිත වූ බව අද අපි දකිමු. ඒකීය පුද්ගලයා ලබන අවබෝධයෙන් සහ ඒකීය පුද්ගලයා ගන්නා වෑයමකින් සමාජයේ සෙසු සියල්ලන්ගේම ජීවිත සරුසාර වන බව අද අපිට ඔප්පු කරත හැකියි.

සුපිරි දේශපාලන බලවේගයක් වුවත් රුසියානු අධිරාජ්‍යයේ ආර්ථික සහ සමාජ හැඩගැස්ම යුරෝපයට වඩා පසුපසක විය. වංශවත් පවුල් හා දාසයන් යන බෙදීමක හිරවී සිටි ඔවුනට කාර්මික විප්ලවය තුලින් යුරෝපීයයන්ට ලැබි නිර්මාණශීලීත්වයෙන් පිවිසිය හැකි වූ පුද්ගලික ව්‍යාපාරයන්ට ඉඩක් නොලැබිණ.
එරටේ යකඩ, ගල් අඟුරු, ලෝහ, තෙල්, රෙදිපිළි හා මහාමාර්ග යන ක්ෂේත්‍ර වල ආයෝජන කළේ හා මුදල් ඉපැයීම සිද්ධ වූයේ වංශවත් පවුල් වල මූලිකත්වයෙන් පමණි.

යල්පැනගිය ක්‍රමවේදයන්හි නියැළුන කෘෂිකාර්මික රැසියන් සමාජයේ වැඩවසම් පිළිවෙත් රුසියන් සාර් පරම්පරාවේ ඒකාධිපති පාලනයට වෙනස් කළ නොහැකි බව අවබෝධ වෙන්නට රැසියානුවන්ට ඉඩක් ලැබුනේ නැත.

ධනවාදය යනු නිර්මාණශීලීත්වයට හා තමන් විසින් ගන්නා ආයෝජන අවදානමකට ඉඩක් ලැබෙන ආර්ථික ක්‍රමයක් බව අවබෝධයට කිසිදු ඉඩකඩක් රුසියානුවාට නොලැබුණේ ධනවාදය යැයි ලේබල් අලවා කාල් මාක්ස් විසින් බලතණ්හාධික ඒකාධිපතියන්ට පිරිනමන ලද සමාජවාදය නම් මුලාවට ඔවුන් හසු වූ බැවිනි.

රුසියානුවාට මෙන්ම ලාංකිකයාට ද ලෝකයේ ඕපපාතිකව සිද්ධ වූ අපූරු කාර්මික විප්ලවය හඳුනාගැනීමට ඉඩක් නොලැබී ගියේය.

ලංකාවේ නිදහස් ව්‍යාපාරයේ වීර නායකයන් බහුතරය අධ්‍යාපනය ලද්දේ ලන්ඩනයේ අර්ථ ශාස්ත්‍ර සහ දේශපාලන විද්‍යා පාසැල් ගුරු පරම්පරාවෙන්. මාක්ස්වාදය ලොව පතුරුවා හැරීමේ පරමාර්ථයට බැටළු සමක් පොරවා ගත් වෘකයා වූ ෆේබියන් සමාජය මූලිකත්වය ගත්හැටි සිංහලෙන් ලියැවී ඇති එකම සටහන විය හැකිවූව මෙතැනින් කියැවිය හැකියි. :)

ලංකාවේ නිදහස් ව්‍යාපාරයේ නායකත්වය ගත්තේ සිංහලයන් නියෝජනය කරනවා නොහොත් සිංහලයන්ට බෙදන්නට දන්නවා කියාගත් සිංහල වංශවත් පවුල් වල අය සහ දෙමළුන් නියෝජනය කරනවා නොහොත් ද්‍රවිඩයන්ට බෙදන්නට දන්නවා කියාගත් දෙමළ වංශවත් පවුල් වල අය විසිනි.

මාක්ස්වාදයේ එන ධනවාදී ලේබලයෙන් පමණක් පෝෂණය වී සිටි නිදහස් ව්‍යාපාරයේ වීර නායකයන් සියල්ලම පාහේ පොදු යහපත සලසන පොරොන්දු වලින් තමන් ද රැවටී සිය ජන කොට්ඨාශයන් ද රැවටූහ. යටත්විජිත ආණ්ඩුවක වූ සුද්දන් පළවා හැර තමන් වෙනුවෙන් ඒකාධිපති බලය අල්ලා ගත්තේ මේ ලාංකීය වැඩවසම් හුරුවෙන් යුතු වංශවතුන්ය.

ඒකීය පුද්ගල අයිතිය කුමක්දැයි කියා වටහා ගත්, ධනවාදී ආර්ථික රටාවකින් සමෘද්ධියක් කරා වේගයෙන් ගිය බහුතරයක් විසූ, බ්‍රිතාන්‍යය අධිරාජ්‍යයෙන් නිදහස් වූ ඇමෙරිකාවේ 1789 දී මුල්ම ආණ්ඩුවේ මුල් පුටුව හිමිවූයේ ජෝර්ජ් වොෂිංටන්ටයි. ඒ ඩී. ඇස්. සේනානායක ලංකාවේ අගමැති තනතුරට 1947 දී පත්වෙන්නට වසර 158 කට පෙරයි.

ජෝර්ජ් වොෂිංටන්ව ජනාධිපති තනතුරේ තබාගන්නට රටවැසියන් හා එවක වූ අවම බලතල පැවති ආණ්ඩුවේ නිලතල දැරූ සියල්ලන්ම වෙහෙස වෙද්දී, “මා නැතිව වෙන අයෙක් පත්කරගන්නට නොහැකි නම් අපේ ජනරජයට දෙවියන්ගේම පිහිටයි,” කියා හේ තනතුරෙන් ඉල්ලා අස් වී ගෙදර ගියේ ජනතාවට රටේ ව්‍යවස්ථාව අමතක කරන්නට එපා යැයි සමුගැනීමේ ඇමතුමක් ඉතිහාසයට එකතු කරමිනි.

නිදහස් ලංකාවේ ප්‍රථම නායකයා වූ ඩී. ඇස්. සේනානායකගේ අපේක්ෂාව වූයේ මහා පරාක්‍රමබාහු රජ සමයේ වූ පරිදි රාජ්‍ය ධනවාදයකි. රටවැසියන්ගේ පුද්ගල අයිතීන් ආරක්ෂා කරන්නේ කෙසේදැයි කියා හෝ එයින් පමණක් ධනවාදී ආර්ථික ක්‍රමයකට ඉඩක් ලැබෙන ආකාරය නොදත් නිසා නිදහස් ලංකාවේ ආරම්භය වංශවත් පවුල් සඳහා වරප්‍රසාද ලැබෙන වැඩවසම් ක්‍රමයකින් පටන් ගැනිණ. උදාහරණයක් හැටියට, ඩී. ඇස්. සේනානායක තමන්ගේ නිල කාලයෙන් පසුව සිය පුතුන් වූ ඩඩ්ලි සේනානායකට රටේ පාලනය බාරවීම අපේක්ෂා කරමින් ඒ සඳහා මාර්ගය පෑදුවේය. එය එයාකාරයෙන්ම සිද්ධ විය.

ඩී. ඇස්. සේනානායක අගමැති වනවාට සමාජවාදී/කොමියුනිස්ට් පක්ෂ වතු කම්කරු ද්‍රවිඩ නායකයන් සහයෝගය දැක්වූයේ නැත. ඒ නිසා රටවැසියන්ගේ ආරක්ෂාව සැලසීම උල්ලංඝණය කරමින් නිදහස් ලංකාවේ ප්‍රථම අගමැති බලය ලත් හනික පනත් කිහිපයකින් වතු කම්කරු ද්‍රවිඩ ජනතාවගේ ප්‍රජා අයිතීන් අහෝසි කළේය.

ධනවාදය සහ සමාජවාදය අතර වෙනස කුමක්දැයි නොදන්නා අද බහුතරය මෙන්ම එදා ලංකාවේ බහුතරය ද සමාජවාදය ප්‍රතික්ෂේප කරමින් ඒත් ප්‍රීතියෙන් වැළඳගත්තේ සමාජවාදයයි. ජනතාවගේ පොදු යහපත නාමයෙන් එදත් අදත් ශ්‍රමය අගයමින් ශ්‍රමය මංකොල්ල කන වැඩවසම් පිළිවෙතක වරප්‍රසාද තමන්ට ප්‍රදානය කරගත්තවුන් තවමත් නියැළෙති.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 236 other followers