අරුණි ශපීරෝ‍ වෙතින්

පරිපූර්ණත්වය සොයමින් යථාර්ථය නොසැලකීම

Posted in Uncategorized by arunishapiro on මාර්තු 27, 2015

bastiatbanner1

වෙළඳපොලක් සාර්ථක ලෙස වැඩ කරන්නේ අපරිමේය පිරිසක් පරිපූර්ණ තොරතුරු සහිතව එකිනෙක අතර වෙනසක් නොමැති වෙළඳ ද්‍රව්‍ය ගණුදෙනු කරන්නේ නම් පමණක් යැයි තවත් බහුලව පැතිර ඇති දුර්මතයකි.

පරිපූර්ණ තරඟකාරීත්වයෙන් යුතු වෙළඳපොලක ඒකීය පුද්ගලයෙක් මිල දී ගැනීමේ හෝ විකිණීමේ මිල ගණන් වලට බලපෑමක් සිදු නොකරයි යැයි මේ අය කියති. එසේම ඔවුන් පරිපූර්ණ වෙළඳපොලේ නිෂ්පාදන සියල්ල ස්වකීල (homogenous) වේ යැයි කියති. නිෂ්පාදන සහ මිල ගණන් ගැන ලැබෙන තොරතුරු වැයකින් තොර යැයි කියති. පවතින වෙළඳපොල පරිපූර්ණ තරඟකාරීත්වයකින් යුතු නැතැයි කියති. එහි දී ඔවුන් යෝජනා කරන්නේ පවතින වෙළඳපොල පරිපූර්ණ නොවන නිසා ආණ්ඩුව මැදිහත් වී වරද නිවරද කළ යුතු යැයි කියායි.

ආර්ථික ගණුදෙනු පැහැදිලි කරගැනීමට විසංයුක්ත ආදර්ශයන් උපකාර වෙන අවස්ථා ඇත. ඒත් න්‍යයාත්මක විසංයුක්ත සඳහා “පරිපූර්ණ” වැනි අදහස් ගණනාවක් හැඟවෙන වචනයක් යොදා ගනිද්දී, දරුණු හානියක් සිද්ධ කරන්න පුළුවනි.

වෙළඳපොලේ යම් තත්වයක් “පරිපූර්ණ” තරඟකාරීත්වයෙන් යුතු සේ නිර්වචනය කරන්නට යද්දී, එවිට අනෙක් සියල්ලම යම් ආකාරයකින් “අසම්පූර්ණ” වෙන නිසා, ඒවා වැඩි දියුණු කළ යුතු යැයි හැඟවේ.

කාට ද ඒ වෙළඳපොල වැඩි දියුණු කරන ආයතනය පැවරෙන්නේ?

ලංකාව පුරා නොමිලේ බෙදන සේවයක් සියල්ලන්ටම සෙත සැලසෙන අනගි ලෙසකින් පවත්වාගෙන යා හැකි සමාජවාදී ක්‍රමයක් ලොව ඇතැයි විශ්වාස කරන අය බොහෝ වෙති. තම වැය තමන්ට ගෙවා ගන්නට සිද්ධ වුවහොත් දුප්පතුන්ට අවශ්‍ය දේවල් ලැබෙන්නේ කොහෙන්දැයි ඇසීම මේ අයට පුරුදු සිරිතයි. සියළු දත්ත එය එසේ නොවන බව සනාථ කරද්දීත් මිනිසුන් සිය වත්කම් වලින් පරිත්‍යාගශීලී නොවෙන බව කියති. ඔවුනට අවශ්‍ය තම තමන්ගේ වත්කමෙන් පරිත්‍යාගයට ඉඩ දෙනවා වෙනුවට වත්කම් ඇත්තන් යැයි හඳුන්වාගත් ලද්දවුන් වෙතින් බලහත්කාරයෙන් උදුරා දුප්පතුන් යැයි හඳුනා ගන්නා ලද්දවුන්ට පරිත්‍යාග කරන බලය වෙනකෙකුට පැවරීමටයි. හිතුමතයේ තීරණය වෙන අසාර්ථක ක්‍රම වලින් දිගින් දිගටම මැදිහත්වීම් වලින් කාගෙන් අරන් කාට බෙදන්නේ ද යන බලයේ දිගටම රැඳී සිටීමට පාලක පංතියකට බලය පැවරෙයි.

“පරිපූර්ණ” තරඟකාරීත්වය යනු පරිකල්පන ආදර්ශයක් පමණි. එයින් අපට වැදගත් දත්ත අපෝහනයට ඉඩක් පෑදෙයි. සම්පත් කෙසේ යොදා ගැනෙනවා ද යන්න තීරණයට ලාබය මුල් වීම ඒ තුලින් දකින්නට ලැබේ. සාමාන්‍යයෙන් පවතිනවාට වඩා යම් වෙළඳ ද්‍රව්‍යයකට ලාබ වැඩි වෙද්දී තරඟකරැවන් විසින් සැපයුම වැඩි කරන්නට එක් රොක් වෙති. එවිට මිල පහළ යයි. ලාබ අඩු වේ.

මුදල් සල්ලි (cash) කොපමණක් තබා ගන්නවා දැයි යන අවිනිශ්චිත තත්වයේ දී ද අපිට එය පහදා ගත හැකියාව ලැබෙන්නේ මුදල් කාසි පිළිබඳ තොරතුරු අසම්පූර්ණ බැවිනි. තොරතුරු සඳහා වැයක් නැතිනම් එවිට හැමෝම තම මුදල් සියල්ල ප්‍රතිලාභ ලැබෙන අවස්ථාවේ එළියට ගත හැකියාව ලැබෙන පරිදි ආයෝජනය කරනු ඇත. නමුත් මුදල් සල්ලි කියා දෙයක් පවතින බැවින් පෙන්නුම් කරන්නේ තොරතුරු හිඟයේ ඇති ලක්ෂණයකි.

“පරිපූර්ණ” තරඟය යනු වෙළඳපොල වැඩි දියුණු කරන්නට දෙන මාර්ගෝපදේශකයක් නොවේ. එය සත්‍ය ලෝකයේ තරඟ කොන්දේසි වලින් විසංයුක්ත කරගත් වෙළඳපොල ක්‍රියාවලිය ගැන පරිකල්පන ආදර්ශයක් සඳහා යොදාගන්නා දුර්වලතා පිරි පදයක් පමණි.

යම් රජයකට “පරිපූර්ණ” ලෙසකින් වෙළඳපොල හසුරැවන්නට හැකි ආයතනයක් වෙන්නට නම්, එම රජය ද “පරිපූර්ණ” ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ප්‍රතිපත්ති වලින් යුතු වේ යැයි අපි අපේක්ෂා කරමු. එනම් අපරිමේය චන්දදායකයන් සහ චන්ද අපේක්ෂයක් විසින් කිසිම ප්‍රතිපත්තියක් ඒකීය පුද්ගල බලපෑමකින් තොරව කරනවා යන්නයි. සියළු ප්‍රතිපත්ති ස්වකීල බවත්, ඒ ප්‍රතිපත්ති වලට යන වැය හා ප්‍රතිලාභ ගැන තොරතුරු කිසිම වැයකින් නොවන බවත් එහි දී ගම්‍ය වේ. එවැනි තත්වයක් කිසිම විටෙක විද්‍යාමාන නොවන්නකි.

ප්‍රතිපත්ති සමූහයක් අතරින් ඒ ඒ තෝරාගැනීම් කරද්දී තෝරා ගැනෙන්නේ සැබැවින්ම පවතින තෝරාගැනීම් අතරින් බව යන්න විද්‍යාත්මක ක්‍රමයට අනුකූල වූවයි. ඉහත ඡේදයේ විස්තර කර ඇති ආකාරය අනුව දේශපාලන තෝරාගැනීම් සහ වෙළඳපොල තෝරාගැනීම් යන දෙකම “අසම්පූර්ණ” වේ. එහෙනම් තෝරාගැනීම සිද්ධ විය යුත්තේ සත්‍ය ලෙසම පවතින වෙළඳපොල සහ දේශපාලන ක්‍රියාවලිය තුලින් මිසෙක “පරිපූර්ණ” යැයි කියන තත්වයක් හා සසඳා බලා නොවේ.

සැබෑ වෙළඳපොල යනු තොරතුරු සපයන්නට සහ එහි ගණුදෙනු කරන එකිනෙකාගේ යහපත පිණිස කටයුතු කරන්නට අනේක විධි වලින් සහාය වෙන්නකි.

මිනිසුන්ට තොරතුරු සොයාගන්නට සහ සහයෝගීතාවයෙන් කටයුතු කරන ක්‍රමවේද සඳහා රාමුවක් වෙළඳපොල සපයා දෙයි. දැන්වීම්, ණය සපයන ආයතන, ප්‍රසිද්ධිය, වෙළඳ ද්‍රව්‍ය හුවමාරැවට, වෙළඳ කොටස් හුවමාරැවට, සහතික නිකුත් කරන මණ්ඩල, සහ වෙනත් ආයතන බොහොමයක් වෙළඳපොල තුලින්ම බිහිවෙන්නේ එකිනෙකාගේ යහපත සාධනය සහයෝගීතාවයෙන් කරගන්නටයි.

පරිපූර්ණ නැතැයි කියා වෙළඳපොල එපා කියන්නේ නැතිව අපි තවත් සොයා බැලිය යුත්තේ මිනිස් සුභ සාධනයේ අසම්පූර්ණතා වැඩි දියුණු කරලීමට වෙළඳපොල තුලින් පොට පාදා ගැනීමටයි.

අවසාන වශයෙන් කිය යුතුව ඇත්තේ, තරඟය යන්න වැඩියෙන් හොඳට හඳුනා ගන්නට නම්, එය වෙළඳපොල තත්වයක් හැටියට නොව ප්‍රතිවිරෝධී චර්යාත්මක ක්‍රියාවලියක් (process of rivalrous behavior) ලෙසින් දැකිය යුතුයි. ව්‍යවසායකයන්ට අනෙකුත් ව්‍යවසායකයන් හා තරඟ කරන්නට වෙළඳපොලට ඇතුල් වෙන්නට නිදහස ඇත්නම්, පාරිභෝගිකයන්ට තමන් කැමති නිෂ්පාදකයන්ව තෝරා ගන්නට නිදහස ඇත්නම්, එවිට පාරිභෝගිකයන්ගේ හැදියාවට තරඟ කරන නිෂ්පාදකයන් අතර ඇති ප්‍රතිවිරෝධී (rivalry) චර්යාව නිසා වැඩියෙන් වාසි ලැබෙන්නේ පාරිභෝගිකයන්ටයි.

මාර්තු 31 වැනිදා පෙව 11ට කොළඹ 5, ශ්‍රී සම්බුද්ධ ජයන්ති මන්දිර ශාලාවේ දී පැවැත්වෙන “ධනවාදයේ සදාචාරාත්මක බව” දේශනයේ කථිකයා වන ටොම් ජී. පාමර් ලියූ “වෙළඳපොල මිථ්‍යාවන් විස්සක්,” යන ලිපිය ඇසුරිනි.

Advertisements

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ WordPress.com ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Twitter picture

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Twitter ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Facebook photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Facebook ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Google+ photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Google+ ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

%d bloggers like this: