අරුණි ශපීරෝ‍ වෙතින්

දුකින් තැවෙන අයෙකු සැනසීම

Posted in Uncategorized by arunishapiro on මැයි 5, 2015

මිනිස්සුන්ට විනෝදාංශ තියෙනවා. ඒ අතර බහුතරම පිරිස නියැළෙන විනෝදාංශය තමයි ‘අනුන් පිට වරද පැටවීම’. අවසානාවන්ත සිද්ධියක් වුනාම මේ කාගේ වැරැද්දද කියල පටවන්න කෙනෙක් හොයද්දී පවුල් කැඩිලා යන අවස්ථා පවා දකින්නට පුළුවන්.

අවාසනාවන්ත සිද්ධියක් බොහෝ අවස්ථාවල දී හටගන්නේ ඊට පාදක වෙන, කාලයක් තිස්සේ ආපු හදාගන්න පුළුවන් වෙච්ච හැදියාවන් රාශියක් නොසලකා හැරීමේ සහ පසුවට කල්දැමීමේ එකතුවීමක් හැටියට. කලාතුරකින් තමයි එහෙම නැති, වළක්වා ගත නොහැකි අවාසනාවන්ත සිද්ධි ඇතිවෙන්නෙ.

ඒත් දුක්ඛිත තත්වයක දී ඕවා කියන එකෙන් ඵලයක් නැහැ. විශේෂයෙන්ම අයෙක් මිය යන ලද අවස්ථාවක.

ජීවතුන් අතර ඉන්න අයව සනසන්නෙ කොහොම ද? මොනව ද කියන්නෙ? ඒ අය ඔබෙන් බලාපොරොත්තු වෙන්නෙ මොනවගේ සැනසිලි වදන් අහන්න ද කියන එකත් මෙතැන දී වැදගත්.

දරැවෙක්, දෙමව්පියෙක්, සැමියා හෝ භාර්යාව හෝ ඔවුන්ගේ සමීපතමයෙක් නැති වුනාම වැඩියෙන්ම අවශ්‍ය ඔවුන් වෙනුවෙන් ඔබ ඉන්න බව දැනෙන්නට හැරීමයි. කරන්න අවශ්‍ය මොනවා ද කියල පැය විසිහතරේම අහන එක නම් නෙමෙයි හැබැයි. මොකද කරන්න අවශ්‍ය මොනවා ද කියල ඒ අයටවත් හිතාගන්න බැරි තත්වයක එයාල ඒ අවස්ථාවේ දී ඉන්නෙ. නමුත් ඔබ ඔවුන් සමඟ දුක බෙදාගන්න ඉදිරිපත් වෙන අයෙක් බව ඔවුන්ට දැනුම් දීම ඉතා වැදගත්.

කාලය ඇවෑමෙන් දුක තුනී වේවි, වගේ කතා ඒ අවස්ථාවේ දී කියන්නත් නරකයි. මොකද ඒක ඇත්තක් වුනත් දුකක් හටගත් අවස්ථාවේ දී එවැනි කතා වලින් දුක වැඩිවෙනව, තරහ දැනෙනව, දුක මිසක් අඩුවෙන්නෙ නැහැ.

තවත් අය ‘සිහින මව් තුරැලට’ ගියා වගේ කතා කියනව. නැත්නම් එහෙම කාඩ් යවනව. ඒත් ආයේ එන්නෙ නැති බව දන්න හිතකට, ඒක මිය ගිය අය නිදාගෙන ඉන්නවා නෙමෙයි කියල තවත් දුකක් ගෙන දෙන කතාවක්.

කිසිම කෙනෙක්ගෙ හිත සනසන කටයුත්ත කරන්න තව කෙනෙකුට බැහැ. ඒ අයගෙ සිත සනසාගත හැකියාව ඇත්තේ ඔවුන්ටම පමණයි. ඔවුන් ඒ සඳහා ගන්න කාලය අනුවයි. ඒ කාලය වේගයෙන් හෝ හෙමින් ගෙවනවා ද යන්න වෙන කාගෙවත් තීරණයක් නෙමෙයි ඒ දුක අත්විඳින ලද්දාගේම තීරණයයි.

හොඳ හිතවතෙක් හැටියට, අයෙකුට කරන්න පුළුවන් මෙතෙක් කල් සිටි හිතවතා වගේම තව දුරටත් කටයුතු කිරිම. එයාගේ ජීවිතයේ වෙනස් නොවෙච්ච දෙයක්, වෙනස් නොවෙච්ච අයෙක් හැටියට ඉන්න පුළුවන් නම් දුකින් තැවෙන සිතකට සහනයක් ලැබෙන සේ යාළුවාට වැදගත් ශක්තියක් වෙන්න ඔබට පුළුවන් එවිට පමණයි.

ඒත් ඒකම තමයි ඉතාමත් දුෂ්කරම කර්තව්‍යය. අපිට හුරැවෙලා තියෙන්නෙ මොකක් හරි සිද්ධ වුනාම, පැනලා දුවල ගිහින් මොනව හරි ඒ ගැන කරන්න.

ඒ වැඩියෙන්ම තමන්ගෙ සිත සනසගන්නයි.

යම් අවාසනාවන්ත සිද්ධියකින් පස්සේ තත්වය කවදාවත් කළින් තිබූ පරිදි යළි ආපසු පැවතෙන්නෙ නැහැ. යහළුවන් දුක් වෙද්දී අපිත් දුක් වෙනවා. ඒ ගැන හිතන හිතන අවස්ථාවල දී ඛේදවාචකය මඟහරවා ගන්න අරහෙම කළා නම් මෙහෙම කළා නම් කියල හිතන එක නවත්වා ගන්න බැහැ. සමහර අවස්ථා වල දී ‘ගිය නුවණ ඇතුන් ලවා වත් අද්දවා ගන්න බැහැ’ යැයි කොච්චර දන්නවා වුනත්.

අවමංගල චාරිත්‍ර අවසන් වුනාට පස්සෙයි ඇත්තෙන්ම දුක දැනෙන කාලය තීව්‍ර වෙන්නෙ. ඒ නිසා සත්‍යයෙන්ම හිතවත් අයෙක් නම් වැඩියෙන්ම සෙවිල්ලකින් බැලිල්ලකින් උදව් කරන්නට ඉදිරිපත් වෙන්න ඕනෑ සමාජ චාරිත්‍ර අවසන් වෙලා එළඹෙන ඒ වැඩියෙන්ම දුෂ්කර වූ කාලයේ දී.

දරැවෙක් මිය ගිය අවස්ථාවල දී දෙමව්පියන්ගෙ පවුල්කෑමත් කඩාකප්පල් වෙන අවස්ථා තියෙනව. මානසික සුවයක් ලබාගන්න ඒ සඳහා පුහුණු වෙච්ච අයෙක්ගේ උදව් ලබාගැනීම අවශ්‍යයයි.

මේක ලියැවුනේ අකාලයේ මිය ගිය දරැවා ගැන අහලා, ඊයේ දවසම හිත දුකින් පිරී තිබ්බ දවසක් නිසයි.

අවම වැටුප් නීති නිසා …

Posted in Uncategorized by arunishapiro on මැයි 2, 2015

Photo credit: Ben Jacobs in Baltimore, MD

Photo credit: Ben Jacobs in Baltimore, MD

ප්‍රමාණයෙන් කුඩා එහෙත් ජනගහණයෙන් අධික මේරිලැන්ඩ් ප්‍රාන්තය කාලාන්තරයක් තිස්සේ නියැළී සිටි අහිතකර ආර්ථික සහ සමාජ ප්‍රතිපත්තිවල ඵලදාව දැන් එහි වැසියන් භුක්ති විඳිමින් පසුවෙති. ප්‍රාන්තය රටේ ඉහළම ආදායම් බදු පවතින ප්‍රාන්ත පහට අයිතියි. එහෙත් වර්තමාන ප්‍රචණ්ඩකාරී තත්වයන් වර්ගවාදය මුල් කරගත්තා යැයි සත්‍ය තතු අවබෝධය නොහැකි වූවෙකුව රැවටීම තවමත් ඉතා පහසු වූවකි.

පින්තූරයේ ඇත්තේ අර්බූදයට මුහුණ පෑ බල්ටිමෝර් නගරයේ බංකොලොත් වී වැසී ගිය කඩයක ගසා ඇති “ඩෙමොක්‍රැටික් පක්ෂයට ඡන්දය දෙන්න” යන පෝස්ටරයයි. බල්ටිමොර් නගරය ප්‍රාන්තයේ වැඩියෙන්ම ජනාකීර්ණ නගරයයි. පසුගිය ජනාධිපති මැතිවරණ පහක දී එහි වැසියන් ඩෙමොක්‍රැටික් පක්ෂයේ අපේක්ෂකයාට ඡන්දය දුන්හ. වර්තමාන ෆෙඩරල් සෙනෙට් සභිකයන් දෙදෙනා සහ නියෝජිත සභාවේ 8 දෙනාම ඩෙමොක්‍රැටික් පක්ෂයේ අයයි. දශක හතරකට පසුව රිපබ්ලිකන් ආණ්ඩුකාරයෙක් පැමිණ එක වාරයක් බලයේ සිට පැරදී ගියේය.

උසාවිය විසින් පොලීස් නිලධාරීන්ට දඬුවම් කළ යුතු වෙන්නේ ජනතාව උද්ඝෝෂණ පවත්වන නිසා නොව ඒ නිලධාරීන් රටේ නීතිය උල්ලංඝණය කර ඇත්නම් පමණකි. නීතියක් යනු වැඩි පිරිසක් උද්ඝෝෂණය නිසා බිහිවෙන්නක් නොව සමාජයේ සාමය ආරක්ෂාව පිණිස හදන ලද්දක් විය යුතුයි. එය සැමට එක සේ ක්‍රියාත්මක නොවන්නේ නම් එහි ප්‍රධාන අරමුණ එතැනින්ම අහෝසි වී ඇත.

බල්ටිමෝර් හි කළු නගරාධිපතිවරියට අනුව පොලිස් නිලධාරීන්ව අත් අඩංගුවට ගැනුනේ උද්ඝෝෂණයේ මහිමයෙනි. 2010 සිට නගරාධිපතිනිය ලෙස කටයුතු කරන ඇයට පොලිස් නිලධාරීන් නීතිය නිසි සේ පිළිපැදීම නියාමනය කරගත හැකි නොහැකි නම් ඇයගේ සේවය අසාර්ථක වී ඇතැයි ඇය ඉල්ලා අස්විය යුතු නොවේදැයි අහන්නට අයෙක් නැත. එපමණක් නොව ඇය ඩෙමොක්‍රැටික් පක්ෂයේ ලේකම් සහ ඇමෙරිකන් නගරාධිපති සමුළුවේ උප සභාපතිනිය හැටියට ද වර්තමානයේ කටයුතු කරන්නියයි.

පසුගිය සටහනේ දී කාලාන්තරයක් තිස්සේ ගෙන යන අහිතකර ප්‍රතිපත්ති ගැන සඳහනක් කළෙමි. මේ සටහන එයින් එකක් ගැන විස්තර පැහැදිලි කිරීමකි.

බරක් ඔබාමා වැනි සුදු මවකගේ සහ කළු විදේශික පියෙකුගේ පුතෙකුට රටේ ජනාධිපතිවරයා විය හැකි වූ නිදහසක් තිබෙන රටකි ඇමෙරිකාව. එවැනි දේශපාලන ජයක් ලොව කිසිම රටකින් මෙතෙක් දකින්නට ලැබී නැත. වෙනත් රටකින් දකින්නට තවත් කොපමණ කාලයක් ගතවේදැයි කියන්නට ද අසීරැ වූවකි.

එහෙත් කළුහමැති නිසා හෝ බෙදන්නට පොරොන්දු වූ නිසා බලයට පත්වෙන්නට වරම් ලැබුණාට ඵලක් නැත. නගරාධිපතිනියට වුවත් ජනාධිපතිවරයාට වුවත් ආර්ථික සත්‍යය බලපාන්නේ එකම විදියටයි. බලය යොදවා නීතියක් සම්මත කරගත්තාට එයින් රටේ හෝ ජනතාවගේ ධනය වැඩිවෙන්නේ නැත. 1849 තරම් ඈත අතීතයක දී ෆ්‍රෙඩරික් බැස්ටියාට් එය පෙන්වා දුන්නේය. නිදහස, සමානාත්මතාවය සහ සහෝදරත්වය, නාමයෙන් භාවිතයට ගත් නීතියේ බලය නිසා එහෙනම් ලොව පෝස්ත්ම රට ප්‍රංශය විය යුතු යැයි බැස්ටියාට් සටහන් තැබීය.

තුරුණු වියේ (16-19) අය අතර විරැකියාව ඉහළ ගොස් ඇති සමයක ඇමෙරිකන් වැසියන් ජීවත් වෙති. තුරුණු වියේ සිටින කළු අය අතර විරැකියාව ඊට වඩා දෙගුණයකි.

සුදු කළු භේද දකින අයට මෙය වාර්ගික අසාධාරණ සැලකීම් නිසා හටගත් තත්වයකි. නමුත් බොරැවෙන් සඟවන්නට බැරි ආර්ථිකය අපිට පෙන්වන්නේ විරැකියාවේ ප්‍රධාන හතුරා අවම වැටුප් නීති බවයි.

අවම වැටුප් නීති ඉහළ දැමීමෙන්, කළු තුරුණු වියේ අය අතර දකින්නට පැවති විරැකියාව ඉහළ යන ලදි. වැටුපට අමතරව සෑම වැටුප් පතකින්ම රජයට යවන සමාජ සේවා සුබ සාධන ගෙවන්නේ ද රස්සාව දෙන අයයි. වැටුප් වලට අමතරව සුබසාධන, නිවාඩු දවස්, සෞඛ්‍ය රක්ෂණය, විරැකියා රක්ෂණය යනාදිය ගෙවන්නට සිද්ධ වෙන්නෙත් රස්සාව දෙන අයටයි.

මේරිලැන්ඩ් හි ආණ්ඩුකාර මාටින් ඕ’මැලි විසින් 2014 දී නීතියක් අත්සන් කර අවම වැටුප පැයකට ඩොලර් 10.10 යැයි නියෝගයක් පැනවීය.

ආණ්ඩුවේ රස්සාවක් දෙන්නේ ඡන්දදායකයාගේ පොකැට්ටුවෙන් පඩි ගෙවන ක්‍රමටයි. ඒ සල්ලි උපයන්නට බලයේ සිටින දේශපාලනඥයන්ට සිද්ධ නොවේ. අවශ්‍ය වනුයේ බදු වැඩි කරන නීතියක් සම්මතය පමණකි.

පුද්ගලික අංශයේ දී රස්සාවකට බඳවා ගන්නට පෙර ව්‍යාපාරයේ අලාභ පාඩු අඩුකර ලාබ වැඩිකර ගත යුතුයි. ඩොලර් පහක වටිනාකමක් අරන් එන පළපුරුද්දක් නොමැති තුරුණු වියේ අයට පැයකට ඩොලර් 10 ක් ගෙවීමට සිද්ධ වීම ව්‍යාපාරයේ පැවැත්ම තීරණය කරන්නකි.

අවම වැටුප නීති නියෝගයකින් තීරණය වීම යනු අඩු කුසලතා ඇති අයගේ රස්සාවන්ට ප්‍රධාන බලපෑමක් එල්ල වීමකි.

අඩුම කුසලතාවයක් පවතින සමාජ කොට්ඨාශය තුරුණු වියේ අයයි.

ඒ නිසා අවම වැටුප් නීති නියෝගයකින් තීරණය වෙද්දී එහි ප්‍රධාන වශයෙන් පාඩු විඳින කොට්ඨාශය ද තුරුණු වියේ අය වෙති.

අවම වැටුපකින් තුරුණු වියේ අයෙක් සති අන්තයේ දී උපයන මුදල යනු පවුලක් රකින්නට උපයන මුදලක් නොවේ. එය යෞවන වයසේ දී ම රක්ෂා පළපුරැද්දක් ලබාගන්නට හැකි එක් මාර්ගයකි. ඕනෑම රස්සාවක්, මොන පඩියකට හෝ කරන රස්සාවක්, තුලින් රස්සාවේ නියැළෙන්නා ඉගෙන ගන්නේ, හුරුවක් ඇති කරගන්නේ, නියමිත වේලාවට වැඩට පැමිණීම, ඉහළින් ඉන්නා නිලධාරීන්ගේ අණ ඉටු කිරීම හා යෝජනා වලට සවන් දීම, අලස කමින් නොසිට ඵලදායක ලෙස වැඩ කරන්නට ඉගෙනීම යනාදියයි. රස්සාවක් ඇතැයි කියා තමන් වැදගත්ය යන හැඟීමත් ආඩම්බරයත් අත්විඳින්නට ලැබේ. තමන්ගේම කියා අතට ලැබෙන තුට්ටු දෙක ඒ නිසා එහි දී ලැබෙන එක සතුටක් පමණි.

විරැකියාව ඉහළ යද්දී තුරුණු වියේ අය පාරට බහින උද්ඝෝෂණ වලට වැඩියෙන් යොමු වෙනවා යන්න ලංකාවේ අයට අළුතින් කියා යුතු වූවක් නොවේ. උද්ඝෝෂණ වලට එකතු වෙන අය සේ ම, ඒ උද්ඝෝෂණ වලට මාර්ගය හදා දුන් විරැකියාව වර්ධනය කළ අය ද එකම වැරදි මාර්ගයක තව දුරටත් ගමන් කරද්දී තත්වයේ කිසිදු වෙනසක් සිද්ධ නොවේ.

මෙහෙ ෆෙඩරල් ක්‍රමයේ නීති උල්ලංඝණය කරමින්, අපේ බදු මංකොල්ලයෙන් ඈත රටවල ෆෙඩරල් ක්‍රම පිහිටුවන්නට වෑයම් ගන්නා අයට ඊට කළින් ආපහු ගෙදර ඇවිත් තමන්ගෙ පක්ෂය නිවැරදි මාර්ගයේ යන්නට හදාගන්න යැයි කිව යුතුයි!!! :D

ඔපරේෂන් බේබි ලිෆ්ට්

Posted in Uncategorized by arunishapiro on අප්‍රේල් 30, 2015

බල්ටිමෝර් නගරයේ සිට අපේ ගමට එන පිරිස බොහෝ වෙති. සංචාරයට එන අය පළාතේ සුන්දරත්වය දැක නිවාඩු නිවාස මිල දී ගෙන සෑම ගිම්හානයක්ම මුහුදු වෙරළ අසළබඩ ගෙවන්න එන හැදියාව කෙමෙන් ඉහළ යයි. අපේ ගමේ ජීවිතයට ආණ්ඩුව ඇඟිලි ගැසීම සිද්ධ වෙන්නේ බල්ටිමෝර් වලට වඩා පැහැදිලි ලෙසින්ම ඉතාමත් අඩුවෙනි. දුප්පත් ගැමියන් මහජන නිවාස යෝජනා ක්‍රමයන් තුල සිරගත වී නැත. මෙය, රැටල්ස්නෙක් නයෙක් දඟර ගැසී දෂ්ට කරන්නට මාන බලාගෙන සිටින ගැඩ්ස්ඩන් කොඩි වලින්, මැදිහත්වීම් රිසි දේශපාලනඥයන්ට ඡන්ද දිනාගත යුත්තේ කෙසේදැයි මතක් කරන පැත්තකි.

බල්ටිමෝර් නගරය පාලන බලයේ සිටින මැදිහත්වීම් රිසි වූවන්ගේ තෝතැන්නකි. පසුගියදා පොලීසියට පහර දී වෙළඳස්ථාන හා නිවාස ගිනිතැබීමේ සිද්ධියේ සම වරදකරුවන් මැදිහත්වීම් රිසි නීති සම්පාදකයන් සහ විද්වතුන් වෙති. සිද්ධිය පොලීසිය විසින් ෆ්‍රෙඩී ග්‍රේ අමු අමුවේ මරා දමන ලද සිද්ධිය නිසා පමණක් උත්පාදනය වූ ප්‍රචණ්ඩත්වයක් නොවේ. මත්ද්‍රව්‍ය වලට එරෙහි යුද්ධය, වාර්ගික ලෙසින් දඬුවම් ලැබෙන පොලිස් සම්ප්‍රදාය, අසාර්ථක මහජන සේවා, කළු අයට වෙනම පිහිටුවා ඇති මහජන නිවාස වැඩ පිළිවෙත්, නගර ප්‍රතිසංස්කරණය, නොනැවතෙන සේ සිද්ධ වෙන ‘ප්‍රගතිශීලී’ අධ්‍යාපන ප්‍රතිසංස්කරණ, ආර්ථික අවස්ථා අහිමි කරන ඉතා දැඩි සේ නියාමනය කරන ශ්‍රම වෙළඳපොල, වෘත්තීයන්ට අවසරපත් ගන්නට සිද්ධ වීම, තුවක්කු පාලනය, සහ සියල්ලන්ටම තමන් සිරකරුවන් යැයි හැඟෙන චිරස්ථායී යුද්ධ නීති නිසා කෙමෙන් ප්‍රසාරණය වූ පීඩනය මේ පුපුරා ගිය අවස්ථාවකි.

සමාජ ක්‍රමයට වඩා හොඳින්, ප්‍රතිපත්ති සම්පාදනය කරන එලීට් පිරිසකට සමාජ ක්‍රමයක් හදන්න පිළිවන් යැයි වසර සියයක ඉතිහාසයේ දී වැඩි කාලයක් විශ්වාසයේ එල්බ සිටීම නිසා හටගත් ප්‍රතිඵලයකි.

අද, වියට්නාම් අර්බූදයේ ඇමෙරිකන් හමුදා මෙහෙයුම් ඉවත් වූ දිනය සේ සැලකෙන සයිගොන් නගරයෙන් ඉවත් වී යාම සිද්ධ වූ 1975 අප්‍රේල් 30 වැනිදා හි 40 වැනි සංවත්සරයයි. මැදිහත්වීම් රිසි දේශපාලනඥයන් නිසා ඇමෙරිකන් වැසියන් 58,000 ක් මිය ගියහ. වියට්නාමයේ වැසියන් මිලියන ගණනක් සංඛ්‍යාවක් මිය යන ලදි.

කොමියුනිස්ට් හෝ සමාජවාදී වෙන්නට රිසි වූවන්ව යුද්ධ වලින් නවත්තන්නට නොහැකියි. ඔවුන් තමන්ගේම වැසියන් වහලුන් කරගනිද්දී නිදහසේ නාමයෙන් කියා මිනිස් ජීවිත විනාශ කරන යුද්ධයන්ට යෑම නිදහස ආරක්ෂා කිරීම වෙනුවෙන් පෙනී සිටීම නොවේ. එසේම වෙළඳ සම්බාධක පැනවීමෙන්, එවැනි ප්‍රජාපීඩක ආණ්ඩු වලට හිර වූ අහිංසක මිනිස්සුන්ගේ නිදහස සලසන්නේ හෝ ප්‍රජාපීඩක පාලකයන් ඉවත් වෙන්නේ නැත. කදිම උදාහරණය කැස්ත්‍රෝලාගේ කියුබාවයි. කියුබාව ගැන ඇස් ඇරෙන්නේ දැන් වූවාට, 1994 දී ඇමෙරිකාව වියට්නාමයට පනවා තිබූ වෙළඳ සම්බාධක ඉවත් කරන ලදි.

ආඥාදායක පාලනයකින් රට ගෙන යන වියට්නාමය අදත් තමන් කොමියුනිස්ට් යැයි කියා ගනිති. එහෙත් වියට්නාම වැසියන් පිව් පර්යේෂණ සමීක්ෂණයකට අනුව අද ලොව වෙනත් කිසිම රටකට වඩා, ජර්මනියට, ඉන්දියාවට, නැත්නම් ඇමෙරිකාවටත් වඩා, ධනවාදයේ නොම්මර එකේ ලෝලීයා බවට පත් වී ඇතැයි වාර්තා වෙයි.

ඒ සමඟින් අහන්නට ලැබෙන්නේ, වියට්නාමයේ සයිගොන් නගරය යුද පිටියක් බවට හැරෙද්දී වියට්නාම් දරුවන් ඇමෙරිකාවට ගෙන ගිය මෙහෙයුමක් ගැනයි. ඒ නිල වශයෙන් දරුවන් ගෙනෙන මෙහෙයුම දියත් කරන්නට දින දෙකකට පෙර දරුවන් 57 ක් බඩු ප්‍රවාහනය කරන ගුවන් යානාව අහසට නංවන්නට අවසර නොමැතිව සයිගොන් ගුවන් තොටුපොලෙන් පිටත් වී ඒමයි. නිල වශයෙන් පිටත් වූ ප්‍රථම ගුවන් යානය කඩාවැටිණ.

ඒ ගෙනෙන ලද සමහර දරැවන් ඇමෙරිකන් හමුදා භටයන්ගේ වූහ. අනෙක් අය අනාථ වූ දරුවන් වූහ. සමහර අයගේ දෙමව්පියන් එහි සිටියත් ඔවුන්ව මෙහි රැගෙන ආවා යැයි කියැවේ.

1975 මැයි මාසයේ දී ඔපරේෂන් බේබි ලිෆ්ට් අවසන් වෙද්දී දරැවන් තුන්දාහකට වඩා පිරිසක් ඇමෙරිකාවට ගෙනෙන ලදැයි සැලකේ.

තම රටේ කොමියුනිස්ට්වාදය පැතිරෙනවාට අකමැත්තෙන් ඇමෙරිකන් වියට්නාම් යුද්ධ කාලයේ දී ඒ පැත්ත අත්හැර ඇමෙරිකාවට පැමිණි අය, අද මගේ ඥාතීන් ද වෙති.

මේ වියට්නාම් වලින් පැමිණි අය බහුතරය තවමත් පදිංචි වී සිටින්නේ ඔවුන් මුල් පදිංචිය කරගත් නගර වලයි. තමන්ගේ මැදිහත්වීම් ප්‍රතිපත්ති වලින් සිද්ධ වූ අකටයුතු වසා ගන්නට ඇමෙරිකන් රජය අපේ බදු මුදල් වලින් තවමත් ඔවුන්ට සහනාධාර බෙදා දෙයි.

මංකොල්ලයට ඉඩක් නැති විට, සමාජ ක්‍රමයක් හදන්නට එලීට් පිරිසකට දැනුමක් නොමැති බව අවබෝධ වෙන්නට වැඩිකල් නොයයි. මංකොල්ලය ඇමෙරිකන් වැසියන්ගෙන් පැහැර ගන්නා බදු මාර්ගයෙන් සිද්ධ වෙනවා ද, නැත්නම් රැසියන් යුද්ධ ටැංකි වලින් යුක්රේනයට බලහත්කාරයෙන් ඇතුල් වී සිද්ධ වෙනවා ද, එහෙමත් නැත්නම් සමාජ ක්‍රමයක් හදන්නට දන්නවා කියාගත් මිනිසුන් වහලුන් කරන පාලකයන් අතින් සිද්ධ වෙනවා ද යන්න පහදා ගන්නට ඉතිහාසයේ උදාහරණ එමට ඇත.

නැත්තේ, ඒවා විභාගයට හැකි දැනුම මඳකම පමණි. දැනුම සොයා යන්නෝ ලොව සැමදා විරල වෙති. එහෙත් ඔවුන් දැනුම සොයාගන්නට වෙහෙස වී එය අවබෝධයෙන් ඉහළ ආදායම් ඉපැයීමට සමත් වෙද්දී, මාර්ගය නොදැක ප්‍රතිඵලය දිහා බලා, ප්‍රතිඵලය නුරුස්සන අය ලොව සුලබ වෙති.

19 වන සංශෝධනය, ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය සහ අයිතිවාසිකම්

Posted in Uncategorized by arunishapiro on අප්‍රේල් 28, 2015

Budd Thambugala විසින් ලිබටේරියානුවාදය නමින් ඇති ෆේස්බුක් අඩවියේ සටහන් තබන ලද්දකි.

========

19 වන සංශෝධනයට මා විරුද්ධ නැත.. එක් පුද්ගලයෙකු සතු ඒකාධිපති බලතල අහෝසි කිරීම අනිවාර්යයෙන්ම සාධාරණ සමාජයක් සඳහා සිදු විය යුතු ය.. එහෙත් මේ වැදගත් මොහොතේ දී ඔබේ අවධානයට එක්තරා පැරණි කතාවක් ගෙනහැර දැක්වීමට කැමැත්තෙමි..
ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය පිළිබඳ වර්තමාන ආකෘතියේ පළමු ක්‍රියාකාරී මොඩලය (workig model) ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදයයි.. ඒ ගැන කිසිම විවාදයක් නැත.. වරෙක බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යයේ යටත් විජිත වශයෙන් පැවති උතුරු ඇමෙරිකාවේ ඉංග්‍රීසි ජනපද දහතුන බ්‍රිතාන්‍යයට විරුද්ධව කරලි ගසා නිදහස් වීමෙන් ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදය ආරම්භ වේ.. 1776 දී ප්‍රාන්ත 13හි නියෝජිතයන් ෆිලඩෙල්ෆියා නගරයේ රැස් වී “නිදහස් ප්‍රකාශනය” (Declaration of Independence) අත්සන් කිරීමෙන් ඇරඹි ඇමෙරිකන් විප්ලවය අවසන් වන්නේ 1783 දී පැරිස් සම්මුතිය (Treaty of Paris) හරහා බ්‍රිතාන්‍යය ඇමෙරිකන් නිදහස පිළි ගැනීමෙනි.. මෙම කාලය තුළ බ්‍රිතාන්‍ය හමුදාව සහ ජනපදවාසී හමුදාව (Colonial Army) අතර දරුණු යුද්ධ ඇති විය..
ඇමෙරිකන් ජනපද මෙලෙස කැරලි ගැසීමට ආසන්නතම හේතුව වශයෙන් දැක්වෙන්නේ එංගලන්තයේ තුන් වන ජෝර්ජ් රජු ඇමෙරිකන් ජනපද කෙරෙහි “අනීතික ආඥාදායකත්වයක්” දැක්වීම යයි පොදුවේ පිළි ගැනේ.. විශේෂයෙන්ම ඇමෙරිකන් ජනපද වල නියෝජිතයන් බ්‍රිතාන්‍ය පාර්ලිමේන්තුවේ නැති නමුත් එම පාර්ලිමේන්තුව සහ රජු විසින් පනවන බදු ආදියට ජනපද යටත් වීම තුළින් තමන්ගේ “ඉංග්‍රීසිකාර අයිතිවාසිකම්” උල්ලංඝනය වී ඇති බව ජනපදිකයෝ විශ්වාස කළහ.. අන්ත දිළිඳු බවක් හෝ අහේනියක් ඔවුන්ට නොතිබුණි.. විශාල මහාද්වීපයකින් ලැබෙන වස්තුවට උරුමකම් කී ඔවුන් ඇත්තෙන්ම බදු ගෙවුවේ බ්‍රිතාන්‍යයෙකු ගෙවන ප්‍රමාණයට වඩා ඉතා අඩුවෙනි.. එහෙත් ජනපාලනය පාලිත ජනතා නියෝජනයකින් විය යුතුය යන ප්‍රතිපත්තිය මත ඔවුහු තම ජීවිත, දේපළ, වස්තු සම්භාරය පරදුවට තබා ලොව බලවත්ම හමුදාව සමග යුද්ද කළහ..
ජනපදිකයන්ගෙන් 95%ක් තරම ඇමෙරිකන් නිදහසට පක්ෂ වූ බවක් පෙනෙයි.. එහෙත් ඊට විරුද්ධව එංගලන්තයට පක්ෂ වූ 5% ක සුළුතරය අපට අමතක කළ නොහැකි ය.. විශේෂයෙන්ම මෙම සුළුතරය තුළ සෑහෙන බුද්ධිමතුන්, නීතිඥයන්, දාර්ශනිකයන් ආදිය සිටියහ.. “පක්ෂපාතීන්” (Loyalists) ලෙස හංවඩු ගැසුන මෙම සුළුතරයේ ඇතැම් අදහස් විමසා බැලීම වටින්නේ ඕනෑම සාධාරණ සමාජයක් සඳහා විරෝධාකල්ප පැවතීම සහ ඒවා ගැන අවධානයෙන් බැලීම අවශ්‍ය නිසා ය..
ඇමෙරිකන් විප්ලවය කාලයේ ප්‍රමුඛ බ්‍රිතාන්‍ය පක්ෂපාතියෙකු වූ මාතර් බයිල්ස් නම් පාස්ටර්වරයා වරක් නිදහස්වාදියෙකු සමග ඓතිහාසික වාදයකට පිවිසෙයි.. නිදහස්වාදියා විසින් ඔහුගෙන් අසනු ලබන්නේ “සැතපුම් තුන් දහසක් ඈත රටක වෙසෙන ආඥාදායකයාට ඔබ පක්ෂපාතී වන්නේ ඇයි?” යනුවෙනි.. එයට බයිල්ස් දෙන ඓතිහාසික පිළිතුර නම් “සැතපුම් තුන් දහසක් ඈතින් වෙසෙන එක ආඥාදායකයා ඉවත් කොට අප එක සැතපුමක් ඈතින් සිටින ආඥාදායකයන් තුන් දහසක් පත් කරගත යුත්තේ ඇයි?” යන්නයි..
කෙසේ වුව ද නිදහස් සටන ජයග්‍රහණය කරන ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදය 1783 දී ස්වාධීන රාජ්‍යයක් බවට පත් වේ.. එහෙත් ඔවුන් තම ව්‍යස්ථාව සකසන්නේ වසර හයක දීර්ඝ සාකච්ඡා, වාද විවාද වලින් පසුව 1789දී ය.. එම ක්‍රියාවලියේ පුරෝගාමීන් වන බෙන් ෆ්‍රෑන්ක්ලින්, තෝමස් ජෙෆර්සන් ආදීන් බයිල්ස්ගේ සහ තවත් විරුද්ධවාදීන්ගේ ඉහත ආකාරයේ ප්‍රකාෂ “බයි ප්‍රකාශ” ලෙස හංවඩු ගසා ඉවත දමන්නේ නැත.. රජ කෙනෙකුගෙන් සිදු වියහැකි අකටයුතුකම් ම මහජන ඡන්දයෙන් පත් වූ නියෝජිතයන්ගෙන් නො-අඩුව සිදුවිය හැකි බව ප්‍රත්‍යක්ශ කරගන්නා ඔවුහු එසේ වීම වැලැක්වීමට යාන්ත්‍රණයක් සෑදීමට උත්සුක වෙති.. ඇමෙරිකානු “අයිතිවාසිකම් පනත” (Bill of rights) හෙවත් පළමු ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය (First Amendment) ඔවුන් ගෙනෙන්නේ මෙම අරමුණිනි.. ඇමෙරිකන් කොංග්‍රසය විසින් ජනතා අයිතිවාසිකම් කඩ වන නීති ඉදිරියේ දී ගෙන ඒමට ඇති ඉඩ ඇවිරීම මෙම ලියවිල්ලේ පරමාර්ථය වේ.. නිදහස් ලියවිල්ල (Declaration of Independence), ව්‍යවස්ථාව (Constitution) සහ අයිතිවාසිකම් පනත (Bill of Rights) ට වසර 230කට පසුත් ඇමෙරිකානුවෝ දස පනතට වඩා ගරු කරති!!
වෙනත් රටවල ක්ෂය වෙමින් පවතින ප්‍රකාශනයේ නිදහස ඇතුළු මූලික අයිතිවාසිකම් ක්ෂය කරන නීති වසර 230කට පසුවත් ඇමෙරිකාව තුළ දැමිය නොහැක්කේ එබැවිනි..
ඇමෙරිකානු විප්ලවය පිටුපස තිබූ දාර්ශනික බලවේගය “නිදහස” (Liberty) මිස “ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය” (Democracy) නොවේ.. “ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය යනු වලහෙකු, කොටියෙකු සහ බැටළුවෙකු එක් වී රෑ කෑමට මොනවා දැයි ඡන්දය දීමකි.. නිදහස යනු කොටි වලසුන්ගෙන් හිරිහැර නොවීමට බැටළුවන් ශක්තිමත්ව සහ සන්නද්ධව සිටීමයි” යනුවෙන් ඇමෙරිකානු ආදි කර්තෲ (founding father) බෙන්ජමින් ෆ්‍රෑන්ක්ලින් වරෙක පැවසීය.. එනම් බහුතරයේ කැමැත්ත අනුව / බහුතරය විසින් තෝරාගන්නා නියෝජිතයන් හරහා පාලනය සිදු වූවත් කිසිම සුළුතරයකට හෝ අඩුම වශයෙන් තනි පුද්ගලයෙකුට හිමි මූලික අයිතීන් කඩ කිරීමට අතිමහත් බහුතරයට පවා නොහැකි විය යුතු යයි ඔවුහු විශ්වාස කළහ.. “අයිතිවාසිකම් පනත” එම අදහස් වල කූඨප්‍රාප්තියකි..
යෝජිත 19 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය ශ්‍රී ලංකා ඉතිහාසයේ වැදගත් කඩ ඉමකි..විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය විසින් බෞතිස්ම කරන ලද, පසුගිය වසර දහය තුළ බොහෝ ඉහළට එසවුණු ඒකාධිපති ආඥාදායකත්වය නො-ඉවසූ ජනතාව 2015 ජනවාරියේ දී එම ආඥාදායකත්වය පෝෂණය කළ ශක්තිමත් ජනපතිවරයා පරදවා එම ක්‍රමය අහෝසි කිරීමට පොරොන්දු වූ අපේක්ෂකයා පත්කර ගත් හ.. එම පොරොන්දු ප්‍රකාරව ඒක පුද්ගල පාලනයෙන් මිදී ව්‍යවස්ථාදායක සභාවක් වෙත බලය විමධ්‍යගත කරන නව ව්‍යවස්ථා සංශේධනයක් කරළියට පැමිනෙමින් පවතියි.. සැකෙවින් කිවහොත් ඒකවාදී පාලනය වෙනුවට බහුවාදී පාලනයක අරුනළු නැගෙමින් පවතියි.. මෙම සමාජ දේශපාලන ප්‍රවණතාව මා ඉත සිතින් අගය කරන අතර එයට පූර්ණ සහය ලබා දෙමි..
එහෙත් එතෙකින් සංවාදය නිමා කිරීමට මම නොකැමැත්තෙමි.. මෙම තීරණාත්මක නව උදාව අර්ථවත් කර ගැනීමට නම් පාර්ලිමේන්තුවේ එක් ලියවිල්ලක් සම්මත වීම පමණක් නොසෑහෙතැයි සිතමි.. ඇමෙරිකානු විප්ලවයේ දී බ්‍රිතාන්‍ය පාක්ෂික මාතර් බයිල්ස් කිව්වාක් මෙන් එක ආඥාදායකයා එළවා සැතපුමක් ඈතින් ආඥාදායකයන් තුන්දහසක් බෝ කර ගැනීමට අපට උවමනාවක් නැත.. එසේ නොවීමට නම් ඇමෙරිකන් විප්ලවයෙන් පසු ව්‍යවස්ථාව සකස් කිරීම දක්වා පැවතියාක් මෙන් සමස්ථ සමාජය තුළම පුද්ගල නිදහස, රාජ්‍යයේ අධිකාරී බලය සීමා කිරීම ආදිය ගැන පුළුල් ලෙස සාකච්ඡා විය යුතු ය.. අවාසනාවට ඔවුන් අතර සාකච්ඡා වෙන්නේ බයියන් සහ ටොයියන් අතර ඇතිවන මඩ ප්‍රහාර, කුණුහපර වැනි පටු අදහස් ය..
යෝජිත ව්‍යවස්ථාදායක සභාව සහ් අනෙකුත් සභා වලට නියෝජිතයන් පත් වන්නේ කෙසේ ද? ඔවුන් ජනතා ඡන්දයෙන් පත්වූවන් නොවන නිසා ඔවුන්ගේ බලතල ජනතා පරමාධිපත්‍යය ඉක්මවා යනවා ද? එම කොමිසන් සභා වලින් කළ නොහැකි දේ / පැනවිය නොහැකි නීති ගැන (ඇමෙරිකානු “අයිතිවාසිකම් පනත” මෙන් ) වෙනම පනතක් තිබෙනවා ද? තිබිය යුතු ද? එම කොමිෂන් සභා වලින් අයිතිවාසිකම් උල්ලංඝනයක් සිදු වුවහොත් ගැනීමට හැකි ක්‍රියාමාර්ග කවරේ ද? ඒවා ප්‍රමාණවත් ද? යන කරුණු පිළිබඳව මුළු සමාජයම සලකා බැලිය යුතු ය..
අවසාන වශයෙන් රටක නිදහස සහ සාධාරණත්වය තහවුරු කිරීම සඳහා ආඥාදායකත්වයන් ඉවතලා “නීතියේ ආධිපත්‍යය”, “ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය” “බහුතර ක්‍රමය” ආදිය ස්ථාපනය කිරීම පමණක් ප්‍රමාණවත් නැත..
නාසි ජර්මනිය තුළ නීතියේ ආධිපත්‍යය තිබුණි.. හිට්ලර් ජර්මනිය තුළ කළ සියල්ල නීත්‍යනුකූල විය.. එලෙසම හිට්ලර් බලයට ආවේ බහුතර කැමැත්තෙන් සහ ප්‍රජාතන්ට්‍රවාදයෙනි.. වෙනෙකක් තබා නාසි ජර්මනිය පිරිසිදු ආඥාදායකත්වයක් පවා නොවීය.. ගෝරිංග්, හිම්ලර්, ඩොනේට්ස්, ස්පියර් ආදීන්ට තම තමන්ගේ විෂය පථ තුළ අභිමතයන් කිරීමට නිදහස තිබුණි.. එබැවින් “ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය” වැනි වචන හුදකලාව ගත් විට ඒවා මහා අසිරිමත් සංකල්ප නොවන බව අප තේරුම් ගත යුතු ය..
ඇමෙරිකාවේ කිසි දිනෙක හිට්ලර් වැනි පාලකයෙක් බිහි නොවුණේ ඇයි? ඇමෙරිකන්කාරයන් ජර්මනුන්ට වඩා විශේෂයෙන් හොඳ ජනකොටසකි වැනි මෝඩ මතිමතාන්තර ඉවතලා බැලුවහොත් එසේ නොවූයේ ඇමෙරිකාවේ පාලන ක්‍රමය නිසා බව පැහැදිළි ය.. සත්‍යය නම් ඇමෙරිකාවේ ද බොහෝ දරදඬු, හිතුවක්කාර ජනාධිපතිවරු, කොන්ග්‍රස් සභිකයන් ආදීන් සිට ඇත.. වෙනෙකක් තබා තමන්ට උවමනා පනත් සම්මත නොවූ විට ජනාධිපති ඔබාමා ද “දින දෙකකට ආණ්ඩුව වසා තැබීය”.. ඇතැම් පනත් සම්මත කරගැනීම සඳහා ජනාධිපතිවරු කොංග්‍රස් එකට සහ සෙනෙට් එකට දැසි ලෙස බලපෑම් කරන අවසාථා දක්නට ලැබේ.. එහෙත් සත්‍ය තත්ත්වය නම් ජනාධිපතිට එසේ කිරීමට හැකි නෛතික සීමාවන් අර අවුරුදු 230ක් පැරණි ව්‍යවස්ථාවේ පැහැදිළිව ලියා තිබේ..
එලෙසම කොංග්‍රස් එකට අවශ්‍ය වූ විට පවා “අයිතිවාසිකම් පනතෙන්” පිළිගෙන ඇති අයිතිවාසිකමක් අහෝසි කරන අන්දමේ නීති ගෙන ආ නොහැකිය.. නිදසුනක් ලෙස ඔබේ මාධ්‍ය ආයතනය පළ කරන අදහස් ඔබට හැර මුළු රටටම අප්‍රසන්න වූ විට පවා ඔබ හැර සියළු දෙනාම ඒකඡන්දයෙන් එම අදහස් තහනම් කිරීමට ඉදිරිපත් වුව ද ඔවුන්ට එය කළ නොහැකි ය.. මන්ද ඔබේ අදහස් දැක්වීමේ අයිතිය අහෝසි කිරීමට කොංග්‍රසයට නොහැකි බව “අයිතීවාසිකම් පනතේ” ලිඛිතව දක්වා ඇති බැවිනි..
මානව සහ පුද්ගල නිදහස රැකීම සඳහා සකසා ඇති මෙම ක්‍රමයය “ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය” හෝ “බහුතර පාලනය” නොවන බව ඔබට පෙනෙනු ඇත.. ශක්තිමත් ව්‍යවස්ථාවකින් ඉතාමත් කුඩා සුළුතරයේ පවා අයිතීන් ලිඛිතව රැක දෙමින් ගෙනයන එම රාජ්‍ය ක්‍රමය “ව්‍යවස්ථාපිත ජනරජ” (Constitutional Republic) ක්‍රමයයි.. ලංකාවේ ද ජනාධිපති බලතල අඩු කර ව්‍යවස්ථාදායක සභාව පිහිටුවීම යෝග්‍ය වන නමුත් එම සභාවේ බහුතරයේ අනුකම්පාව හිමි නොවන සමාජ කොටස් වල මූලික අයිතීන් රැකීම සඳහා ද ශක්තිමත් යාන්ත්‍රණයක් තිබිය යුතු යයි විශ්වාස කරමි..
ෆිලඩෙල්ෆියා නගරයෙන් ඇරඹුණු මෙම සටහන ෆිලඩෙල්ෆියා නගරයෙන්ම අවසන් කිරීමට මම අදහස් කරමි.. 1787 දී ෆිලඩෙල්ෆියාහි “ඉන්ඩිපෙන්ඩන්ට් හෝල්” ශාලාවේ රැස් වූ ඇමෙරිකන් ආදී කර්තෲවරු අනාගත ව්‍යවස්ථාව කෙබඳු වියයුතු දැයි සාකච්ඡා කළහ.. සාකච්ඡාව අවසන් වී ශාලාවෙන් ඉවතට එන බෙන් ෆ්‍රෑන්ක්ලින් හමු වීමට දිව එන්නේ ඔහුගේ මිතුරියක වන පවෙල් මහත්මියයි..

“ෆ්‍රෑන්ක්ලින් මහතාණෙනි.. ඔබ අපට ගෙනාවේ මොනවාද?” පවල් මහත්මිය නො-ඉවසිල්ලෙන් අසයි

“ජනරජයක් මැඩම්.. ඔබට එය සුරැකිව තබාගත හැකි නම්!!”
ස්තුතියි..

දිවි පරදුවට තබා යුරෝපයට ඇදෙන බෝට්ටු ජනතාව

Posted in Uncategorized by arunishapiro on අප්‍රේල් 26, 2015

20150425_FBP001_2

ලිබියාවේ සිට යුරෝපයට හොරෙන් මිනිස්සු පැටවීම එක්සත් ජාතීන්ට අනුව ඩොලර් මිලියන 170 ක වටිනාකමෙන් යුතු කර්මාන්තයකි. ඒ දිවි පරදුවට තබමින් යුරෝපයට බෝට්ටු මගින් ඇදෙන අප්‍රිකාවේ ජනතාව ප්‍රධාන වශයෙන් භාවිතා කරන මාර්ගයයි. අප්‍රිකාවේ නන් දෙසින් උතුරු වෙරළබඩට පිවිසෙන්නට සමත් වූවන් ඇල්ජීරියාවෙන් ස්පාඤ්ඤයටත්, ලිබියාවෙන් සහ ඊජිප්තුවෙන් ඉතාලියටත්, තුර්කිය පැත්තෙන් ග්‍රීසියටත් රිංගා ගන්නට ජීවිත අනතුරට තබමින් උත්සාහයක යෙදෙති.

අපි තුන් දෙනෙක් නිවාඩු ගමන් යන තරම් ප්‍රමාණයක බෝට්ටුවක 700-900 ක පිරිසක් පටවනු ලැබීම සාමාන්‍යයකි. 2014 දී එක්සත් ජාතීන් දක්වන අන්දමට මධ්‍යධරණී මුහුද තරණයෙන් නීති විරෝධීව යුරෝපයට ඇතුල් වූ සංඛ්‍යාව 219,000 කි. ඉතාලි ආණ්ඩුව කියන්නේ මේ වසරේ අප්‍රේල් 19 වෙද්දී 23,556 ක් නීති විරෝධී මුහුදු මාර්ග වලින් රටට ඇතුල් වෙන්නට සමත් වූ බවයි. ගිලුණ නැව් නිසා මේ වසරේ මිය ගිය සංඛ්‍යාව 954 ක් ව තිබිය දී අප්‍රේල් 19 වැනිදා 800 ක් පමණ පිරිසක් එක නැවක් මුහුදුබත් වීම නිසා මිය ගියහ.

දත්ත සහ තොරතුරු සම්භාරයක් ඇතුලත් ඉංග්‍රීසි වාර්තාව කියවන්නට කැමැත්තෙකුට ‘ද ඉකොනොමිස්ට්’ සඟරාවේ ලිපියට මෙතැනින් යා හැකියි. ඉහත පින්තූරය එයින් ලබාගත්තකි.

2012 දී “අද ලෝකෙ ගැන අවබෝධයට කදිම පොත් තුනක්” නමින් මම එකතු කළ සටහන මෙහි දී ඔබට මතක් කරන්නට කැමතියි.

ලැම්පඩූසා දිවයින පැත්තේ නීති විරෝධීව යුරෝපයට ඇදෙන සංක්‍රමණික සරණාගතයන් බෝට්ටුවක් පිටින්ම ගිලුණා යැයි ඇහෙද්දී හැම විටම මට සිහිවෙන්නේ මේ “සාන්තුවරයන්ගේ කඳවුර” නොහොත් The Camp of the Saints (1973) නමින් Jean Raspail ලියූ පොතයි.

ලෝකයේ අනාගතය ගැන එය නඟන ප්‍රශ්න වලින් පොත කියවන කිසිම පාඨකයෙක් වෙනස් නොවී සිටිනු ඇතැයි එදා ඒ පොත ගැන වූ විවේචනයකි. මා වෙනස් වූයේ ඒ පොත කියැවූ නිසා ද, නැත්නම් ඒ පොත අනගි යැයි සිතුනේ මා එවිට ද වෙනස් අයෙක් වූ නිසා දැයි යන්න පහසුවෙන් නිරාකරණය කරගත නොහැකියි!!! හරියට අයින් රෑන්ඩ් කියවද්දී, මමත් හිතන්නේ මේ විදියටමනේ කියලා පෑදුන අවබෝධය නිසා අයින් රෑන්ඩ් මගේ ජීවිතය වෙනස් කළා යැයි කියන්න බැරිකම වගේ දෙයක්!!!! මම රෑන්ඩ් හෝ රස්පායෙල් හා සමාන යැයි කියන්නට උත්සාහ කරනවා නොවේ. ඒවා කියවද්දී සිද්ධ වූයේ මගේ සිත කැමති අදහස් වලට වෙන කොහෙන් වත් මට සොයාගත නොහැකි වූ පැහැදිලිතාවයක් ඔවුන්ගේ ප්‍රබන්ධ වලින් ලැබීම තුලින් මට ආචාර ධාර්මික වූ නිවහල් චින්තනයට ශක්තිමත් පදනමක් ලැබීමයි.

බෝට්ටු වලින් යුරෝපයට ඇදෙන ජනතාව කොයි දේශයෙන් පැමිණේවිදැයි යන්න රස්පායෙල්ට වැරදුනු එකම තැන නොවේවා යැයි මම පතමි.

ඔහුගේ ප්‍රබන්ධයේ ඔවුන් ගමන ආරම්භ කරන්නේ ඉන්දියාවෙන්. කොතරම් දරීද්‍රතාවයෙන් පෙළුණ ද, ඉන්දියාව යනු පුරාතණයේ පටන් නිදහස ගැන අදහසක්, ඒ ගැන කුතුහලයක්, ඒ කුතුහලය හඹා ගිය අතලොස්සක් විසූ දේශයකි. සමාජවාදී උන්මාදයෙන් වෙව්ලා ගිය යුගයක දී පවා එහි අදහස් ප්‍රකාශයට නිදහසක් මුළුමනින් ඇහිරී ගියේ නැත.

එහෙත් යටත්විජිත සමය ඉක්ම යාමත් සමඟ පැතිර ගිය සමාජවාදී වූ ද, ජාතිවාදී වූ ද, රත්තරන් වෙරළේ ප්‍රයෝජනවත් මෝඩයා වැනි පාලකයන් බහුල සේ බිහිවෙමින් ප්‍රජාපීඩක ආණ්ඩු පිහිටුවා ගත් අප්‍රිකාවේ රටවල් යටත්විජිත පාලකයන්ට වඩා දරුණු අන්දමකින් සිය පුරවැසියන්ට සලකන ආකාරය ගැන අද විමර්ශනය කරන්නේ කීයෙන් කී දෙනා ද?!!!!!!!!

එම විමර්ශනය සිද්ධ නොවී, එයට ලෝක අවධානයක් නොලැබී, එය කතාබහට පාත්‍ර නොවී, යුරෝපයට නීති විරෝධීව රිංගන්නට හදන අප්‍රිකාවේ අසරණයන්ට පිහිට වෙන්නට කියා යුරෝපීය නායකයන් ගෙනෙන පිළිවෙත් කිසිවක් ඵලදායී නොවේ. ඔවුන් සංක්‍රමණිකයන් ඇතුල් වෙන රටවල් වලට බෙදන ආධාර දෙගුණයකින් වැඩි කිරීමට යෝජනා කරති. බෝට්ටු සෙවීමට සහ ඒවා මුහුදුබත් වෙද්දී අසරණ වූවන් ගලවා ගැනීමට මුදල් තෙගුණයකින් වැඩි කිරීමට යෝජනා කරති. එසේ ඔවුන් ගමන් ගන්නා බෝට්ටු යැයි උපකල්පනය කරන බෝට්ටු මුහුදු වෙරළබඩ දී විනාශ කර දැමීමට යෝජනා කරති. වැරදිච්ච පිළිවෙත් වසා ගන්නට තවත් ප්‍රතිසංස්කරණයක් ගෙනෙමින් හැමදාම කරන පැලැස්තර ඇලවීමට ආණ්ඩු ගජ හපනුන් වෙති.

යුරෝපයට ඇදෙන අප්‍රිකාවේ මිනිසා කරපින්නාගෙන යන්නේ උපතින් දායද කරගත් යුරෝපීය විරෝධී සහ ආර්ථික දුර්මතයන් වලින් පිරුණු අදහස් සම්භාරයකි. යුරෝපීයයන් වසර දෙසිය ගණනකට පෙර, ජර්මනියේ අය නම් 1945 තරම් මෑතක දී, කරන ලද ව්‍යසන ගැන ලැජ්ජාවෙන් ඒවා ගැන කතාබහට පවා නොයති. ඒත්, අප්‍රිකාවෙන් නීති විරෝධීව යුරෝපයට රිංගන්නට හදන මිනිසා එවැනි දිවි පරදුවට තබමින් යන ගමනකට පොළඹවන ලද තමන්ගේ දරීද්‍රතාවයට ප්‍රධාන හේතුව යැයි තවමත් විශ්වාස කරන්නේ යටත්විජිත ආධිපත්‍යයයි.

රස්පායෙල්ගේ කතන්දරයේ ඉන්දියාවේ සිට එන බෝට්ටු නවත්වන්නට, ඒවා ආපසු හරවා යවන්නට ඉන්දියාවේ සිට ප්‍රංශය දක්වා වූ මුහුදු මාර්ගයේ වෙනත් කිසිම රටක් අත නොතබයි. හැමෝම සැනසුම් සුසුම් හෙළන්නේ තමන්ට ඒ කාර්යයට අත ගහන්නට සිද්ධ වූයේ නැතැයි කියායි.

රස්පායෙල්ගේ කතන්දරයේ ඒ එන සරණගාත නැවේ දරීද්‍රතාවයෙන් පෙළෙනවුන් සාදරයෙන් පිළිගන්නට සූදානම් වූ ප්‍රංශයේ පිරිසක් ද සිටිති. ප්‍රංශයේ තවත් පිරිසක් ඉන්දියාවේ අයගේ හැදියාවන් යැයි තමන් සිතන දේවල් කොපි කරන්නට උත්සාහ කරති. තවත් සමහර ප්‍රංශ වැසියන් සිතන්නේ මෙසේ තම රටට ඇදී එන ඉන්දියානුවා ප්‍රංශ සුද්දා සේ හැසිරෙන්නට කැමැති වූවෙක් කියායි.

තම රටවල අඩු ජනගහණය නිසා ඇදගෙන යා හැකි සමාජ සුබසාධන වැඩ සටහන් කොපමණක් ඉදිරියේ දී කොපමණ ලෙසකින් ව්‍යාකූල තත්වයන්ට ඇද වැටෙද්දී ඒවායේ සිටින සංක්‍රමණික නොවූ ජනතාව කුමන විදියකට හැසිරෙන්නට පටන් ගනීවි ද?

තමන් කරපින්නාගෙන යන ධනවාදී විරෝධී, යටත්විජිත අධිරාජ්‍යවාදී ද්වේෂය, ආර්ථික දුර්මත, ආගමික භේද, ගෝත්‍රික භේද අදහස් නිසා තමන් යන රටේ ජනතාව සාධනය කරන ලද සමෘද්ධියෙන් කොටසක් කොපමණ කාලයක් තුල භුක්ති විඳින්නට හැකියාව මොවුනට ලැබේවි ද?

ආර්ථික යහපත උදෙසා යුරෝපයට යන නීත්‍යානුකූල මාර්ග සොයන අප්‍රිකාවේ මෙන්ම ආසියානු රටවල සංක්‍රමණිකයන්ට ද නුදුරු අනාගතයේ දී දැඩි කරදර වලට මුහුණ පාන්නට සිද්ධ වෙනු ඇත යන්න කිව යුතු ද?

ඩොලර් බිලියන ගණනින් තම රටවල වැසියන්ගෙන් මංකොල්ල කෑ බදු මුදල් අප්‍රිකාවේ ප්‍රජා පීඩක පාලකයන් පෝෂණයට යැවීම තවත් කොතරම් කාලයක් දියුණු රටවල ආණ්ඩු වලින් සිද්ධ වීම ගැන කතාබහක් පටන් ගනියි ද?

කතන්දරය ඉහත අමුණන ලද සබැඳියෙන් ගොස් කියවන්නට කැමති අය සිටිය හැකි බැවින් අන්තර්ගත කතා වස්තුව මෙතැන දිග නොහරිමි. එහෙත් රට වැරදුනා සේ එහි අවසානයත් රස්පායෙල්ට වැරදුනු තැනක් වේවා යැයි මගේ පැතුමයි.

නීතිය විපර්යාස කර ඇත!

Posted in Uncategorized by arunishapiro on අප්‍රේල් 25, 2015

ස්වීඩනයෙන් සංචාරය පිණිස නිව් යෝර්ක් නගරයට පැමිණි පොලිස් නිලධාරීන් හතර දෙනෙකු පසුගියදා ලේ මිසරාබ්ල සංගීත නාට්‍යය නරඹන්නට සබ්වේ මාර්ගයක ගමන් කරමින් සිටියහ. එහි කොන්දොස්තර විසින් පොලිස් නිලධාරීන්ගේ සහාය ඉල්ලනවා මහජන ඇමතුම් පද්ධතියෙන් ඇහෙද්දී ඔවුන් තම සේවාවන් සපයන්නට ඉදිරිපත් වූහ.

ගුටිකෙළිය සිද්ධ වෙමින් පැවතියේ සබ්වේ හි ගමන් කළ අස්ථානගතව? (හෝම්ලස්) ජීවත්වන පිරිමි දෙන්නෙක් අතරයි. එකෙක් මහා හයියෙන් බැන වදිමින් අනෙකාට දැඩි ලෙසකින් පහර දෙයි. යට වූ පිරිමියා තුවාල ලබා කිසිත් කරකියාගත නොහැකිව සිටියි.

ස්වීඩන් පොලිස් නිලධාරීන් හතරදෙනා රණ්ඩුවෙන් දෙදෙනාව වෙන් කරන ලද්දේ ඔවුන්ගේ කාය ශක්තියෙන් හා නැණ නුවණින් මිසෙක තුවක්කු හෝ බැටන් පහර එල්ල කරමින් නොවේ.

එහි විඩියෝව ඉතා ඉක්මණින් අන්තර්ජාලයේ කතාබහට තුඩු දුන්නක් විය. පොලිස් බලය අනිසි ලෙස භාවිතයට ගන්නා ඇමෙරිකන් පොලීසියට මෙය හොඳ පාඩමක් යැයි පිරිසක් කියා සිටියහ. ඔවුන් ලෙසින් කටයුතු කරන්නට නීතිය අනිසි ලෙස භාවිතයට පටන් ගෙන සිටින නිව් යෝර්ක් පොලීසියට නොහැකි මන්දැයි පිරිසක් විමසූහ. තමන්ගේ රස්සාව නිවැරදිව කරන අය දුටු කළ විශේෂයෙන් කුල්මත් නොවන දිනයක් උදාවෙන තෙක් බලා ඉන්නවා යැයි තවත් අයෙක්ගේ මතය විය!!!

ස්වීඩන් පොලිස් නිලධාරීන් හතරදෙනා කඩවසම් තරුණ වියේ හතරදෙනෙක් වීමත් සමහර විට එය ඉතා ඉක්මණින් පැතිර ගිය ප්‍රවෘත්තියක් වීමට තුඩු දුන්නා යැයි ද කිව හැකියි!!!!

පොලිස් නිලධාරියෙක්ගේ සේවය එක රටකට හෝ යම් පළාතකට සීමා නොවී, ඕනෑම රටක දී සපයත හැකි සේවයක් විය නොහැකි මන්දැයි මම කල්පනා කළෙමි.

පුද්ගලීකරණය වූ ජාත්‍යන්තර පොලිස් සේවාවන් අතරින් තම කැමැත්ත පරිදි එකක් තෝරාගන්නට පළාතේ වැසියන්ට අවස්ථාවක් අනාගතයේ යම් දිනෙක අපිට දකින්නට ලැබේවි ද?

එය නීති පද්ධතියට පටහැනි නොවන සංකල්පයකි. මන්ද නීති පද්ධතිය යනු යම් අරමුණක් සාක්ෂාත් කිරීම උදෙසා බිහිවෙන ලද්දක් නිසයි. පොලීසියේ කාර්ය භාරය පළාතේ සාමය ආරක්ෂා කිරීමයි. අපරාධ විමර්ශනයයි.

ඇමෙරිකන් සුපිරි උසාවියේ දී මේ සතිය ආරම්භයේ දී වැදගත් තීන්දුවක් නීතිගත විය. එනම්, මාර්ග නීති සම්බන්ධයෙන් චෝදනා කරද්දී පොලිස් නිලධාරියෙකුට රියැදුරා හෝ රථය මාර්ග නීති කඩකිරීමට එහා යන පිරික්සීම් සඳහා කාලයක් ගන්නට අවසරයක් නැතැයි යන්නයි. ඊට පසුබිම් වූ සිද්ධිය වූයේ රියැදුරෙක් පාරේ වළක් මග හරින්නට ගත් වෑයමක් දුටු පොලිස් නිලධාරියෙක් රියැදුරා නවතා ඔහු මතින් නොවන බව දැක, සමාදේශයකින් (warning) පසුව මුදවා නොහැර පොලිස් බලයේ බලහත්කාරයෙන් රඳවා ගැනීමයි. සමාදේශයෙන් පසු මිනිත්තු හතක් හෝ අටක් යන තෙක් රියැදුරා රඳවා ගැනීමෙන් පසු පොලිස් සුනඛයෙක් ගෙනැවිත් රථය පිරික්සා එහි තිබූ මත්ද්‍රව්‍ය අල්ලා ගෙන රියැදුරා අත්අඩංගුවට ගැනිණ. සම්පූර්ණ සිද්ධියට වැය වූ කාලය පැය භාගයකට අඩුවිය.

ඒ පොලිස් බලය අනිසි ලෙසින් පාවිච්චියයි.

මෙතැන දී හිතන හැකියාව අවුල් කරගත්තෙක් මුලින්ම කියන්නේ ඒත් ඉතින් ඒ රියැදුරා ඇත්තටම රටේ නීතියක් උල්ලංඝණය කරලා තියෙනවා නේද? යනුවෙනි.

ඔව්, රියැදුරා නීති විරෝධී මත්ද්‍රව්‍ය ප්‍රවාහනය නොකළ යුතුය යන නීතිය උල්ලංඝණය කර ඇත. ඒ ගැන වාදයක් නොමැත.

නමුත් පොලිස් බලතල යනු එක වරදක් කළාය යන චෝදනාවක් එල්ල කරන්නට අයෙක්ව නවත්වාගෙන ඔහුව වෙනත් චෝදනා වලට අත්අඩංගුවට ගත හැකිදැයි සොයා බැලීම සඳහා පාවිච්චි කරත හැකි බලතල නෙමෙයි. රූත් බේඩර් ජින්ස්බර්ග්, සුපිරි උසාවියේ විනිසුරුවරිය තීන්දුවේ දී ප්‍රකාශ කර සිටියේ මාර්ග නීති කඩ කරන ලදැයි චෝදනා කරන විභාගයේ දී රියැදුරුව රඳවා ගත හැකියාව ඇත්තේ ඒ සඳහා අවශ්‍ය කාලය තුල පමණක් කියායි.

පොලිස් නිලධාරීන් විසින් තම බලය නිසියාකාරව පාවිච්චි කරන්නේ කෙසේදැයි නොදන්නාකම නිසාත්, මහජනතාවට ද ඒ ගැන දැනුමක් නොමැතිකම නිසාත්, සිද්ධ වෙන්නේ ක්‍රමයෙන් දැනුම අවුල් වී ගිහින් අපිව ආරක්ෂා කරන්නට අප විසින්ම පත් කරගත් අය විසින් අපිව ආරක්ෂා කරනවා වෙනුවට අපේ ජීවිත අපි ගෙවිය යුත්තේ කෙසේදැයි තීන්දු කරන්නට යෑමයි.

පොලිස් නිලධාරියෙක් සිය බලය අනිසි ලෙස භාවිතා නොකල යුත්තේ සිය රක්ෂාවෙන් ලැබෙන බලය හා ඈඳී පවතින ඔහුගේ ප්‍රධාන වගකීම එහි දී උල්ලංඝණය වෙන නිසයි. තවත් විදියකින් කිව්වොත් පොලිස් නිලධාරියාට නීතියක් උල්ලංඝණය කරන ලද්දෙක්ව අත්අඩංගුවට ගන්නා බලය ලැබෙන්නේ නීතිය රකිනු පිණිසය.

නීතිය රකින්නට කියා නීතිය උල්ලංඝණය කළ නොහැකියි. මෙය සරල වූවකි. පැහැදිලි වූවකි. එහෙත් එය අවබෝධයට හැකියාව ඇති අය විරල වෙති.

ඕනෑම රටක නීති පද්ධතිය ද සකස් වී තිබිය යුත්තේ බලතල බෙදී යන ආකාරයෙනි. පොලීසිය විසින් සාමය රැකීමත් සහ අපරාධ විමර්ශනයත් කරනු ලබයි. එහෙත් නඩු විභාග කර දඬුවම් නියම කරන්නේ උසාවියයි.

රටක පොලිස් බලතල නිසි ලෙසින් භාවිතා වෙනවා ද යන්න බලයේ ඉන්න ආණ්ඩුවේ දැක්මෙන් හෝ කිසිත් දේශපාලන මතවාදයකින් තොරව නීතියේ පිරික්සීමට පත් විය යුත්තකි. අපරාධ විමර්ශනය කරන පොලීසියත්, අපරාධකරුවන් යැයි සැක කරන්නට ප්‍රමාණවත් සාක්ෂි පෙන්වමින් අත් අඩංගුවට ගත් පසු නඩු විභාග කර දඬුවම් තීන්දු කරන උසාවියත්, යන පද්ධතීන් දෙකෙහිම නියැළෙන අය ඔවුනට අදාල වූ නීති උල්ලංඝණය නොකළ යුතු ද වේ.

රටක නීති පද්ධතිය යනු එක්තරා කාලයක දී ඉදිරි මුළු අනාගතයටම සරිලන ලෙසින් යම් අයෙක් විසින් සම්පාදිත කරන ලද්දක් නොවේ. මිනිස් ක්‍රියාවන් සහ අපේක්ෂාවන් වෙනස් වෙන ලෝකයේ අපි නීති පද්ධතිය නැවත නැවතත් විමසා බලා කාලයට අනුචිත ලෙසින් ගැලපෙනවාදැයි තීන්දු කළ යුත්තකි.

“නීතිය විපර්යාස කර ඇත! ඒ සමඟින් පොලිස් බලය ද විපර්යාස කර ඇත! මා කියන්නේ නීතිය, එහි නිසි අරමුණ ඉටු කිරීම වෙනුවට හාත්පසින්ම ඊට පටහැනි අරමුණ වෙනුවෙන් යොදාගෙන ඇත! සෑම කෑදරකමක් සඳහාම මුල්වෙන අවිය වී ඇත්තේ නීතියයි! අපරාධ විමසීම වෙනුවට, එය විසින් දඬුවම් දිය යුත්තට වරදකරු වී ඇත්තේ නීතියයි! මෙය සත්‍යයක් නම්, එය අතිශය වැදගත්ය, මගේ සෙසු පුරවැසියන්ව මේ ගැන දැනුවත් කිරීම මගේ ආචාර ධාර්මික වගකීමයි.” මෙසේ පටන්ගෙන නීතිය ගැන අගනා රචනාවක් දායද කරන ලද්දේ ෆෙඩ්රික් බැස්ටියාට් විසිනි. ඔහුගේ ඡායාරූපය සමඟින් යුතු සබැඳියෙන් ඔබට “නීතිය” කියවා එය විපර්යාසයට ලක්වී ඇති සැටිත් එය නිවැරදි කරගත යුත්තේ කෙසේද කියාත් අවබෝධයට හැකියි.”

කැළණිය විශ්ව විද්‍යාලයේ මා දැරෑ තාවකාලික දේශක පත්වීමේ දී ‘නීතියේ දර්ශනය’ උගන්වද්දී එදා ෆෙඩ්රික් බැස්ටියාට් ගැන නොදත්කම කොතරම් අඩුවක් වූවා දැයි වැටහෙන්නේ දැනුයි.

ගූගල් වෙතින් ප්‍රොජෙක්ට් ෆයි

Posted in Uncategorized by arunishapiro on අප්‍රේල් 22, 2015

නොදන්නා දෙයක් හොයන්නට දන්නා කෙනෙක් සොයා ගිය එහෙමත් නැත්නම් පුස්තකාලයක් වෙත ගිය කාලය අවසන් වී, ඒ සඳහා අතැති මොබයිල් දුරකතනයෙන් ගූගල් සහාය පැතීම සිරිතක් බවට දැන් පත් වී ඇත. එහෙත් ගූගල් වලින් සහාය ගන්නට නම් අන්තර්ජාලයට සම්බන්ධවීමට හැකියාව තිබිය යුතුයි.

ගූගල් වෙතින් පාරිභෝගිකයන්ට ලැබෙන නවතම වාසිය ප්‍රොජෙක්ට් ෆයි නමින් හැඳින්වේ.එය ප්‍රධාන වශයෙන් මොබයිල් වර්චුවල් නෙට්වර්ක් ඔපරේටර් (MVNO) නමින් ලැබෙන්නා වූ වයර්ලස් සන්නිවේදන සේවාවක් සැපයීමේ ආධාරකයකි.

ගෙදර සිට කඩේටත් එතැනින් කාර්යාලයටත් අනතුරැව හිත මිතුරන් හමුවන්නට යන අයෙකුට මග දිගට නොනැවතී ලැබෙන වැඩිම අධිවේගී අන්තර්ජාල පහසුකම සපයන්නට ගන්නා උත්සාහයකි මෙය. එහි දී විශේෂය තමන්ට අන්තර්ජාල පහසුකම් සපයන කොම්පැණියෙන් පමණක් නොව වෙනත් කොම්පැණියකින් ද සේවය ලබාගැනීමට හැකියාව ලැබීමයි. දැනට ප්‍රොජෙක්ට් ෆයි සඳහා අන්තර්ජාල පහසුකම් සපයන කොම්පැණි දෙක ස්ප්‍රින්ට් සහ ටී-මොබයිල් වෙති. එයින් එකක් තෝරාගැනීමට සිද්ධ නොවීම විශේෂයකි.

දැනට මේ හැකියාව විමසා බලන්නට නම් මෙතැනින් ගොස් ආරාධනයක් ඉල්ලා සිටිය යුතුයි. එසේම එයට හැකියාව දැනට නිර්මාණය කර ඇත්තේ Nexus 6 මොබයිල් දුරකතනයෙන් භාවිතයට පමණි.

එහෙත් මේ හැකියාව වර්ධනය කරන ප්‍රොජෙක්ට් ෆයි හි අරමුණ ඕනෑම අන්තර්ජාල පහසුකම් සපයන කොම්පැණියක් සමඟ, මොබයිල් දුරකතන හදන කොම්පැණි සමඟ එකතු වී යන යන තැන වැඩිම වේගයකින් වැඩ කරන අන්තර්ජාල පහසුකම ලබාගැනීමට සමත් වූ මොබයිල් දුරකතනයක් පාරිභෝගිකයා අතට ලබා දීමයි.

දැනට ඔවුන් මාසයකට සේවාව සැපයීම සඳහා ඩොලර් විස්සක් අය කරති. එයින් දේශීය වශයෙන් අසීමිත කතාබහට සහ කෙටි පණිවුඩ වලටත්, ජාත්‍යන්තර වශයෙන් අසීමිත කෙටි පණිවුඩ යැවීමටත්, මේ වැඩිම වේගයකින් වැඩ කරන WiFi සොයා සම්බන්ධ කර දීමත්, රටවල් 100 කට පමණ අඩු මිලට කතා කරන්නට හැකි පහසුකමත් සපයයි. ඊට අමතරව මාසයකට data සඳහා අඩුම වශයෙන් 1GB සමඟ ඩොලර් 10 ක් 1GB බැගින් ගෙවන්නට පාරිභෝගිකයාට සිද්ධ වේ. පාවිච්චි කරන data සඳහා පමණක් ගෙවීම කරන අතර ඉතිරිය ඊ ළඟ බිල්පතට ක්‍රෙඩිට් වෙයි.

වර්තමානයේ දී අමතර ගාස්තුවක් නොගෙවා WiFi සපයන කඩයකට ගොඩවෙද්දී මගේ අයිෆෝනය මා වෙතින් විමසන්නේ එම WiFi හා සම්බන්ධ වෙන්නට කැමති දැයි කියායි. මම කළින් භාවිතා කර ඇති, පාස්වර්ඩ් එකතු කර ඇති, WiFi සේවාවන් සමඟ ඉබේම එකතු වී සේවය සැපයීම දැනටමත් අයිෆෝනයෙන් සිද්ධ වෙන්නකි. එහෙත් එයින් වැඩිම වේගයක් සපයන සේවය නිතැතින්ම සහ නොනැවතීම ලැබෙන්නේ නැත.

නුදුරු අනාගතයේ දී ලෝකයේ කොහේ ගියත් වැඩියෙන්ම වේගයකින් සැපයෙන අන්තර්ජාල පහසුකම් සමඟ ඍජුවම සම්බන්ධ වීමට නොනැවතී ලැබෙන සේවය භාවිතයට ඕනෑම කෙනෙකුට හැකියාව ලැබෙනු ඇත. අන්තර්ජාල පහසුකම් සපයන කොම්පැණි වලට තම සේවය වෙනත් ඕනෑම මොබයිල් පහසුකම් භාවිතා කරන පාරිභෝගිකයෙකුට මේ මාර්ගයෙන් විකුණන්නටත් හැකියාව ලැබෙනු ඇත.

භාවිතා කරන දේවල් වලට පමණක්, භාවිතා කරන ප්‍රමාණයට පමණක් අනුව වැය දැරීමේ හැකියාවක් ලැබීමෙන් ස්වභාවික සහ මිනිස් ශ්‍රමය යන සම්පත් දෙකෙහිම නාස්තිය අවම වේ.

ඇමෙරිකාවේ ආණ්ඩුවේ අය ද ලංකාවේ ආණ්ඩුවේ අය මෙන්ම කොංග්‍රසයේ හා ප්‍රාන්ත, නගර ආණ්ඩු සභා ගර්භයන් දී මහජනතාවගේ යහපත වෙනුවෙන් කියමින් මහජන මුදල් නාස්තියේ යෙදෙති. එහෙත් මෙහි වෙනස පාරිභෝගිකයාට අනගි සේවයක් අඩු මිලට සපයන නවෝත්පාදනයක් ගෙනෙන්නට දිවා රෑ වෙහෙසෙන ගූගල් වැනි කොම්පැණි තිබීමයි.

ආණ්ඩු වලිනුත් සැපයෙන සේවාවන්හි භාවිතා කරන කොටස් වලට පමණක් ගෙවත හැකි අනෙකුත් ප්‍රතික්ෂේප කරන කොටස් හි වැය දැරීමත් ප්‍රතික්ෂේප කරත හැකි යුගයක් උදාවේවි ද?!!!!

ඇමෙරිකන් ආර්ථික දියුණුවේ රහස

Posted in Uncategorized by arunishapiro on අප්‍රේල් 21, 2015

චීනය විසින් ඇමෙරිකාව අභිබවා යමින් ලොව විශාලතම ආර්ථිකය බවට පත් වූවා යැයි ප්‍රවෘත්ති වාර්තා කියවන්නට පසුගිය වසර අග දී අපට අවස්ථාව ලැබුණි. නමුත් දැන් එහි ආර්ථික වර්ධනයේ වේගය බාල වී යැයි වාර්තා වෙද්දී සිංහලෙන් ඒ ගැන කියවන්නට ලැබෙන්නේ නැත. ඇමෙරිකාව අභිබවා යන්නේ මේ මේ හේතු නිසා යැයි කියූ අය එදා සිටියාට අද වේගය බාල වී ඇත්තේ මන්දැයි කතාබහ කරන අයත් දකින්නට නැත. පසුගිය වසර 25 ක සිට චීනයේ දකින්නට ලැබෙන වඩාත්ම දුර්වල වූ වර්ධනය දකින්නට ලැබෙන්නේ 2015 දී යැයි දැන් අනුමාන කරන්නේ ගිය වසරේ ඇමෙරිකාව අභිබවා ලොව විශාලතම ආර්ථිකය වූවා යැයි හෙඩ්ලයින් ලියූ ‘ද ඉකොනොමිස්ට්’ සඟරාවේමයි.

තරඟය යනු ධනවාදයේ නෛසර්ගික වූ ලක්ෂණයයි. තරඟයට කැමති වූවන්ට එහි නියැළෙන්නට ඉඩකඩ ලැබෙද්දී ඔවුන් නිසා අනෙකුත් සියල්ලන්ගේම ජීවිත සමෘද්ධිමත් වේ. තරඟයෙන් ජයගන්නා අවස්ථාවල දී ඒ ජයග්‍රාහකයන් විසින් ඔවුන් හා තරඟයේ යෙදුනු හා නොයෙදුනු අනෙකුත් සියල්ලන්ටම වැඩියෙන් අතිවිශාල සම්පත් අයිති කරගනිති.

තරඟයට අකමැති අයට එය රැස්සන්නේ නැතිකම, එනම් අනුන් උපයාගන්නා ලද රැපියලට තමන්ට අයිතියක් ඇතැයි සිතීම වැරදි චින්තනයකින් උත්පාදනය කරන ලද්දක් මිසෙක ස්වභාවික මිනිස් හැදියාව නොවේ. වෙනත් ඕනෑම තරඟයකින් ජයගත්තෙකුට සුබ පතන්නට හුරු වී සිටින මිනිසා, වෙළඳපොල තරඟයෙන් ජයගත් අයට ද්වේශ කරන්නට හුරු වී සිටියි.

පසුගිය වසරේ චීනයේ පුද්ගලික ආයතන මිලියන 3.6 ක් ලියාපදිංචි කර ඇත. පුද්ගලීකරණයට චීන සමූහාණ්ඩුව විසින් යන ඉබි ගමන එසේ සිද්ධ වුවත් අනෙක් පැත්තෙන් මහජනතාව සනසන්නට සමාජ වැඩසටහන් සඳහා මධ්‍යම ආණ්ඩුවේ මුදල් ප්‍රාන්ත වලට බෙදා දීම තවත් වැඩි කරන්නට දැන් සිද්ධ වී තිබේ. පරිස්ථානීය විසඳුම් සොයන්නට ප්‍රාන්ත නිලධාරීන්ට වැඩි ඉඩකඩක් ලැබෙන්නේ නැත. දූෂණ මැඬලීමේ මෙහෙයුම් වලින් ඔවුන් කොයි අවස්ථාවක දී හෝ වරදක් කළා යැයි අල්ලා ගෙන යන්නට ඉඩ ඇති නිසා විසඳුම් ගෙනෙන්නට කියා බෙදන මුදල් වලින් ආර්ථිකයට හිතකර වූ විසඳුම් ලැබේවිදැයි සැක සහිතයි.

ගොවීන්ට සහ ගොවිකමෙන් ඉවත් වූ අයට තම ගොවිබිම් සහ නිවාස විකුණන්නට රජයෙන් අවසර ගැනීම පහසු නොවූවකි. එසේම hukou නම් ලියාපදිංචි කරවීම නිසා මිලියන 300 ක පමණ ජනතාවක් ගම්මාන වලින් නගර වලට ඇදී ඇවිත් නිසි අවසර නොලද්දවුන් සේ ජීවිකාව සොයද්දී ඔවුන්ට ද හරියාකාරව ආර්ථික වර්ධනයක් වෙනුවෙන් තරඟයේ යෙදෙන්නට අවස්ථාව නොලැබේ.

ධනවාදය දුවන්නේ බංකොළොත්බවට යැයි කියන හැදියාවෙන් යුතු වූවන්ට මේ අවස්ථාවේ දී, චීන රජය විසින් ධාවන තරඟයක දුවන්නට ඉඩ දී තරඟකරුවන්ගේ කකුල් බැඳ තැබීම කරන බව දකින්නට නොහැකියි.

මෙය, එනම් දුවන්නට කියා කකුල් බැඳ තැබීම, ඇමෙරිකාවේ ද කාලයක් තිස්සේ සිද්ධ වීම දකින්නට ලැබේ. නමුත් මෙහි ආර්ථික වර්ධනයේ රහස නම් ඇමෙරිකාවේ ආණ්ඩුවට කකුල් බඳින්නට අවස්ථාව ලැබෙන්නේ තරඟකරුවන් අතරින් කිහිප දෙනෙක් ජයග්‍රාහීකයන් වෙනවා දකින්නට ලැබුණු පසුව වීමයි. ඇමෙරිකන් ආණ්ඩුවක් කියා පද්ධතියක් හැදෙන්නේ නවෝත්පාදනයේ යෙදෙන්නට හුරු වූ මිනිසුන් පිරිසක් වේගයෙන් ඉදිරියට ගමන් ගත් ඵෛතිහාසික අවධියකින් පසුව නිසා, තවමත් ආණ්ඩුව රෙගුලාසිකරණයට බහින්නේ මිනිසුන් විසින් නවෝත්පාදනයෙන් දක්ෂතා පෙන් වූ පසුවයි. එය ඇමෙරිකාවේ ආර්ථික දියුණුවේ රහසයි.

1970 ගණන් සිට නොනැවතීම සිද්ධ වෙමින් පවතින රෙගුලාසිකරණයෙන් දුවන්නට කියා ඒත් කකුල් බැඳ තැබීම නොකඩවා සිද්ධ වූවත් එයට අහු නොවෙන අතලොස්ස විසින් ආර්ථිකය ඉදිරියට ඇදගෙන යන්නට සමත් වෙති.

තමන් තරඟයට අකමැති නිසා අනුන්ට ද තරඟය අහිමි කරන්නට නිති වෙහෙසෙන මිනිස්සු එන්න එන්නම මෙහෙත් වැඩිවෙමින් පැවතිය ද, තරඟය නොමැති නම් මෙවැනි ඉහළ ජීවන මට්ටමක් අත්විඳින්නට තමනට නොලැබෙන බව ඔවුන් අවබෝධ කර නොගත්ත ද, ඔවුන්වත් කරපින්නා ගෙන දුවන්නට පිරිසක් සමත් වෙති.

ඔවුන් ස්ටීව් ජොබ්ස් වැන්නවුන්ය. ඔවුන් හැම අයෙක්ම ජොබ්ස් තරමට ආර්ථිකයට දායාද වෙන්නට සමත් නොවුනත් ඔවුන් හැම අයෙක්ම තම තම පමණින් කරනා දායාදයෙන් ෆෙඩරල්, ප්‍රාන්ත සහ නගර ආණ්ඩුවල ඇඟිලි ගැසීම් කොතරම් දැඩි වූවත් තවමත් මෙරටේ ඇමෙරිකන් සිහිනය සාර්ථක කරගන්නට හැකි වූවන් බිහිවෙන පරිසරය මුළුමනින් අහිමි වී ගොස් නැත.

ඇමෙරිකාව අභිබවා යන දැවැන්ත ආර්ථික සශ්‍රීකත්වයක් අත් කරගන්නට නම් චීන්නුන්ට ආර්ථිකය නංවාලීමට හැකියාව ලැබෙන මාර්ගය යනු ධනවාදය හා සමාජවාදය අතරමැද නොවූවක් බව අවබෝධ කරගත් ඔවුන්ගේ දැක්ම වෙනස් කරගත යුතු වේ. මන්ද, ඇමෙරිකාවේ වැසියන්ට මෙන් ආණ්ඩුව ඇඟිලි නොගසන ලද යුගයක් චීනයේ වැසියන්ට නොමැති බැවිනි.

පෝනි එක්ස්ප්‍රස්

Posted in Uncategorized by arunishapiro on අප්‍රේල් 14, 2015

පින්තූර සියල්ල ගූගල් වෙතින්.

පෝනි එක්ස්ප්‍රස් හි 155 වැනි සංවත්සරය වෙනුවෙන් ගූගල් විසින් නිර්මාණය කරන ලද විඩියෝ ගේම් එකක සෙල්ලම් කරන්නට අද ගූගල් පිටුව තුලින් හැකියි. සෙල්ලම නිර්මාණය වී ඇත්තේ අශ්වයා පිට නැඟී යන්නා විසින් මුහුණ දෙන බාධක ජයගෙන තැපැල් පත් 100 ක් එකතු කරගැනීමෙනි.

මිසූරියේ සෙන්ට් ජෝසෆ් නගරයේ සිට කැලිෆෝර්නියාවේ සැක්‍රමැන්ටෝ නගරය දක්වා සැතපුම් 1900 ක දුරක් අශ්වාරෝහකයන් මාර්ගයෙන් ගමන් කර ඇමෙරිකාවේ බටහිර පැත්තට ප්‍රථම තැපැල් මල්ල සාර්ථක ලෙස ගෙන යන්නට 1860 අප්‍රේල් 14 වැනිදා සමත් වූයේ පුද්ගලික කොම්පැණියකි. එම කොම්පැණිය පෝනි එක්ස්ප්‍රස් නම් විය.

පණිවුඩ, පුවත්පත්, තැපැල් හා කුඩා පාර්සල් බෙදන මේ පෝනි එක්ස්ප්‍රස් විසින් සැපයූ සේවය පුරා මාස 8 ක් පැවැතිණ. එම කාලය තුල දී ඔවුන් අත්ලාන්තික් වෙරළේ සිට පැසිෆික් වෙරළ දක්වා පණිවුඩ ගෙන යන කාලය දවස් 10 ක් දක්වා අඩු කරගන්නට දක්ෂ වූහ. එවක දී එය කරත හැකි යැයි කිසිවෙක් විශ්වාස නොකළහ.

මෙම කොම්පැණිය පිහිටුවා ගන්නා ලද්දේ ප්‍රවාහන සේවා සැපයීම ගැන මනාව දත් ව්‍යාපාරිකයන් වූ විලියම් එච්. රසල් විසිනි. අනතුරුව ඔහු සමඟ ඇලෙක්සැන්ඩර් මේජර්ස් සහ විලියම් බී. වැඩ්ඩෙල් එකතු වූහ. ඔවුන්ට ප්‍රවාහන පහසුකම් සපයන්නට සේවකයන් 4000 ක්, අශ්ව ගැල් කරත්ත 3500 ක් සහ හරක් 40,000 ක් සිටි බව විකිපීඩියාව දක්වයි.

ඇමෙරිකන් ආණ්ඩුව විසින් බටහිර පෙදෙස් හි තිබූ හමුදා කඳවුරු සඳහා අවශ්‍ය බඩු බාහිරාදිය යැවීමේ දී ඒ කොන්ත්‍රාත්තු ලැබී තිබුනේ ඇලෙක්සැන්ඩර් මේජර්ස්ටයි. ඔහුව පෝනි එක්ස්ප්‍රස් කොම්පැණියට එකතු කරගැනීමත් සමඟින් ආණ්ඩුවේ සියළු තැපැල් අවශ්‍යතා සපයන කොන්ත්‍රාත්තුව තමන්ට ලැබෙතැයි අපේක්ෂා කළ ද එය එසේ සිද්ධ නොවිණ.

ටෙලිග්‍රාෆ් සේවා පිහිටුවන්නට පෙර ඇමෙරිකාවේ බටහිර පළාත් වලට, විශේෂයෙන්ම කැලිෆෝර්නියාවට සෙසු ඇමෙරිකාව සමඟ සම්බන්ධතා පවත්වන්නට හැකිවූයේ මේ සේවාවෙනි.

ජනගහණයක් බටහිර පෙදෙස් කරා ඇදී යෑම වර්ධනය වෙද්දී උවමනාවක් බිහි වී ඇති බව දැකි ව්‍යාපාරිකයන් කරන ලද්දේ එය සපුරාලන්නට ක්‍රමවේද නිර්මාණයයි.

ව්‍යාපාරයක සාර්ථකත්වය රඳන්නේ ඔවුන් කරන දැන්වීම් තුලින් පොරොන්දු වෙන සේවය සපයන්නට සමත් වීම මතයි.

ව්‍යාපාරයකින් ලාභ උපයන්නට හැකි යැයි දකිද්දී ඒ ව්‍යාපාරයේ යෙදෙන්නට තවත් ව්‍යාපාරිකයන් එක් රොක් වෙති. ඔවුන් අතර එම ලාභ සොයන තරඟයේ දී ඔවුන්ගේ සේවයට ගෙවන පාරිභෝගිකයාට තවත් ලාභදායක තවත් අනගි සේවයක් ලැබේ.

ව්‍යාපාරයක පැවැත්ම පාරිභෝගිකයාගේ උවමනාව පවතින තාක් පමණි. ඊට වැඩියෙන් ඔවුන්ගේ උවමනාවන් ඉෂ්ට කරන වෙනත් සේවාවන් බිහිවෙද්දී ඒ අලුත් සේවා සපයන ව්‍යාපාරයන්ට ඇදී යාම පාරිභෝගිකයාගේ හැදියාවයි. එය එසේ විය යුතුය. එයින් සම්පත් (ස්වභාවික සහ මිනිස්) නාස්තිය සහ විනාශය වැළකී යයි.

ඇමෙරිකන් රජය තැපැල් දෙපාර්තමේන්තුවක් ස්ථාපිත කරන්නේ 1792 දී. ව්‍යවස්ථාවෙන් කොංග්‍රසයට රට පුරා තැපැල් කාර්යාල පිහිටුවන බලය ලබා දී ඇත. තැපැල් කාර්යාලයන්හි පෝස්ට් මාස්ටර්ලා පත් කිරීම ජනාධිපති අතින් සිද්ධ වූ වැදගත් පත්වීම් ලෙස සැලකුන ලද යුගයක් ද රටේ විය.

1829 සිට 1971 දක්වා පෝස්ට්මාස්ටර් ජනරාල්වරයා කැබිනෙට් සමාජිකයෙක් ද විය.

එසේම එක යුගයක දී ෆෙඩරල් සේවකයන් අතර 3/4 ක් පෝස්ට් මාස්ටර්වරුන් වීම ඉතින් පුදුමයක් ද?!!!!

සේවය සැපයීම වෙනුවෙට දේශපාලනය ප්‍රමුඛස්ථානය ගනිද්දී, (රජයක නෛසර්ගික ලක්ෂණය එයයි) කොංග්‍රසය විසින් ඊ ළඟට කළේ පළමු පංතියේ තැපැල් සේවා සපයන්නට වෙනත් කිසිම පුද්ගලික කොම්පැණියකට තහනම් පැනවීමයි. රජයේ මොනොපොලිය කඩන අයට දඩ ගැසීම ආරම්භයයි!!!!

එහෙත් තවමත් සමහර ඇමෙරිකන් වැසියන් ද විශ්වාස කරන්නේ උවමනාවක් සපයන්නට හැකියාව ඇත්තේ රජයට පමණක් කියායි. මේ නිසා වසර 8 ක් තිස්සේ දිගින් දිගටම පාඩු විඳින ඇමෙරිකන් රජයේ තැපැල් සේවයට මොනොපොලියක් තබා ගැනීමට හැකියාව ලැබී තිබේ. 2014 දී තැපැල් සේවය ඩොලර් බිලියන 5.5 ක පාඩුවක් වින්ඳහ.

ඇයි අපිට අයිතියක් නැද්ද?

Posted in Uncategorized by arunishapiro on අප්‍රේල් 10, 2015

bastiattomandgroup

බ්ලොග් වසන්තයක් පටන් ගෙන ඇත. එය අතිශය සතුටට කාරණයකි. රසවත් බ්ලොග් ගණනාවක් කියවන්නට ඉන් ඉඩකඩ පෑදී තිබේ. දැනටමත් එකතු වෙලා නැත්නම් බ්ලොග් වසන්තයට එකතු වෙන්න තවමත් පමා නැත. බලය බෙදී යන ඕනෑම උත්සාහයක් සැමදා ප්‍රිය කරන මම බ්ලොග් වසන්තයට ද ජයෙන් ජය පතමි!

බ්ලොග් වලින් කරන්න පුළුවන් හපන්කම් මොනවාදැයි බ්ලොග් ලෝකයේ සැරිසරන ලද අය මනා සේ දැනටමත් වටහාගෙන තිබෙන්නකි.

උරගා බැලුවොත් තමන්ට ඇති දක්ෂතාවන් මොනවා දැයි ඒකීය පුද්ගලයාට අවබෝධය ලැබේ. එසේම තමන්ගේ දුර්වලකම් මොනවා දැයි අවබෝධයක් ලැබෙන්නේ ද උත්සාහවන්තයන්ට පමණි.

පුද්ගලයෙකුගේ ජීවිතයේ සාර්ථකත්වයට වැදගත් වෙන කරුණු ලියන්නට මා ගන්නා උත්සාහයේ දී, ආරම්භයේ පටන්ම මේ දක්වා මා ඉදිරිපිට ඇති, නිති ජයගන්නට වෙහෙසෙන, අභියෝගය නම් සරල සුමග සිංහලෙන් ලිවීමේ නොහැකියාවයි. ප්‍රබන්ධ විලාසයෙන් ශාස්ත්‍රීය සංකල්ප ඉදිරිපත් කිරීම දුෂ්කර වූවකි. එහෙත් මගේ කඨෝර ශෛලිය ඉවසමින් දීර්ඝ ගමනක් යන්නට යම් පිරිසක් එක් වී සිටිති.

උත්සවාකාරයෙන් පැවැත්වූයේ නැති ලංකා ඉතිහාසයේ ප්‍රථම ධනවාදී දේශනය අතිශය සාර්ථක විය. එහි සාර්ථකත්වය අපි මනිනුයේ කෙතරම් පිරිසක්, කුමන සමාජ කොට්ඨාශයක් නියෝජනය කරමින් පැමිණියා ද මත නොවේ. ඒ දේශනයට අහන්නට පැමිණි අය අතරින් අනාගත සාර්ථකත්වයට යා හැකි මාර්ගය තෝරා බේරාගන්නට එදා සභාවේ සිටි ඒකීය පුද්ගලයන් කී දෙනෙක් සමත් වූවා ද, ඒ අය නිසා තව කොපමණ දෙනෙක් ඊට සමත් වෙන්නේ ද යන්න මතයි.

මෙතෙක් ලැබී ඇති සියළු සාධක පෙන්නුම් කරන්නේ අපි අතිශයෙන්ම සාර්ථක වී ඇති බවයි.

කෙටි කලක දී මහත් වගකීම් සහිත සංවිධාන කටයුතු රාශියක් ඉෂ්ට කරන්නට සමත් වූයේ මේ බ්ලොග් අඩවිය නිසාම මම හඳුනාගත් ලංකාවේ ප්‍රථම ධනවාදී සංගමය වන ශ්‍රී ලංකා බැස්ටියාට් සංගමයේ සභාපති ධූරය හොබවන ඉෂාර ගමගේ විසිනි.

හැමදාම යෙදෙන අසාර්ථක පර්යේෂණ වලින් මිදී සාර්ථක ක්‍රමයක් අත්හදා බලන්නට ඉෂාර මල්ලී නිර්මාණය කරන ලද රන්දොර ව්‍යාපාරික වෙබ් අඩවියෙන් මේ දේශනයේ වෑයමට එක් වූ අය බොහෝ වෙති.

මේ බ්ලොග් එකෙන්ම හඳුනාගත් ක්‍රිෂ්ණ රාමණායක සහ එන්. පී. විශ්ව කුමාර ද ටොම් පාමර් සමඟ වේදිකාවේ ඉන්නවා දකින්නට ලැබීම ද සිත ඉහවහා ගිය ප්‍රීතියකි.

ඉෂාර මල්ලීගේ මූලිකත්වයෙන් දියත් වෙන තවත් වෑයමක් හඳුන්වා දෙන්නට අවශ්‍යයයි. ඒ ලක් ඇකඩමියයි. තමන්ගේ ජීවිතය සාර්ථක කරගන්නට අවශ්‍ය ආර්ථික දැනුම ලංකාව පුරා ප්‍රචලිත වෙන යුගයක ආරම්භය මෙසේ අනේක විධ උත්සාහයන් තුලින් දකින්නට ලැබීම තරම් සතුටක් වෙන ඇත්ද?

ලංකාවේ පමණක් නොව ඝානාවේ ද නිදහස සහ ව්‍යවසායකත්වය වෙනුවෙන් උත්සාහයන් දියත් වී ඇත. අනුන් වෙතින් උදුරා තව අයට බෙදන අසාර්ථක පිළිවෙත් සඳහා සහාය දෙනවා වෙනුවට නිදහස සහ ව්‍යවසායකත්වය තුලින් පුද්ගලයාගේ දියුණුව සාධනය වෙනවා යැයි ඔබ විශ්වාස කරන්නේ නම් මෙවැනි උත්සාහයන්ට ඔබේ පුද්ගලික සහාය දිය හැකියි.

ශ්‍රී ලංකාවේ බැස්ටියාට් සංගමය මෙන්ම මෙවැනි උත්සාහයන් හි බරපැණ පියැවෙන්නේ ඒවායේ වැදගත්කම අගයන ඒකීය පුද්ගලයන් විසින් කැමැත්තෙන් යවන මුදල් වලිනි.

“හරිහැටියම නොවූ, තවමත් නොවූ, කිසිසේත්ම නොවූ, යනාදි ලෙසින් බලාපොරොත්තු සිඳී බිඳී ගියා වූ ගොහොරුවේ ලැග ඔබ තුල දැවෙන ගින්න යළි ඇති කරගන්නට නොහැකි පුළිඟුවක් පුළිඟුවක් බැගින් නිවී යා නොදෙන්න. ලැබිය යුතු ජීවිතය මෙයැයි කියා තනිවම දරාගන්නා ඉච්ඡා භංගත්වයෙන් ඔබේ ජීවයේ වාසය කරන වීරයාට මිය යන්න ඉඩ නොදෙන්න … ඔබ පතන ලෝකය ජයගන්නට හැකියි. එය පවතියි. එය හැකියි. එය ඔබේ ය.” අයින් රෑන්ඩ්

වෙනත් ඕනෑම රැස්වීමක් සංවිධානය කරන අය හමුවේ පවතින අභියෝග වලට අමතරව, “නෛසර්ගිකව දුෂ්ට වූ ධනවාදය” ගැන අහන්නට ආරාධනා යවන්නේ කෙසේදැයි කියන ගැටළුවට බැස්ටියාට් සංගමය මුහුණ දෙයි!!!!

ඒත් මෙතෙක් කාලයක් ලෝකය පුරා මිනිසුන්ව රවටා තැබුවත්, එයින් මිදෙන්නට ක්‍රමවේද සොයාගන්නා මිනිසා අනතුරුව සදාචාරාත්මක වන්නේ ධනවාදයම පමණයි යන සත්‍යය අවබෝධ කරගනියි.

එය අපි අවබෝධ කරගෙන ඇත්නම් ඒ ගැන අනික් අය දැනුවත් කරන්නට ඇයි අපිට අයිතියක් නැද්ද?

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 255 other followers