අරුණි ශපීරෝ‍ වෙතින්

තොරතුරු සපයන්න කියා කරන තොරතුරු අවහිරය

Posted in Uncategorized by arunishapiro on මාර්තු 26, 2015

bastiatbanner1

සර්ව සම්පූර්ණ තොරතුරු මත වෙළඳපොල රඳා පවතී යැයි ද, තොරතුරු සපයන්නට ආණ්ඩුවේ රෙගුලාසිකරණය අවශ්‍ය වේ යැයි ද වෙළඳපොල ගැන වූ තවත් දුර්මතයකි.

මේ දුර්මතයේ සිටින අය කියන්නේ, වෙළඳපොල කාර්යක්ෂම වීමට නම් වෙළඳපොලේ සියළු දෙනාම තම තමන්ගේ ක්‍රියාවන් නිසා ඇතිවන වැය කුමක්දැයි සම්පූර්ණයෙන් දැන සිටිය යුතු බවයි. කට්ටියකට අනෙක් අයට වඩා වැඩියෙන් තොරතුරු ඇතිනම්, එවිට ඒ අසසමිතියන් නිසා අකාර්යක්ෂම වූ ද, අයුක්ති සහගත වූ ද ප්‍රතිඵල ගෙනෙන බවයි. ප්‍රතිඵල කාර්යක්ෂම කරනු සඳහාත් යුක්ති සහගත කරනු සඳහා ආණ්ඩුවක් මැදිහත් විය යුතු බව මේ දුර්මතයේ එල්බ ගත් අය පවසති.

වෙනත් අපිට අවශ්‍ය සෑම දෙයක්ම ලෙසින්, තොරතුරු ද සෑම විටම මිල අධික බවකින් යුතු වූවකි. එනම්, අපිට එයින් වැඩියෙන් ලබන්නට නම් යමක් ඒ වෙනුවෙන් කැප කරන්නට සිද්ධ වේ.

තොරතුරු යන්න ද වෙළඳපොලේ හුවමාරැ වන නිෂ්පාදනයක් වෙයි. උදාහරණයක් වශයෙන් අපි තොරතුරු ඇතුලත් පොත් මිල දී ගනිමු. ඒ පොතේ අඩංගු තොරතුරු අපි අත්හරින මුදලට වඩා වැඩි යැයි අපි සලකන නිසයි.

ප්‍රජාතන්ත්‍රය වැඩ කරන්නට තොරතුරු කොතරම් අවශ්‍ය සේ ම, වෙළඳපොල වැඩ කරන්නටත් ඊට වඩා වැඩි තොරතුරු ප්‍රමාණයක් අවශ්‍ය නැත.

වෙළඳපොලේ ගැවසෙන අයට තොරතුරු ඉහළ වැයක් යන්නක් යැයි කියද්දී, ඒ අයම විසින් දේශපාලනයේ ගැවසෙන අයට තොරතුරු කිසිත් ගාස්තුවකින් තොරව ලැබෙන්නේ යැයි කියන්නේ ද, එය ඉතාමත් විනාශකාරී වූ අතාත්වික තත්වයක් මවා පෑමකි.

දේශපාලනඥයන්ට සේ ම, චන්දය ප්‍රකාශ කරන්නාට ද, සර්ව සම්පූර්ණ තොරතුරු ලබාගත හැකියාවක් නැත.

විශේෂයෙන්ම, අවශ්‍ය ප්‍රමාණයට තොරතුරු රැස් කරන්නට දේශපාලනඥයන්ට සහ චන්දදායකයන්ට ඇති දිරිගැන්වීම වෙළඳපොලේ කටයුතු කරන්නෙක්ට වඩා අඩුවෙන් වූවකි. මන්ද ඔවුන් වියදම් කරන්නේ තමන්ගේ මුදල් නොවන නිසයි. චන්දදායකයා නොමිලේ WiFi ගෙනෙන්නට කැමති යැයි චන්දය ප්‍රකාශ කිරීමේ දී ඔහු එකඟතාවය පෙන්වන්නේ රජයේ මුදල් වැය කිරීමට මිසෙක ඔහුගේ පසුම්බියෙන් මුදල් ඊට ගෙවීමට නොවේ. නොමිලේ WiFi ගෙනෙනවා යැයි යෝජනා කරන දේශපාලනඥයා ද එහි වැය ගෙවන්නට පොරොන්දු වෙන්නේ ඔහුගේ පසුම්බියෙන් ද නොවේ.

නමුත් වෙළඳපොලේ බඩුවක් මිල දී ගන්නා වියදම් කරන්නේ තමන්ගේම මුදල්. ඒ නිසා කැමැත්ත ප්‍රකාශ කරන භාණ්ඩය ගැන හැකි තරම් පමණින් තොරතුරු එක්රැස් කරගැනීමට තමන්ගේ මුදල් වැය කරන්නා ප්‍රවේශම් වෙයි.

දොස්තරවරැන්ට හැම විටම වෛද්‍ය කටයුතු ගැන රෝගීන්ට වඩා වැඩියෙන් දැනුමක් ඇත. අපේ රෝග අපි සුව කරන්නට නොයා අපි වෛද්‍යවරැ වෙත යන්නේ ඒ නිසයි. කොයි දොස්තර ද ලෙඩ සුව කරන්න සමර්ථ, ලැබෙන ප්‍රතිකාර නිවැරදි ද, ඒ දැනුම සඳහා අවශ්‍ය ගාස්තුවට වඩා වැඩියෙන් ගෙවනවා ද, යනාදිය ඒ නිසා පාරිභෝගිකයා නොදන්නවා යැයි චෝදනා එල්ල වෙයි.

ඊට පිළියම හැටියට රජය විසින් වෛද්‍යවරුන්ට බලපත්‍රයක් දීම නිර්දේශ කෙරෙයි. බලපත්‍රයක් සතු වෛද්‍යවරයා ප්‍රතිකාර කරන්නට සුදුස්සෙක්, සමර්ථ වූවෙක්, සහ වගකිව යුතු වූවෙක් යන්න ගැන ජනතාවට සහතිකයක් ප්‍රදානය වෙයි.

නමුත් වෛද්‍ය වෘත්තිය සේ ම, අනෙක් වෘත්තීන් දිහා බලද්දීත්, බලපත්‍ර සතු අය ගැන කරන ලද අධ්‍යයන වලින් පෙනී යන්නේ එය එසේ නොවන බවයි.

බලපත්‍ර නිකුත් කිරීම ද්වීමය වූවකි. එක්කෝ බලපත්‍රයක් ඇත. නැත්නම් බලපත්‍රයක් නැත.

ඊට වෙනස් ක්‍රමාන්ව ලෙසකින් සහතික ඉදිරිපත් කිරීමක් වෙළඳපොල තුලින් ලැබේ. ඉල්ලුම වැඩි දොස්තරවරැ සිටිති. ඉල්ලුම අඩු දොස්තරවරැ සිටිති. සෞඛ්‍ය පහසුකම් සැමට එකසේ නොමිලේ බෙදනවා යැයි කියන රටවල ද එවැනි අය සිටිති!!!

වෘත්තියක යෙදෙන අයෙක් බලපත්‍රයේ කොන්දේසි උල්ලංඝණය කරද්දී එය රජය විසින් අහෝසි කරයි. වෘත්තියට නොගැලපෙන සේ කටයුතු කිරීම යන කොන්දේසියේ දී ඇමෙරිකන් වෛද්‍යවරැ විසින් දැන්වීම් දැමීමත් වෘත්තීමය ගෞරවය රකින කොන්දේසියක් උල්ලංඝණයකි. දැන්වීම් යනු ඉදිරිපත් කරන භාණ්ඩ හා සේවා මොනවා ද, ඒවායේ ප්‍රමිතිය කුමක් ද, ඒවායේ මිල ගණන් කෙසේද යනාදී තොරතුරු සපයන්නට වෙළඳපොල පරිනාමය වී ඇති ආකාරයයි.

ඉතින් බලපත්‍ර නිකුත් කිරීම යනු තොරතුරු අසසමිතියට ඇති විසඳුම නොව එහි හේතු කාරකයයි.

අපට ගැලපෙන ආර්ථික ක්‍රමවේද ලියූ රොහාන් සමරජීව විසින් ලංකාවේ කොණ්ඩ අලංකාරයේ යෙදෙන අයට ඇමෙරිකාවේ මෙන් බලපත්‍ර නිකුත් කළ යුතු යැයි නිර්දේශ කර තිබුණි. එය ඇමෙරිකාවටත් නොගැලපෙන ආර්ථික ක්‍රමවේදයකි. බලපත්‍රයෙන් ලාබයක් ලබන්නේ එය නිකුත් කරන ප්‍රාන්ත රජයයි. පාරිභෝගිකයා නොවේ. බලපත්‍රයක් තිබුණ පමණින් වෘත්තියේ යෙදෙන්නා කොණ්ඩ අලංකාරයේ යෙදෙන්නට කොතරම් සුදුසු වූවෙක් ද, කොතරම් සමත් වූවෙක් දැයි දැනගන්නට කිසිත් හැකියාවක් නැත. එම පොතේ වූ බොහොමයක් ආර්ථික ක්‍රමවේදයන් කිසිම රටකට ගැලපෙන්නේ නැති බව මීට කළින් ඒ පොත කියවන්නට ලැබුණ පසු සටහන් තැබුවෙමි. නිවැරදි ක්‍රමවේදය කියා දෙන්නට මෙහෙන් කෙනෙක් ලංකාවට එවන්නේ ඒ නිසයි!!!!

මාර්තු 31 වැනිදා පෙව 11ට කොළඹ 5, ශ්‍රී සම්බුද්ධ ජයන්ති මන්දිර ශාලාවේ දී පැවැත්වෙන “ධනවාදයේ සදාචාරාත්මක බව” දේශනයේ කථිකයා වන ටොම් ජී. පාමර් ලියූ “වෙළඳපොල ගැන මිථ්‍යාවන් විස්සක්” යන ලිපිය ඇසුරිනි.

Advertisements

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ WordPress.com ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Twitter picture

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Twitter ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Facebook photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Facebook ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Google+ photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Google+ ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

%d bloggers like this: