අරුණි ශපීරෝ‍ වෙතින්

දරැවන් 669 ක් බේරාගත් වීර පුරැෂයා මිය යයි

Posted in Uncategorized by arunishapiro on ජූලි 2, 2015

800px-Nicholas_Winton_in_Prague

මෙය ලෝර්න්ස් රීඩ් විසින් ඉංග්‍රීසියෙන් ලියන ලද සටහන ඇසුරිනි.

මෙය හවුලේ ලියන (මට පුද්ගලිකව දෙවතාවක් හමු වී කතාබහ කරන්නට අවස්ථාව ලැබුණු) ලෝර්න්ස් රීඩ් මහතා පහුගිය මැයි මාසයේ දී මේ වීරයා යළි හමුවීය. 2015 මැයි 19 වැනිදා මේ කතාවේ වීරයා සිය 106 වැනි උපන්දිනය සැමරීය. 2015 ජූලි 1 වැනිදා ඔහු මිය ගියේය.

සත්‍යම වූ වීරයෙක් තමන් එවැන්නෙක් හැටියට හිතන්නේ නැත. තමන් එවැන්නෙක් යැයි දැන්වීම් දමන්නේ නැත. කීර්තිය හෝ වස්තු සම්පත් ලබාගැනීම සඳහා, තමන් වීරයෙක් වෙන ක්‍රියා කටයුතු වල යෙදෙන්නේ නැත. යම් ගැටළුවක් තමනට නිරාකරණය කරන්නට හැකියාව ඇතැයි සිතෙන්නේ නම් ආණ්ඩුවක් විසින් එය කරන තෙක් බලාගෙන සිටින්නේ ද නැත.

1938 සිසිරයේ දී බොහෝ යුරෝපීයයන්ව සෑහීමකට පත්වී සිටින තත්වයකට නලවන ලද්දේ බ්‍රිතාන්‍ය අගමැති නෙවිල් චේම්බලේන් විසිනි. සැප්තැම්බර් අග මියුනික් හි දී චෙකොස්ලෝවැකියාවෙන් විසාල කොටසක් දීමෙන් චේම්බලේන් විසින් ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර්ව සංසුන් කර ඇතැයි මේ අය සිතූහ. 1940 දී බලයට පත්වෙන වින්ස්ටන් චර්චිල් එය විශ්වාස කළේ නැත. එය විශ්වාස කළේ නැති අය අතර අපේ කතාවේ වීරයා, එවක 29 හැවිරිදි ලන්ඩනයේ ස්ටොක් බ්‍රෝකර් කෙනෙකු වූ නිකලස් වින්ටන් ද විය.

පෙර වසර කිහිපයේ දී ජර්මනියට ව්‍යාපාර කටයුතු සඳහා බොහෝ වතාවක් ගිය වින්ටන් යුදෙව්වන් අත් අඩංගුවට ගන්නා හැටි, පීඩාවන්ට ගොදුරැ වෙන හැටි සහ ගුටිබැට කන හැටි දුටුවෙකි. 1938 නොවැම්බර් 9 වැනිදා ක්‍රිස්ටල්නාහ්ක්ට් යැයි සුපතල සිද්ධියේ දී නාට්සි මැරවරයන් ජර්මනිය පුරා යුදෙව්වර මරණයට පත් කරමින් යුදෙව් සිනෙගෝග, ගෙවල් සහ ව්‍යාපාර විනාශ කළහ. එයින් හිට්ලර්ගේ අභිප්‍රායන් මැනවින් දිස්විය. යුදෙව් සරණගාතයන් දහස් ගණනින් ජර්මනිය හැර දමා, එවිට නාට්සි විසින් අධිවාසයට නොගත් චෙකොස්ලෝවැකියාවට, විශේෂයෙන්ම ප්‍රාග් වෙතට පළා ගියහ. සීතල හේමන්තයේ මැද ඔවුන් සිටියේ යාන්තමින් අටවා ගත් කටුක තත්වයන් පැවති සරණාගත කඳවුරු වලයි.

යහළුවෙක් සමඟ වසර අවසානයේ දී ස්විට්ස්සර්ලන්තයට ස්කි (හිම කඳු වලින් පහතට වේගයෙන් බහින ක්‍රීඩාව) ට්‍රිප් එකක් යන්නට වින්ටන් සූදානමින් සිටියේය. නමුත් යාළුවා ඔහුට ප්‍රාග් වලට එන්නැයි ආරාධනා කළේය. මොකද ඔහුට ‘කඩිනමින් පෙන්වන්නට අවශ්‍ය දැයක්’ තිබෙන බව කියමිනි. එය සරණාගතයන් හමුවේ තිබි ප්‍රශ්නයයි.

වින්ටන් දුටුවේ ප්‍රාග් අසල කඳවුරැ වල සීතලේ හැහෙමින් සිටින අනාථ සහ දෙමව්පියන්ව අත් අඩංගුවට ගනිද්දී අවතැන් වූ දරැවන්වයි. ජීවිතය පුරා රටේ පදිංචිකරැවන් සහ පුරවැසියන්ව සිටි ඒ කඳවුරු වල සිටි වැඩිහිටියන් තමනට කුමක් වුවත් ඒ දරැවන්ව හෝ බේරාගන්නා ලෙස ඉල්ලා සිටියහ. ඒ රටත්, සෙසු යුරෝපයත් අල්ලා ගන්නා තෙක් නාට්සි නවතින්නේ නැතැයි වින්ටන් සේ ම ඒ අයටත් දැනී තිබුණි. චෙකොස්ලෝවැකියාවේ ඉතිරියත් නාට්සි අල්ලා ගත්තොත් තමනට කුමක් වේදැයි ඔවුන් ඔවුන් සිතමින් සිටිය දී මේ යහපත් මිනිසාට ඒ ගැන යමක් කරන්නට සිත් පහළ විය.

මෙසේ සිර වී සිටින මේ තරම් පවුල් සංඛ්‍යාවක් සඳහා තනි විදේශිකයෙකුට කරන්නට දෙයක් නැතැයි සිතීම පහසු දැයකි. තත්වය නොසලකා හැර තමන්ගේ සුව පහසු ජීවිතයට නැවත පිවිසෙමින් ස්විට්සර්ලන්තයේ සංචාරයට යන්නට වින්ටන්ට හැකියාව තිබිණ. ඔහු මුහුණ පෑ තත්වය හමුවේ වෙනත් බොහොමයක් දෙනා අහක බලාගෙන වෙනතක යනු ඇත. “අපේ කාලයේ පවතින සාමය” ගැන කතාබහ තිබුණ ද එය අවසන් කරන ඔරලෝසුවේ කණිසම වදින බව වින්ටන් දැන සිටියේය. උදව් කරන්නට නම් එය හනිකට කළ යුතුව තිබිණ. ඊ ළඟට ඔහු ගත් පියවර නිසා නාට්සි සිර කඳවුරැ වල දී නියත මරණ වලට මුහුණ නොදී දරැවන් 669 ක් ගලවා ගන්නට හැකියාව ලැබිණ.

ඒ දරැවන්ව බාරගන්නා රටකට ඔවුන් ආරක්ෂිතව ගෙන ඒම පහසු කාර්යයක් නොවීය. ලන්ඩනයට යන ඔහු ලෝකයේ විවිධ රටවල ආණ්ඩු වලට ලිපි ලියන්නට පටන් ගත්තේය. ඇමෙරිකාව ද ඇතුළුව ඒ හැම රටක්ම පාහේ ඔහුගේ ඉල්ලීම ප්‍රතික්ෂේප කරද්දී මහා බ්‍රිතාන්‍ය සහ ස්වීඩනය ඔවුන්ව බාරගන්නට කැමැත්ත පළ කළහ. ඔහුගේ මව ද ඇතුළුව උදව් කරන්නට කැමති පිරිසක් ඔහු රැස් කරගත්තේය.

ප්‍රාග් හි සිටි ලන්ඩන් කණ්ඩායමේ සහායකයා ට්‍රෙවර් චැඩ්වික් නැමති බ්‍රිතාන්‍ය ජාතිකයෙකි. පිටත් කරන්න හදන දරැවන්ගේ තොරතුරැ ඔවුන්ගේ දෙමව්පියන් වෙතින් එකතු කරගෙන වින්ටන්ට යැවීම ඔහුගේ කාර්යය විය. වින්ටන් කළේ ඒ දරැවන්ව බලා කියා ගන්නට කැමති නිවහන් සෙවීමයි. ඔහුගේ ලැයිස්තු වල පන්දාහක් දරැවන් සිටින ලදි. ගෙවීමක් අය නොකර බ්‍රිතාන්‍ය පුවත්පත් හදාගන්නට කැමති දෙමව්පියන් අවශ්‍ය යැයි කියූ වින්ටන්ගේ දැන්වීම් පළ කරන ලදි. දරැවන් කොටසකට ප්‍රමාණවත් තරමින් නිවහන් සොයාගත හැකි වූ විට වින්ටන් ඊට අවශ්‍ය ලියකියැවිලි බ්‍රිතාන්‍ය රජයට ඉදිරිපත් කළේය. ඒ දරැවන්ව බ්‍රිතාන්‍යයට ගෙන ඒමට දුම්රිය සහ නැව් ගමන් සංවිධානයට චැඩ්වික්ට සහාය දුන්නේය.

ඒ මෙහෙයුම සඳහ අරමුදල් හොයාගැනීම ද කළේ ඔහුගේ ප්‍රධානත්වයෙනි. වියදම් අතර බ්‍රිතාන්‍ය රජය විසින් ආපසු යවන්නට අවශ්‍ය වන අනාගත වියදම යැයි කියමින් අය කරන ලද පවුම් 50 ක් ද විය. එහෙත් 1939 වසන්තය හා ගිම්හානය ගෙවී යද්දී අවදානම පහ වී දරැවන්ව ආපසු යවත හැකි වේ යන අපේක්ෂාවත් නැති වී ගියේය.

හිතාගත නොහැකි වූවක් සිතේ මවා ගන්න: ප්‍රාග් හි දුම්රිය නැවතුම්පොලක්. වේදනාවෙන් පෙළුන දෙමව්පියන් සහ ඥාතීන් විසින් දරැවන්ව දුම්රියට නංවන හැටි. ඒ බොහොමයකගේ අවසන් සමුගැනීම් වෙන හැටි. පිරිමි සහ ගැහැණු දරැවන් අතර වයස අවුරැදු පහකට අඩු අය බෙහෙවින් සිටියහ. අවිනිශ්චිත අනාගතයක් වෙතට ඇදෙන දුම් දමමින් ඉදිරියට යන දුම්රිය කවළු වලින් ඔවුන් එළියට මුහුණු දමන හැටි. තම පවුල් සමඟ නැවත ඔවුන් එක්වේදැයි කිසිවෙක් නොදත් හැටි.

‘වින්ටන්ගේ දරැවන්’ අතර පළමු 20 ප්‍රාග් වලින් පිට වෙන්නේ 1939 මාර්තු 14 වැනිදායි. හිට්ලර්ගේ හමුදාව ඊ ළඟ දවසේ මුළු චෙකොස්ලෝවැකියාවම අල්ලා ගත්තහ. ඒත් ස්වේච්ඡාවෙන් මේ මෙහෙයුමේ යෙදන ලද්දවුන් සිය වැඩ කරගෙන ගියහ. සමහර අවස්ථාවල දී ඔවුන් දරැවන්ව ජර්මන් අය අතරින් සඟවාගෙන යන්නට හොර ලියකියැවිලි ද හදාගත්තහ. සැප්තැම්බර් 1 වැනිදා දෙවැනි ලෝක යුද්ධය ආරම්භ වෙද්දී, දුම්රිය මාර්ගයෙන් ගිය විවිධ කණ්ඩායම් අටක් විසින් රටෙන් දරුවන් 669 ක් පිටකරගෙන තිබුණහ. තුන්වැනි කණ්ඩායමේ තවත් දරැවන් 250 ක් පිටවෙන්නට හිටියත්, එය ඔවුන් විසින් බලාපොරොත්තු වූ විශාලතම සංඛ්‍යාවයි, එහෙත් යුද්ධය ආරම්භයත් සමඟ නාට්සීන් සියළු පිටත්වීම් නවතා දැමූහ. වසර හයකට පසු මිත්‍ර පාක්ෂිකයන් ජය සමරද්දී ඒ දරැවන් කිසිවෙක් ජීවතුන් අතර සිටියේ නැත. දෙමව්පියන් අතර ද ඉතිරිව හිටියේ ඛේදනීය වූ සොච්චමකි.

ඒ බේරාගත් දරැවන් අතරින් අයෙකු වූ වේරා ගිසින් දක්වන අන්දමට “සරණාගත කඳවුරැ වලට දැමූ චෙක් යුදෙව් දරැවන් 15,000 දෙනාගෙන් දිවි ගලවා ගත්තේ අතලොස්සක් පමණි. මගේ පරම්පරාවේ චෙක් යුදෙව් දරැවන් අතරින් වැඩි කොටසක් බේරා ගත්තේ වින්ටන් විසිනි.”

වේරාගේ කතාව විශේෂයෙන් හදට දැනෙන්නකි. 1939 ජූනි 30 වැනිදා වින්ටන්ගේ දරැවන් ප්‍රවාහනය කළ පස්වැනි දුම්රිය මෙහෙයුමෙන් ඇය එන්නේ වයස අවුරැදු 10 දී ය. නමවැනි දුම්රියෙන් එන්නට නියමිත වූ ඇයගේ ඥාතීන් දෙදෙනෙක් නිදහස ලබන්නට සමත් නොවූහ. ඇයගේ මව පිටුවහල් කරන ලද බර්ගන්-බෙල්සන් සිරකඳවුර මුදවා ගැනීමෙන් දින දෙකකට පසුව ඇයගේ මව ටයිෆස් බෝවෙන රෝගය වැළඳී මිය ගියාය. 1944 දෙසැම්බරයේ නාට්සි විසින් පෙරගමන් යද්දී ඇයගේ පියාට වෙඩි තබා මරා දමන ලදි. නිකලස් වින්ටන් නොවන්නට තමන්ගේ ඉරණම කුමක් වේද යන්න ගැන වේරාට සැකයක් නොවීය.

ඔහු එය කළේ මන්ද? එයින් ලැබෙනවා යැයි සිතූ ප්‍රශංසා අරබයා නොවේ. ශතක බාගයක් පුරා සිය සාර්ථක මෙහෙයුම් ගැන ඔහු කිසිම කෙනෙකුට නොකීමෙන් එය පැහැදිලි වෙයි. 1988 දී ඔවුන්ගේ නිවසේ වහළ අසල කාමරයක් සුද්ද කරද්දී ඔහුගේ භාර්යාවට එහි වූ වාර්තා සහ පින්තූර ඇලවූ පොතක් රුගත් පුස් බැඳුන පෙට්ටියක් හමුවිණ. එහි වූයේ ඔහුගේ මෙහෙයුමට හවුල් වූවන් විසින් එකතු කරන ලද ලියකියැවිලි සහ චෙක් දරැවන්ගේ පින්තූරයි. මහජනතාවට වින්ටන්ගේ කතන්දරය අහන්නට ලැබෙන්නේ ඉන් අනතුරැවයි. එතෙක් කාලයක් පුරා දරැවන් සහ ඔවුන්ගේ පවුල් වල අය ඒ ජීවිත බේරාගන්නට මූලික වූ “ඉටුදෙවියා” කවුදැයි කියා දැන සිටියේ නැත.

2006 දී නිකලස් සහ ඔහු විසින් බේරාගත් වේරා සමඟ නිකලස්ගේ නිවහනේ දී මේ සටහන ලියන අය හමුවූහ. අනිත් හැමෝම මඟ හරිද්දී ඒ අභියෝගය ඔහු බාරගත්තේ මන්දැයි ඔවුන් නිකලස් වෙතින් විමසීය. නිකලස් එවිට 97 වියැතිය. එහෙත් ඔහුගේ පෙනුමත්, ඔහු කතාබහත් ඊට වඩා අඩු වයසේ අයෙක් මෙනි. මේ අයව සතුටින් පිළිගත් ඔහු විසිත්ත කාමරය මැදින් වත්තේ පිටුපසට ගොස් ඔවුන් සඳහා නැවුම් මල්බෙරි කැඩීය. ඔහු ඒ වයසේ දී ද සිය නිවහන අසල වත්ත බලා කියා ගන්නා ලදි.

මේ නිහඬ මනුස්සයෙකි. එක්තරා ආකාරයකට ඔහු මතක් කරන්නේ ඇරිස්ටෝටල්ගේ මහඟු මිනිසා (නිකමාකියන් ආචාර ධර්ම වල සඳහන්) ය. ඇරිස්ටෝටල් කියූවේ හොඳ-ආත්මයක් ඇති මිනිසා වාසි ලබන්නට ලැජ්ජා වන්නේය කියායි. එසේම ඔහු ලැබුනාට වඩා වැඩියෙන් ආපසු ගෙවන බවයි. නිකලස් වෙතින් ආඩම්බර කතා ඇහෙන්නේ නැත. ඔහු කළ දැයට විශේෂ වැදගත්කමක් දී ඔහු කතා නොකරයි. අභියෝගය බාර ගත්තේ මන්දැයි යන්නට, “එය තමයි කළ යුතුව තිබුනු දැය ඒ නිසා මම හිතුව මට උදව් කරන්න පුළුවන් කියල,” ඔහු යමක් පැහැදිලි කරන විලාසෙන් කියන ලදි. එය හොඳක් නිසා පමණින් හොඳක් කරන පුද්ගලයෙකු වෙත ආකර්ශනය වීම අයෙකුට වළක්වාගත නොහැකි වූවක් යැයි මේ සටහන ලියන ඔවුන් සටහන් තබති.

“හොඳේ බලය” (The Power of Good) නම් මේ කතාව අලලා නිර්මාණය වූ, ජාත්‍යන්තර එමි සම්මානයක් දිනාගත් වාර්තා චිත්‍රපටියේ චෙක් නිෂ්පාදක මටෙජ් මිනැක්ට නිකලස් කියන්නේ ඒ ගැන නිහඬව සිටියේ එය ඔහුගේ ජීවිතයේ කුඩා අංගයක් වූ නිසා කියායි. ඔහු කොටස් වෙළඳපොල සේවය කරමින් සිටිය දී, මෙහෙයුම පැවති කාලය මාස අටකි. එය ඔහුගේ විවාහයට පෙරතුව සිද්ධ වූවකි. ඒත් ඔවුනට මේ උත්තරයෙන් ද සෑහීමකට පත්විය නොහැකි විණ. ඔවුන් ඒ ගැන තවත් හාරා ඇවිස්සූහ.

“යුද්ධය පටන් ගෙන ප්‍රවාහනය ඇණ හිටියාම, මම ක්ෂණිකව රාජකීය ගුවන් හමුදාවට ගියා. එතැන මම වසර පහක් හිටිය. සාමය උදාවෙද්දී මම වයස 35 ක පිරිමියෙක් හැටියට රට පුරා ගිහින් කොල්ලො කෙල්ලො හොයන්නෙ කොහොම ද?” යැයි නිකලස් විමසා ඇත. යුද්ධය අවසන දී නිකලස් වින්ටන් සිය ජීවිතය යළි අරඹන කටයුතු වලින් කාර්ය බහුල විය. වසර හයකට පෙර ජීවිත බේරාගන්නට කරන ලද කටයුත්ත දැන් අවසන් වූවකි. ඔහු සිතූ පමණින් ඒ දරැවන් ආපහු ඔවුන්ගේ දේශයට නැවත ගොසිනි (සමහර අය එසේ යන ලදි). “ඔවුන් කොහේ හිටියත් ආරක්ෂිතව සහ රුකවරණය යටතේ ඉන්නවා ඇතැයි සිතන්නට මට හොඳ හේතුවක් තිබුණ,” යැයි ඔහු කියන ලදි. ඒ දරැවන් අතර දොස්තරවරැ, හෙදියන්, ගුරැවරු, සංගීතඥයන්, කලාකරැවන්, ගත්කරැවන්, ගුවන් නියමුවන්, විද්‍යාඥයන්, ඉංජිනේරැවන්, ව්‍යවසායකයන් සහ බ්‍රිතාන්‍ය පාර්ලිමේන්තු සාමාජිකයෙක් ද වෙයි. 2009 දී ඔවුන්ගේ, ඔවුන්ගේ දරැවන් සහ මුනුපුරැන්, මී මුනුපුරන් සංඛ්‍යාව පනස්දාහක් පමණ වෙති.

මෑත කාලීන සම්මුඛ සාකච්ඡා වල දී පෙනෙන්නේ මේ වැඩිහිටියන් වූ “වින්ටන් දරැවන්ට” ඔවුන්ව බේරාගත් අය ගැන දැඩි අගය කිරීමක් පමණක් නොව, තම තමන්ගේ ජීවිත ඉහළ ලෙසින් හා පරිපූර්ණ ලෙසින් ගෙවන්නට ද ළැදියාවක් ඇති බවයි. ඔවුන් බොහොම දෙනක් අනිත් අයට උදව් කිරීම තමන්ට උදව් කරන ලද ලන්ඩන් කොටස් වෙළඳපොල තැරැව්කරැවාට කරන ගෞරවයක් ලෙස සැලකූහ. “ජීවිතය කොතරම් වටිනවා ද යන්න අපිට අවබෝධයක් තියෙනව,” වේරා මේ සටහන ලියන ලද අයට කියන්නේ, “අපේ දෙමව්පියන් වෙනුවෙන් ඔවුන්ගේ මතකය සදා පවතින්නට ද අපි අනිත් අයට උදව් කරනවා,” කියායි.

බ්‍රිතාන්‍යයට පැමිණ වසර ගණනාවකට පසු වේරා තමන්ව හදා ගන්නට ගත් තාත්තා වෙතින් විමසා ඇත්තේ, “ඇයි මාව තෝරාගත්තේ?” කියායි. ඔහුගේ පිළිතුර ඒ 669 දෙනාට නිවහන් සැපයූ අයගේ චිත්තාවේගයන් මනාවට පිළිබිඹු කරයි: “මම දැන සිටියා මට ලෝකය බේරාගන්නට බැරි බව. මම දැන සිටියා මට යුද්ධය නවත්වන්නට බැරි බව. ඒත් මම දැන සිටියා මට එක මිනිස් ආත්මයක් බේරාගන්නට හැකි බව.”

නිකලස් වින්ටන් කොතරම් නිහතමානීදැයි කිවහොත් ඔහු කොතරම් සුවිශේෂී දැයි අනිත් අයට කියන්නට සිද්ධ වෙන්නේ ඔහු එය එපා කියද්දීය. ඔහුව දැන හඳුනාගත් අනෙක් “වින්ටන් දරැවන්” ලෙසින්, වේරා නිතර පාහේ තම ජීවිතය රැකුනේ ඔහු නිසා බව ඔහුට මතක් කරයි.

අනෙක් අය වින්ටන්ට මතක් කරන්නේ මෙයයි: “ඔබ බේරාගත්තේ දරැවන් 669 ක් පමණක් නොවේ. ඔබේ කතන්දරය ඔසවා තබන්නේ ජීවිත අනතුරක පැවතිය දී ආදරණීය උදව්වක් දීමේ ආචාර ධාර්මික ව්‍යක්තභාවයයි. කවදා හෝ දිනයක, කවදා හෝ තැනක, සමහර විට තවත් මිනිහෙක් හෝ ගැහැණියක්, මෙවැනි වූ තත්වයකට මුහුණ දෙනවිට, ඔබේ උදාහරණය මතක් වෙලා ඔවුන් එවැනි අනගි වැඩක් කරාවි. මේ නිසයි මේ කතාව ලෝකය දැනගත යුත්තේ. ඒ නිසයි ඔබ එසේ හිතුවේ නැතත් අපි ඔබව වීරයෙක් හැටියට සලකන්නේ.”

1988 දී බ්‍රිතාන්‍ය පුරා පෙන්වන ලද “එයයි ජීවිතය” (That’s Life) නම් වූ රෑපවාහිනි වැඩසටහනක් වින්ටන්ගේ කතාව ප්‍රසිද්ධ කර ඔහුගේ ‘දරැවන්’ බොහොමයක් හා ප්‍රථම වතාවට හමුවන්නට ඔහුට අවස්ථාව පාදා දුනි. ඒ අය ඔහුව නිතර හමුවන්නට ආහ. ලියුම් කියුම් මගින් සබඳතා පවත්වන ලදි. ඔහුගේ බිරිඳ වූ ග්‍රෙටේ අභාවයට පත් වූ පසු ඔවුන් ඔහුගේ තනිකම මැකූහ. නිකලස්ගේ නිවසට සැතපුම් කිහිපයක් ඈත වාසය කරන වේරා ඔහු බලන්නට නිතර ගියේය. “නිකලස් වින්ටන් සහ බේරාගත් පරම්පරාව: එක ජීවිතයක් බේරා, ලෝකය බේරා ගැනීම,” නමින් ඇය සම්පූර්ණ කතාව ලියන්නට සහාය වූවාය.

ඔහු නොසෙවූ නම්බුනාම ආණ්ඩු විසින් ප්‍රදානය කර ඇත. 1999 දී එලිසබෙත් රුජින, එඩින්බර්ග් ආදිපාද සහ චාල්ස් කුමරා වැනි කුඩා කල්ලියක් පමණක් ලබා ඇති සම්මාන ද ඔහුට පිරිනැමී ඇත. රුජින විසින් නයිට් පදවියක් ද, ජෝර්ජ් ඩබ්. බුෂ් විසින් ඔහුගේ “නිර්භීතකම සහ කරැණාව” පසසා ලියුමක් ද යවා ඇත. වේරාගේ පොත සමඟ “මගේ සියළු ආදරණීයයන්” (All My Loved Ones) සහ “හොඳේ බලය” (The Power of Good) යන වාර්තා චිත්‍රපටි සෙමන් ලොව වටා පැතිර යයි.

ප්‍රචණ්ඩත්වය සහ කෲරත්වයෙන් බැට කන ලෝකයක, දශක දහයකට පමණ පෙර කරන ලද නිකලස් වින්ටන්ගේ පරාර්ථකාමී ක්‍රියාවන් අපි සියල්ලන්ටම බලාපොරොත්තු සපයන්නකි. “දුෂ්ටත්වය රජයන්නට අවශ්‍ය වනුයේ හොඳ මිනිසුන් කිසිවක් නොකර සිටීම පමණයි,” යැයි එඩ්මන්ඩ් බර්ක් වරක් කියා ඇත. අප අතරේ නිකලස් වින්ටන් වැනි මිනිසුන් සහ ගැහැණුන් සිටිනවා යැයි දැන ගැනීම, එවැනි ඉඳුරාම ශිෂ්ට වූ මිනිසෙක් දුෂ්ටත්වය ජයගත්තා යන්න දැනීම භාග්‍යයකි.

මැරියෙල් බෝට් ලිෆ්ට්: බෝට්ටු වලින් චන්දය දැමීම

Posted in Uncategorized by arunishapiro on ජූනි 30, 2015

KenCCC

මිනිසෙක් යම් දේශයක උපන් බැවින් ඒ දේශයට කඹුරන වහලෙක් කරගැනීමට නීතිමය අයිතියක් එම දේශයේ දේශපාලකයන්ට ලැබෙන්නේ කුමන යුක්ති සහගත සාධාරණත්වයක් සහ කුමන ආචාර ධාර්මික පද්ධතියක් යටතේ ද?!!!

මෑතක දී ඔස්ට්‍රේලියාවට ලංකාවෙන් ඇදුන බෝට්ටු ජනතාව නවත්වන්නට රටවල් දෙකේම ආණ්ඩු එකතු වී නීති පනත් සහ දඬුවම් පැනවූහ. ජූනි 16 වැනිදා අපට අහන්නට ලැබුනේ ඔස්ට්‍රේලියාවේ නිලධාරීන් විසින් ඔස්ට්‍රේයාවේ මුහුදෙන් සරණාගත බෝට්ටු ඉවත් කරගන්නට ඉන්දුනීසියන් බෝට්ටු වලින් හොරෙන් මිනිස්සු ප්‍රවාහනය කරනවුන්ට අල්ලස් දුන් බවයි. තහනම් නීති ගෙනැවිත් දඬුවම් පැන වූ පමණින් කැමැත්තක් සොයා යන මිනිසා නවතන්නට හැකියාව ඇතැයි සිතීම ආණ්ඩු යළි යළිත් කරන වැරද්දකි. ඒ අසාධාරණ ප්‍රතිපත්ති සහ නීති නිසාම කළුකඩය, නීති කඩන ජනතාව, ප්‍රචණ්ඩත්වය හා අල්ලස් දූෂණ අරමුණු නොකළ ප්‍රතිවිපාක හැටියට එළිබහින බවත් ආණ්ඩු විසින් යළි යළිත් අමතක කර දමති.

බෝට්ටු ඒම නවතා දැමීම ඔස්ට්‍රේලියාවටත්, ඉන්දුනීසියාවටත්, ඒ වගේම මීට වඩා හොඳ ලෝකයක් දකින්නට කැමති සියල්ලන්ටම හොඳ යැයි මේ සිද්ධිය හමුවේ ඔස්ට්‍රේලියන් අගමැති ටෝනි ඇබට් කීය. ඔස්ට්‍රේලියාවේ සංක්‍රමණික ඉතිහාසයම එය එසේ නොවේ යැයි ඔප්පු කර ඇති බව චන්දයෙන් රස්සාව ආරක්ෂා කරගන්නට සිද්ධ වූ දේශපාලනඥයෙකුට අමතක වීම පුදුමයක් නොවේ.

බහුතරය කරන වැරැද්ද ඔස්ට්‍රේලියාවේ නිලධාරීන් අල්ලස් ගන්නා ඵලවිපාකය පමණක් දැකීමයි. නීතිමය අවසරයකින් රට වාසස්ථානය කරගත් ඔස්ට්‍රේලියන් වැසියන්ට මුහුණ දෙන්නට සිද්ධ වන සමාජ සුබ සාධන අර්බූදයක් මේ නිසා ඇතිවීමට හැකියාව ගැන ඔවුන් තැති ගැනීම මෙහි දකින්නට නොහැකි කොටසයි. එනම්, තම ජීවිත සමෘද්ධිමත් වෙන්නේ එයම සොයා එන පීඩිතයන් පළවා හැරීමට එකතු වීමෙන් යන මුලාව මෙහි දකින්නට නොහැකි කොටසයි.

පහතින් වූ පරිවර්තනයේ ඉංග්‍රීසි සටහන මෙතැනින් කියැවිය හැකියි. මවිසින් එහි අමුණන සබැඳි මේ අඩවියෙනි.

ජනතාවට කකුල් වලින් චන්දය දෙන්නට ඉඩ දුන්නාම නිදහස හැම විටම ජයගන්නවා ඇතැයි කියැවේ. ඒ ඔවුන්, සෑම විටම විශාල ප්‍රමාණ වලින්, ක්‍රෑර පාලනයන් ඇති තැන් වලින් අයින් වී සාමානුපාතිකව නිදහස ඇති තැන් වලට ඇදෙන නිසයි.

1980 අප්‍රේල් 20 වැනිදා ෆිඩෙල් කැස්ත්‍රෝ දැනුම් දුන්නේ මැරියෙල් තොටුපල නගරයෙන් ඕනෑම කියුබන් වැසියෙකුට දඬුවම් නොවිඳ රටෙන් පිට වී යා හැකියි කියායි.

කැස්ත්‍රෝගේ පාලනයට දැක්වූ ද්වේශය පැහැදිලිව පිළිබිඹු කරමින් කියුබන් වැසියන් බෝට්ටු වලින් චන්දය ප්‍රකාශ කළහ. ලක්ෂයකට වැඩියෙන් අටවා ගත් අබලන් බෝට්ටු වලින් සිද්ධ වූ මුහුදු තරණය ‘මැරියෙල් බෝට් ලිෆ්ට්’ නමින් ඉතිහාසයට එකතු විය.

මයාමි හි විසූ ඇමෙරිකන් අය තම ඥාතීන් හා හිතවතුන් සමඟ යළි එකතු වෙන්නට තමන්ට හැකි සෑම බෝට්ටුවකම නැඟී සමුද්‍රසන්ධිය හරහා එහාට යන්නට පටන් ගත්හ. සුළී සුළං, මුහුදේ අව්වට නිරාවරණය වීම, මුහුදු කොල්ලකාරයන් සහ මෝරැන් නොතකා, කරකියාගත නොහැකි වූ සරණාගතයන් නැව් ගමනකට සුදුසු දැයි නොසොයා, පාවෙන කුමන හෝ දැයකට ගොඩ වැදුණහ. මන්ද ඒ අවදානම් වලට වඩා අගයක් නිදහස තුල ඇතැයි ඔවුන් සැලකූ නිසයි.

නිදහස් ප්‍රතිමාවේ පරමාර්ශයන්ට එකඟව ඇමෙරිකන් ආණ්ඩුවේ ජීමි කාටර් මුලින්ම ක්‍රියා කළේ මේ සරණාගතයන් සාදරයෙන් පිළිගැනීමටයි. පිටවෙන්නට බලාගෙන සිටි අයට සුරක්ෂිත ප්‍රවාහනය සපයන්නට ඇමෙරිකන් වෙරළබඩ හමුදාව මැරියෙල් තොටුපලට ගියේ නැත. එහෙත් මහ මුහුදේ අසරණ වූවන් බොහොමයක් බේරාගන්නට ඇමෙරිකන් හමුදාව අනගි සේවයක් සැපයීය.

කැස්ත්‍රෝ රෙජිමයේ කොමියුනිස්ට් ආඥාදායකත්වයේ කෲරත්වයට, බලහත්කාරයෙන් පනවන ලද ආර්ථික පීඩිත තත්වයට, නිදහස් භාෂණය සහ සිවිල් නිදහස් අහිමිය ගැන ඒ වෙද්දී ඇමෙරිකන් රජය වසර 20 ක් තිස්සේ කියුබාවට සම්බාධක පනවා තිබුණි. කැස්ත්‍රෝ මරා දමන්නටත් බලයෙන් පහ කරන්නටත් ඇමෙරිකන් ආණ්ඩුව යත්න දරා තිබුණි. ඉතින් ඇයි එහෙනම් කියුබාව හැර දමා එන අයව පිළිගන්නට ඇමෙරිකන් අය අකමැති වෙන්නේ මන්ද?

හැඟීම් වෙනස් වුනේ කටකතාවක් පැතිර යාම නිසයි. සිරගෙවල් සහ මානසික රෝහල් වලින් සමාජයට “අහිතකර” වූවන්ව කැස්ත්‍රෝ විසින් මුදාහැර ඇතැයි ද ඇමෙරිකාවට එවන්නේ ඔවුන්ව යැයි ද, එය කැස්ත්‍රෝගේ උපායක් යැයි අහන්නට ලැබිණ. මැතිවරණ වසරක දී, ජීමී කාටර් විසින් කැස්ත්‍රෝ හා එකඟතාවයට පැමිණියේ මේ චාරයක් නැතිව, අවුල් ලෙසකින් මහා ජන ගංඟාවක් පිට වී යන දොර නැවතත් වසා දමන්නටයි.

කියුබන් ජාතිකයන් දරීද්‍රතාවයන් හා පීඩිත බවින් එහිම තබා ගන්නට කාටර්ගේ සහාය කැස්ත්‍රෝට දිනාගත හැකිවිය. මුලින් සරණාගතයන් මුහුණ පෑ කරදරය කැස්ත්‍රෝගේ මුරකරැවන්ගෙන් පළා යාම පමණකි. දැන් ඔවුනට කාටර්ගේ මුරකරැවන්ගෙන් ද බේරි යන්නට සිද්ධ විණ. මුරකරැවා හිටගෙන සිටින්නේ දේශ මායිමේ කොයි පැත්තේ දැයි සැලකීමක් නැතිව, දෙපැත්තේම සිටින මුරකරැවන් ඔහුව තියාගන්නවා ද, නැත්නම් ආපසු යවනවා ද, යන්නෙන් ඔහුගේ නිදහස අහිමි කරන්නට තීරණය කරන ලද්දවුන් විය.

ඒත් ඉතින්, පැන යන සිරකරැවන් සහ මානසික ලෙඩ්ඩු වෙතින් ඇමෙරිකාව ආරක්ෂා කිරීම හොඳ දෙයක් නොවේ ද? එවක දී මුළු කියුබාවම සිරගෙයක් වූ කාරණය පැත්තකට දමා, ඒ කැස්ත්‍රෝගේ සිරබන්ධනයේ සිටි “අපරාධකරුවන්” ගැන කුමක් කියමු ද? ඔවුන් ඇමෙරිකාවට අනතුරක් නොකරාවි ද?

කල්පනා කර බලන්න, කැස්ත්‍රෝගේ හිරගෙදරක ලගින්නට සිද්ධ වෙන අපරාධකරැවෙක් ගැන. අවසරපතක් නැතිව ආහාර නිෂ්පාදනය හෝ විකිණීම ආර්ථික අපරාධකරැවෙක් වීමයි. සමලිංගික බව අපගාමික අපරාධකරැවෙක් වීමයි. Jehovah’s Witness හෝ Seventh Day Adventist යන ආගමික නිකායක් අදහන්නා සමාජයෙන් නෙරපන ලද්දෙක් වීමයි.

අපරාධ ඉතිහාසයක් ඇතැයි සැකයෙන් අත් අඩංගුවට ගැනුන ලද අයගෙන් 2% කට අඩුවෙන් පිරිසකට ප්‍රචණ්ඩත්ව වාර්තාවක් තිබිණ. කැස්ත්‍රෝගේ බූට් සපත්තුවට යට වී දිවි ගෙවීම සියළු පීඩිත සරණාගතයන්ට නියම කරනවා වෙනුවට මේ ගැන යමක් කරත හැකි විය යුතුව තිබිණ. කොමියුනිස්ට් සිරගෙවල් හි සිටින බොහෝ ජනතාව ප්‍රචණ්ඩ අපරාධකරැවන් නොවෙති. සිරබාරයේ වූයේ ඒකීය පුද්ගල අයිතීන් රජය විසින් පාගා දමන ලද අයයි.

1989 දී බර්ලිනයේ යකඩ තිරය කඩාවැටෙද්දී එහි සරණාගතයන් සඳහා එවැනිම ක්‍රියා මාර්ගයක් අනුගමනය කළා නම් යැයි හිතන්න. නැගෙනහිර ජර්මනියේ සිරකරැවන් ජර්මනියට මුදවා හැරීම අවදානම් වැඩි යැයි කියා ජර්මන් චාන්සලර්වරයා වූ හෙල්මුට් කොල් බිය වූවා නම්, එහෙම නම් බර්ලින් තාප්පය නැවතත් ශක්තිමත් වී අද දක්වා තිබෙනු ඇත.

ශක්තිමත් ලෙසකින් කොමියුනිස්ට් කියුබන් රෙජිමයක් තවමත් ඇත්තේ ඒ නිසයි. ඇමෙරිකන් ජනතාව සහ ඔවුන්ගේ දේශපාලන නායකත්වය සරණගාතයන්ට බිය වී කැරිබියන් හි යකඩ තිරය -ඇමෙරිකාව සහ කියුබාව යන දෙකම බලා කියා ගන්නා සිමෙන්ති බදාම ඇති මුහුදු තාප්පය- කඩා හැලෙද්දි එය පිළිගන්නට අසමත් වූ බැවිනි.

***

ඉහත කොටස ලියූ කෙන් ස්කූලන්ඩ් විසින් Open Borders: Trade, Migration, Entrepreneurship & Prosperity මැයෙන් පවත්වන දේශනය ලංකාවේ වාසය කරන ඔබට අහන්නට අවස්ථාවක් පාදා දෙන්නේ ශ්‍රී ලංකා බැස්ටියාට් සංගමය විසිනි. කොළඹ 2 හි අංක 50, නවම් මාවතේ පිහිටන The Ceylon Chamber of Commerce හි දී, ජූලි 9 වැනිදා සවස 6 සිට 8 දක්වා එය පැවැත්වේ. ශ්‍රී ලංකා බැස්ටියාට් සංගමයේ ප්‍රථම ප්‍රකාශනය වන “නිදහසේ අර්ථ ශාස්ත්‍රය” නම් සිංහල පරිවර්තනය ද එදින ගාස්තුවක් නොගෙවා ඔබට ලබාගත හැකියි.

ඇමෙරිකාවේ ආයුධ අයිතිය උන්මාදයක් යැයි දැකීම

Posted in Uncategorized by arunishapiro on ජූනි 29, 2015

twoways

ඇමෙරිකාවේ නීති විරෝධී තුවක්කුවක් පත්තු වෙන සෑම අවස්ථාවක දී ම මෙහෙ කිහිප දෙනෙකුට සහ සෙසු ලෝකයේ බහුතරයකට උවමනා රටේ නීතිමය ලෙසින් අයිතිය ඇති තුවක්කු ඇමෙරිකන් වැසියාට අහිමි කරන්නටයි. ඒ සඳහා නන් විධ බොරැ ප්‍රචාර ගෙන යෑමට ඔවුන් ගජ හපනුන් වෙන්නේ ඇමෙරිකන්කාරයා නිදහස් මිනිසෙක් ලෙසින් ගත කරන ජීවිතයට, නැත්නම් අනුන්ට කිසිත් කරදරයක් නොවී සතුටින් සිටින මිනිසුන් දකිද්දී ඇතිවන ද්වේෂය නිසා මිසෙක වෙන කුමක් නිසා දැයි අහන්නට සිත්වේ.

හිතාමතා කරන බොරැ ප්‍රචාරය අලුත් වැඩක් නොවේ. එයට ගජ හපනුන් වූයේ සෝවියට් රැසියාවයි. ඒ සඳහාම පිහිටුවා ගත් දෙපාර්තමේන්තුවකින් ඇමෙරිකන් විරෝධී බොරැ ප්‍රචාර -dezinformatsiya ඔවුන් බෙදූහ. ඒඩ්ස් රෝගය බිහිවූයේ “වර්ගවාදී බෝම්බයක්” හදන්නට කරන ලද තෝරාගත් කළු වැසියන් මරන ලද පර්යේෂණයක ප්‍රතිඵලයක් නිසා යැයි පතුරැවා හැරීම එවැන්නකි!!! ඉතින් කාලයක් යද්දී එරට බංකොළොත්වීම පුදුමයක් ද?!!!

චාල්ස්ටන් මිනීමැරැම හමුවේ ජනාධිපති ඔබාමා ඇමෙරිකන් තුවක්කු ප්‍රචණ්ඩත්වය ගැන බොරැ කීවේය. ඒත්, 2004 දී විවාහය පිරිමියෙකුත් ගැහැණියකත් අතර පමණක් සිද්ධ විය යුත්තක් යැයි කියමින්, 2015 වෙද්දී සමලිංගික අය අතර විවාහයන්ට නීතිමය අවසරය උත්සවශ්‍රීයෙන් සමරන දේශපාලනයෙන් වාසි ලබන්නෙක්, එවැනි මහජන ප්‍රකාශන කීම සාමාන්‍යයකි.

නමුත් සත්‍ය පරිසිද්ධි (facts) ජනාධිපතිවරයාට වුව ද වෙනස් කළ නොහැකි වූවකි.

2011 දී නෝර්වේ ජාතික ඇන්ඩර්ස් බෙහ්රින් බ්‍රෙයිවික්, තුවක්කුවකින් මිනිස් ජීවිත 67 ක් අහිමි කර 110 ක් තුවාල කරන ලදි. වෙනත් තැනක ඔහු තැබූ බෝම්බයෙන් මිනිස් ජීවිත 8 ක් අහිමි විය.

2011 දී නෙදර්ලන්තයේ මිනිස් ජීවිත හයක් අහිමි කර, 17 කට තුවාල පමුණුවන ලද්දේ වෙළඳ සංකීර්ණයකට කඩා වැදුනු රයිෆල් තුවක්කුවක් අතැති 24 වියැති තරැණයෙකි. අනතුරැව ඔහු  සියදිවිනසා ගති.

2011 දී බෙල්ජියමේ ලියේජ් නගරයේ 33 වියැති පිරිමියෙක් ග්‍රෙනේඩ් විසි කරමින් රයිෆල් තුවක්කුවකින් සෙන්ට්-ලැම්බර්ට් චතුරශ්‍රයේ මිනිස් ජීවිත 6 ක් අහිමි කර 125 කට තුවාල පමුණුවන ලදි. එදින ඔහු තම නිවසේ දී ගැහැණියක් ද මරා දමන ලද අතර සමූලඝාතනය අවසන දී රිවොල්වරයකින් සියදිවිනසා ගති.

ඉහත සිද්ධිය වූ දිනයේ දී ම ඉතාලියේ ෆ්ලොරන්ස් නගරයේ මිනිස් ජීවිත දෙකක් අහිමි කර තිදෙනෙකුට තුවාල පමුණුවා, තවත් සියදිවිනසා ගැනීමක් ද සිද්ධ විය.

2010 දී ස්ලෝවැකියාවේ අහිකුණ්ඪිකයන් 7 ක් වෙඩිතබා මරා 17 කට තුවාල පමුණුවා අනතුරැව පොලීසියෙන් වෙඩි තැබූ පසු තමනට වෙඩිතබා ගත් සියදිවිනසා ගැනීමක් සිද්ධ විය. මොහු අසල්වැසියෙකුගේ නිවසක වූ පස් දෙනෙකුගෙන් යුතු පවුලක් මරා දමා, ඒ පවුලේම තවත් අයෙක්ව නිවසෙන් පිටත දී මරා දමා ඉන්පසුව මහපාරේ අයට වෙඩි තබමින්, සදළුතලයන්හි විසූ අයටත් වෙඩි තැබුවෙකි.

2010 දී බ්‍රිතාන්‍යයේ වයස 52 ක ටැක්සි රියැදුරෙක් කම්බ්‍රියා නගරයෙහි තුවක්කුවකින් මිනිස් ජීවිත 12 ක් අහිමි කර, 11 කට තුවාල පමුණුවා සියදිවිනසා ගති. 1987 දී හන්ගර්ෆෝර්ඩ් සමූලඝාතනයේ තුවක්කුවකින් වෙඩි තබා මිනිස් ජීවිත 16 ක් අහිමි කරන ලද ඝාතකයා තම මව ද මරා තමන් ද සියදිවිනසා ගති. 1996 දී ස්කොට්ලන්තයේ ස්ටයර්ලින් අසල තුවක්කුවකින් ළදරැ පාසැලක දරැවන් 16 ක් සහ ගුරැවරයෙක් ද මැරෑ ඝාතකයා එයින්ම සියදිවිනසා ගන්නා ලදි.

2009 දී ජර්මනියේ විනෙන්ඩන් පාසැලේ දී සහ අසල වූ රථ වාහන විකුණන තැනක දී 17 වියැති තරැණයෙක් 15 ක් මිනිස් ජීවිත අහිමි කළේ තුවක්කුවකින් වෙඩි තැබීමෙනි. අනතුරැව ඔහු ද සියදිවිනසා ගති. තවත් 9 ක් ඒ සිද්ධියේ දී තුවාල ලැබූහ.

2008 දී ෆින්ලන්තයේ වෘත්තීය අධ්‍යාපනය සපයන පාසැලක දී තුවක්කුවකින් වෙඩි තබා මිනිස් ජීවිත 10 ක් අහිමිකර අනතුරැව ඔහු ද සියදිවිනසා ගති.

2007 දී ෆින්ලන්තයේ පාසැලක 18 හැවිරිදි තරැණයෙක් තුවක්කුවකින් වෙඩි තබා මිනිස් ජිවිත 8 ක් අහිමි කර අනතුරැව ඔහු ද සියදිවිනසා ගති.

2002 දී ජර්මනියේ අර්ෆර්ට් හි පාසැලක 19 වියැති පාසැලෙන් නෙරපන ලද සිසුවෙක් විසින් තුවක්කුවකින් වෙඩි තබා මිනිස් ජීවිත 16 ක් ඝාතනය කර තමන් ද සියදිවිනසා ගති.

ඒ සිද්ධීන් වූයේ එම රටවල තුවක්කු අයිතිය දැඩි සේ රෙගුලාසිකරණය වී තිබිය දී ම ය. ‘මිනීමැරැම් නීතිවිරෝධී කරන්න’ යැයි ඉල්ලන මුග්ධ ලෙසකින්, නීතිමය තුවක්කු අයිතිය අහිමි කිරීම අපරාධකරැවන් අඩුකරත හැකි ක්‍රමය යැයි මේ අය සිතති.

එසේම සමහර රටවල් මනුෂ්‍ය ඝාතන පිළිබඳ දත්ත වාර්තා කරන්නේ වෙනස් ක්‍රමයකට. උදා: එංගලන්තය සහ වේල්ස් හි “වරදකරැවෙක් යැයි විනිශ්චයක් නොවූ, ආත්ම ආරක්ෂාව හෝ වෙනත් හේතුවක් නිසා පුද්ගලයාව නීතිමය විභාගයකට ලක් නොවෙද්දී, ඒ හා සම්බන්ධ මනුෂ්‍ය ඝාතනය වාර්තාවන්ට ඇතුල් කිරීම සිද්ධ නොවේ.” ඉහත වෙනත් හේතුවක් යන්න ඉතා වැදගත්. මන්ද, එංගලන්තයේ ද්වේෂය මුල් කරගත් ප්‍රචණ්ඩත්වයක් ද නැද්ද තීරණය කිරීම අපූරැ නීතියක් බවට පත්ව තිබෙන බැවිනි.

ඇමෙරිකාවේ වාසය කරන මහා ජනගහණය සැලකිල්ලට ගෙන ඇමෙරිකාව හා සංසන්දනාත්මක දත්ත විමසද්දී, අවබෝධයට හැකියවුන්ට පෙනී යන්නේ යුරෝපීය රටවල් බොහොමයක මහජන සමූල ඝාතන වල දී ඉහළ මරණ මට්ටමක් දැකිය හැකි බවයි. මෑතක් වනතෙක් සමවාර්ගික වූ රටවල් දැන් කෙමෙන් බහුවාර්ගික වෙද්දී තව දුරටත් සමාජවාදී ප්‍රතිපත්ති පවත්වාගෙන යන්නේ ද ඉන් අසහනයට පත් වන තරැණ අය වෙතින් සිද්ධ වෙන අහිතකර මෙවැනි ප්‍රතිඵලයන් ඒ රටවල් තුලින් අනාගතයේ දී වැඩියෙන් දකින්නට ලැබෙනු ඇත. මේවා පැහැදිලි කරන්නට පුළුවන. ඒත් අවබෝධය තමන් විසින් ලද යුත්තකි!!!!

2009 සිට මේ දක්වා සලකා බලද්දී තුවක්කු වලින් මහජනතාවට වෙඩි තබා මරන ලද ඉහළම මරණ මට්ටමක් ඇත්තේ නෝර්වේ රාජ්‍යයට බව ඉහත සබැඳිය පෙන්වා දෙයි. මැසඩෝනියාව, සර්බියා, ස්ලෝවැකියා, ෆින්ලන්ඩ්, බෙල්ජියම්, චෙක් ජනරජය, යනාදියට අනතුරැව ඇමෙරිකාව එන්නේ 8 වැනි ස්ථානයටයි. එයට පසුව එන්නේ ඔස්ට්‍රියාවයි.

එහෙත් ඒ යුරෝපීය රටවල් නොදැක්කා සේ, තුවක්කු උන්මාදයක් ඇතැයි කියන්නට ඇමෙරිකාව පමණක් හැම විටම ඉලක්ක කරගන්නේ සතුටින් ගෙවෙන ඇමෙරිකන් ජන ජීවිතය ගැන ද්වේෂයෙන් දිවි ගෙවනා අයට ඇති දොම්නස් තත්වයක් මිසක් වෙන කුමන හේතුවක් නිසා දැයි සිතාගත නොහැකියි!!!!

රජයක් නැතුව පාලු ද? -ක්‍රිෂ්ණ රාමනායක විසිනි

Posted in Uncategorized by arunishapiro on ජූනි 28, 2015

මොකක්ද මේ රජයේ නියාමනය

නිදහස් වෙළදපොල සංකල්පයට එරෙහිව අවි අමෝරා ගන්නා බොහොමයක් දෙනා මෙම නියාමනය යන්නට අප දක්වන විරෝධය ඊට පාදක කරගනිති. භූමිතෙල් ගෑවුනු සේ දඟලන බොහෝ දෙනා නිකරුනේ වල්ගය පාගා ගත්තද අප කියන්නේ කුමක්ද යන්න ගැන විවේකීව කල්පනා කරන්නට ඔවුන් උත්සාහයක් ගන්නා බවක් කිසිවිටෙක නොපෙනේ. නියාමන යනු කිසියම් පාලනයක් යන අරුතයි. පුද්ගලයන්ගේ සහ සමාජයේ ක්‍රියාපාලනය සඳහා රජයක් විවිධ ක්‍රම යොදාගෙන පාලනය නැත්නම් නියාමනය කරනු ලබයි. නීති රීති, රෙගුලාසි, අණ පනත්, නියෝග, සහ චක්‍රලේඛන යනාදිය හරහා ලිඛිතව සම්මත කරගන්නා නියාමන උපමාන යාමනය, අනතුරැව පොලිසි සහ උසාවි වැනි වෙනත් රාජ්‍ය ආයතන හරහා ක්‍රියාත්මක කිරීම ද, දඩ සහ දඩුවම් දීම් වැනි ක්‍රියා හරහා මට්ටු කිරීම් ද පවත්වාගෙන යයි. මෙන්න මෙයයි රාජ්‍ය නියාමනය යන්නෙන් සරලවම අදහස් වෙන්නේ.

වෙළඳපොලක හැසිරීම

වෙළඳපොලක් නියාමනය කරන්නට රජයට බැහැ. මන්ද වෙළඳපොල යනු මිල දී ගන්නන් සහ විකුණනන්නන් අතර ඇති ඍජු සබඳතාවක් නිසා.

මට ඇති අවශ්‍යතාවයන් දන්නේ මා පමණි.

මගේ කැමැත්ත දන්නේ මම පමණි.

මගේ ආශාව දන්නේ මම පමණි.

කොටින්ම මගේ හැඟීම් මගේ සමීපතයන් පවා නොදන්නා විටෙක බොහෝ දුරින් ඇති රජයක් දැනගන්නේ කෙසේද?

මගේ අවශ්‍යතාවය මට බාහිරින් ඇති ආයතනයක් විසින් පාලනය කිරීම තුල මා දැඩි අසාධාරණයකට ලක්වේ. එය මගේ අතෘප්තියට හේතුවක් වන අතර ආතතියක් නිර්මාණය කරයි. මට අවශ්‍ය දේ වෙනුවට පිටින් පවතින ආයතනයක් තුලින් වෙන නියාමනයකින් බලකෙරෙන දෙයක් ගැනීමට මට සිදුවීම මගෙ සතුට සහ නිදහස විනාශ කරනවා පමණක් නොව නාස්තියක් සහ අපතේ යැවීමක්ද සිදු කරයි. මන්ද මට අවශ්‍යතාව ඇත්තේ ඒ අය දෙන දේ නොවන නිසාය.

මෙය මා කන්නේ පාන් ද? බත් ද? යන්නේ සිට ඉගෙන ගන්නේ ද? ව්‍යාපාර කරන්නේද? විවාහ වන්නේ කවදා ද? විවාහ වන්නේ සමලිංගිකයකු සමඟ ද? අරක්කු බොනව ද? සිගරැට් බොනව ද? ගංජ බොනව ද? අක්කර 1000 ක් ගන්න පුලුවන් ද? ආගමක් අදහනව ද නැද්ද ……. ආදී විවිධ ක්ෂේත්‍රයන් සහ විෂයයන් රාශියක් පුරා දිවෙයි.

කෙසේ නමුත් මේ සියල්ල පාලනය කරන්න රජයක් පැවතිය යුතුයි යන්නයි රාජ්‍ය නියාමනය වෙනුවෙන් පෙනී සිටින අයගේ මූලික අදහස. රජයක් නොමැති විටෙක මේවා පාලනයකින් තොරව සිදුවී සමාජය විනාශයෙන් විනාශයට යන බවත් අවසානයේ සියල්ල විනාශ වී මහත් නස්පැත්තියක් සිද්ධ වෙන බවත් මොවුන් දරණ අදහසයි. එම නිසා රජය වහාම මැදිහත්වී මේ ව්‍යසන වලින් මිනිසා මුදවා ගන්නා පුන්‍ය කටයුත්තට වැඩි වැඩියෙන් දායක වන මෙන් එකහඬින් ඒ සියලු දෙනා ඉල්ලා සිටිති.

තනි මිනිසා සිය අවශ්‍යතා තනිවම සපුරා ගන්නට බැරි ඉතාමත් අසරණ සත්වයෙකු බැවින් අතිවිශාල වැය බරක් දරා ශක්තිමත් රජයක් පිහිටවමු. එමගින් මිනිසාගේ ජීවිතය, කැමැත්ත, වුවමනාවන් වැනි සියල්ල රජය මගින් පාලනය වන්නට ඉඩ දෙමු. මොකද අපිට මොකවත් කරගන්න බැරි අසරණයන් නිසාවෙන් යන්න රාජ්‍ය මැදිහත්වීම් ඉල්ලා සිටින අයගේ මතයයි.

සම්ප්‍රදායන් සහ චාරිත්‍ර

අපි සම්ප්‍රදායන් හදාගන්නෙ අපි හුරු පුරුදු සංස්කෘතියට සාපේක්ෂවය. චාරිත්‍ර ද එසේමය. ඒවා රජයක් මගින් හෝ නීති මගින් සම්මත කරගන්නා බවක් දැකිය නොහැක. සමහර විට වැඩවසම් යුගය තුල රජය විසින් බලය යොදා යම් සම්ප්‍රදායක් සමාජය මත පටවන්න අවකාශ තිබුන ද වර්තමානය තුල වැඩවසම් නශ්ටාවශේෂ කෙතරම් තිබුනත් එවැනි නීති මගින් චාරිත්‍ර හෝ සම්ප්‍රදායන් බලහත්කාරයෙන් ඇති කරන බවක් පෙනෙන්නට නැත. එසේ කලත් ඒවා වැඩිකල් නොගොස්ම භාවිතයෙන් තොරව අකාමකා වී යයි. මේ නිසා සම්ප්‍රදායන් සහ චාරිත්‍ර මිනිස්සු ස්වේඡාවෙන් ජන සමාජය තුල ගොඩනඟා ගත් ඒවා බව කීම සදොස් නොවේ.

ගෝත්‍රික සමාජයක සහ අන්තවාදී සමාජයක හැරුනු විට, සාමාන්‍ය ජන සමාජයක දී සම්ප්‍රදායන් සහ චාරිත්‍ර දැකිය හැක්කේ සම්මතයන් ලෙසටය. ඇතැම්හු ඒවා කඩති. සමහරු අකුරටම පිළිපදිති.

කෙසේ නමුත් ගලක් නොවන සංස්කෘතිය තුල මෙම සම්ප්‍රදායන් සහ චාරිත්‍ර වල සමහර අංග හැලෙමින් ද, අලුතින් අංග එකතුවෙමින් ද විකාශණය වේ. මෙය ස්වභාවික තත්ත්වයකි. මේ සම්ප්‍රදායන් සහ චාරිත්‍ර හරහා අදාල ජන සමාජය වැය බරක් නොදරයි. පාලකයන් හරහා නියාමනයක් නොකරයි. කොටින්ම ඒ සියල්ල ස්වේච්ඡාවෙන් පවත්වාගෙ යන්නා වූ සම්මතයන්ය. සීමාවන්ය.

මගුල් කෑම

කිසියම් ජනසමාජයක සංස්කෘතියක වැදගත්ම අංගයක් නම් ආවාහ විවාහ සම්ප්‍රදායන් සහ ඒ හා බැඳුනු චාරිත්‍රයන්ය. ලංකාවේ විවාහ චාරිත්‍ර අද ඉස්සර ඒවාට වඩා බොහෝ සෙයින් වෙනස්ය. කාලෙන් කාලෙට ඒවාට යම් යම් අංග එකතු කරගත් අතර පැරණි සමහර අංග ක්‍රමයෙන් හැලී ගියේය. රජය මගින් නීතියකින් සම්මත කර ඇති පොතේ ලියන කසාදයට වඩා විවාහයක උත්කර්ෂවත් අංගය වන්නේ පෝරුවට නැඟීම හා සම්බන්ධ චාරිත්‍රයන්ය. ඥාතීන් මිතුරන් එන්නේ එදාටය. මනාල යුවල සිහින මවන්නේ ලස්සන වෙඩින් එකක් ගැන මිස ලස්සනට පොතේ අත්සන් කිරීමක් ගැන නොවේ.

මළ ගෙරදක සුදු අඳින්නේ ද මෙසේමය. ඒ සඳහා කිසි තැනක නීතියක් නැත. සුදු ඇඳ නාවොත් එළවන අවමගුල් මම නම් දැක නැත.

සම්ප්‍රදායන් සහ චාරිත්‍ර, නීති වලට වඩා බොහෝ සෙයින් ශක්තිමත්ය. පොතේ අත්සන් නැතුව ඉස්සර ලස්සනට දීග කෑව අපේ සීයල ආච්චිලා බොහොමයකි. ඔය පොතේ අස්සන නැතුවට අපි උඹලට වඩා හොඳට හිටිය!! එවැනි අය කියනවා සමහර විට ඔබ ද අසා ඇතුවාට සැක නැත.

මා ඉහතින් සම්ප්‍රදායන් සහ චාරිත්‍ර ගැන කතා කලේ දියුණු මිනිසා තම සංස්කෘතිය මතින් යම් යම් සීමා මායිම් ස්වේච්ඡාවෙන්ම සලකුනු කරගැනීමට සමත් බව පෙන්වා දීමටයි. මෙම සංස්කෘතිමය තත්ත්වයන් ශිෂ්ටත්වයේ තමන් ඉන්නා තැන අනුව වෙනස් බව වෙනම කතාවකි. කෙසේ නමුත් අතිවිශාල වැය බරක් දරාගෙන පාලකයන් විටින් විට පත්කරගෙන තමන්ගේ ජන ජීවිතය රජයක් මගින් පවත්වාගෙන නොයන විටත් සම්ප්‍රදායන් සහ චාරිත්‍ර තුලින් ද නියාමනයක් සිද්ධ වෙන බව පැහැදිලි කරගත යුතුව ඇත.

සම්ප්‍රදායන් එහෙම උනාට වෙළඳපොලට එහෙම බෑ!!!

විවාහ සහ අවමංගල අවස්ථාවල දී රජයේ නීති නැතුව ලස්සනට වැඩ කෙරුනට වෙළඳපොලක් තුල එහෙම වෙන්නෙ නෑ. වෙළඳපොලක් තුල දී වෙළෙන්ඳන් විසින් මිනිස්සු හිතුමතේ ගසා කනව!! හිතූ හිතූ ගනන් කියනව ඒ නිසා රජය දැඩි විදිහට මැදිහත් වීමක් අවශයයි. මෙය සුලබ තර්කයකි. බලන්න ලංකාවේ පුද්ගලික බස් සේවය. මගීන්ට සලකන්නෙ බල්ලො වගේ. රූට මිනිස්සු නැති හින්ද බස් දුවන්නෙ නෑ!! ඔන්න පුද්ගලික අංශයෙ රඟේ පේනව නේද? මේ තවත් එවැනි සුලභ තර්කයකි. ලංකවේ ඖෂධ මාෆියාව කෙතරම් බියකරු ද? ඒ අය තමයි මිල තීරණය කරල තියෙන්නෙ. කීය කිව්වත් අපි ගන්න ඕනෑ… නෑ නෑ රජය මේව නියාමනය කල යුතුමයි!!! මැදිහත් විය යුතුමයි!!

පොඩි ටොෆියක් කමුද ?

අපි ටොෆිය වගේ කුඩාම වෙළඳ භාණ්ඩක් අරගෙන මේ කියන කතාව ඇත්තද බලමු. ලංකාවේ ටොෆි සදහා පාලන මිලක් නැත. අවම මිලක් නැත. රජය මා දන්නා තරමින් කිසිම විශේෂ නීතියක්ද පනවා නැත.

එසේම රජය ටොෆි නිපදවන්නේද නැත. ඒ තියා ටොෆියේ ප්‍රමිති සහතිකයක් වත් දවටනක දක්නට නැත. (සමහර විට නිෂ්පාදනය කරන කොම්පැණිය යම් සහතිකයක් ගන්නට ඇත.) කෙසේ නමුත් ටොෆි සඳහා රජය නියාමයක් නැති තරම්ය කිවොත් ඔබ එකඟ වේයැයි මම සිතමි.

2015 වන මේ වසරේ සාමාන්‍ය ටොෆියක මිල රු. 1 කි. රු. 3 ක් වැනි මිලකට අලෙවි කරන ඩෙල්ටා ටොෆි ද වෙළඳපොලේ ඇත. කෙසේ නමුත් කිසිම ටොෆියක් තුල කලුකඩ මිලක් හෝ අසාධාරණ මිලක් ඇතැයි මට නම් දැකිය නොහැක. ලංකාවේ ටොෆි හදන කොම්පැණි රාශියක් ඇති අතර ඒ කිසිවෙකුත් මිල ඉහල දමා ගැනීමට වඩා එකිනෙකා අතර තරඟකාරීත්වය තුල විකුණා ගැනීමේ තරඟයකට නම් මුහුණ පා සිටින බවයි දැකිය හැක්කේ. සමහර විට කොම්පැණි මේ තරඟකාරීත්වයට සාප කරනවා විය හැක. එක් අයෙක් පමණක් සිටියේ නම් අපට ටොෆියක් කන්න සිදුවන්නේ කොම්පැණිය නියම කරන මිලටය. එවිට එම මිල කෙසේවත් රු. 1 ක් නම් නොවන බව පමණක් මම දනිමි. රජය ටොෆිය සඳහා පාලන මිලක් හෝ අවම මිලක් යොදා නිෂ්පාදනය නියාමනය කරන්නට ගියා යැයි සිතන්න. තරඟකාරීත්වය නැතිවී යන එවැනි තත්වයක් තුල වෙළඳපොල තුල කුමන තත්වයක් අපට දැක ගත හැකිවේද? එසේ කිරීම තුල පාරිභෝගිකයන් වන අප ලබන වාසිය කුමක්ද?

රජයේ මත්පැන් නියාමය

ලංකාවේ රජය පාර්ලිමේන්තු අණපනත් හරහා සුරාබදු දෙපාර්තමේන්තුව, පොලිසිය, උසාවිය යනාදිය තුලින් මත්පැන් දැඩි නියාමනයකට ලක් කර තිබේ. ඊට අමතරව ආගම් සහ සංස්කෘතිය මුවාවෙන් ද මෙම නියාමනයන් කරගෙන යනු ලබයි.

ලොව අපරාධ අඩුම රටවල් 10 ගතහොත් එම රටවල මෙසේ දැඩි නියාමනයක් මත්පැන් වලට නැති බව අපට දැකිය හැක. ඒ විතරක් නොව ඇතැම් රටවල මරිජුවානා වැනි මත්ද්‍රව්‍ය සඳහා ඇති නීති ද ක්‍රමයෙන් ලිහිල් කරන බවක් ද දැකිය හැක. ලංකාවේ අපරාධ හා මත්පැන් අතර සමීප සබදතාවක් තියෙන බව සත්‍යයකි. නමුත් පෙර කී රටවල් හා සැසැඳීමේ දී මෙය මත්පැන් නිසාම ඇතිවන තත්ත්වයක් නොවන බවත් ඊට වෙනත් හේතු රාශියක් බලපාන බවත් පැහැදිලිය.

කෙසේ නමුත් ඒ ගැන කතාකරන්න මේ අවස්ථාව නොවේ.

දහවල් කාලයේ බාර් විවෘත ව ඇත. බීමට ඇබ්බැහිවූවන් හැර දවල් බාර් වලට ගොස් බොන අය බහුලව දැකිය නොහැක. බාර් විවෘතව තබන වෙලාව තුලත් බොන අය වගේම නොබොන අයටත් මිලදී ගැනීමේ හැකියාව ඇත්නම් නොබොන අය බාර් විවෘත කලා කියල අමුතුවෙන් ඒවාට යන බවක් අපට නොපෙනේ. එසේනම් මේ නියාමනය යනු කුමක් ද? බලපත් ලබාදීම රජය තම හිතවතුන්ට පමණක් දෙයි. අමාත්‍යාංශ සහ දෙපාර්තමේන්තු හරහා විශාල ලෙස මානව හා භෞතික සම්පත් ප්‍රමාණයක් නාස්ති කර දමනු ලබයි. ආගමික හා සංස්කෘතික සටන් පාඨ යොදා ගනිමින් දේශපාලනය තුල අමද්‍යප වීර කතා කයි කතන්දර කියා බලය තියාගන්නත් බලය ලබාගන්නත් මතට තිත වැනි ව්‍යාජ වහසිබස් දොඩනු ලබයි.

දියුණු රටවල සමහර සුපර්මාකට්වලත් මත්පැන් අලෙවි කරයි. පුද්ගලයන්ගේ කැමැත්ත මත ඒවා පාවිච්චියට නිදහස ඇත. යමෙකුට කරදරයක් කිරීම වැනි ප්‍රශ්ණයක දී හෝ බීමත්ව රිය පැදවීම වැනි පොදු නීති උල්ලංඝනයක් හැරැනු විට වෙනත් නීතිමය ගැටලු නැත. පෝයට බාර් වැහීම නිසා කලුකඩයට වැඩි මිලක් පිදීම වැනි කරදර එම රටවලදී සිද්ධ නොවේ. දෙපාර්තමේන්තු පවත්වාගෙන යාමට හෝ දේශපාලන වහසි බස් වලට මත්පැන් සාධකයක් නොවේ.

මත්පැන් විකිණීමට සාමාන්‍ය ලෙසට ඉඩ නොදීම, බාර් වැහීම, ඊට නියමිත වෙලාවක් දීම, යනාදිය තුල සිදුවන්නේ පුද්ගල නිදහස විනාශ වීම හැර අන් දෙයක් නොවේ. නමුත් දේශපාලකයන්ට බලය ලබාගන්න සටන් පාඨ කපටි ලෙස හදාගන්න නම් ඒවා කදිම වස්තුබීජයන්ය. බාර් සාමාන්‍ය සුපර්මාකට් වලටත් පවත්වාගෙන යන්න ඉඩදීම, එය විවෘතව තබන වෙලාව ව්‍යාපාරිකයාට තීරණය කරන්න ඉඩ දීම, රජයේ නීති මගින් යම් යම් දිනවල වසා තැබීම, වැනි නියාමනය තුල බොන එක නැවැත්විය හැක්කේ බලහත්කාරීවය. මෙම මැදිහත්වීම කපටි වංචනික දේශපාලනික උවමනාවකි. රජය බදු උපයාගන්නා ප්‍රධාන මාර්ගයක් වන මත්පැන්වල යම් විදිහකින් බදු ඉවත්කල හොත් මිල සැලකිය යුතු ලෙසකින් පහළ යයි.

යම්කිසි විදියකින් මත්පැන් වල රාජ්‍ය නියාමනය ඉවත්කිරීම, රජයේ මැදිහත් විමට කැමති අය සැලුම් වෙවුලුම් ගන්නා කරුණකි. මන්ද මිනිස්සු බීමට ඇබ්බැහි වෙලා, ගෝරි දාල මරාගෙන, ගෙවල් වල නැති ප්‍රශ්න දාගෙන, පවුල් විනාශ කරගනී, වැනි කරුණු රාශියක් ඔවුන් අපට පෙන්වා දෙයි. යළිත් මම ඔබේ අවධානය අපරාධ අඩු රටවල මත්පැන් වලට ඇති ලිහිල් බව ගැන එහිදී පෙන්වා දෙමි. විවෘතව තියෙන වෙලාවකත් මිල දී ගන්නේ කැමති අය පමණක් නම් නියාමනය නැති විටෙක අකමැති අය බොන්න පුරුදු වෙයි යන බිය තර්කානුකූල හේතුවක් නොවේ.

ටොෆි සහ මත්පැන් වගේම මගුල් ගෙවල් වැනි සම්ප්‍රදායන් උදාහරණ ලෙසට ගෙන කතා කලේ රජයේ නියාමන ගැන තිබෙන මිත්‍යාව නිරාවරණය කරගැනීමට පමණි. මෙහි දී අප සමස්ත ආර්ථික ක්‍රියාවලිය එකිනෙකට බැඳුන දම්වැලක්ය යන්න සිහි තබා ගැනීම අතිශය වැදගත්ය. මන්ද එකක් දෙකක් එසේ කිරීම තුලින් වෙළඳපොල ක්‍රියාවලිය නිදහස් වේ යැයි සමහරු වරදවා වටහා ගන්නා බවක් පෙනේ. ඒ නිසා මෙම සුළු උදාහරණ පුලුල් ලෙස කතිකාවකට ප්‍රවේශයක් පමනි.

රජයේ නියාමනයට ගෙවන්නේ කවුද??

නියාමය කාර්ය ඉටුකිරීමට රජයක් පවත්වාගෙන යා යුතු වන්නේ සහ පවත්වාගෙන යන්නේ මහජනතාවය. මෙය පවත්වාගෙන යන්නට වැය බර දරන්නේ ද මහජනතාවය.

පරිප්පු ඇටේ සිට පිටරටින් ගෙන්වන වාහනය දක්වා සකල විධ භාණ්ඩ වලට අයකරන බදු සහ ව්‍යාපාරිකයන් උපයන දෙයට අයකරන බදු සේම විවිධාකාර ලෙසට මහජනයා මත පටවන ලද බදු දඩ ආදියෙන් මෙම වැය ප්‍රතිපූරණය කරගනී.

කිසි විටෙකත් දේශපාලඥයන් සිය සාක්කු වලින් මේ කටයුතු එකක් වත් නොකරන බව තරයේ සිහිතබා ගැනීම වැදගත්ය.

එම නිසා රජය යනු ජනතාවගේ බදු මුදලින් ජනතාවට ජනතාව විසින්ම නාස්ලනුව දමාගන්නා අරුම පුදුම විකාරයක්ය. ඌ මට ගහනව මට ඌ ගහනව වගේය.

ඉහතින් දැක්වූ එක් උදාහරණයක් වන ටොෆි කතාව තුල අප දැක්කේ එය රජය නියාමනය නොකල නමුදු මිල ඉල්ලුම සැපයුම තුලින් තුලනය වී පවතින බවය. එසේම මත්පැන් නියාමනය රජය විසින් කරන නමුත් එය එවැනි නියාමනයක් නිසා පුද්ගලික නිදහස අහිමිවීම හා අධික මිලක් නියම වීම හොර සහ අහිතකර මත්පැන් ඇතිවීම වැනි දෙයක් හැරුනු විට අමුතු යමක් ඉන් නොවන බවත් දකිමු. අනෙක් අතට මංගල සහ අවමංගල වැනි භාර දූර අවස්ථා දියුණු ශිෂ්ටාචාරවත් මිනිසා සිය සංස්කාතිය තුල ස්වේඡ්චාවෙන්ම සම්ප්‍රදායන් සහ චාරිත්‍ර වාරිත්‍ර තුලින් තමන් කැමති විදිහට නිදහසේ එම අවශ්‍යතා ඉටුකරගන්නා ආකාරයත් අප දකිමු.

අනවශ්‍ය දේ කොතෙක් නම් රජය කරත් ද?

අපි විමසිය යුත්තේ ඉහත උදාහරණ සේම සමාජය තුල සහ ආර්ථිකය තුල රජයක් විසින් තවත් කොතරම් නම් අනවශ්‍ය කාර්යයන් ඉටු කරනු ඇද්ද යන්නයි. පුද්ගලික නිදහසට වල කපමින් සංස්කෘතිකව දියුණු සමාජයීව ජීවත්වන ඒකීය මිනිසාට තම කැමැත්ත මත රජයේ අනවශ්‍ය මැදිහත් වීම් නැතිව තව කොතෙක් නම් කාර්යයන් ආර්ථිකය තුල, රට තුල, මෙම රජයන් විසින් කරනු ඇද්ද?? කප්පරක් බදු ගහමින් බඩු මිල අහස උසට යවමින් අපටම කරගත හැකි සහ පාලනය කරගත හැකි කොච්චරක් දේවල් අපි රජයට බාර දී කරගන්නේ ද යන්න අපිම විමසිය යුතුයි. මන්ද එවැනි රජයක් තුල ඉන්නා කිසිදු දේශපාලනඥයෙක් ඔවුන්ගේ පුද්ගලික ධනයෙන් මේ කිසිවක් නොකරන අතර ඒ සියල්ල මිනිස්සු උපයන දේ කොල්ලකෑමෙන් ඊට බදු යන සරුවපිත්තල නම් යොදමින් කරන දේවල් නිසාය.

රජයක් අනවශ්‍යමද?

මෙම මාතෘකාව ද නිදහස් වෙළඳපොල සංකල්පයට හා ඒකීය පුද්ගල නිදහස ගැන කතාකරන විට මෙන්ම රාජ්‍ය නියාමයට විරුද්ධව එය අසාර්ථක යැයි කරන කතා බහේදී බොහෝ දෙනෙක් වලිගෙ පාගා ගන්නා මාතෘකාවකි.

රජයක් රහිත එනම් අරාජිකත්වය!! (Anarchism) යන අර්ථයෙන් අප කියන දේත් පටලවා ගනු ලැබීමයි. අරාජික තත්ත්වයේ පවතින රටක් අද ලොව තුල අපට ජීවමානව දැක ගත නොහැක. එය අනාගතයේ ඇතිවිය හැකි හෝ නොහැකි විය හැක. එය අනාගත මිනිසා විසින් බිහිකර ගන්නේ නම් බිහිකරගත්තාවේ. අද අපිට එතෙක් කල හැක්කේ එය ගැන සිහින මැවීමක් සහ කල්පිතයන් ගොඩ නඟා ගැනීම පමණි.

නමුත් අප මේ කතා කරන්නේ එවැනි අරාජික (ඇනාකි) තත්ත්වයක් නොවේ. අප කතා කරන්නේ ලොව දැනටමත් දියුණු බොහොමයක් රටවල ප්‍රායෝගිකව ක්‍රියාත්මක වන ක්‍රමය ගැනය. එම රටවල් පුද්ගලික ව්‍යවසායකත්වයට ඉඩ දෙමින් ලබා ඇති දියුණුව අනෙක් අතට රාජ්‍ය අංශයේ නියාමනය හේතුවෙන් අවුල් කරගන්නා බවක් තිබෙන බව ඇත්තය. නමුත් එම රටවල් ලොව දිළිඳු රටවලට සාපේක්ෂව ලබා ඇති ආර්ථික දියුණුව, පුද්ගලික නිදහස, ඉහළ ජීවන තත්ත්වය, වැනි දෑ සසඳා බැලීමේ දී අප.. ඒ ඇයි?? කොහොමද එහෙම දියුණු උනේ?? වැනි ප්‍රශ්න අපෙන්ම අසා ගෙන ඊට හේතු විවේකීව සොයා ගත යුතුය. ඇත්තෙන්ම මේ කෙටි සටහන එවැනි අලුතෙන් සිතීමට උත්තේජකයක් ද වේ.

අවමය කාර්යක්ෂම වෙන විට විශාලත්වය අකාර්යක්ෂමයට පාර කපයි

අප තේරුම් ගත යුතු මූලික සත්‍යයක් පවති. එනම් මිනිසුන් විවිධය යන්නයි!! එකම පවුලේ අය වුවත් එකිනෙකාට වෙනස්ය. කොටින්ම මගේ අවශ්‍යතා දන්නේ මම පමණක් වන අතර එය මගෙ ජීවිතයේ සමීපතමයා පවා සමහර විට නොදනී. එසේ නම් මට අවශ්‍ය දේ රජයක්!! වැනි සංස්ථාවක් කෙසේ දනිත් ද? මෙන්න මෙය අති මූලික කරුණකි. මම රෑට කන්නෙ පාන් ද බත් ද? අරක්කු බොනව ද නැද්ද? උසස් පෙළ කරනව ද, කොණ්ඩෙ කපන්න ඉගෙන ගන්නව ද? විවාහ වෙන්නේ විරුද්ධ ලිංගික අයෙක් සමඟ ද නැද්ද? මෙවැනි පුද්ගලික කාරණාවල සිට රටේ පාරවල් හැදීම දක්වා විශාල පරාසයක් තුල මෙය විහිදේ. බස් එකක් පාරට දානව ද නැද්ද? කොපමණ මුදලක් ඉතුරු කරනව ද? අක්කර 100 ක් ගන්නව ද? පිරටින් අල ගෙනත් ලංකාවෙ අඩුවට විකුනල ලාබයක් ගන්නව ද? අවන්හලක් රෑ එලිවෙන කල් පවත්වගෙන යනවද නැද්ද? යනාදී විවිධ අංශ වලට මෙම කාරණාව අදාල කර ගත හැක.

කෙසේ නමුත් ඉහත කතාකල කරුණු නිදහස් මිනිසුන් ලෙස අපටම තීරණය කරගත හැකිව තිබෙන විටෙක අපගේ අවශ්‍යතා නොදන්නන රජයක් ඊට මැදිහත් වී කරන කාර්යය අපව අතෘප්තියට පත්කිරීම සේම විශාල නාස්තියක් ද සිදු කරයි. මන්ද එය අපේ අවශ්‍යතාව නොවන නිසාය. කෙසේ නමුත් රජයක් අති විශාල ලෙස පවත්වාගෙන යෑම යනු අපි කරමත මහා ගලක් පටවාගෙන සිටිනවා වැනි දෙයකි. අපගේ පුද්ගලික ජීවිතයේ සිට වෙළඳපොල තුල අපගේ අවශ්‍යතාවන් මත අපටම කර ගත හැකි බොහෝ කාර්යයන් අපට කරගන්නට ඉඩ නොදී රජය මැදට පැන කරන්නට යාම කෙතරම් විකාරයක් ද? මෙය හුදෙක් විකාරයක් පමණක් නොවන්නේ ඊට, එනම් රජයට ගෙවන්නේ, අපි වීමෙනි. අහස උසට බඩු මිල ඉහල යන්නේ ද, සමාජය තුල විරැකියාව, දුප්පත්කම, අසහනය වැනි බොහොමයක් ප්‍රශ්ණ වලට මුල අපේ ප්‍රශ්ණ පිට අය විසඳන්නට යාම නිසා ඇතිවෙන ඒවා බව කිව යුතුයි.

ආර්ථිකය සහ ජන ජීවිතය තුල රජය අනවශ්‍ය ලෙස කරන මැදිහත්වීම් නිසා එය ඇතුලින්ම දුර්වලවීමක් සිදුවේ. එනම් ජාතික ආරක්ෂාව වැනි රජය අවධානයක් යොමු කළ යුතු දෙය වෙනුවට, ආප්පයක පාලන මිලක් ඇති කිරීමත් රජය වගකීමක් කරගන්න නිසාය. ඒ නිසා අවම රාජ්‍ය යාන්ත්‍රණයක් පවත්වාගෙන යාම තුල රජය විසින් කල යුතු කාර්යයන් මොනවාද යන්න පැහැදිලිව නිශ්චය කරගත හැකි අතර, ඒ තුලින් එම අදාල දේවල් ඉතා කාර්යක්ෂමව ඉටුකිරීමට ද රජයට හැකියාව ඇත.

දොඩම් ගොඩම බදාගැනීම

රජය මගින් සියල්ල නියාමනය කිරීම අකාර්යක්ෂමතාවයේ මාවතයි. වෙළඳපොලක පැවැත්ම පවතින්නේ පාරිභෝගිකයා සහ විකුනන්නා අතර සම්බන්ධතාවය තුලයි. එම සම්බන්ධතාව දුරස් වන තරමට දෙදෙනාමටම සැබෑ අවශ්‍යතාවය කුමක්දැයි සොයා ගැනීමට නොහැක.

ලාභ පාඩු වැනි දේ ගැන දැන ගැනීමට නම් වෙළඳපොලට සක්‍රියව සම්බන්ධ විය යුතුය. නමුත් රජයක් පාර්ලිමේන්තුව, අමාත්‍යාංශ, නිලධාරීන්, වැනි හැට හුට හමාරක් ආයතන හරහා වෙළඳපොලක් නියාමය කිරීම කෙතරම් විහිලු සහගත ද? වෙළඳපොලින් තීරණය විය යුතු දේවල් සඳහා රජය මැදිහත් වීම යනු රජයෙන් සිදුවිය යුතු ජාතික ආරක්ෂාව වැනි කාර්යන් ද දුර්වල කිරීමට හේතු වන බැව් අපි ඉහත සඳහන් කලෙමු.

රජයක් අනවශ්‍ය ලෙස කරන මෙම මැදිහත් වීම් වල අනිටු විපාක රාශියක් ඇතිවන ආකාරය අපට දැක ගත හැක. රජයක් නඩත්තු කරනුයේ මහජන බදු මුදලින් නිසා අතිවිශාල රාජ්‍ය යාන්ත්‍රණයක් යනු නිසැකවම අහස උසට බඩු මිල යවන යාන්ත්‍රණයකි. පුද්ගල මිනිස් අවශ්‍යතා පිළිබඳව හෝ වෙළඳපොල හැසිරීම ගැන හෝ කල් ඇතිව දැනගැනීමේ හැකියාවක් රජයට නැත. ඒ නිසාම අනෙක් අතට අඳුරේ අතපත ගාන අන්ධයෙක් සේ නීති මඟින්, රෙගුලාසි මඟින්, තම පැවැත්මට ඔක්සිජන් සපයන මහජනයාගේම පුද්ගලික නිදහසට වල කපයි. තමාට අදාල කාර්යයන් පසෙක තිබිය දී, පුද්ගලයන්ට වෙළඳපොල මඟින් ස්වේච්ඡාවෙන් කදිමට විසඳා ගැනීමට හැකි කාර්යයන්ට රජයක් මැදිහත් වීම නිසා, තමාගෙන් ඉටුවිය යුතු නියමිත කාර්යන් ද අසාර්ථක කරගනී.

දොඩම් ගොඩ බදාගත්තම වෙන්නෙ එකක්වත් හරියට අල්ල ගන්න බැරි වීමයි.

රජයෙන් නීති දමා ගැනීම

“මම නම් කියන්නේ ඕවට දෙන්න ඕනැ අරාබියෙ වගේ දඩුවම්!!” මෙය සුලභව ඇසෙන කතාවකි. නමුත් ගැටලුව නම් අරාබියේ අපරාධ අඩුවක් නැති බවත් එවැනි දඬුවම් නැති, නිදහස ඇති රටවල අපරාධ අඩු බවත්ය. ෆුල් ෆේස් හෙල්මට් තහනම් කලාම හොරකම් අඩු වෙයි කියල හිතන රටක එවැනි විහිලු නීති ගැන කතා කරන්න ගියොත් ඉවරකරගන්න බැරි තරම් උදාහරණ සොයාගත හැක.

කෙසේ නමුත් නීති මඟින් ආරක්ෂා විය යුත්තේ පුද්ගලික අයිතියයි. නීතිය දැඩි ලෙස අවධානය යොමු කල යුතු තැන එය නොවෙද්දී, පුද්ගලික නිදහස විනාශ වේ.

මට රෑ 12 ට සුපර්මාකට් එකට ගිහින් මත්පැන් බෝතලයක් ගන්න තියෙන පුද්ගලික නිදහස ගැන සොයන්න, අල්ලන්න, දඩ දඬුවම් දෙන්න යන නීතිය, මට කොළඹ නුවර පාරේ බස් පර්මිට් එකක් මිලදී ගැනීම දෙන නීතිය, මේවා පාලනය කර ඇත. නමුත් එම නීති නිසා බස් පර්මිට් එකක් සඳහා සේ ම මත්පැන් බෝතලය සඳහා ද මට කලුකඩ මිලක් ගෙවීමට සිදුවෙන බව සමාජය දත්ත ද නීතිය නොදනී. මම ලබන ලාභයෙන් වෙනත් දෙයක් මිල දී ගෙන ආර්ථික දම්වැලට තවත් ශක්තියක් වීම ද මින් වැලකී යයි. ඔය ආකාරයට නීති මඟින් ආර්ථික දම්වැලේ පුරුක් එකින් එක ගලවා දමන අයුරුත් නිදහස කප්පාදු කරගන්නා ආකාරයත් ගැන උදාහරණ කියා නිම කල නොහැක.

මත්පැන් බී වෙරිමර ගාතේ කිසිවෙකුට කරන පහර දීම නීතිය මගින් පාලනය ප්‍රතික්ෂේප නොකරමු. එයින් සිදුව ඇත්තේ මම වෙනත් පුද්ගලික නිදහසක් උල්ලංඝනය කිරීමයි.

මම බස් රථයක් පාරට දැමීම තුලින් තවත් එවැනි අයෙක්ට ඇති අයිතියට පිහියක් පෙන්වා තර්ජනය කර ඊට ඉඩ නොදේ නම්, අන්න එතැනට නීතිය මැදිහත් වී එම පුද්ගලයාට ද ඊට ඇති අයිතිය ආරක්ෂා කල යුතුය.

අපිට ලස්සනට මගුල් ගෙවල් ගන්න පුලුවන්. වැදගත් විදිහට අවමංගල්‍යයන් චාරිත්‍රානුකූලව ඉටු කරන්න පුලුවන්. හැබැයි මත්පැන් බෝතලයක් විකුනන්නත්, කාටවත් කරදරයක් නැතිව ප්‍රවාහනය විකුනන්නත් දැනීමක් නෑ. ඒ හින්ද රජය නීතිය මගින් ඒක බාරගත යුතුයි.

බස් එක ගන්න සල්ලිත් අපේ. දුවන්නෙත් අපේ සල්ලි වලින්. යන්නෙත් අපිට කැමැත්තෙන් මුදල් දෙන මිනිස්සු. බස් එකේ අවශ්‍යතාව තියෙන්නෙත් ඒ මිනිස්සුන්ට. නමුත් මිනිස්සු දන්නෙ නෑ බස් කොහොම ද පාරේ දුවවන්නෙ කියල. ඒ හින්ද පාර්ලිමේන්තුවෙන් සම්මත කල නීතියකට අනුව අමාත්‍යාංශ, කොමිෂන් සභා හරහා උසාවි, පොලිසී මැදිහත්ව වහ වහා නීති මඟින් මේවා පාලනය විය යුතුයි යන්න තීරණය වේ.

බස් ගාස්තු තවත් අඩුකරන්න පුලුවන් ඇති හැකියාව නැති කරමින් අති විශාල රාජ්‍ය යාන්ත්‍රණයක් ඇතිකරයි. ඇමතිල, උප ඇමතිල, නිලධාරීන් ලබන වාහන වරප්‍රසාද රාශියක් මඟින් බස් සේවය පාලනය කරයි. අවසානයේ පර්මිට් කලුකඩ මිලක් වෙන අතර බස් ගාස්තු ද ඉහල යයි. සේවය පහළ යයි. තරඟකාරීත්වයක් වෙනුවට මාෆියාවක් ලෙසට පත්වන එම කර්මාන්තය මගීන්ව බල්ලට දාල රෑ 7 න් පස්සේ ධාවනයත් නවතා දමයි. ඔන්න නියාමනයක මහිමය!! මෙතන කිසි විටෙක තරඟකාරීත්වයක් නෑ. විවෘත බවක් නෑ. මෙතන රජය විසින් නීතිය මාර්ගයෙන් කරන්නේ මිනිස් අවශ්‍යතා පාලනය කරන නියාමනයක් මිසක් ඊට නිදහසේ තුලනය වන්නට ඉඩ දීමක් නොවේ. ටොෆි නිෂ්පාදනයේ දී ස්වයංව සිදුවන නියාමනය බස් කර්මාන්තය තුල සිදු නොවන්නේ යැයි කුමන තර්කයකින් ඔප්පු කල හැකිද??

අවම රාජ්‍ය අංශයක්, උපරිම පුද්ගල නිදහසක්

අප මෙහිදී ඉතා කෙටියෙන් විමසා බලන ලද අදහස් පුලුල් සංවාදයකට බඳුන් කිරීම හා අධ්‍යයනය කිරීම තුල පමණක් මෙම කාරණා පිලිබඳ ඇති වියවුල් සහ ගැටලු ලිහා ගත හැකි වෙතැයි විශ්වාස කරමු. මෙහි දී මූලිකවම රාජ්‍ය අංශය විසින් ජනයාගේ කරමත නැඟ, ඔවුන්ගේ බදු මුදලින් ඔවුන්ව පාලනය කිරීමේ දී ජනතාව ගොනාට අන්දවා ඇති ආකාරය පමණක් කෙටියෙන් පැහැදිලි කලෙමු.

රජයක් මැදිහත් වෙන්නේ නැතුව මොකුත් බැහැ යන්න ලොව පුරා බලවත්ව පැතිර ඇති මිත්‍යාවකි!! ඒ වෙනුවට අපි මෙසේ කියමු. රජයක් නැතුව හුඟක් දේ පුලුවන්!!!!

ස්කුවෙයාර් ඇප්

Posted in Uncategorized by arunishapiro on ජූනි 26, 2015

squarepic

“ස්කුවෙයාරින් අප්” යන පදවහරේ අර්ථය ණය තුරැස් පියවා දැමීමයි. මේ සටහන “ස්කුවෙයාර්, ඉන්ක්.” නමින් වූ තවත් නිදහස් වෙළඳපොලක ඉඩකඩක් සොයාගත් පාරිභෝගිකයාට මහත් සේවයක් සලසන ඇමෙරිකන් කොම්පැණියක් ගැනයි.

1976 ඉපදුන ජැක් ඩෝර්සි, විවෘත මූලාශ්‍ර මෘදුකාංග (open source software) ගැන උනන්දුවක් ඇතිකර ගන්නේ වයස 13 දී ය. විවිධ වූ ඉල්ලුම් සඳහා සැපයුම් යැවෙන මාර්ග මනා සේ සැකසීමට මේ ගැටවරයා වෙහෙසීය.

මේ dispatch logistics අංශයේ ගැටළු කොපමණක් විසඳා ගන්නට සහාය විවෘත මූලාශ්‍ර මෘදුකාංග වලින් ලැබුනාදැයි කිවහොත්, වර්තමානයේ අපේ පළාතේ පුද්ගලික කොම්පැණියක් මාසයකට ඩොලර් මිලියන 3 ක් පමණ ලාබයක් ලබන්නට සමත් වෙයි. ඒ නිෂ්පාදනය වැඩිකර හෝ පාරිභෝගිකයන්ට සපයන මිල වැඩිකර නොව තනිකරම ඔවුන්ගේ ප්‍රවාහන පද්ධතියේ ඩිස්පැච් ලොජිස්ටික්ස් කාර්යක්ෂම කිරීමෙනි.

ඩෝර්සි විසින් එදා නිර්මාණය කරන ලද මෘදුකාංග තවමත් බොහෝ ටැක්සි සේවා කොම්පැණි විසින් භාවිතා වෙන බව විකිපීඩියාව සටහන් තබයි.

ජැක් ඩෝර්සි, ට්විටර් හි සම-නිර්මාතෘවරයා ද වෙයි. ඒ ඔහු නිව් යෝර්ක් විශ්ව විද්‍යාලයේ දී ඉගෙන ගනිද්දී පහළ වූ අදහසක් අනුවයි.

2000 දී කැලිෆෝර්නියාවට යන ඔහු තම පළපුරැදුකම් හා නිර්මාණශීලී දැනුම තුලින් ඩිස්පැච් සේවා සඳහා කොම්පැණියක් පටන් ගත්තේය.

1965 දී ඉපදුන ජිම් මැක්ලෙවි වාසය කළේ ද ජැක් ඩෝර්සි වාසය කළ නගරයේමයි. 1984 දී ෆ්‍රෙෂෙක් හැටියට අර්ථ ශාස්ත්‍රය හදාරමින් සිටි ඔහු සිය පංති වලින් එකක් වූ කොම්පියුටර් ප්‍රෝගැමින් සඳහා තිබි අත්පොත වෙනුවට අලුත් අත්පොතක් ලිවීය.

නර්තනය උපාධියට හදාරමින් සිටි මගේ දියණියට 2010 දී පරිගණක පංතියක් අනිවාර්ය විණ. පංතියට ගිය පළමු දවසේ ලැබුණු “එසයින්මන්ට්” එක එම සති අන්තයේ දී ඇය නිම කර ඊ ළඟ පංතියේ දී බාර දෙනවිට ගුරැවරිය ඇයට දැනුම් දී ඇත්තේ ඒ සම්පූර්ණ පාඨමාලාව සඳහා වූ එසයින්මන්ට් සියල්ලම බවයි!!! බොහෝ විශ්ව විද්‍යාලයන් සැමදාම සිටිනුයේ සැබෑ ලෝකයෙන් ඉතා පිටුපසකිනි.

අත්පොතේ සාර්ථකත්වයෙන් පසු තවත් පොතක් ලියන්නට යැයි ප්‍රකාශකයෙක් වෙතින් ආරාධනයක් ජිම් මැක්ලෙවිට ලැබිණ. වයස 19 දී ජිම් මැක්ලෙවි ලියූ දෙවැනි පොත බෙස්ට් සෙලර් ලැයිස්තුවට එකතු විණ. තුන්වැනි වසර ලන්ඩන් ස්කූල් ඔෆ් ඉකොනොමික්ස් හි ගෙවන ඔහු සිය ප්‍රාන්තයේ වූ විශ්ව විද්‍යාලයෙන්ම අර්ථ ශාස්ත්‍රය සහ පරිගණක විද්‍යාව උපාධියක් හිමිකර ගත්තේය.

උපාධියෙන් පසුව හේ IBM ආයතනයේ බාහිර විද්‍යාඥයෙක් හැටියට සේවය පටන් ගති. ඒ රස්සාව සමඟින් ඔහු වීදුරු පුම්බා නිර්මාණ හදන උපදේශකයෙක් හැටියට අමතර රස්සාවක ද නියැළිණ. එයට අමතරව සීඩී තැටි තැන්පත් කරන්නට කැබිනට් හදන කොම්පැණියක් ද හේ පටන් ගත්තේය. ඔහු අත්හදා බලන්නට ආරම්භ කරන ලද ව්‍යවසායකත්ව උත්සාහයන් බොහොමයකි. නමුත් ඒ සියල්ලම වීදුරැ පුම්බන සහ පරිගණක ක්ෂේත්‍රයන් හා සම්බන්ධයි.

බඩුවක් මිල දී ගන්නට සල්ලි මුදල් රැගෙන යාම හැමදාම කරදරකාරී කටයුත්තකි. ඩෙබිට් සහ ක්‍රෙඩිට් කාඩ් වලින් ලැබෙන සේවය ඒ කරදර මඳක් අවම කිරීමයි. එහෙත් ඒවා සපයන කොම්පැණි විසින් සහ බැංකු මඟින් දෙන කරදර, ඒවා භාවිතයේ පහසුව තරමටම සමබර වන තත්වයක් වර්තමානයේ පැන නැඟී ඇත්තේ රාජ්‍ය මැදිහත්වීම් වැඩිවීම නිසයි.

සුළු වෙළඳාමක් කරගෙන යන ව්‍යාපාරිකයෙකුට ක්‍රෙඩිට් කාඩ් පහසුකම් සැපයීම ලාබදායක නොවිණ. සැඟවෙන ගාස්තු තිබීම එහි මූලික ගැටළුවයි.

තමන් ඉදිරියේ ඇති අසතුටුදායක තත්වයක් මඟහරවා ගැනීමට තමන් විසින් කටයුතු කිරීම නිදහස් මිනිස් ස්වභාවය බව “මිනිස් ක්‍රියාකාරකම්” (Human Action) පොතෙන් ලුඩ්විග් වොන් මීසස් පෙන්වා දී තිබිණ.

වීදුරු පුම්බා නිමකරන ලද පයිප්ප කරාම ඇතුළු ආම්පන්න රාශියක් ඩොලර් දාහකට විකුණාගත අවස්ථාවක් ජිම් මැක්ලෙවිට අහිමි වූයේ ක්‍රෙඩිට් කාඩ් පහසුකම් නොතිබීම නිසයි. ඒ ගැන සිය ගමේ හිතවතෙක් වූ ජැක් ඩෝර්සිට කියද්දී ඔවුන්ට පහළ වූ අදහස නම් බැංකු සහ ක්‍රෙඩිට් කාඩ් කොම්පැණි මාෆියාවට හසු නොවී පහසුවෙන් සහ විනිවිදතාවයෙන් යුතු මුදල් ගෙවීම් ක්‍රමයක් නිර්මාණයයි.

2009 දී කොම්පැණිය ආරම්භ කරන ජැක් ඩෝර්සි සමඟ එක්වෙන ජිම් මැක්ලෙවි විසින් 2010 දී ඔවුන් ප්‍රථම ඇප් එක සහ සේවය වෙළඳපොලට ඉදිරිපත් කළහ.

නර්තනය හදාරා නැටුම් පාසැලක් පටන් ගත් මගේ දියණියට ඕනෑම වර්ගයකින් යුතු ඩෙබිට් හෝ ක්‍රෙඩිට් කාඩ් පතකින් මුදල් අය කරගැනීමටත්, තම ඉපැයුම් වල වාර්තා ලොව කොතැනක සිටිය ද ක්ෂණයෙන් සොයා බැලීමටත් හැකියාව එයින් පෑදුණි. අතරමැදියන් රාශියක් බැහැර කරදැමීමෙන් කාර්යක්ෂමතාවය වැඩිකරගෙන තම ව්‍යාපාරය පිහිටන ස්ථානයේ දී පමණක් නොව ප්‍රදර්ශන ශාලාවක දී හෝ සංදර්ශනයක් පවත්වන උද්‍යානයක දී පවා ක්‍රෙඩිට් කාඩ් වලින් ගෙවීමේ පහසුකම පාරිභෝගිකයන්ට ලබාදීමට අවස්ථාව එයින් පෑදිණ.

යමක් මිල දී ගත් පසුව කඩදාසි රිසිට් පතක් දීමත් මෙහි දී අවශ්‍ය නැත. පෑනක් නොව ඇඟිල්ලෙන් අත්සන තබා, ඊමේලයකින් හෝ ක්ෂණික පණිවුඩයකින් රිසිට් පත ක්ෂණයෙන් දිය හැකියි. විකුණන්නාට සහ මිල දී ගන්නාට යන දෙදෙනාටම පොත් තැබීමට යන කාලය මෙහි දී මහත් ලෙසකින් ඉතිරි වීමෙන් ඒ කාලය සහ ඊට යන වැය තම ව්‍යාපාරය දියුණු කිරීමට යොදාගත හැකියි.

කැමැත්තෙන් කරන ගණුදෙනු වලට ඇති අවහිර ඉවත් කරගැනීමට වෙහෙසීම ස්වභාවික වූ මිනිස් ස්වභාවයයි. එහෙත් බහුතර ලෝක වාසීන් මුලාවී සිටින්නේ මිනිසා කැමැත්තෙන් කරන ගණුදෙනු වල යම් කුහකත්වයක් ඇතැයි කියන, එහෙත් ඒ කුහකත්වය කුමක්දැයි පැහැදිලි කරන්නට සැමදා අසමත් වූ “විද්වතුන්” යැයි කියාගත්තවුන්ටය.

අදට වඩා හොඳින් වූ හෙට දවසක් බලාපොරොත්තු වෙන මිනිසා, තමන් හමුවේ අද පවතින ගැටළු නිරාකරණයට වෙහෙසක් ගනියි. “විද්වතුන්” පොරොන්දු වෙන “හෙට නොමිලේ ලැබෙන බියර්” අපේක්ෂාවෙන් මුලාවී සිටින අය තමන් වෙහෙසෙනවා වෙනුවට, තමන් ඉදිරියේ වූ ගැටළු නිරාකරණය නොව, තමන් මුහුණ දිය තරඟය ජයගන්නට අනුන්ව පීඩිතයන් කරන්නට රාජ්‍ය මැදිහත්වීමක් ඉල්ලති.

රටක් සංවර්ධනය වෙන්නේ ඇප් හදන්නට ඇති දක්ෂකම මත නොවේ. ඒ ඇප් වලින් මුදල් උපයන්නට, එනම් කැමැත්තෙන් මිල දී ගන්නට එන භාණ්ඩයක් හෝ සේවාවක් සපයන, තම වෙළඳපොල තරඟය තම දක්ෂතාවයෙන් ජයගන්නට වෙහෙසන අය, රටක සිටීම නිසයි. වර්තමාන පැරීසියේ මෙන් ඌබර් ටැක්සි රියැදුරන් එළවන්නට පාරේ වාහන වල ජනේල කඩන හා ඒවා ගිනි තියන වැනි ක්‍රියාකාරකම් වලින්, මැදිහත්වීම් නීතියක සහායෙන් හෝ රාජ්‍ය සහනාධාර වලින් තම පඩිය ලබාගන්නට වෙර දරන අය වැඩිවීමෙන් රටක සංවර්ධනයක් සිද්ධ නොවේ.

ඉන්ස්ටග්‍රෑම්, ඌබර් සහ අබ්රා

Posted in Uncategorized by arunishapiro on ජූනි 24, 2015

connected-world-shutterstock

ක්ෂණික කැමරාව (ඉන්ස්ටන්ට් කැමරා) සහ ටෙලිග්‍රෑම් යන වදන් වලින් හැදෙන ඉන්ස්ටග්‍රෑම් යනු අන්තර්ජාලයෙන් ඡායාරෑප සහ විඩියෝ යනාදිය බෙදාගත හැකි අඩවියකි. කෙවින් සිස්ට්‍රොම් සහ මයික් ක්‍රිගර් යන දෙදෙනා එහි නිර්මාතෘන් වූහ. 2010 දී ගාස්තුවක් අය නොකර දුන් මොබයිල් ඇප් එකක් හැටියට නිකුත් කරන ලද එය 2012 අප්‍රේල් වෙද්දී මිලියන 100 කට වඩා පිරිසක් අතින් නිතර භාවිතා වීමෙන් ජනප්‍රිය විය.

ඉන්ස්ටග්‍රෑම් සේවය 2012 අප්‍රේල් වල දී ඇමෙරිකන් ඩොලර් බිලියනයකට මිල දී ගත්තේ ෆේස්බුක් විසිනි. කාලයට අනුව හැඩ ගැසෙන්නට නොහැකි වූ නිසා කොඩැක් කොම්පැණිය නීතිමය බංකොළොත් ආරක්ෂාව පැතුවේ ද මේ වසරේ දී ම ය.

නිදහස් වෙළඳපොලක් ඇමෙරිකාවෙත් නැහැයි කියන අය මෙවැනි නිදහස් වෙළඳපොලක්, මැදිහත්වීම් නොමඳව පවතින වාතාවරණය තුලින්ම සොයාගැනීමේ උත්සාහයන් බොහොමයක් රටේ ඇතිබව නොදකිති. ඒවායෙන් බ්‍රසීලයේ සිට මෙහෙට ඉගෙන ගන්නට ආ මයික් ක්‍රිගර් වැනි අයටත් මහා ධන සම්පත් උත්පාදනය වෙන ආකාරය නොදනිති. සම්පත් නාස්ති කරන ව්‍යාපාර රාජ්‍ය සහනාධාර මතින් පෝෂණය ලබනවා වෙනුවට නාස්තිය වැළකෙන හෝ සම්පත් ආරක්ෂා වෙන ආකාරයට ව්‍යාපාර වෙනස් වෙන හැටි නොදනිති.

ඌබර් යනු එකම ටැක්සියකට හෝ හිමිකමක් නොමැති ටැක්සි සේවාව සපයන කොම්පැණියකි. ඔවුන් සපයන්නේ ටැක්සියක් හොයන්නෙකුට ටැක්සියක් හොයාදෙන මොබයිල් ඇප් සේවාවකි. එයින් වැඩියෙන්ම කුපිත වී ඇත්තේ වෘත්තීමය ටැක්සි රියැදුරන් නොවන අයගේ සේවය මුදල් ගෙවා ලබාගන්නා පාරිභෝගිකයන් නොවේ. ඌබර් නිසා වැඩියෙන්ම කුපිත වී ඇත්තේ වෙළඳපොල නිදහස අවුරා රාජ්‍ය බලය යොදාගනිමින් මිල අධික සහ සේවය බාල ලෙසින් සපයන්නට ටැක්සි සේවකයන්ව වහල්ලු කරගත් රෙගුලාසිකරණයේ බලය තමන් වෙතින් ගිලිහී යන හැටි දකින අයයි.

දේශපාලනඥයන් සහ ඔවුන්ට කඹුරන අයත් දිගින් දිගටම වැඩවසම් යුගයේ පැවති චින්තනයේ හිර වී සිටිද්දී, නිදහස් ලෝකයක, නිදහස් ලෙසින් සිතන්නට හැකියාව ඇති මිනිසුන් නිදහස් වෙළඳපොලකට ඉඩකඩ තිබෙන තැන් සොයාගෙන ගොස් ඒ තැන් වලින් තම ධන සම්පත් පාදා ගනිති. ඒ අය නිසා, ඈත පිටිසර ගම්මානයක සිටින, මෙහෙම වෙන්නේ කුමක්දැයි කියා හාංකාවිසියක් නොදන්නා දුප්පතෙකුගේ ද ජීවිතය යහපත් වේ.

බ්ලොක්චේන් තාක්ෂණය තුලින් ඩිජිටල් ලෙජරයක යම් පුද්ගලයෙක් විසින් කරන සියළු ආර්ථික ගණුදෙනු සටහන් කරත හැකියි. බ්ලොක්චේන් තාක්ෂණයෙන් මුල්‍ය ගණුදෙනු විනිවිදතාවයෙන් ද, කාර්යක්ෂමව ද සහ ආරක්ෂිතව ඉදිරිපත් කරන්නට දිනෙන් දිනම වෙහෙසන අය වැඩිවෙමින් පවතී. මෙය බිට්කොයින් සඳහා නිර්මාණය වූවකි. එහෙත් එයින් ගතහැකි වෙනත් සේවයන් ගැන අවධානය දැන් යොමු වී තිබේ.

වෙහෙස වැය කර උපයන තම මුදලෙන් කොටසක් තවත් කෙනෙකුට යවන්නට උත්සාහ කරද්දී එයින් හැකි තරමක් ඩැහැගන්නට බලාගෙන සිටින්නේ ලෝකයේ බැංකු පමණක් නොවේ. බැංකු අතරමැදියන් හැටියට කටයුතු කරන වෙස්ටර්න් යුනියන් වැනි අයත් ගාස්තුවක් සහ විදේශ විනිමය අනුපාතික වෙනස්කම් අනුව මුදල් උපයන අය වෙති.

ගෝලීය සම්ප්‍රේෂණ (මුදල් යවන) වෙළඳපොල ඩොලර් බිලියන 550 ක් පමණ යැයි සැලකේ.

මේ මුදල් යවන වෙළඳපොලට පිවිසෙන අලුත් පන්නයේ තරඟකරැවා නම් අබ්රා නම් කොම්පැණියකි. ඔවුන් ලෝකයේ පළමු ඩිජිටල් සල්ලි මුදල්, එක් අයෙකු වෙතින් තව අයෙකු වෙතට යවන කොම්පැණිය වෙති. අබ්රා ඇප් එකක් ලෝකයේ කොතැනක හෝ පාවිච්චි කරන අයෙක් වෙන්නට, එනම් පාරිභෝගිකයන් ජාලයකට එකතු වී සල්ලි තැන්පතු කරන හා සල්ලි නිකුත් කරන ටෙලර් කෙනෙකු වෙන්නට තමන්ට ද ලියාපදිංචි විය හැකියි.

අබ්රා තුලින් අපේ අරමුණ වෙන්නේ සෑම ස්මාට් ෆෝන් එකක්ම ටෙලර් එනම් මුදල් ගණුදෙනු කරත හැකි තැනක් බවට හරවන්නට යැයි 2014 දී සිලිකොන් මිටියාවතේ පටන් ගත් මේ කොම්පැණියේ CEO වන බිල් බාහයිඩ්ට් පවසයි.

ටෙලර් හැටියට කටයුතු කරන්නෙක් හමු වී ගිනුමක් අරඹන්නට හැකියි. එහෙම නැත්නම් බැංකු කාඩ් පතකින් තමන්ගේ ගිනුම අරඹා අනතුරැව තමන් දන්නා හඳුනන පවුලේ අයට තමන් විසින්ම බැංකු කාඩ්පත භාවිතා නොකර ගිනුමක් අරඹා දිය හැකියි. ගිනුමට මුදල් එකතු කළ පසු ක්ෂණයෙන් ඒ මුදල් ලෝකයේ වෙන ඕනෑම තැනක සිටින අයෙකුට යැවිය හැකියි. එය ඩිජිටල් මුදල් හැටියට භාවිතය හෝ රටේ භාවිත මුදල් හැටියට ටෙලර් කෙනෙකු වෙතින් මාරැ කරගත හැකියි.

මුදල් යැවීම සිද්ධ වෙන්නේ බ්ලොක්චේන් තාක්ෂණය නොහොත් බිට්කොයින් සඳහා යොදා ගන්නා තාක්ෂණයේ උපකාරයෙනි. ටෙලර් හැටියට කටයුතු කරන්නා ගානක් අය කර නොගන්නේ ද, අබ්රා කොම්පැණිය ද ගානක් අය කර නොගනියි. හිතවතුන් අතර සහ පවුලේ උදවිය අතර, විශේෂයෙන්ම විදෙස් හි සේවය කර දුරැ රටවල පවුල් රකින අයට මෙය පහසුවෙන් මුදල් යැවිය හැකි සහ ගාස්තු වලට කැපී නොයා මුදල් ඉතිරි කරගත හැකි අගනා මෙවලමක් වනුයේ ලෑන්ඩ්ලයින් ලැබෙන තෙක් පෝලිම්වල බලා නොසිට මොබයිල් ෆෝන් ගන්නට ගිය ජනතාව මෙන් කාසි හා නෝට්ටු අතහැර පවතින මුදල් ක්‍රමයෙන්ම එහෙත් එය ඩිජිටල් මුදල් වලින් පරිහරණයට කොතරම් ඉක්මණින් ලෝක ජනතාව හුරැවේවි ද අනුවයි.

මෙහි දී සඳහන් කරන අබ්රා කොම්පැණිය විසින් නොවුන ද, මේ දිනවල බහුලව පටන් ගැනෙනවා දකින්නට හැකි මෙවැනි නිදහස් වෙළඳපොල උත්සාහයන් තුලින් තවත් දියුණු තියුණු වී නුදුරැ අනාගතයේ දවසක අද පවතින බැංකු ක්‍රමය මහත් වෙනසකට ලක් කරනු ඇත.

ඒ හැරෙන්නට, තොරතුරැ “වළාකුලක” තැන්පත් කරන තාක්ෂණය (Distributed Cloud Storage) නොහොත් කිසිම කෙනෙකුගේ පරිගණකයක හෝ ඩ්‍රයිව් එකක නොවී තබාගැනීමේ හැකියාව මෙයින් දියුණු වූවකි. ඉතා කුඩා බිට්කොයින් ප්‍රමාණයක් යැවීමේ දී ඒ තොරතුරු යුනිකෝඩ ෆෝමැට් එකකට පරිවර්තනය කරගත හැකියාව ඔවුන් වැඩි දියුණු කරන ලදි. මේ නිසා එවැනි ගණුදෙනුවක් මාර්ගයෙන් පින්තූරයක් යවත හැකියාව ද පාදා ගෙන ඇත.

ඉතින් අයෙකුට මුදල් හෝ වෙනත් තොරතුරක් යවද්දී මෙන්න එයාගෙ පින්තූරය, මෙන්න ඔප්පුව, මෙන්න අවසර පත්‍රය, යනාදී වශයෙන් ඒ තොරතුරැ වෙනත් කිසිම තැනක භෞතික ලෙසින් නොතිබෙද්දී සහ කොතරම් කල් ගියා ද නැත්නම් කොතරම් සැනෙකින් දැයි නොසලකා හුවමාරැ කරගත හැකියි. ගණුදෙනුවට විනිවිදතාවයක් පමණක් නොව තොරතුරැවල සුරක්ෂිතබවත් එයින් ලැබේ.

මෙය තාක්ෂණයට සමත් අයගේ විනෝදාංශයක් පමණකට සීමා නොවී එයින් එදිනෙදා ජීවිතයේ පහසුවට යොදාගැනෙන ආකාරයෙන් අංගෝපාංග නිර්මාණය වෙන්නේ එවැන්නක් ගොඩනඟන්නට දන්නා කියාගත් පුරෝගාමී නායකත්වයක් නැතිකම නිසාමයි!!!!! තවත් විදියකින් කිව්වොත්, ලෝකය පුරා ඉන්නා ඒකීය පුද්ගලයන් විසින් සිය දැනුම හා කුතුහලය තම ආශාවන් සපුරා ගන්නට වෙහෙසීමෙන් ලැබෙන අතුරැඵලයන් හැටියට මේ දැනුම වැඩි දියුණු වීම සැලකිය හැකියි.

Storj නමින් හැඳින්වෙන්නේ බ්ලොක්චේන් තාක්ෂණයෙන් ගබඩා කරන තොරතුරැ ආරක්ෂාව දියුණුවට බිහි වූවකි. ඒවා භාවිතා කරන අයට තමන්ට වැඩිපුර තිබෙන ගබඩා ඉඩකඩ Airbnb ආකාරයෙන් අනෙකුත් අයට කුලියට දෙන්නටත් හැකියාව පෑදෙන්නේ නව වෙළඳපොල ස්ථානයන් විවෘත කරමිනි.

ඩිජිටල් මුදල් පරිහරණය වැඩිවෙද්දී, ඔප්පු සහ අන්තිම කැමති පත්‍රය වැනි දේවල් “වළාකුලක” රක්ෂිත වෙද්දී ආරක්ෂාව පතා බැංකුවේ පෙට්ටියකට දමන්නේ මොනවා ද?

ඒ හැරෙන්නට, ගිවිසුම් වැඩියෙන් කාර්යක්ෂම වීමත් මෙම තාක්ෂණයේ පිහිටෙන් පෑදෙන්නකි. දෙදෙනෙක් අතර ගිවිසුමක දී ආරවුලක් පැන නැඟුනොත් නීතිමය තුන්වැන්නෙක් අවශ්‍ය වීමත් මෙයින් මගහැරී යයි. “ස්මාට් දේපල” නමින් හැඳින්වෙන මෙහි දී නොකැඩිය හැකි කෝඩ් හුවමාරැවෙන් අයිතිය වෙන කෙනෙකුට පවරන ගණුදෙනුවක් තුලින් යමෙකුට පහසුවෙන් කැඩිය නොහැකි ගිවිසුම් ක්‍රමයක් ද බිහි වෙයි. දැනටමත් විවාහ ගිවිසුම් වැනි සාමාන්‍ය දේවල් කෝඩ් වලින් සටහන් කර තබන්නට පටන් ගෙන ඇත.

ඒ හැරෙන්නට, බ්ලොක්චේන් තාක්ෂණයෙන් නීතිමය සේවා සපයන කොම්පැණි ද බිහි වී ඇත. ගබඩා පහසුකම් සපයන තමන්ට ද කියවන්නට නොහැකි සේ අනුන් එවන තොරතුරු ඒවායේ රහසිගත ආකාරයෙන්ම (encrypted information) ගබඩා කරති. ඔප්පුව නැති වුනා, සාක්ෂි නැති වුනා, සහතිකේ කොහෙද කියල හොයා ගන්න නෑ යනාදියෙන් දෙදෙනෙක් අතර ගිවිසුමක දී අනෙකා ගිවිසුම කැඩුවා යැයි නඩුහබ කියන්නට එවිට ඉඩක් නැත.

Blockchain.info හි නික් කේරි කියා ඇති පරිදි, වර්තමානයේ දී මිනිස්සු “ගූගල් කරන්න,” කියනවා සේ නුදුරු අනාගතයේ දවසක “එය බ්ලොක්චේන් වලින් බලන්න,” යැයි කියනු ඇත.

විදේශීය ආණ්ඩුවලට සේවය කරන තින්ක් ටෑන්ක් ලැකියන්

Posted in Uncategorized by arunishapiro on ජූනි 18, 2015

ලැකීස් (lackeys) යන වහර එන්නේ රදළ පවුලක් නියෝජනය වෙන පාට සහ ලාංඡන වලින් නිල ඇඳුම් හැඳගත් ඒ පවුලට සේවය කරන අතවැසියන් හඳුන්වන්නට යොදා ගත් වචනයෙනි. මේ සේවකයන් ස්වාමියාගේ කැමැත්ත කුමක්වේද එය ඉටුකරන අයයි.

දීර්ඝ කාලයක් පුරා විද්වතුන් යැයි සැලකෙන පිරිස ලොව ගෞරවයට පාත්‍ර වූයේ සමාජයේ ඉහළම අගැයුම් සහ සත්‍යය ආරක්ෂා කරන්නට කැප වී සිටි අය හැටියටයි. නමුත් වොෂිංටන් ඩීසී හි දී ඔවුන් සේවය කරන්නේ ලිවියතනය ආරක්ෂා කරන්නට ඉදිරිපත් වී ඇති ප්‍රෙටෝරියන් මුරකරැවන් හැටියට බව කියන්නේ ද ඔස්ට්‍රියන් සඟරාවට ලිපියක් සපයන ජේම්ස් බොවාඩ් විසිනි. මේ සටහන ඔහුගේ එම ලිපිය ඇසුරිනි.

ප්‍රෙටෝරියන් මුරකරැවන් යනු රෝම ජනරාල්වරැන්ගේ ආරක්ෂක මුර බලකාය හැඳින්වීමට යොදා ගැනුනකින් පසුව රෝම එම්ප්‍රදෝරැවන්ට සිටි ආරක්ෂක මුර බලකාය හැඳින්වීමට යොදා ගත්තයි.

වර්තමානයේ දී වොෂිංටන් ඩීසී හි විද්වතුන් සැපසේ රජයන්නේ ඔවුන් විසින් සපයන හානිකර ප්‍රතිපත්ති වල පිහිටෙනි. වොෂිංටන් අගනගරය පිහිටන කොළොම්බියා දිස්ත්‍රික්කයේ (එය ප්‍රාන්තයක් නොවේ) ඇමෙරිකාවේ අනෙක් කිසිම පළාතකට වඩා 120 ගුණයකින් වැඩියෙන් දේශපාලන විද්‍යාඥයන් වාසය කරති.

ඇමෙරිකන් රාජ්‍ය දෙපාර්තමේන්තුවට (එහෙම කිව්වට එය තමයි මෙහි විදේශ අමාත්‍යාංශය) උපදෙස් සපයන අපේ පොළොන්නරැවේ කොල්ලා, මේ කියන ගොඩටම වැටෙනවා යයි මම සලකන විද්වත් දේශපාලන විද්‍යාඥ රාජ්‍ය තාන්ත්‍රිකයා, වාසය කරන්නේ කොළොම්බියා දිස්ත්‍රික්ක මායිමෙන් එහා පැත්තෙ තියන වර්ජිනියාවේ. ඇමෙරිකාවේ විදේශ ප්‍රතිපත්ති හදන්න සිංහල කොල්ලොත් දායක වෙනවා කියල දන්නෙ මේ අඩවිය කියවන අය!!!

“යහපත් පාලනය” සඳහා වැඩ කරනවා වෙනුවට 3,200 කට අධික සංඛ්‍යාවකින් යුතු මේ පිරිස රාජ්‍ය බලය විසල් කරන්නට අත දෙති. ඔවුන් අගනගරයට ඇදෙන්නේ ආණ්ඩුව මෙල්ල කරන්නට නොව අනෙකුත් ඇමෙරිකන් ජනතාව මෙල්ල කරන්නට බලය දේශපාලනඥයන් අතට ලබාදෙන්නටයි. පොදු මතය වනාහි දේශපාලනඥයා යනු දුෂ්ට ධනවතා මෙල්ල කරමින් අහිංසක ජනතා හිතසුව පිණිස කටයුතු කරන්නෙක් බවයි. නමුත් ආණ්ඩුව විසල් වී බලතල වැඩිවෙද්දී සත්‍යයෙන් සිද්ධ වෙන්නේ දේශපාලනඥයා විසින් දුෂ්ට ධනවතුන් ළං කරගෙන අහිංසක ජනතාව මැඬවීමයි.

දේශපාලනඥයන්ට සහාය දෙන මේ විද්වතුන් ඔවුන් රිසි ප්‍රතිපත්ති නිදහසට වඩා අගයෙන් යුතු යැයි තරයේ විශ්වාස කරති. ඔවුන් ආණ්ඩුවේ වැඩ සටහන් දියත් කරන්නට අත දෙන්නේ ඔවුනට පහළින් ඉන්නා අයට පමණක් ඒවා පිළිපදින්නට සිද්ධ වෙන ආකාරයටයි.

ෆෙඩරල් ආණ්ඩුවේ ප්‍රතිපත්ති වැඩි වූ තරමටම වොෂිංටනයේ තින්ක් ටෑන්ක් යැයි සැලකෙන ආයතන ද වර්ධනය වී ඇත. වර්තමානයේ දී රටේ ඉතාමත් කුඩා භූමි ප්‍රමාණයකින් යුතු වූ වොෂිංටන් හි දළ වශයෙන් තින්ක් ටෑන්ක් 400 ක් පමණ ඇතැයි ලිපිය සඳහන් කරයි.

මේ තින්ක් ටෑන්ක් කරන්නේ මොනවා ද? දේශපාලනඥයන්ට “බලය සඳහා මුදල් කාසි” සපයන යන්ත්‍ර ලෙසින් ක්‍රියාකිරීමයි.

2005 දී ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයන්ගේ ආරක්ෂාව පිණිස වූ පදනමේ සභාපති ක්ලිෆඩ් මේ විසින් මෙසේ කියා ඇත: “තින්ක් ටෑන්ක් වල කාර්ය භාරය දේශපාලන ප්‍රාග්ධනයක් නිර්මාණයයි. එය වැය කිරීම දේශපාලනඥයාගේ කාර්ය භාරයයි.” ක්ලිෆඩ් මේ සභාපති වූ තින්ක් ටෑන්ක් එක ප්‍රශංසා කරන්නේ මුස්ලිම් රටවල් වලට බෝම්බ දමන්නට පක්ෂපාතී වූ දේශපාලනඥයන්වයි.

පුවත්පත්කලාවේදීන් ඉඳහිටෙක ඔවුන්ගේ ගැඹුරැ නින්දෙන් අවදිව වැදගත් යමක් වාර්තා කරති. පසුගිය දා කෙන් සිල්වර්ස්ටයින් සිය වාර්තාවේ මෙසේ ලියුවේය: “වර්ජිනියා හි පිහිටන තින්ක් ටෑන්ක් එකක් වූ ලෙක්සින්ග්ටන් ආයතනයට ඔවුන් අකමැත්ත දැක්වූ අවි වැඩ සටහනක් කිසිදා හමු වී නොමැත. එය පුදුමයක් නොවේ. මන්ද, එයට ලැබෙන අරමුදල් වලින් බහුතර ප්‍රමාණයක් -2010 දී මිලියන $2.5 ක්- ලැබුනේ බොයිං, ලොක්හීඩ් සහ නොත්‍රොප් ගෘමාන් වැනි ආරක්ෂක කර්මාන්තයේ දැවැන්තයන් වෙතිනි.”

සමහර තින්ක් ටෑන්ක් යනු දේශපාලන මෙහෙයුම් සඟවන්නට යොදාගත් ආවරණ වෙති. වොෂිංටනයේ වැඩියෙන්ම බලවත් ලොබියිස්ට් හැටියට හැඳින්වෙන ජැක් ඒබ්‍රමොෆ්, තමන්ගේ ප්‍රියතම කටයුතු වලට සල්ලි බෙදාගන්නට, ඔහු විසින් නිර්මාණය කරන ලද තින්ක් ටෑන්ක් එකක් වූ ඇමෙරිකන් ඉන්ටනැෂනල් සෙන්ටර් හි මුලසුනට පත් කරගන්නා ලද්දේ වයසට ගිය මුහුදු වෙරළේ දිවිගලවා ගන්නෙකු ලෙසින් සේවය කළ තැනැත්තෙකි. ඒබ්‍රමොෆ්ගේ අනෙකුත් කටයුතු නිසා ඔහු ෆෙඩරල් බන්ධනාගාරයට නියම වෙන තෙක් ඒ තින්ක් ටෑන්ක් එක සරැවට පැවතිණ.

සෞඛ්‍ය සේවා වෙනසකට භාජනය කිරීම උදෙසා වූ කේන්ද්‍රය නිව්ට් ගින්ග්‍රිජ්ගේ තින්ක් ටෑන්ක් උත්සාහය විය. ඔවුන් සෞඛ්‍ය සේවා සපයන සමාගම් සහ වෙනත් ඒ කර්මාන්තයේ වූ වෙනත් ආයතන වලින් මිලියන $37 ක් ලබාගත්හ. ගින්ග්‍රිජ්ගේ ජනාධිපති වෑයම සාර්ථක නොවීමත් සමඟ එයත් බංකොළොත් විය. ඔහු සිය කතා පැවැත්වීමේ දී ප්‍රශංසා කරනු ලද්දේ තින්ක් ටෑන්ක් එකට අරමුදල් සපයන අයගේ ප්‍රතිපත්තීන්ය. එහෙත් එයට අරමුදල් සපයන්නේ කවුදැයි කීම නොකරන ලදි.

රටේ අභ්‍යන්තර කටයුතු වලට ඇඟිලි ගසන විදේශීය කුමන්ත්‍රණ ඇතැයි ලංකාවෙන් නිතර අහන්නට ලැබේ. එවැනි විදේශ අත පෙවීම් වලට ඇමෙරිකාවත් ඉලක්ක වේ. මේ කියන්නේ ලංකාවේ ආණ්ඩුවක් හොඳ ප්‍රතිචාරයක් උදෙසා වොෂිංටන් දේශපාලනඥයන්ට සල්ලි දුන් අවස්ථාව ගැන නොවේ!!!! නෝර්වේ රජය විසින් ඩොලර් මිලියන 5 ක් ගෝලීය සංවර්ධන කේන්ද්‍රයට තෑගි කර ඇත්තේ වොෂිංටන් ලවා විදේශ ආධාර වැය වැඩිකර ගන්නටයි. කටාර් රජයෙන් බෲකින්ස් ආයතනයට හොඳ මුදල් අරමුදලක් පිරිනැමී ඇත්තේ කටාර් රජය දීප්තිමත් ලෙසකින් ජාත්‍යන්තර මාධ්‍යයන් තුල, විශේෂයෙන්ම ඇමෙරිකාවේ මාධ්‍ය තුල, පිළිබිඹු කිරීම සඳහායි. 2011 දී දූෂිත මැතිවරණයකින් පසු කසකාස්තාන් රජය විසින් තින්ක් ටෑන්ක් දෙකක් පෝෂණය කරන ලදි: ආරක්ෂාව සහ ජාත්‍යන්තර අධ්‍යයන සඳහා කේන්ද්‍රය ඉන් එකක් වූ අතර අනෙක නව ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයන් සඳහා වූ ආයතනයයි. ද අත්ලාන්තික් කවුන්සිලය යනු තවත් වොෂිංටන් හි ප්‍රමුඛස්ථානය ගන්නා තින්ක් ටෑන්ක් එකකි. ඔවුන් මුදල් ලබන්නේ සවුදි අරාබියෙන්, බහරේන්, එමයිරේට්ස් සහ නේටෝ වෙතිනි.

කළින් සටහනේ කියූ කුලියට සෙනඟ සපයන කොම්පැණිය මෙන් මේ සමහර තින්ක් ටෑන්ක් විසින් දේශපාලන උද්ඝෝෂණ පවත්වනවා හැරෙන්නට කරන වැඩි යමක් නැත. මධ්‍යතනය යුගයේ රජවරැන් ඕනෑම සුළු හේතුවක් අල්ලා ගෙන අසල්වැසි රටක යුද්ධ කරන්නට ගියා මෙන්, වර්තමානයේ දී දේශපාලනඥයන් පුරවැසියන්ගේ ජීවිත තව තවත් ආක්‍රමණය කරන්නට අවස්ථා පාදා ගැනීම නොනවත්වාම කරගෙන යති. මධ්‍යතන රජවාසල ඇමතිවරැන් මෙන් ඔවුන්ගේ ස්වාමියන්ගේ ප්‍රචණ්ඩත්වයට දෙවියන්ගේ -අඩුම වශයෙන් සමාජ විද්‍යාවේ- ආශීර්වාදය ලැබෙනවා යැයි කියන්නට වර්තමානයේ දී විද්වතුන් අඩු නැතිව සිටිති.

ලෙවියතනයට විද්වත්මය නීත්‍යානුකූල බවක සේයාවක් ලබාදෙන්නේ මේ තින්ක් ටෑන්ක් මාර්ගයෙනි. බහුලව ඇති මෙවැනි ආයතන තිබීමෙන් සහ ප්‍රතිපත්ති ඉදිරිපත් කරන අය සිටීමෙන්, වොෂිංටනයේ ප්‍රතිපත්ති දුවන්නේ අදහස් වලින් යැයි මායාවක් දිස්කරයි. නමුත් බොහෝවිට, මේ අදහස් යනු බලය හඹා යෑම සාධාරණීය කරන සරල ප්‍රයෝගයන් වෙති.

විද්වත් අදහසක් හැටියට හුවා දක්වමින් මුලාවකින් රට රවටන ලද මහා විගඩම පසුගිය ද හෙළිදරව් කරන ලද්දේ ඒ විද්වතා විසින්මයි. MIT හි අර්ථ ශාස්ත්‍රඥයෙක් වූ ජොනතන් ගෘබර් ඩොලර් 297,000 ක ෆෙඩරල් කොන්ත්‍රාත්තුවක් ලබන ලද්දේ ඔබාමා සෞඛ්‍ය පනත අගයන්නටයි. 2009 දී ඔහු තම “කළු පෙට්ටිය” නම් මෘදුකාංග යොදාගෙන ඇත්තේ ඒ නීති සම්පාදනයට කැමැත්ත දක්වන අය වැඩි යැයි උලුප්පා පෙන්වන්නට දත්ත වෙනස් කිරීමටයි. 2013 පැවති අර්ථ ශාස්ත්‍රඥයන්ගේ සම්මන්ත්‍රණයක දී ගෘබර් පවසන ලද්දේ “ඇමෙරිකන් චන්දදායකයා මෝඩයෙක් නිසා” මහජනතාව රවටන්නට ඔබාමා ආණ්ඩුවට සිද්ධ වූ බවයි. කොතරම් දෙනක් එදා මගේ මේ අඩවියේ දී මම ඔබාමා සෞඛ්‍ය පනතට විරැද්ධ වෙද්දී, මා දුෂ්ට යැයි සිතුවා ද?!!!!

දේශපාලනඥයන් සතු බලග්‍රහණය වැඩි වෙද්දී, ආණ්ඩුව ගැන බොරැ කීම ලාබදායක වෙයි. දාස භාවයට යන පාර ලියූ හයෙක් විසින් “වැඩියෙන්ම දුෂ්ට වූවන් ඉහළටම එන්න සමත් වෙන්නේ ඇයි” යන්න මෙසේ පෙන්වා දුන්නේ මෙසේය: ආණ්ඩුවක බලය වැඩි වෙද්දී “නරක දේවල් කරන්නට සූදානමින් සිටීම යනු ප්‍රමෝෂන්ස් ලබාගත හැකි මාර්ගය වෙයි.”

ආණ්ඩුව විසල් වෙද්දී, විද්වතුන් යැයි කියාගන්නවුන් අතර වැඩියෙන් ප්‍රසාදය හිමිකරගන්නේ දෙකට තුනට නැවී නායකත්වයේ කැමැත්තට වැඳ වැටෙන්නට සූදානම් අයටයි. සම්මාන, පදක්කම් හා ගරැ නම්බු හිමිවන්නේ ඒ අයටයි.

සෙනඟ කුලියට සපයන කොම්පැණිය

Posted in Uncategorized by arunishapiro on ජූනි 16, 2015

බාගෙට ලියා තිබුණ සටහනක් සම්පූර්ණ කොට පළ කරන්න හිතුනෙ ලංකාවේ පටන්ගෙන ඇතැයි කියැවෙන ආයතනයක් ගැන අහන්න ලැබුන නිසයි. ආණ්ඩුවට බලපෑම් කරන්න හැකියාව ලබා දෙන හෙවත් “ලොබියින්ග්” වෑයම් කරන ආයතන හැටියට එවැන්නක් මෙතෙක් ලංකාවේ නොතිබුනාට එහෙම වෑයම් ඕනෑ තරම් ලංකා ඉතිහාසයේ හැමදාම තිබුණ.

නියාමනය, යාමනය වගේ වචන මාර්ගයෙන් නිදහස් පුද්ගලයන්ගේ තෝරාගැනීම් මැද්දට පනින රාජ්‍ය මැදිහත්වීම් සාධාරණීය කරන අයට මේවා නැතිවම බැරි ආයතන.

පාරිභෝගිකයා කැමැත්තෙන් දෙන රැපියල දිනාගැනීම පිණිස තරඟ කරන්නට අපොහොසත් අය තමයි ලොබියින්ග් වලට කැමති. එනම් රටේ මිලියන විසි ගණනකගේ චන්දයෙන් තමන් ජයග්‍රහණයක් ලබනවා දැයි සොයා බලන්නට ඇති පසුබෑමයි. නිදහස් වෙළඳපොල ප්‍රිය කරනවා වෙනුවට විශාල කොම්පැණි වලට බලය වැඩියෙන් පවරන මෙවැනි ලොබියින්ග් ආයතන වලින් සිද්ධ වෙන්නේ දේශපාලනඥයන් කිහිප දෙනෙකුගේ පොකැට්ටු වලට වැඩියෙන් මුදල් පිරවීමයි.

යම් ව්‍යාපාරිකයෙක්, වෙළඳපොල පවතින නිදහස් තරඟයක දී නොව රාජ්‍ය වරප්‍රසාදයන් තුලින් තම ලාබ සොයා ගන්නට අපේක්ෂා කරන්නේ ද, එහි දී ඔහු වෙළඳපොල ව්‍යවසායකයෙක් නොවන්නේය. ඔහු දේශපාලන ව්‍යවසායකයෙකි.

නමුත් මේ සටහන දේශපාලන ව්‍යවසායකත්වය ගැන නොවේ. එය වෙන දවසක.

මේ සටහන කුලියට සෙනඟ සපයන ඇමෙරිකන් කොම්පැණියක් ගැනයි.

අයෙකුගේ ප්‍රාර්ථනාව සුප්‍රසිද්ධ අයෙක් ලෙසින් සෙනඟක් මැද වැජඹීම අනුන්ට පෙන්වීම ද? මුදලක් ගෙව්වොත් මෙම කොම්පැණිය එය ඉෂ්ට කර දෙති.

ඔවුන්ගේ අඩවියේ ඇති උදාහරණ වලින් කිහිපයක් මෙසේය:
සොෆ්ට්වෙයා ආරක්ෂාව සපයන එතරම් විශාල නොවූ කොම්පැණියක් සැන් ෆ්‍රැන්සිස්කෝ හි තාක්ෂණික සම්මන්ත්‍රණයක දී තමනට අවධානයක් ලබාගැනීමට මේ කුලියට සෙනඟ සපයන කොම්පැණියේ සහාය ලබාගෙන ඇත. එහි දී ඔවුනට අවශ්‍ය වූයේ සම්මන්ත්‍රණයේ දී තමන්ගේ වෙළඳ ලාංඡනය හැමෝටම දකින්නට අවස්ථාවක් පෑදීමයි. ඒත් සම්මන්ත්‍රණයට දක්වන වෙළඳ අනුග්‍රහය සඳහා වැඩි වියදමක් ගෙවන්නට ඔවුන් අකමැති වූහ. ඒ වෙනුවට ඔවුන් සම්මන්ත්‍රණයට සෙනඟ එන ගුවන් තොටුපලේ දී ඒ අය පිළිගන්නට දවස් තුනක් පුරා සෑම පර්යන්තයක දී ම කොම්පැණියේ වෙළඳ ලාංඡනය අතැතිව සිටගෙන සිටින, හොඳින් හැඳ පැළඳ ගත්තවුන්ව මෙම සෙනඟ කුලියට සපයන කොම්පැණියේ සේවයෙන් ලබාගත්හ. සම්මන්ත්‍රණයේ වෙළඳ අනුග්‍රහය සපයන වැයට වඩා දහයෙන් එකකටත් අඩු වැයකින් ඔවුන් තම කොම්පැණිය ගැන දැනුවත් කළහ.

අලුත් වොඩ්කා බ්‍රෑන්ඩ් එකක් ප්‍රසිද්ධ කරන්නට ද මෙම සෙනඟ කුලියට සපයන කොම්පැණිය සිය සේවය විකුණන ලදි. වොඩ්කා වර්ගයේ නිර්මාතෘවරයාව සුප්‍රසිද්ධ ජනප්‍රිය අයෙක් සේ දක්වන්නට ඔවුන් මයාමි සහ ලොස් ඇන්ජලීස් නගර වල නයිට් ක්ලබ් වල සාද පැවැත්වූහ. ඔහු ඒ සාද වලට එද්දී පාපරාට්සි ලෙසින් ඔහුව වට කරගන්නට නළුවන් යෙදවූහ. දෙවැනියට ඔවුන් කරන ලද්දේ වොඩ්කා විකුණන අභියෝගයන්ට මුහුණ පාන නව ව්‍යවසායකයන් හැටියට නිරෑපිකාවන් යොදා යූටියුබ් නිර්මාණයයි. එයින් ඔහුගේ වොඩ්කා බ්‍රෑන්ඩ් එකේ අලෙවිය අනෙකුත් නයිට් ක්ලබ් අතර ද පැතිර යන ලදි.

කුමන විදේශීය ආණ්ඩුව දැයි සඳහන් නැතත්, (නිව් යෝර්ක් නගරයේ පැවැත්වෙන) එක්සත් ජාතීන්ගේ මහ සමුළුවට සහභාගී වෙද්දී (මෙය 2012 ආරම්භ වූ කොම්පැණියකි) තම රටේ අලුතින් පත් වූ නායකයාට ධනාත්මක පිළිබිඹුවක් ලබාගන්නට එරටේ ආණ්ඩුව මෙම කොම්පැණියෙන් සෙනඟක් ලබාගෙන ඇත.

යමක් ප්‍රිය කරන අය වැඩියෙන් සිටින නිසා පමණින් ඊට කැමැත්ත පළ කරන්නට හෝ එය මිල දී ගන්නට පෙළඹෙන පිරිසක් ලොව සිටිති. නමුත් ඇමෙරිකාවේ ද මෙවැනි ආයතන එකක් පමණක් තිබීමෙන් පෙනී යන්නේ ඒ පිරිස එතරම් විශාල සංඛ්‍යාවක් නොවේ යැයි කියා ද, නැත්නම් මෙහෙ ශ්‍රමයට ලැබෙන වේතන ඉහළ යැයි කියා ද?!!!!

ශ්‍රමයට ලැබෙන වේතන ඉහළ යද්දී, ප්‍රවාහනය දුන් පමණින්, බත් පැකට් එකක් හෝ මත්පැන් බෝතලයක් දුන් පමණින් දේශපාලන රැස්වීම් සඳහා සෙනඟ අද්දවා ගැනීමට හැකියාව අනාගත ලංකාවේ දී ද දුෂ්කර වෙනු ඇත් ද?

එවිට මෙසේ සෙනඟ කුලියට සපයන ආයතන බිහිවේවි ද?!!!

එහෙත් මතක තබාගත යුත්තක් වන්නේ මෙම කොම්පැණිය නිදහස් වෙළඳපොලක තරඟ කරන්නක් බවයි. එය වෙළඳපොල ව්‍යවසායකත්වයක් මිසෙක දේශපාලන ව්‍යවසායකත්වයක් නොවේ. එනම් ඔවුන්ගේ වැය ආණ්ඩුවේ පනතකින් සම්මත වූ සහනාධාර මඟින් ගෙවෙන්නේ නැත. එවැනි කොම්පැණියක් පටන් ගන්නට කිසිවෙකුට තහනමක් නැත. සලාක ක්‍රමයකින් අවසර ගත යුතු නැත. ලාබ උපයා ගැනීමත් අලාබ දරා ගැනීමත් ඔවුන්ගේ අවදානමයි. වෙනත් කිසිම කුසලතාවයක් නොමැතිව සෙනඟ අතරින් එකෙක් ලෙසින් නියෝජනය කරන්නාගේ ද වේතනය තීරණය වෙන්නේ රටේ වෙනත් රස්සාවන්ට ලැබෙන එනම් අනෙකුත් අයගේ ශ්‍රමයට ලැබෙන වේතන අනුවයි.

රික් සැන්ටෝරම් නැමති 2016 ඇමෙරිකන් ජනාධිපතිවරණයේ අපේක්ෂකයෙකු ලෙසින් ඉදිරිපත් වෙන්නා විසින් පසුගිය දා අයෝවා හි පැවැත්වූ ජනහමුවකට පැමිණෙන ලද්දේ එක් අයෙකු පමණකි. පසුව තවත් තිදෙනෙකු ඊට එකතු වී ඇත. ඉතින් සෙනඟ සපයන කොම්පැණියක් රටේ තිබි පමණින් එහි සේවය ලබා ගැනීමට හැමෝටම නොහැකියි.

කුලියට අඬන්න අවමඟුල් සඳහා ගිය අය එදා ලංකාවේ පමණක් නොව මෑතක් වන තුරැ ඇමෙරිකාවේ ලුයිසියානා ප්‍රාන්තයේ ද සිටියහ. ඉතින් කුලියට සෙනඟ සැපයීම ලොව අලුත් දෙයක් නොවේ.

මේ යුගය අතිශය ප්‍රදර්ශනකාමීයි! යනුවෙන් රාවය පත්‍රයේ වූ සිරස්තලයක් දුටිමි. එහෙත් මිනිස් ස්වභාවය මේ යුගයේ දී අමුතු ලෙසකින් වෙනස් වී නැත. ශ්‍රමයට ලැබෙන වැටුප් වලින් ජීවිතය පවත්වා ගැනීම එන්න එන්නම පහසු වෙද්දී, එදා වැඩවසම් දරළයන් අතරින් යම් පිරිසක් කෙසේ හැසිරැනේ ද, අදත් සමාජයේ යම් පිරිසක් එසේම හැසිරෙති.

එසේම එදා වගේම අදත් තවත් පිරිසක් වෙනස් ලෙසකින් කටයුතු කරති. කැමැත්තෙන් සොයාගෙන එන අයට තම වැයෙන් පිරිනමනවා මිසෙක තම අරමුණ ඉටු කරගන්නට ලොබියින්ග් පිණිස දේශපාලනඥයෙකුගේ පසුම්බිය පුරවා එයින් තම බරපැණ සෙසු සමාජය ලවා ගෙවා ගන්නට මේ පිරිස උත්සාහ නොකරති.

ලෝකයේ එන්න එන්නම ජීවිතය පහසුවෙන් පවත්වාගන්නට ලැබෙන්නේ මේ දෙවැනියට කියූ පිරිස සිටින නිසයි. ඔවුන් එසේ කටයුතු කරන බැවිනි.

තමන්ගේ පොත මෙච්චරක් අය කියෙව්වා ඒ නිසා කියවන්න එන්න හෝ තමන්ගේ වෙබ් අඩවියට මෙච්චරක් පිරිසක් පැමිණෙනවා ඒ නිසා එකතුවෙන්න යැයි නොකියන හැදියාවත් වෙනස් නොවන මිනිස් ස්වභාවයකි!!!!!

වසර 800 ක් ගෙවන සැබෑ යහපාලන ප්‍රඥප්තිය

Posted in Uncategorized by arunishapiro on ජූනි 15, 2015

2015 ජූනි 15 වැනි දිනය යනු මැග්නා කාර්ටා නොහොත් “ශ්‍රේෂ්ඨ ප්‍රඥප්තිය” අත්සන් තැබීම සිහි කරන දිනයයි. 1215 දී බලගතු රදළයන් පිරිසක් ඉංග්‍රීසි රජු ලවා එය අත්සන් කරවූහ. එම මිනිස් නිදහස පෑදෙන ප්‍රඥප්තියට මූලික වූයේ ඊට වසර 26 කට පෙර, 1189 සැප්තැම්බර් 3 වැනිදා රනිමීඩ් හි රිචඩ් නොහොත් “ද ලයන්හාට්” නොහොත් “සිංහ හදවත ඇත්තා” එංගලන්තයේ රජු හැටියට ඔටුනු පැළඳීමයි.

ඔහු ඔටුනු පැළඳ ඊ ළඟ වසර 10 ගෙවුයේ රටෙන් පිටතයි. මැද පෙරදිග දේශයන්හි කෲසේඩ වල සටන් වැදි හෙතෙම අනතුරැව ප්‍රංශයේ ඉඩම් සඳහා එංගලන්තයේ අයිතිය කියා පාන්නට නෝමන්ඩියේ සටන් වැදුණි.

යුද්ධ කිසිවිටෙක රටවැසියන්ට ලාබදායක නොවෙති. ඔහුගේ කෲසේඩ සඳහා වියහියදම් දරන්නට ඔටුනු පැළඳි පළමු වසරේ දී ම හේ “සැලඩින් බද්ද” හා වෙනත් බදු පැනවීය. එයින් රටවැසියාගේ බදු බර 50% කින් ඉහළ යන ලදි. ඉඩම් හිමිකරැවන්ට වැඩියෙන් බදු බර පැටවී විවාහයට අවසර සඳහා සහ උරැමයෙන් ලැබෙන ධනවස්තු සඳහා ද බදු පැනවිණ.

1192 දී රිචඩ් ජෙරැසේලමේ සිට ආපහු සිය මව්බිම කරා ගමන් කරමින් සිටිය දී ඔහුව ශුද්ධ රෝමානු එම්ප්‍රදෝරැවා වූ හයවැනි හෙන්රි විසින් පැහැරගෙන කප්පම ගෙවන තෙක් ජර්මනියේ රඳවා ගැනිණ. “රජෙකුගේ කප්පම,” (a king’s ransom) යන පදවහරේ මූලාරම්භය එතැනින්, රටවැසියා ලවා මුදල් ගෙවා රජු ගලවා ගැනීමට සිද්ධ වූ නිසා හටගත්තකි.

රිචඩ්ගේ මව වූ ඇකිටේන්හි එලිනෝර් විසින් ආණ්ඩුවේ සිටි ඇයගේ හිතවත් පාක්ෂිකයන් සමඟ ආණ්ඩුවෙන් ඒ මුදල එකතු කරගන්නට කටයුතු කරන ලදි.

“මැග්නා කාර්ටා: ශ්‍රේෂ්ඨ ප්‍රඥප්තියක නිර්මාණය සහ ලෙගසිය” නමින් පොතක් 2014 දී ලියන ඩෑන් ජෝන්ස් එහි මෙසේ සටහන් තබයි: “ඔවුන් එකතු වී යුරෝපයේ රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික මාර්ග වලින් කටයුතු කළහ. රජු අල්ලාගත්තවුන්ගේ ඉල්ලීම් පරිදි නැව් සහ ප්‍රාණ ඇපකරැවන් සොයාගත්හ. ආදායම් සහ චංචල දේපල සඳහා 25% ක බද්දක් පැනවූහ. එංගලන්තයේ සිස්ටර්සියින් තාපාසාරමයන් වලින් සම්පූර්ණ වසරක වූල් ප්‍රමාණයක් රජයට පවරා ගත්හ. රිචඩ්ගේ පුද්ගලික ඉල්ලීමක් අනුව නිදහස් වූ පසු ආපසු දෙන බවට පොරොන්දුවක් මත එංගලන්තයේ පල්ලි සතු “සම්පූර්ණ රත්තරන් සහ රිදී” යවන්නට කැමති කරවා ගත්හ.”

කප්පම ගෙවූ පසු රිචඩ් නැවත එංගලන්තයට පැමිණියේය. එහෙත් සති කිහිපයකින් ඔහු තවත් යුද්ධයක් සඳහා ප්‍රංශයට පිටත් වී ගියේය. යුද වල දී ලද තුවාලයකින් මිය ප්‍රංශයේ දී 1199 දී මිය ගියේය.

ඔටුන්න මාරැ වුනේ රිචඩ්ගේ සහෝදරයා වූ ජෝන්ටයි.

රිචඩ්ගේ ක්‍රියා කලාපයෙන් කිසිත් ඉගෙන නොගත් ජෝන් විසින් කරන කටයුතු රිචඩ් පරදවා යයි. ඔහුත් සිය පාලන සමයේ වැඩි කාලයක් ගෙවන්නේ ප්‍රංශය විසින් අල්ලා ගත් ඉඩම් යළි ආපහු ගැනීමට යුද්ධ කටයුතු වල නිරත වීමටයි.

අශ්ව කරත්ත හෝ අශ්වයන් අවශ්‍ය වූ විට, නැතහොත් ඔහුගේ හමුදා කාණ්ඩයන් සඳහා ආහාර අවශ්‍ය වූ විට, ජෝන් කරන ලද්දේ පුද්ගලික අයිතියෙන් යුතු ඒ දේවල් තමන් යටතට ගැනීමයි. තමන් යටතට ගන්නේ කුමන කොන්දේසි අනුව ද යන්න ගත්තාට පසුව කියන්නම් කියමින් ඔහු සිය වැසියන්ට චණ්ඩිපාට් දැමීය.

වෙළෙන්ඳන් නගරයෙන් නගරයට ගමන් ගනිද්දී ඔවුන් සතු සල්ලි මුදල් තම උවමනාව අනුව හිතුමතයේ සහ අනුකම්පා විරහිතව ලබාගන්නා ලදි. පාලමක් ඉදි කරන්නට අවශ්‍ය වූවාම අනිවාර්ය ශ්‍රමය නියම කරන ලදි.

අයියා මල්ලි දෙන්නාගෙන් පීඩිත වූ එංගලන්තයේ රදළයන් හා සාමාන්‍ය වැසියන් එකතු වී සහාය පළ කරමින් ධෛර්යක් වඩවා ගත්තේ 1215 දී ජෝන්ට දැන් ඇති යැයි කියන්නටයි.

ශ්‍රේෂ්ඨ ප්‍රඥප්තියට ජෝන් ලවා අත්සන් කරවාගත් පොරොන්දු අතර කිහිපයක් මෙසේය:

අපේ දේශයේ පොදු උපදේශකයන් අතින් පමණක් හැරෙන්නට අනිවාර්ය හමුදා සේවය වෙනුවට බද්දක් ගෙවීම හෝ වෙනත් බද්දක් පැනවීමක් සිද්ධ නොවේ.

භූමිය හා ජල මාර්ග ඇතුළු ලන්ඩන් නගරයට එහි පැවති පැරණි නිදහස සහ නිදහස් චාරිත්‍ර සියල්ල ලැබේ. ඒ හැරෙන්නට, අනෙකුත් සියළු නගරයන්ට, පේරැ කොට්ඨාශයන්ට, ටවුන් සහ නැව් තොටුපළ වලට ඔවුන්ට අහිමි වූ නිදහස සහ නිදහස් චාරිත්‍ර යළි පැවරෙයි.

චාරිත්‍රයෙන් සහ අයිතියෙන් කළ යුතු වූවා හැරෙන්නට කිසිම නගරයකට හෝ කිසිම මිනිසෙකුට ගංඟා හරහා පාලම් ඉදිකරන්නට බලහත්කාරයෙන් නියම වෙන්නේ නැත.

විකුණන්නා කැමැත්තෙන්ම කල් දමන්නට ඉදිරිපත් වෙන්නේ නම් මිසෙක, කිසිම ෂෙරිෆ් කෙනෙක් හෝ රාජකීය නිලධාරියෙකු විසින් තිරිඟු හෝ වෙනත් චංචල දේපල කිසිම මිනිසෙකු වෙතින් එවෙලෙහිම කරන ගෙවීමක් නොමැතිව ලබාගනු නොමැත.

නිදහස් මිනිසෙකුගෙන් කැමැත්තක් නොමැතිව, කිසිම ෂෙරිෆ් කෙනෙක් හෝ රාජකීය නිලධාරියෙක් විසින් තවත් අයෙකුගේ අශ්වයන් හෝ අශ්ව කරත්ත ලබාගනු නොමැත.

භූමියේ හෝ ජල මාර්ග වලින් ඕනෑම වෙළෙන්ඳෙකුට බියක් නැතිව කරදරයක් සිද්ධ නොවී, වෙළඳාම සඳහා, නීති විරෝධී මුදල් පැහැරගැනීම් නැතිව, පැරණි සහ නීතිමය චාරිත්‍ර අනුව එංගලන්තයට ඇතුල් වී සහ පිට වී යා හැකියි.

කිසිවෙකුගේ හෝ ඉඩම්, මාලිගා, ඔහුගේ අයිතීන් හෝ නිදහස, ඔහුගේ සමාජ මට්ටමේ අනෙකුත් අයගේ නීත්‍යානුකූල විනිශ්චයකට පටහැනිව පැහැර ගෙන ඇත්නම්, ඒවා වහාම යළි ආපහු ඔහුට පැවරෙනු ඇත.

අපේ රාජධානියේ මිනිසුන්ට සහ ඔවුන්ගේ උරැමක්කාරයන්ට, සියළු දේවල් වල දී සහ සියළු තැන් වල දී, දින නියමයක් නොමැතිව, ඉහත කියන නිදහස් තත්වයන්, අයිතීන් සම්පූර්ණයෙන් සහ පරිපූර්ණ ලෙසින් ලබා දී, එසේම ඉංග්‍රීසි පල්ලිය ද නිදහස් කරනු ඇතැයි, අපේ කැමැත්ත සහ දැඩි සේ කරන ඉල්ලීම වේ.

රජු ලවා එවැන්නකට අත්සන් කරවා ගන්නට ලැබීම මිනිස් නිදහසේ අතිශය වැදගත් තීරණාත්මක මොහොතක් හැටියට සැලකේ.

එම ශ්‍රේෂ්ඨ ප්‍රඥප්තියෙන් පසු යාන්තමින් දශකයක් ගෙවී යද්දී එංගලන්තයේ පළමුවැනි එඩ්වර්ඩ් සහ ඔහුගේ පුත් දෙවැනි එඩ්වර්ඩ් අතින් බැට කන ලද ස්කොට් රදළයන් 1320 දී තවත් නිදහසේ ඉතිහාසයට වැදගත්කමක් එකතු කරන සම්මුතියක් නිකුත් කරන ලදහ. එය ‘ආබ්‍රෝත් හි ප්‍රකාශනය’ (Declaration of Arbroath) යැයි හැඳින්වේ. ඔටුනු පැළැන්ඳාගේ වගකීම වනාහී පාලනය වෙන්නා වූ අයගේ අවසරයෙන් කටයුතු කිරීමත්, ඔහු එසේ නොකරන්නේ ද ඔහුව ඉවත් කිරීම පාලනය වෙන අයගේ වගකීමත් බව එයින් ඔව්හු සම්මුතියකට එළඹුනහ.

“අපි සටන් වදින්නේ නම්බුනාම හෝ කීර්තියට හෝ ධනවස්තු වලට නොවේ,” ඔවුන් කියා සිටියහ, “නමුත් නිදහස පමණක්ම වෙනුවෙනි, එය කිසිම හොඳ මිනිසෙකු විසින් තම ජීවිතයෙන් පමණක් අත්හරින්නකි.”

මට හමුවන්නට ලැබුණු මා අගයන මිනිසුන් අතරින් අයෙක් වූ ලෝරන්ස් ඩබ්. රීඩ් විසින් ලියන ලද What Led to the Magna Carta? War and Taxes සටහන ඇසුරිනි.

නිදහසේ අර්ථ ශාස්ත්‍රය

Posted in Uncategorized by arunishapiro on ජූනි 13, 2015

bastiatbookcover

ශ්‍රී ලංකා බැස්ටියාට් සංගමය විසින් ප්‍රකාශනය කරන මුල්ම කෘතිය වූ “නිදහසේ අර්ථ ශාස්ත්‍රය” ලබන මාසයේ දී පොතක් හැටියට නිකුත් කරන්නට අපි ලහි ලහියේ සූදානම් වෙමු.

පොතේ නම “නිදහසේ අර්ථ ශාස්ත්‍රය” වෙයි.

නිදහස නොමැතිව දීර්ඝ කාලීන යහපතක් සාක්ෂාත් කරගනිමින් දියුණු වූ කිසිත් රටක් ලොව නැත. අප පෙනී සිටින සහ ආරක්ෂා කරගන්නට නිරතුරැ වෙහෙසෙන්නා වූ “නිදහස” යනු කුමක්දැයි නොදන්නා මුග්ධත්වය නිසාම ඊට “වල්බූරැ නිදහස” යැයි අවඥා කරන්නටත් ඔවුන්ට නිදහස ලැබෙන බවත් එසේ කරනවුන් නොදනිති. එවැන්නෝ මේ පොත් පරිශීලනයට වඩා රිසි වනුයේ අනුන් ජීවත්විය යුත්තේ කෙසේදැයි කියා අනුන්ට සැලසුම් ගැසීම පිණිස නොහොත් ඉටුවෙනවාය කියන අරමුණු කිසිත් ඉටු නොවන බව යළි යළිත් ඔප්පු කර ඇති සැලසුම් සඳහාම තව දුරටත් කාලය නාස්තියටයි. එබැවින් මේ පොත ඒ අය අරබයා පරිවර්තනය කරන ලද්දක් නොවේ. මෙය ඉලක්ක කරගන්නේ, අදට වඩා හොඳ හෙට දවසක් සොයන, එය සැබෑ කරගත යුතු අකාරය සොයන, ඒ සඳහා වෑයමක් ගන්නා නොහොත් තමන්ගේ සමෘද්ධිය සොයා යමින් ඒ නිසාම ලොව සියල්ලන්ගේම ජීවිත වලට සැබැවින්ම යහපත සලසන අය වෙනුවෙනි. තවත් විදියකට එය කිව්වොත්, මෙය වැඩ කරන ජනතාව අරබයා ලියන ලද්දකි.

උප සිරස්තලය “ඔබේ ආචාර්යවරැන් ඔබට කියා නොදෙන පාඩම” වෙයි. ඉංග්‍රීසි මුල් කෘතියේ “පාඩම” වෙනුවට යොදා තිබුනේ “කොටස” කියායි. ශ්‍රී ලංකා බැස්ටියාට් සංගමයේ සභාපති ඉෂාර ගමගේ විසින් එය “පාඩම” හැටියට වෙනස් කරන්න යැයි කරන ලද යෝජනාව අගනා වූවකි. ජීවිතයට අතිශය වැදගත් පාඩම කියා දිය යුතු වූවන් එය නොකර අනුන්ට සැලසුම් ගැසීම ජීවනෝපාය මාර්ගයක් කරගෙන සිටින බව ඉන් සිහිකරන බව මගේ මතයයි!!!

මීට පෙරවදනක් ලියා දුන් ඩබ්. ඒ. විජේවර්ධන විසින් ශ්‍රී ලාංකික උගතුන් පෙර දක්නා ලද සමාජ ව්‍යසනයක් අපට මතක් කර දෙයි:
” … 1959 වැනි ඈත වකවානුවක දී, අළුතින් පිහිටවූ විද්‍යෝදය විශ්ව විද්‍යාලයේ උපකුලපති පදවිය දැරෑ වැලිවිටියේ ශ්‍රී සෝරත නායක හිමියන් තම ශිෂ්‍ය ප්‍රජාවට උපදෙස් දුන්නේ “විශ්ව විද්‍යාල ශිෂ්‍යයා ගවේෂණශීලී විය යුතුය. විචාරශීලී විය යුතුය. විප්ලවකාරී විය යුතුය,” වශයෙනි. බැස්ටියාට් ගේ නිදහසේ අර්ථ ශාස්ත්‍රය පොත සිංහලෙන් ඉදිරිපත් කිරීමෙන් කරනුයේ ශ්‍රී සෝරත නාහිමියන්ගේ එම මහඟු ඔවදන තත්කාලයේදී යාන්ත්‍රිකයන් බවට පත්වෙමින් සිටින ශ්‍රී ලාංකිකයනයට යලිත් සිහිපත් කර දීමකි.”

ගෞතම බුදුන් දේශනා කළ ධර්මය සුනීත හා සෝපාකට ද අවබෝධය හැකිවිය. එහෙත් ඒ පාඩම කියා දෙනවා වෙනුවට අනාත්මවාදී වූ බුදු දහම අවබෝධයට හැකියාව ඔවුන්ට ලැබුනේ පෙර පින් නිසා බැව් අනුන්ගේ ජීවිත සැලසුම් කළ බමුණන් විසින් ප්‍රචලිත කළහ!!! බැස්ටියාට්ව වටහා ගැනීමට පෙර පින් අවශ්‍ය නොවේ. “නොබෙල් තෑග්ගක් ලද්දෙකුට, ටැක්සි රියැදුරෙකුට, සිසුවෙකුට, ව්‍යවසායකයෙකුට … නැත්නම් දේශපාලනඥයෙකුට පවා බැස්ටියාට්ව වටහා ගැනීමට හැකියාව ඇත!” යැයි ටොම් ජී. පාමර් මෙහි දී අපට මතක් කර දෙයි. හැකියාව තිබුණ ද එයින් ප්‍රයෝජන නොගෙන, වෙනසක් කියමින් ඉතිහාසයේ මේ දක්වා පැවතෙන ලද්දම තවත් කොපමණ කාලයක් දිගින් දිගටම ඉල්ලනවා දැයි තීරණය දැන් ඔබ සතුයි!!!!

බැස්ටියාට් රචනා වලට අමතරව එෆ්. ඒ. හයෙක් ලියූ පෙරදවදන සහ මැයි මාසයේ දී ලංකාවට පැමිණ ලංකාවේ ප්‍රථම ධනවාදී දේශනය පැවැත්වූ ටොම් ජී. පාමර් විසින් ලියන ලද “වෙළඳපොල පිළිබඳ මිථ්‍යා විස්සක්” යන්න ද මෙහි අන්තර්ගතය.

මෙය පොතක් හැටියට ප්‍රකාශනයෙන් පසුව ගාස්තුවක් අය නොකර බෙදා හරින්නේ ඇට්ලස් ජාලයේ අරමුදලකිනි. මුල් වරට මුද්‍රණය කරනුයේ පොත් දාහක සීමිත පිටපත් සංඛ්‍යාවකි.

සිංහලෙන් කියවන අයට මුද්‍රණයෙන් ප්‍රදානය වෙන ප්‍රථම ෆෙඩරික් බැස්ටියාට් කෘතිය පරිවර්තනය කිරීමේ අවස්ථාව ලැබීම මට මහත් සතුටක් ගෙන දුන්නකි.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 255 other followers