අරුණි ශපීරෝ‍ වෙතින්

චීන කෑම

Posted in Uncategorized by arunishapiro on සැප්තැම්බර් 25, 2016

14238166_10154335754430851_1352623003493529575_n

චීනයට යන බොහෝ දෙනෙක් පුදුමයට පත්වෙන්නේ තමන්ගේ රටවල චීන කෑම වලට වඩා හාත්පසින් වෙනස් දේවල් චීනයේ දී දකින්න ලැබෙන එක ගැන. චීන්නු ලෝකය පුරා වෙන රටවලට සංක්‍රමණය වෙන්නට පටන් ගෙන තියෙන්නේ 10 වැනි සියවසේ පමණ දී. Tang රජකුලය කාලයේ දී. සුමාත්‍රා, ඉන්දුනීසියා, මැලේසියා පැත්ත වාසස්ථාන කරගන්නා චීන්නු අප්‍රිකාවට ඇදී ගිහින් එතැනින් 1850 ගණන් වෙද්දී ඇමෙරිකාවේ පදිංචියත් පටන් ගන්නව. චීන්නු වාසස්ථාන කරගත් ඒ ඒ රට අනුව චීන කෑම හැඩගැහිලා තියෙන බව තමයි පෙනී යන්නේ.

චීන කෑම හැටියට ප්‍රසිද්ධ ෆ්‍රයිඩ් රයිස්, චොප්සුයි, චව් මේන් එහෙම මම ගිය බෙයිජින් අවන්හල්වල මෙනූ පත් වලින් දකින්නට ලැබුනෙ නැහැ. බත් වලට වඩා නූඩ්ල්ස් වර්ග සහ ඩම්ප්ලින්ග්ස් වර්ග දකින්නට ලැබුණ. නූඩ්ල්ස් වර්ග බොහොමයක් හාල් වලට වඩා විවිධ බෝංචි වලින් සහ තිරිඟු වැනි ධාන්‍ය වර්ග වලින් නිමවෙලා තියෙන්නෙ. බෝංචි වලින් හැදෙන ඩම්ප්ලින්ග්ස් බෝංචි වලින්ම පුරවලා.

එළවළු හැටියට වැඩියෙන්ම දකින්න තිබුනේ තෙම්පරාදු කරපු සෙලරි, බෝංචි ගොබ (bean sprouts), හතු වර්ග, ලෙටස් (lettuce) වර්ග. මකර බෝංචි (Dragon Bean) කියල දඹල වගේම පෙනෙන එළවළුවක් Bellagio කියන ප්‍රධාන නගරවල කඩ බොහොමයක් ඇති අවන්හලේ තිබුණ. ඒක ඕඩර් කළාට එදා ඉවර වෙලා තිබ්බ නිසා රස දඹල වගේමදැයි හොයාගන්න අවස්ථාවක් ලැබුනේ නැහැ. තක්කාලි තීරුවක්, කැරට් අල කෑල්ලක් එහෙම දැක්කේ හිල්ටන් හෝටලේ දී පමණයි.

සෝයි සෝස් වලට වඩා ඔවුන් ආහාර උයන්නයි ආහාර කන්නයි දාන්නේ සෝයි පේස්ට් එකක්. චාචියංමින් නූඩ්ල්ස් කියන බෙයිජින්වල ප්‍රසිද්ධ තිරිඟු නූඩ්ල්ස් ලැබෙන්නෙ ගෝවා කෑලි, කුඩා පිපිඤ්ඤා තීරු සහ රාබු තීරු එක්ක මුහුන් කරපු සෝයි පේස්ට් භාජනයක් සමඟ. ඒවා ඔක්කොම නූඩ්ල්ස් එක්ක කළවම් කරගෙනයි කන්නෙ. හරක් මස්බොකු පිඟානක් ගත්ත අපිත් එක්ක ගිය චීනා. ඒක දැක්කට පස්සේ කන්න හිතෙන්නේ චීනෙකුටම පමණක් වෙන්න ඕන.
img_1499

img_1500

වැඩියෙන්ම කට දන කෑම හැදෙන්නේ ෂිෂුවාන් පළාතෙ ක්‍රමයට කියලයි සැලකෙන්නෙ. ‘Gong Bao චිකන්’ කියල ඩිංගිත්තන් හතරැස් දාදු කැට විදියට කපාපු කුකුල් මස් එක්ක රටකජු ඇටයි කරල් පිටින් එකතු කරපු වියළි රතු මිරිස් පිඟානට ‘Gong Bao මිරිස්’ කිව්ව නම් වඩා නිවැරදියි කියල මට හිතුණ. ලංකාවේ මාළු පාන් වගේ, මේකෙ කුකුල් මස් හොයන්න කඩේ යන්න වෙනව!!! එච්චර ගොඩක් වියළි මිරිස් කරල් දැම්මට චීන්නු අපි වගේ මිරිස් කරල් කන්නෙ නැති බවත් දැනගත්ත.

පිටගම්කාරයින්ගේ බස් හුරුව ඔවුන්ට නුහුරු නිසා සාමාන්‍යයෙන් අවන්හලක දී මෙනූ ලැයිස්තුවේ ආහාර පිඟානේ පින්තූරය සහ මිල පැහැදිලිව සඳහන්. පිඟාන ඒ පින්තූරේ විදියටම ලැබෙනව. මිලත් එහෙමයි, ටිප් හෝ ටැක්ස් එකතු වෙන්නේ නැහැ.

පාර අයිනේ කඩයක දී පිඟන් පින්තූරවල තිබ්බ ආහාර මොනවාදැයි හරියට හඳුනාගන්න බැරි නිසා අපි සම්පූර්ණයෙන් පුළුස්සපු මාළුවෙක් ඕඩර් කළා. දෙන්නටම කන්න. ඉංග්‍රීසි බැරි වුනාට චීන භාෂාවෙන් අපි දෙන්නට විතරක් කන්න ඒ මාළුවා ලොකු වැඩියි, සම්පූර්ණ මාළුවා ඕඩර් කරන්න නම් කිහිප දෙනෙක් එක්කගෙන එන්න ඕන, ඒ පිඟාන වැඩියෙන් හොඳ දවල් කෑමට නෙමෙයි රෑ කෑමට යැයි කියන්නට අපේ වේටර්වරිය සමත් වුණා. ඒ වෙනුවට ඇය විසින් තෝරා අපිට ගෙනාපු කෑම වල වරදක් හෝ අඩුවක් තිබුනේ නැහැ.

බෙයිජින් නගරයට එන චීන්නු පවා එහි දී පීකිං තාරා මස් කෑම සංචාරයේ කොටසක් හැටියට සලකනව. රජකුල පැවති යුගයන් හි දී, මේ ආකාරයෙන් තාරා මස් හැදීම 1330 දී Hu Sihui යන රජමාලිගාවේ කෝකියාගේ වට්ටෝරු පොතේ ඇතුලත් යැයි විකිපීඩියාවේ සඳහන්. රජකුලයට සීමා වුණ තාරා මස් මහජනතාවටත් රස බලන්න ලැබෙන විදියට 1864 දී ආරම්භ කරන ලදැයි කියන Quanjude රෝස්ට් ඩක් රෙස්ටුරාන්ට් එකට තමයි අපි ගියේ පීකිං තාරා මස් කන්න. කොමියුනිස්ට් චීනයේ රතු පාලකයන් පවා මේ අවන්හල වසා දැමුවේ නැහැ. සූ එන්ලායි සිය රාජ්‍ය සංග්‍රහයන් සඳහා සම්පූර්ණ තාරා මස් පිළිගන්වන්වා ඇත්තේ මේ අවන්හලේ දී. මාඕ ද මෙම අවන්හල ජාතික උරුමයක් හැටියට නම් කරලා එය ආරක්ෂා කරගත යුතු තැනක් යැයි ප්‍රසිද්ධ කර තිබෙනව. මාඕ කියූ වදන් අවන්හලේ බිත්තියක ගහල තියෙනව. උදුනේ අපිට පේන්නම රෝස්ට් කරපු තාරාවාව මේසය ළඟටම කෝකියා අරගෙන ඇවිත් කපලා දෙන්නේ හමයි මසුයි කටුයි ඔක්කොම එක්ක. කුකුලන් සහ කළුකුම් එක්ක බලද්දී තාරාවන්ගේ මස් වැඩිය නැහැ. ප්ලම් සෝස් එකක් සිනිඳු රොටියක ගාලා, ඒ මත ළුණු කෑලි එක්ක තාරා මස් කෑල්ලක් තියල රෝලා කරලා කන හැටි වේටර් පෙන්නලා දෙනව. එතැන රෝස්ට් කරපු එක තාරාවෙක්ගෙ මිල ¥296 ක් වෙනව.

Makye Ame ටිබෙටන් රෙස්ටුරාන්ට් ඇන්ඩ් බාර් පිහිටා ඇත්තේ විදේශ තානාපති කාර්යාල බහුතරය තියන පැත්තෙ. අර්තාපල් අල සහ මස් කෑලි (කටු බහුල වුනත්) දකින්න පුළුවන් තවත් ආහාර පිඟානක් ලැබුනේ එතැන දී!!! සිත් ගන්නා ආකාරයෙන් ටිබෙට් බඩු භාණ්ඩ වලින් අලංකාර වෙන මේ අවන්හල රාත්‍රියේ දී ටිබෙට් සංගීත කණ්ඩායමක් විසින් රසාස්වාදය සපයන තැනක්.

වැඩියෙන්ම රසැති කෑම කෑවේ නම් පාරේ රික්ෂෝ බයිසිකල් කරත්තයකින්. තැටියක පුච්චන තුනී රොටියක් මැද්දට අපි බලාගෙන ඉන්ඳැද්දී චයිව්ස්, ළුණූ කොළ සහ චිලි සෝස් සහ තවත් තෙලෙන් බැද්ද රොටියක් දාලා හැදෙන මේක හැඳින්වෙන්නේ Jianbing පෑන්කේක් කියල. ¥5 කට ගන්න පුළුවන්. තනිකරම පාන් ගුලිය වුනත් රසයි!!! මැද්දට බිත්තර දාලා ඉල්ලපු අයත්, සොසෙජ් දාලා ඉල්ලපු අයත් හිටිය.

චීනේ අතුරුපස ගැන නම් වැඩි මනාපයක් තිබ්බෙ නැහැ මට. පී (pea) වැනි බෝංචි වර්ග වලට සීනි/පැණි එකතු වෙලා හැදෙන ඒවා තමයි වැඩි. කැන්ඩි ඇපල් වගේ හදපු හෝර්තෝන් ගෙඩි වල සීනි කුට්ටිය වැඩියි, ඇපල් තරම් ගෙඩි ලොකු නැති නිසාත් එය වියළි නිසාත් පළතුරු කොටස අඩුයි. ගොඩයිවා චොකලට් කඩේ බඩු ගණන් වුනාට එතැනට ඇදිලා ආපු චීන්නු ගොඩක් හිටියේ ඔවුන්ගේ ද රසකැවිලි රසාස්වාදය විවෘත වෙළඳපොල අනුව වෙනස් වෙන නිසා ද කියලත් හිතුණ.

මොස්කව් යැයි කියාගත්ත අවන්හලකුත් දැක්කට අපි ගොඩ වැදුනේ නැහැ.

14192053_10154335754605851_565335939528908154_n

14192746_10154335762595851_5899157991360996332_n

14292391_10154356360260851_2744903174147319564_n

img_1516

img_1517

img_1521

img_1546

img_1548

img_1563

img_5900

img_5902

img_5903

හොල්මන්වලට ඇතුල්වීමට ඉඩනොදීම සඳහා …

Posted in Uncategorized by arunishapiro on සැප්තැම්බර් 24, 2016

img_5719

සෑම පැරණි ගොඩනැඟිල්ලක දී ම පාහේ දකින්නට ලැබුණු මෙය කුමක්දැයි මා කළ අනුමානය නිවැරදි විය. දොරෙන් ඇතුල්වෙද්දී පනින්නට අවශ්‍ය කෙටි බැම්මක් තිබෙන්නේ හොල්මන්, භූතයන් ඇතුලට ඒම වළක්වන්නටයි. හොල්මන්වලට හා භූතයන්ට දණහිස් නැතැයි චීන්නු විශ්වාස කරති. බැම්මෙන් පනින්නට නවන්නට හැකි දණහිස් නැති නිසා උන්ට ගෙදරට ඇතුල් වෙන්නට නොහැකි යැයි ද චීන්නු විශ්වාස කරති.

තහනම් නගරයේ, ගිම්හාන මාලිගාවේ, කුලීනයන්ගේ මන්දිරවල දී පමණක් නොව නගරයේ අවන්හල් හා ගෙවල්වලටත් ඇතුල්වෙන දොරටු වල මෙවැනි කෙටි බැම්මක් දකින්නට ලැබේ.

ඇතුල් වූ වහාම වමට හෝ දකුණට හැරී යා යුතු ලෙසකින් යම් බාධකයක් තැබීමත් මෙවැනි අද්භූත විශ්වාසයන් ඇති අය තවමත් පිළිපදිති. ඒ යම් හෙයකින් ඇතුලට රිංගාගත්තේ නම් හොල්මන් භූතයන් නොමඟ යවන්නටලු.

හොල්මන් වලට බිය නැති කුඩා දැරියක් ඒ බැම්මක් මත සිටගෙන මෙසේ ඡායාරූපයකට පෙනී සිටින හොඳම ඉරියව්ව කුමක්දැයි සෙවීය.

img_5704

රතු හමුදාවටත් ඇතුලට එන්නට අවසර නොමැති වූ තහනම් නගරය

Posted in Uncategorized by arunishapiro on සැප්තැම්බර් 23, 2016

img_5039

වර්තමානයේ දී මාලිගා කෞතුකාගාරය නම් වූ මෙතැන 1420 සිට 1912 දක්වා විවිධ චීන රජකුලයන් එකිනෙකා සමඟ කාලයෙන් කාලයට සටන් වැදී, එම්ප්‍රදෝරුවන් 24 ක් කලින් කලට සිය වාසස්ථානය කරගත් රජමාලිගාවයි. එසේම මෙය සාම්ප්‍රදායිකව වසර 500 කට වඩා කාලයක් තුල රටේ දේශපාලන බලය කේන්ද්‍රීය වූ ස්ථානයයි.

අක්කර 180 කින් යුතු ඉඩමේ ගොඩනැඟිලි 980 ක් ඇත. ලෝකයේ විශාලතම මාලිගා සංකීර්ණය මෙය බව අවිවාදයෙන් සැලකෙයි. එහෙත් බාගයකට වඩා කොටසකට ගොඩවදින්නට වර්තමානයේ දී ද අවසර නැත. තහනම් නගරය ලෙසින් මෙය හැඳින්වෙන්නට පටන් ගෙන ඇත්තේ 1576 දී ය. ඒ එම්ප්‍රදෝරුවාගේ අවසරය නැතිව කිසිම කෙනෙකුට ඇතුලට එන්නට හෝ එතැනින් පිට වී යන්නට තහනම් වූ නිසයි.

1860 වසරේ දෙවැනි අබිං යුද්ධය අවසන් වෙනතුරුම ඉංග්‍රීසි-ප්‍රංශ හමුදා තහනම් නගරය අල්ලා ගෙන සිටියහ. 1900 දී චීන දේශප්‍රේමීන් කළ Boxer Rebellion හි දී එහි විසූ එම්ප්‍රදෝරු රැජින පළා ගියේ ඉංග්‍රීසි, රුසියන්, ප්‍රංශ, ජර්මන්, ඇමෙරිකන්, ඉතාලි යනාදී චීන දේශප්‍රේමීන්ගේ හතුරන් සියල්ලන්ටම එය අයිති කරගන්නට ඉඩ තබමිනි. මෙහි දී තිරගත වූ The Last Emperor (1987) චිත්‍රපටියේ කියැවෙන Puyi රජකම අත්හැරීමත් සමඟ 1912 දී තහනම් මාලිගාව රටේ දේශපාලන බලයේ කේන්ද්‍රය වීමෙන් ද නැවතිණ.

1933 දී ජපනුන් චීනය ආක්‍රමණය කරද්දී තහනම් නගරයේ ජාතික වස්තු තායිවානයේ කෞතුකාගාරයකට යවන ලදි. ජපනුන් යටත්වීමෙන් පසු ඒවා 1945 දී ආපහු චීනයට ගෙනෙන ලදි. කොමියුනිස්ට් සහ දේශප්‍රේමි හමුදා අතර යුද්ධ හටගනිද්දී මෙය ඇතුළු තවත් ආයතන පහක් 1948 දී වටිනාතම ජාතික වස්තු යැයි සලකන එකතුවක් තායිවානයට යවන ලදි. එහෙත් කොමියුනිස්ට් හමුදාව තහනම් නගරය අල්ලා ගත් බැවින් සියල්ල යවාගන්නට හැකි වී නැත. ජාතික වස්තු සොරා ගන්නා ලදැයි චීනය බොහෝ කල් යනතෙක් ප්‍රකාශ කළ නිල මතයයි. චීනයේ ප්‍රතිපත්ති වෙනස්වීමත් සමඟ 2009 සිට තහනම් නගරයේ ප්‍රදර්ශනය සඳහා මෙම ජාතික වස්තු යළි චීනයට ලැබී ඇත. මාලිගා කෞතුකාගාරය යැයි හැඳින්වෙන්නේ එතැන් පටන්.

පදිකවේදිකාවේ හැදෙන දීර්ඝ පෝලිම්වල සිට සංචාරකයන්ට ඇතුල්වෙන්නට ලැබෙන්නේ ගමන්මළු හා අත්බෑග් ඇතුලත බලන දකුණු මුරදොරටුවෙනි. චීන හැඳුනුම්පත හෝ ගමන්බලපත්‍රය පෙන්විය යුතුයි. චීනයේ සංචාරය කරන්නට තායිවාන් පුරවැසියන්ට චීන හැඳුනුම්පතක් ඇත.

තහනම් නගරයට ඇතුල්වෙන දොරටුවට මුහුණ ලා පාරෙන් එහා ඇත්තේ ටියානන්මන් චතුරශ්‍රයයි. වෙනත් පැත්තකින් පෝලිමේ සිට එනවා විනා, පාර හරහා පැන ඒ පැත්තට යා නොහැකියි. තහනම් නගරය සහ ටියනන්මන් චතුරශ්‍රය දෙකම එකතු වුවහොත් මහා විශාල ජනකායකට එක්රොක්වන්නට ඉඩකඩ නොමඳව තිබුණත්, මහපාර පැන යා නොහැකි ලෙසට දෙපැත්ත වෙන්කර ඇත්තේ මහා උද්ඝෝෂණයක් පැවත්වීම වැළකීම සඳහා වෙන්නැති.

1966 දී මාඕ විසින් ටියානන්මන් චතුරශ්‍රයේ සිට ඔහුගේ අදහස් ක්‍රියාත්මක කරන්නට ස්වේච්ඡාවෙන් ඉදිරිපත් වූ රතු හමුදාව පිළිගන්නා ලදි. රතු හමුදාව ප්‍රිය කළ කොළ පැහැති නිල ඇඳුමෙන් සැරසී ගත් ඔහු පැය 6 ක් පුරා සිටගෙන රතු හමුදාවේ 1,500 කට අතට අත දුන්නා යැයි කියැවේ. තවත් රතු හමුදාවේ ලක්ෂ අටක් එතැන රැස් වී සිටියහ.

මහා සංස්කෘතික විප්ලවයේ දී රතු හමුදාව පහර දුන්නේ පැරණි චාරිත්‍ර වාරිත්‍ර, පැරණි සංස්කෘතිය, පැරණි හැදියාව සහ පැරණි අදහස් වලට. රතු හමුදාව චීනයේ හැම අත ඒ “පැරණි හතර” රටෙන් අතු ගා දමන්නට භීෂණය යොදා ගත්හ. පැරණි පොත පත හා කලා වස්තු පුළුස්සා දමමින්, කෞතුකාගාර විනාශ කරමින්, බෙයිජින් හි පන්සල් සහ පූජනීය ස්ථාන කඩා බිඳ දමමින් යද්දී කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ සූ එන්ලායිගේ මැදිහත්වීමෙන් මාඕ ගේ සහාය ලැබූ මේ රතු හමුදාවට ඇතුල් වන්නට ඉඩ නොදුන් ස්ථාන දෙකකි. එකක් තහනම් නගරය වන අතර අනෙක ලාමා පන්සලයි.

වැඩියෙන්ම ඉන්නේ දකුණු දොරටුවෙන් ඇතුල් වී ඍජුවම උතුර බලා ඇදෙන ජන සංඛ්‍යාවයි. තහනම් කරපු සංස්කෘතියක් අගයන්නට හැකියාවක් යළි උපදවා ගන්නේ කෙසේද? දහස් ගණනින් එකා පස්සේ යන ජනතාව වෙතින් මඳක් අයින් වුවහොත් දෙපැත්තේ ඇති කැලිග්‍රැෆි සහ චිත්‍ර, පෝසිලේන් මැටියෙන් නිමැවූ භාණ්ඩ, සාහිත්‍යයේ කීර්තිය කියාපාන ගොඩනැඟිල්ල යනාදිය නරඹන්නට හැකියි.

ගිනි නිවන්නට යොදාගත් විසල් කල්දේරම් 308 ක් ඇත. ගොඩනැඟිලිවලට ආරක්ෂාව ලබාදෙන සිංහ ප්‍රතිමාවේ සිංහයාගේ කකුල ලෝක ගෝලයක් මත ඇත්තේ එම්ප්‍රදෝරුවාගේ බලය ලොවටම යැයි කියන්නටයි. සිංහ දෙනගේ කකුල සිංහ පැටියෙකු මත ඇත්තේ එම්ප්‍රදෝරුවාගේ දරුඵල ශක්තිය පෙන්වන්නටයි. එම්ප්‍රදෝරුවාට පවා දණ ගසන අලි දෙන්නෙක් ද, දුෂ්ට භූතයන් පලවා හරින මකරුන් නමදෙනා රැගත් බිත්තියක් ද ඇත. මිථ්‍යා ප්‍රබන්ධයක එන ඉබ්බාගේ ඔළුව ඇර ඇතුලේ හඳුන්කූරු පත්තු කලාම කටෙන් දුම් එයි. එසේම තවමත් කටෙන් ජලය ප්‍රවාහය කර හරින මකර ඔළු දහසකට වඩා සංඛ්‍යාවකින් යුතු කෙටි බැම්මක් ද විනාශ නොවී ගිය නටබුන් අතරට එක්වෙයි.

නගරය ඇතුලේ නගරය යැයි ද හැඳින්වෙන, ‘සාමය හා දීර්ඝායුෂ ලබාදෙන සම්පූර්ණ මාලිගාව’ නමින් වූ කොටස මින්ග් රජකුලයේ රැජිනට හා අන්තඃපුර කාන්තාවන්ට ඉදිකරන ලද්දයි.

වැඩියෙන්ම ජනතාවක් පොර කන්නේ මෑතක දී ප්‍රතිසංස්කරණය අවසන් කරන ලද Hall of Supreme Harmony නරඹන්නටයි. එය වැදගත් බැවින් වැඩිම සහ විශාලතම ගොඩනැඟිල්ලයි. කළින් සටහනක කියූ වහලක දකින්නට ලැබෙන චීන මිථ්‍යා සත්වයන්ගෙන් යුතු සැරසිලි සංඛ්‍යාව වැඩියෙන්ම ඇත්තේ මෙහි වහලේය.

img_4986

img_5614

img_5646

img_5654

img_5659

img_5665

img_5666

img_5682

img_5692

img_5720

img_5728

img_5736

img_5737

img_5742

රැඩිකල් රතු මුරකරුවන්ගේ රතු අත් පටිය

Posted in Uncategorized by arunishapiro on සැප්තැම්බර් 21, 2016

img_5782

මහත් ජන සංඛ්‍යාවකට මරණය කැඳවූ, සිහි විකල් වූවන් ලෙසින් හිතන්නට මඳක් හෝ නොනැවතී, රටේ සංස්කෘතිය කාබාසීනියා කර දැමූ 1966-1976 දක්වා සිද්ධ වූ මහා සංස්කෘතික විප්ලවයේ දී සමාජ තරාතිරම කියා පාන්නට සමත් වූ අත් පටියකි මෙය. විද්වතුන්, රජයේ නිලධාරීන් සහ කොමියුනිස්ට් පක්ෂය විසින් ජනතාවගේ හතුරන් යැයි ලේබල් ගැසූ ඕනෑම අයෙකුට ඛේදනීය අන්තයක් ගෙනෙන්නට මේ අත් පටියක් ඇති අයෙකුට බලය එවක ලැබිණ. ඉතින් එය කොමියුනිස්ට් පක්ෂය විසින් ප්‍රදානය කළ සමාජයේ සෙසු අයට වඩා වැඩි බලයක් ඇතැයි කියන ඉහළ සමාජ තරාතිරමක් දක්වන අත් පටියකි.

එය පැළැඳගෙන ඉන්නා අයෙක් කීර්තිය ප්‍රදානය විය යුතු, යුක්තිය සඳහා පෙනී සිටින්නෙක් යැයි ද, සාධාරණත්වය සහ අනුන්ගේ විශ්වාසය ලැබිය යුත්තෙක් යැයි ද දක්වන සංකේතයක් හැටියට පිළිබිඹු කිරීම කම්කරු විප්ලවයක් ගෙනා කොමියුනිස්ට් චීනයේ අභිමතාර්ථය විය.

1970 ගණන් අවසානයේ දී දේශපාලන වෙනස්කම් රටේ ඇතිවෙද්දී මේ අත් පටි සතු අය “මහජන ආරක්ෂකයන්” යැයි නම් කෙරුණහ. විශ්‍රාම ලද අය, මුරකරුවන් සහ කම්කරුවන් අත ඒවා දකින්නට හැකිවිණ. නගරයක හරස් වීදි ඇතුලේ මේ රතු අත් පටි බැඳගෙන සැරිසරන අය නොමඳව දකින්නට හැකිවූයා යැයි කියැවේ. පිටගම්කාරයෙක් පැමිණි විට ඔවුන්ව වටකරගෙන කුමක් උදෙසා පැමිණියේ දැයි කියා ප්‍රශ්න කරන්නට මේ අය සමත් වූහ. අසල්වැසියන් අතර රටේ නීති රෙගුලාසි වලට පටහැනි දේවල් සිද්ධ වේ නම් රජයට ඒ බව දැනුම් දෙන ලද්දේ මේ අයයි. රටේ ආර්ථිකය කෙමෙන් විවෘත වෙද්දී ඔවුන්ගේ බලය ද ඒ අනුව අඩු වී යන ලදි.

2008 බෙයිජින් ඔලිම්පික් උත්සවය කාලයේ දී මෙම අත් පටි වෙනුවට එහි මුරකරුවන් සහ ස්වේච්ඡා සේවකයන්ට කමිසයේ පැළඳ ගන්නට හැකි බැජ් බෙදා හැරිණ. එසේ කරන ලද්දේ නූතනයට සුදුසු ලෙසින් එය පැළැඳ ගන්නට අවස්ථාව දෙන්න යැයි රජයේ නිල ප්‍රකාශය විය. චීන මහා සංස්කෘතික විප්ලවයේ ඛේදවාචකය විදේශිකයන්ට යළි සිහි නොකරන්නට ගත් උත්සාහයක් වෙන්නටත් පුළුවන්.

අද මෙය පැළැඳගත්තෙක් ඉඳහිට දකින්නට ලැබෙන්නේ මුරකරුවන්, කුණුකසල ඉවත් කරන සහ වැසිකිළි පිරිසිදු කරන අය අතරයි. සටහනට එකතු කරන ඡායාරූපය ගත්තේ ලොව ඉහළ වෙළඳ සංකේත නාම විකුණන තට්ටු හයේ වෙළඳ සංකීර්ණයකට ඇතුල්වෙන තැනක දී ය. ඇය වැස්සෙන් බේරී ඇතුලට එන අයට තම කුඩ දමා ගන්නට පොලිතීන් බෑග් බෙදාහරිමින් සිටියාය. එය අත බැඳි අයෙකුට දක්වන බිය, ගරුසරුව සහ සැලකිල්ල චීන්නු අතර තුරන් වී යමින් පවතියි. ඉතිහාසයේ කුරිරු යුගයකින් පසුව උපන්, අද තරුණ වියේ සිටින අය තමන්ගේ ඉතිහාසය නොදැන සිටීමෙන් කවදා හරි ඉදිරි අනාගතයේ දවසක යළිත් එවැනි තත්වයක් හිස ඔසවන්නට නම් එහෙත් සෑහෙන්නට ඉඩ තිබේ. මැකී ගිය දොම්නස් යුගයක නටබුන් පමණක් යැයි කියා අවධානයක් නොදී පැත්තකට දැමීමට නොහැක්කේ ඒ නිසයි.

චීන වෝල්නට් ඇට කුට්ටම් විකුණන පොළ

Posted in Uncategorized by arunishapiro on සැප්තැම්බර් 20, 2016

img_5831

වෙළෙන්ඳන් තුන්දාහකට අධික සංඛ්‍යාවක් ඉන්න නිසා හැම වෙළෙන්ඳෙක්ම විකුණන බඩු මොනවාදැයි හොයා බලන්න නම් සති අන්තය මදි. පෞරාණික (antique) වගේ පෙනෙන ඒත් එසේ නොවන බඩු භාණ්ඩ වැඩියෙන් තිබුණට ඉඳහිටල අව්‍යාජ පුරාභාණ්ඩත් දකින්නට ලැබෙනවාලු. වෙනස කියන්න නොදන්න නිසා අපි කළේ කෞතුකාගාරයක දී වගේ එහි විකුණන්නට තබා ඇති භාණ්ඩ නරඹන එක පමණයි.

Chaoyang දිස්ත්‍රික්කයේ පිහිටන මෙය දවස් 365 ම ඇරලා තියන පොළක්. උදේ හතට විතර පටන් ගෙන හවස් වෙද්දී වැහෙන එකක්. ඇතුලේ දී පත්‍රිකා බෙදීම සහ හයියෙන් කතාවෙන ආරවුල් ඇති කරගැනීම තහනම් යැයි සටහන් වෙච්ච පුවරුවක් ඇතුල්වෙන තැන හිටගෙන ඉන්නා පොලිස් භටයා එක්කම දකින්න පුළුවන්. බෙයිජින් නගරයෙන් ඈත පිටිසර ඉඳන් එන වෙළෙන්ඳන් තමයි මෙතැන වැඩියෙන් වෙළඳාම් කරනවා යැයි කියැවෙන්නේ. සුළු ජාතිකයන් වර්ග දහයකට වඩා සංඛ්‍යාවක් මෙතැන ගණුදෙනු කරනවා යැයි කියැවෙනව.

ඩර්ට් (dirt) පොළ සහ සති අන්ත පොළ යැයි ද කියැවෙන මෙය Panjiayuan Antique Market නමින් හැඳින්වෙනව.

කොළ පාට, ලාදම් පාට, නිල් පාට හරිතමණී වර්ග නොයෙක් ප්‍රමාණ වලින් සහ හැඩ වලින් මිල දී ගන්නට පුළුවන්. මාල වළළු හදන්නට සහ කැටයම් කපන්නට අරගෙන යන්නට සුදුස්සක් තෝරාගන්න කදිම තැනක්. බැටළු මේද -“mutton fat” jade කියන්නේ ද චීනයට ආවේණික කිරිසුදු පාට jade වර්ගයකට. සමහරු ටෝච් ගහලා කපාපු නැති කුට්ටි අරන් ඒ මේ අත හරවලා බලනවා අව්‍යාජදැයි සොයාගන්නට.

කොමියුනිස්ට් චීන හා සෝවියට් බඩු අද ඇන්ටීක් හැටියට විකුණන්න තියනව. සුප්‍රසිද්ධ විදේශිකයන් අතර චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක කුමාරණතුංග ද පොළට ඇවිත් ගිය කෙනෙක් යැයි පොළේ වෙබ් අඩවියේ සඳහන්. සටහනට එකතු කරන වෝල්නට් ඇට පිංතූරය ගත්තේ එම වෙබ් අඩවියෙන්.

වැඩියෙන්ම ගණුදෙනු සිද්ධ වෙනවා දැක්කේ මේ වෝල්නට් walnut ඇට විකුණන තැන්වල. චීනයේ වෝල්නට් ඇට යුවලක් (pair) අතේ තියෙද්දී එයින් යම් තරාතිමක වැදගත්කමක් ඇති අයෙක් යැයි අනුන්ට දක්වන්න පුළුවන්ලු. ඒ වගේම වෝල්නට් ඇට අල්ලේ කරකරවන එකෙන් හෙම්බිරිස්සාවේ පටන් බඩ රිදීම් සිට ලේ ගමනාගමනය උත්තේජනය කරවීම දක්වා බොහෝ ලෙඩ සුව කරන්න සහ නිරෝගී බව ලබාදෙන්න සමත් වෙනවලු. මහපටැඟිල්ල, වෙදැගිල්ල යනාදී කොයි ඇඟිල්ලෙන් ද ඇට පිරිමදින්නේ අනුව සහ ඇට කරකවන්නේ කොයි ආකාරයෙන් ද අනුව තමයි සුවය ලැබෙනවා කියැවෙන්නේ.

එක හා සමාන ලෙසින් ගැලපෙන විශාල ඇට දෙකක් (යුගලක් = යුවලක් = කුට්ටමක්) ඩොලර් ලක්ෂයක් වටිනාකමෙන් යුතු වෙන අවස්ථා ද තියෙනවාලු. පොළේ වෙබ් අඩවියේ වැඩියෙන්ම ගණන් දාලා තිබුනේ ¥ හාරදහසක් එක ඇට කුට්ටමකට. මේවා අමුවෙන් ද විකුණන්නට වතුර බේසම්වල දාලා තියනව දැක්ක. ඇතුල ගැලපෙන ආකාරය අමු ගෙඩියකින් කියන්න දන්නේ කොහොමදැයි අනුමාන කරගන්න බැහැ. හැබැයි අමුගෙඩි චීන සූදු කෙළියකට භාවිතා කරන බව තමයි දැනගන්නට ලැබුනේ. එකිනෙකට හොඳින් ගැලපෙන වෝල්නට් ඇට කුට්ටමක් ළඟ තිබීම මුදල් සල්ලි ළඟ තියාගන්නවාට වඩා හොඳ ආයෝජනයක් හැටියටයිලු සැලකෙන්නේ.

පොළෙන් එළියෙත් පාර අයිනේ ලේන්සුවක් එළාගෙන මේ ඇට විකුණන මනුස්සයෙක් ළඟට ඇවිත් වාඩිවෙච්ච තරුණයෙක් මිදි පුරවපු පොලිතීන් බෑග් එකක් ඇරලා ගන්න ගන්න කියල වෙළෙන්ඳාට පෙරැත්ත කරල දෙන්න එක්ක මිදි කන ගමන් තමයි කේවල් කිරීම පටන් ගත්තෙ.

පොළේ භාණ්ඩයකට කියන මිලෙන් 1/10 කින් කේවල් කරන්න පටන් ගෙන අන්තිමට 1/3 ක් තමයි ගෙවන්න ඕන කියන්නේ. විශේෂයෙන්ම අපි වගේ පිටගම්කාරයන් -waiguoren හෙවත් out-side-country people බව පැහැදිලිව පෙනෙද්දී බඩුවක මිල සෑහෙන්න ඉහළට දාල කියන නිසාලු.

img_5835

img_5838

img_5839

img_5841

img_5845

img_5848

img_5850

img_5852

0ab0fbc2-a92d-4d5c-9435-00ae41e8c109_450

කඩචෝරු වීදිය සහ නයිට් මාකට්

Posted in Uncategorized by arunishapiro on සැප්තැම්බර් 19, 2016

img_5874

කඩචෝරු විතරක් නෙමෙයි හැබැයි මෙතැන දී ගන්න පුළුවන්. ඕනම විච්චූර්ණ බඩුවක් ලාබෙටම ගන්න ලැබෙන්නෙ මෙතැන දී. පිටකොටුවේ ගියා වගේ තමයි. කැප්ටන් ඇමෙරිකාගේ පලිහත් විකුණන්නට දාලා තිබුණ!!!

වොන්ෆූජින්ග් -Wangfujing වීදියෙන් ඇතුලට යන අතුරුපාරක පිහිටන මෙය දහවල් කාලයේ දී පටන් අරන් මැදියම් රැය පහුවෙනකම් විවෘත වෙලා තියනව. වැඩියෙන්ම සෙනඟ ගැවසෙන්නේ රෑට. දවසේ වැඩ ඇරිලා එන එකතු වෙන නිසා වෙන්නැති, තදබදයට එහාට මෙහාට තල්ලු වෙනවා මිසක් කොතන ද තියෙන්නේ කියල දන්නේ නැත්නම් බඩුවක් දිහා බලන්නවත් අවස්ථාවක් ලැබෙන්නෙ නැති තරම් සෙනඟක් ඉන්නව.

කේවල් කිරීමේ සම්ප්‍රදාය ආහාර පාන මිල දී ගනිද්දී නැහැ. ඒවා කියන මිලට විකිණෙන හැටි අපි බලාගෙන හිටිය. විදේශිකයන්ට එක ගාණකුත් චීන්නුන්ට තව ගාණකුත් අය කළේ නැහැ. සංචාරක ස්ථාන බලන්න යද්දී ඇතුල්වීමේ ටිකට්වලටත් එහෙමයිනෙ. සමහර කෑම නම් ගෝනුස්සෝ, කුඩා නයි, පසඟිල්ලන් වැනි චීන්නුන්ට ප්‍රණීත ආහාර!!! ඒවායෙ ඡායාරූප ගන්න චීන අයත් හිටියට ඒවා මිල දී ගන්න කෙනෙක්ව දැක්කේ නැහැ. අනිත් කෑම ඇතුලේ මොනව ද තියෙන්නෙ කියල දැනගන්න කිසිම විදියක් නැහැ. ඌරු මූණ දාලා තියෙන්නේ ඇතුලට ඌරු මස් දාපු මූන්කේක් වලට බව දැනගත්තේ අන්තර්ජාලයෙන්. තම්බපු බඩඉරිඟු කරල් නම් ලංකාවේ අය කන එකම තමයි, ඇමෙරිකන් අය මෙහෙ සත්ව ආහාර සඳහා යොදාගන්න වර්ගය. කෘතිම පොල් කට්ටක දාල සීතල කරපු පොල් රසැති ජෙලටින් කෑමේ නම දන්නේ නැති වුනාට පොඩ්ඩක් වත් ඉතුරු නොකර කෑව. දවල් රස්නයෙන් පොඩි විරාමයක් ලැබුණ.

චීන නොදන්න අයට කඩකාරයා අතේ තියන කැල්කියුලේටරයෙන් ගාණ පෙන්වනව. කෑම කඩවල හැරෙන්නට, අනික් තැන්වල දී ඒ කැල්කියුලේටරය ඉල්ලා ගෙන අපි අඩු ගාණක් ගහල කේවල් කරන්න පටන් ගන්නව. අවසානයේ දෙන්න එකඟ වෙන ගාණට බඩුව ලැබෙනව. ගාණ වැඩි නම් එතැනින් යන්න හදන විට ඔවුන් ආපහු කතාකරන්නේ ඊටත් වඩා අඩු මිලකට බඩුව දෙන්න පුළුවන් නම් විතරයි. ආපහු කතා නොකළොත් ඒ කියන්නේ අඩුම මිල දැනටත් ඉදිරිපත් කරපු බවයි.

චීනයේ විවිධ පැතිවලින් එන අයට එකිනෙකාගේ බස් හුරුව හඳුනාගන්න තරමක් අපහසුයිලු. තායිවානයේ චීන බෙයිජින් අයට පහසුවෙන් තේරුම්ගන්නට හැකිවුනාට තායිවාන් අයට මොකක් ද කිව්වෙ කියල ටිකක් කල්පනා කරන්න වෙනවලු. බටහිර පළාත්වල වාසය කරන චීන අයට, විශේෂයෙන්ම ටිබෙට් පැත්තට ළං වෙද්දී, හොංකොං චීන්නු බස හසුරුවන ආකාරය වටහාගන්න පහසු නැතිලු.

ඔව්, නැහැ යන උත්තර දෙක පමණක් තියන ප්‍රශ්නයක් ඇහැව්වම චීනා මිනිත්තු දෙකක් විතර මොනවාදෝ දොඩවන හැටි නම් චීන භාෂාවේ අපූරු ලක්ෂණයක්!!!

කඩචෝරුවක් කෑවත් නැතත්, බඩුවක් ගත්තත් නැතත් මේ කඩචෝරු වීදියට දවල් කාලයේ ද, නයිට් මාකට් කියල හැඳින්වෙන ඒකටම රාත්‍රියේ ද ගොඩවැදිල යන එකනම් සංචාරකයෙකු ලබාගත යුතු අත්දැකීමක්. චීන්නුන්ගේ ආදායම් මට්ටම් ඉහළ යද්දී KFC, මැක්ඩොනල්ඩ් හා 85° බේකරි කැෆේ යනාදියට ගොඩවෙන අය වැඩිවෙලා මෙවැනි වීදිවල ආහාර විකිණෙන එක අඩුවෙනව. බෙයිජින් නගරයේ තිබුණ අනිත් නයිට් මාකට් වැහිල ගිහින් දැන් ඉතිරිවෙලා ඇත්තේ මෙය පමණයි.

img_5875

img_5876

img_5878

img_5879

img_5880

img_5881

img_5882

img_5888

img_5889

ගෙවල් හදන්න ගඩොල් අරගන්න අවසර ලැබුණ චීන මහා ප්‍රාකාරය

Posted in Uncategorized by arunishapiro on සැප්තැම්බර් 17, 2016

img_5482

චීන මහා ප්‍රාකාරය කිසිවිටෙක දිගටම ගමන් කළ හැකි වූ තාප්පයක් වූයේ නැත. ප්‍රාන්ත 17 ක් පුරා ඇදෙන එය ක්‍රි. පූ. 221-207 ගණන් වල දී Qin රජකුලයෙන් පටන් ගෙන ලක්ෂ සංඛ්‍යාත ශ්‍රමිකයන් (බොහෝ දේශපාලන සිරකරුවන්) යොදවා මුල් කොටස වසර 10 ක් තිස්සේ නිර්මාණය කරන ලද්දකි. පුරාවෘත්තයේ කියැවෙන්නේ මියගිය ශ්‍රමිකයන්ගේ ඇටකටු ද තාප්පයේ ගොඩනැඟිලි ද්‍රව්‍යයට එකතු කරන ලද බවයි.

Qin රජකුලයෙන් අනතුරුව හන් ද ප්‍රාකාරයේ කටයුතු තරමක් දුරට කරගෙන ගියහ. මුල් කොටස නිමකර වසර දහසක් පමණ ගෙවී යද්දී, ගෙන්ගිස් ඛාන් වෙතින් ආ තර්ජනය හමුවේ ප්‍රාකාරයේ ඉදිකිරීම් කටයුතු නැවතත් පණ ලැබීය. ඒ 1115-1234 දක්වා කාලයේ වූ Jin රජකුලය විසිනි. වර්තමානයේ දැකිය හැකි ප්‍රාකාරයේ කොටස් ඉදිවෙන්නේ 1368-1644 දක්වා වූ Ming රජකුලය බලයේ සිටිය දී. මිලියන 2-3 අතර ශ්‍රමිකයන් යොදවා වසර 100 ක් තිස්සේ ගල්, ගඩොල් වලින් තාප්පයේ තැන තැන බලකොටු ද හැදිණ. ඒ කාලය තුල දී චීන මහා ප්‍රාකාරය සොල්දාදුවන් මිලියනකගේ පමණ වාසස්ථානය වී යැයි කියැවේ.

ජනතාවගේ වානිජ්‍ය කටයුතු සහ සබඳතා රෙගුලාසිකරණය පහසුවට, එනම් කෘෂිකාර්මික ජන ජීවිත ගෙවූ චීන්නු වෙතින් මොන්ගල්, මැන්චූ, Xiongnu සහ යුරෝ ආසියානු ස්ටෙප් තණබිම් වලින් ඇදෙන ස්ථිර වාසස්ථාන නොවූවන් වෙන්කර තබන්නට ප්‍රාකාරය ඉදිවුන ද, පවුරු බැන්ඳත් ‘හතුරන්’ රිංගා ගැනීම වළක්වා ගන්නට නොහැකියාව මිනිස් ස්වභාවයේ අපූර්වත්වයයි!! 1215 දී ගෙන්ගිස් ඛාන් ප්‍රාකාරය නොමැති වූ ස්ථානයකින් බෙයිජින් අල්ලා ගන්නට රිංගා එන්නට සමත් වූයේය.

හොරෙන් රිංගන අය නතර කරන්නට එය අසමත් වූවත්, කර්කශ කඳුකරය හරහා මිනිසුන් හා බඩු ප්‍රවාහනයට එය කදිම මාර්ගයක් විය. තැන තැන හැදූ බලකොටු ඇතුලත වෘකයන්ගේ බෙටි පත්තු කර බෙයිජින් නගරයට යන හතුරන් ගැන දුම් පණිවුඩ යවන්නටත් ඉන් හැකියාව ලැබිණ.

මොන්ගොල් තර්ජන නැති වීමත් සහ බෙයිජින් නගරයට මැන්චූ රජකුලය ප්‍රාප්ත වීමත් සමඟ 1911 සිට පමණ ප්‍රාකාරය පවත්වා ගැනීමේ උවමනාවක් කිසිවෙකුට නොමැති විය. ජපානය හා යුද්ධ පැවති සමයේ එහි අබලන් වීම ඉක්මන් වූ බව කියැවේ.

කොමියුනිස්ට් පාලනයෙන් නව චීනයක් 1949 දී උපත ලැබීය. මාඕ සේතුං ඒ අවට වාසය කළ ජනතාවට තම නිවාස හදාගන්නට එහි ගල් ගඩොල් අරගෙන යන්නට අවසර දුන්නේය. චීන කොමියුනිස්ට් පක්ෂය අද මාඕ සේතුං ගෙන ගිය ප්‍රතිපත්ති සියල්ල නිවැරදි නොවූ බව නිල වශයෙන් පිළිගනිති. චීන වැසියන්ට මාඕ කළ වැරදි ප්‍රසිද්ධියේ කියන්නට යම්තාක් දුරකට අවසර ලැබී ඇත. මාඕ ට පසුව ආ කොමියුනිස්ට් නායකයා ඩෙන්ග් ෂායෝපින්ග් 1984 දී මහා ප්‍රාකාරය නැවත ප්‍රතිසංස්කරණය කළ යුතු යැයි ද එය රජයේ ආරක්ෂාව ලැබිය යුතු යැයි ද ප්‍රකාශ කළේය. එහෙත් වර්තමානයේ ද ඒ අවට ජනතාව එළිපිටම එහි ගල් ගඩොල් උස්සාගෙන යෑමේ නියැළෙති.

සැතපුම් 12,000 කින් යුතු යැයි සැලකෙන මහා ප්‍රාකාරයේ තුනෙන් එකක් අද පස් හා දුහුවිලි වෙයි. ඉතිරිය ඉතා අබලන් වී වහා ප්‍රතිසංස්කරණය කළ යුතුව තිබේ. ඇපල් අයිෆෝන් සහ ඇඳුම් නිමැවුම් කම්හල් තුල වායුසමීකරණයෙන් යුතුව අත්වල කරගැට එන්නේ නැතිව ශ්‍රමය වෙහෙසත හැකි ශ්‍රමිකයන් අතරින් කොපමණ දෙනෙක් කැමැත්තෙන් මහා ප්‍රාකාරයේ ප්‍රතිසංස්කරණ වැඩට යාවිදැයි කියන්නට පෙර වසර දෙදහසකට පෙර ද ප්‍රාකාරය ඉදිවූයේ දේශපාලන සිරකරුවන් වෙතින් බව සිහිකරත යුතුයි.

1989 දී ජර්මනියේ හෙන්කල් කොම්පැණිය (රථවාහන සඳහා කොටස් හදන ව්‍යාපාරයක්) අපි බලන්නට ගිය මහා ප්‍රාකාරයේ මුතියාන්යූ කොටස ප්‍රතිසංස්කරණය කර දී ඇත. බෙයිජින් නගරයේ වාහන අතර අවුඩි, බෙන්ස් හා වොක්ස්වැගන් වැඩියෙන්ම දකින්නට ලැබුනේ මේ නිසා ද!!!

මහා ප්‍රාකාරය බලන්නට ප්‍රවේශ පත්‍රයක් මිල දී ගත යුතුයි. කන්ද පාමුලට යන්නට බස් ටිකට් එකක් ද ගත යුතුයි. තවත් ප්‍රවේශ පත්‍රයක් මිල දී ගත්තේ නම් කන්ද පාමුල සිට කේබල් මගින් මුදුනට ඇදෙන පෙට්ටියක් ද හෝ ස්කී ලිෆ්ට් පුටුවක් තෝරාගන්නට ද හැකියාව තිබුණි. අපි දෙදෙනා කන්ද පාමුලට බස් එකෙන් ගොස් එහි මුදුනට පයින් නඟින්නට තීරණය කළේ එහි ශ්‍රේෂ්ඨත්වයේ අත්දැකීම සම්පූර්ණයෙන් විඳින්නටයි. කෙටි ගල් පඩි මතින් ඉහළට නැඟීම ඇඟ වෙහෙසා, විශේෂයෙන්ම හදවතට හයියෙන් ගැහෙන්නට අවස්ථාවක් හුරුකර නැති අයෙකුට නුසුදුසුයි. ආපසු බැසීම ඉතා ලෙහෙසි පහසු වුවත් නඟිද්දී භාවිතා නොවූ මාංශ පේශී කෙඳිරිගාමින් විරෝධය පළ කළහ!!!

මුතියාන්යූ ප්‍රාකාරය මින්ග් යුගයේ බලකොටු වලින් යුතුයි. කිලෝමීටර් 3 ක දුරක් එහි එක කොණක සිට අනිත් කොණ දක්වා ගමන් කළ හැකියි. එම කොටසේ බලකොටු 26 ක් ඇත. ප්‍රාකාරයේ සිට සජීවි ෆේස්බුක් පෝස්ටුවක් දමන්නට හැකියාව පෑදීම ගැන නම් මා ලැබුවේ අතිශය සතුටකි. නඟින්නට හා බහින්නට සිද්ධ වෙන ප්‍රාකාරය මත ඇවිදින විට අව්වෙන් රත්වෙද්දී, තැනින් තැන පිහිටන බලකොටු තුලින් යද්දී සිහිල් සුළං වලින් නැහැවේ. හේමන්තයේ දී ප්‍රාකාරයේ මුරකරුවන් සීතලෙන් ගැහී ගිම්හානයේ දී අව්වෙන් පීඩා විඳි ආකාරය ගැන යාන්තමින් හිතා ගන්නට හැකියි.

ජර්මන්කාරයා වෙතින් ප්‍රතිසංස්කරණය වූ ප්‍රාකාරයේ අලුත් කොටස් මොනවාදැයි සහ එහි තිබූ පැරණි කොටස් මොනවාදැයි සඳහනක් කොතැනක දී හෝ දැක ගන්නට නොලැබුණි.

ප්‍රවේශ පත් විකුණන ස්ථානයේ සහ කන්ද පාමුල තොප්පි, විවිධ සමරු තිළිණ, කෝපි, කොකා කෝලා හා ගේටරේඩ් විකුණන කඩ බොහොමයකි. පයින් නඟින අයට ද ගල්පඩි අතරේ ඉදි වූ කුටි කඩ දෙකක් අතරමැද දී හමුවේ.

ටෙනසි ප්‍රාන්තයේ අපි වාසය කරද්දී, නොරිස් වේල්ල අසල කුඩා කැළෑවක දී ඇමෙරිකන් චීන්නු අතු වලින් අදිමින් කඩාගෙන කන පළතුරක් ගැන මතකයක් මට විය. ඒවා කඩන්නට එපා යැයි එහි ගසා තිබූ දැන්වීම් නොදැක්කා සේ කඩාගෙන කද්දී මොනවා දැයි ඇහුවාම ඒ චීන ඇපල් යැයි ඔව්හු කීහ. ආසියාවේ රටඉඳි යැයි ද, Jujube නමින් ද හැඳින්වෙන මෙම පළතුර මුතියාන්යූ හි දී දැක්කෙමි. ¥20 කට ඒවා විකුණූ චීන ආච්චි කෙනෙක් ගෙන් මිල දී ගෙන අතේ වූ වතුර බෝතලයෙන් සෝදා රස බැලුවෙමි. මගේ උගුර sore throat වීමට වැඩි වේලාවක් ගියේ නැත. දවසක් දෙකක් පහුවී උගුර හොඳවුනාම ආයෙත් ගෙඩියක් දෙකක් කාල බැලුවේ ඒකම නිසාදැයි හරියටම සොයා බලන්නට.😀 අමුවෙන් නැතිව ඒවා කන වෙන ක්‍රමයක් ඇති!!!

img_5464

img_5510

img_5548

img_5563

img_5450

img_5458

img_5472

img_5554

චීනයේ දී ෆේස්බුක් තහනම් කාට ද?

Posted in Uncategorized by arunishapiro on සැප්තැම්බර් 16, 2016

img_5996

මට නම් නෙමෙයි කියල මගේ ෆේස්බුක් එකට යන එන අය ඔක්කොම දැන් දන්නවානේ. බෙයිජින් මැද්දේ ඉඳගෙන සහ නගරයෙන් කිලෝමීටර් 70 ක් ඈතක පිහිටන මුතියාන්යූ චීන මහා ප්‍රාකාරයේ දී පවා සජීවි ෆේස්බුක් පෝස්ට් දාන්නත් හැකියාව මට ලැබුණ. ඉතින් විදේශිකයන්ට ෆේස්බුක් භාවිතය තහනම් නැහැ. අපිට එහි යන්නට එන්නට හැකියාව තියෙන්නේ අපේ මොබයිල් සර්විස් ප්‍රොවයිඩර් පිටරටින් එන නිසා. චීන්නුන්ටත් WhatsApp භාවිතයට අවසර තියනව. ඒකෙ අයිතිය ෆේස්බුක් වලටම තමයි.

පුද්ගලික පරිගණකයෙන් හිල්ටන් හෝටලයෙන් ලැබුණ WiFi මාර්ගයෙන් ෆේස්බුක් යන්න හැකියාවක් ලැබෙන්නේ VPN හෙවත් Virtual Private Network එකක් තුලින් පමණයි. WiFi වලින් විතරක් පරිගණකයෙන් ෆේස්බුක් සහ වර්ඩ්ප්‍රෙස් යන්න කිහිප වාරයක් ට්‍රයි කළත් ඒ හැම අවස්ථාවක දී බැරිවුණා. VPN එක චීනයට යන්න කළින් අරගත්ත. ඒ ගැන ලංකාවෙන් චීනයට යන එන ෆේස්බුක් හිතවතෙක් මාව දැනුවත් කිරීම ගැන එයාට ඉතාමත් ස්තූතිවන්ත වෙනව. චීනයේ සිට ලියමි කියන සටහන් දැම්මේ එහෙම VPN මාර්ගයෙන් ගිහින්.

මේ විස්තර වලින් පෙන්වන්නේ ෆේස්බුක් තහනම ඇත්තේ චීන වැසියන්ට බව. ගූගල් නිෂ්පාදන භාවිතා කරන්නත් ඔවුන්ට තහනම්. අන්තර්ජාලය ඉතා සෙමෙන් වැඩ කරන අවස්ථා වැඩියි. හැබැයි VPN වලින් යද්දී ඉක්මණින් සිද්ධ වෙනව. චීන්නු නිදාගෙන සිටිය දී බටහිරෙන් එන අයට ජෙට් ලැග් නිසා රෑ මැද්දෙ ඇහැරුනාම අන්තර්ජාලයට යන්න පහසුවක් දැනුන. ලංකාවේ දී ත් එහෙමයිනෙ.

ෆේස්බුක් යන්න සහ ගූගල් සර්ච් කරන්න හැකියාව තහනම් වුනාට චීන අයට ඊට වඩා දියුණු ඇප් එකක් තියනව. අපි ගූගල් සර්ච්, ගේම්, වොලට්, මැසෙන්ජර්, අයිටෝක්, ට්විටර් යනාදී වශයෙන් ඇප් කිහිපයකින් කරන සේරම දේවල් ඔවුන් වීචැට් WeChat කියන එක ඇප් එක තුලින් කරගන්නට හැකියාව ලබා තියෙනව. මිලියන 700 ක ජනතාවක් එය මාසිකව භාවිතා කරන බවයි ‘ද ඉකොනොමිස්ට්’ සඟරාව කියන්නේ. වාහනයට වැදිච්ච දඩකොලයක් ගෙවන එකේ සිට දොස්තර හමුවීමට අපොයින්ට්මන්ට් එකක් දාගන්නයි, කෝපි කෝප්පයකට ගෙවන්නයි, අවන්හලකින් කෑම ඕඩර් කරන්න දක්වා එයින් හැකියි.

කැන්ගරුවෙක් වගේ පිංතූරයක් වෙළඳ සංකේතය කරගත්, මෝටර් සයිකලේ පිටිපස්සේ පෙට්ටියක් බැඳගත් ප්‍රවාහකයන් අවන්හල් වලින් කෑම අරන් ඇවිත් බෙදන හැටි මුළු බෙයිජින් නගරය පුරාම දකින්න ලැබුණ. නගරය පුරා බයිසිකල් හා මෝටර් සයිකල් පදින අය අතර හෙල්මට් දාගෙන ගියේ ඒ අය විතරයි වගේ.

බෙයිජින් නගරයේ හැම තැනකම KFC සෑහෙන්න දකින්න තියනව. එයට චීන්නු වැඩියෙන් ආස ද, නැත්නම් KFC අය මධ්‍යම ආසියාවේ වෙළඳ ගිවිසුම් ගහන්න කදිමට සමත් අය ද කියල කියන්න නම් දන්නේ නැහැ. මැක්ඩොනල්ඩ් කඩ කිහිපයකුත්, තායිවානයෙන් ඇවිත් කැලිෆෝර්නියාවේ සුප්‍රසිද්ධ වෙච්ච 85°C බේකරි කැෆේ කියන කෝපි කඩත් නගරයේ කිහිප තැනක දී දක්ක.

ඇමෙරිකන් නගරයක ඇති ලෙසකින් සුපිරි වෙළඳ සංකීර්ණ දකින්න ලැබෙන්නේ Wangfujing කියන නගරයේ මැද්දෙ තියන හරියේ දී. Wangfujing නමේ අර්ථය කුමාරයාගේ ප්‍රාසාදයේ ළිඳ!!! ඇපල් ෆෝන් චීනයේ වැඩියෙන්ම විකිණෙන බවට සාක්ෂි කියන ඇපල් කඩේ උදේ ඉඳන් රූ වෙනකම් චීන්නුගෙන් පිරිලා තියන හැටි දකින්න පුළුවන්. සුපිරි වෙළඳසැල් සහ අවන්හල් වලින් පිරිච්ච APM තට්ටු හයකින් යුතු වෙළඳ සංකීර්ණයක්. Omega, Bvlgari, Givenchy, Budweiser කඩවල දැන්වීම් වලින් ඒ පරිසරය පිරිල. වොන්ග්ෆූජින්ග් වීදියේ සිමෙන්ති බ්ලොක් වලින් පාර හැදිච්ච මේ සුපිරි වෙළඳ සංකීර්ණ පිහිටන කොටස වාහන වලට වහලා, සිල්ලර කඩවලට ඇරලා තියෙන්නෙ. නිව්යෝර්ක් නගරයේ Time Square ගිය හැඟීමක් තමයි ආවේ.

ඇමෙරිකාවේ දී දකින වෙළඳ නාම වලට අමතරව ඒ හා ළඟින් යන, උච්චාරණයක් හෝ වචනයක් වෙනස් කරපු වෙළඳ නාම ගොඩක් දැක්ක. චීන කොම්පැණි ලෝකයෙන් එන තරඟකරුවන් වෙතින් ආරක්ෂාව ලබනව. ඔවුන්ට ගොඩක් නිෂ්පාදන ඒ විදියටම හදල චීන වෙළඳපොලේ විකුණන්නට අවසර තියනව. විදේශීය කොම්පැණි වලට පැනවෙන නීති රෙගුලාසි හා කොන්දේසි චීන ව්‍යාපාර වලට නැතිවීමත්, සමහර ඒවා මුළුමනින්ම ඒම තහනම් වීමත් නිසා චීන්නුන්ට තම රටේ වෙළඳපොල ඉඩකඩ ලැබිලා තියෙන්නේ අසාමාන්‍ය වූ තරඟයෙන් තොර ආකාරයකින්. ඒ නිසා ලෝක වෙළඳපොලක දී තරඟ කරන්නට හැකි නිෂ්පාදන චීනයෙන් බිහිවීම අඩුයි.

මහා ගිනිපර්වතය යනුවෙන් හැඳින්වෙන අන්තර්ජාලයෙන් රටට එන තොරතුරු පාලනය කරන පද්ධතිය අනුව චීන්නු ලෝකේ වෙන දේවල් දැනගන්නෙ ඉතා අඩුවෙන්. විදේශයෙන් එන තොරතුරු බ්ලොක් කරනවා වගේම, නිතර පාහේ රජයට විරුද්ධ මත දැක්වීමත් නිසි බලධාරීන් විසින් කපා හරිනව. චීනය තුල අන්තර්ජාලය පාලනයට මිලියන දෙකක සේවා බලකායක් තියනව. ඒත් හිටිහැටියෙ හිතපු නැති තැන්වලින් රජයට දක්වන අප්‍රසාදයන් ඉස්මතු වෙනවලු. Zhihu (ඔබ දන්නවා ද?) කියන චිත්‍රපටි ගැන සහ ව්‍යායාම් ගැන කතාබහ කරන වෙබ් අඩවියේ හිටිහැටියේ දේශපාලන මතවාද දකින්නට ලැබෙනවාලු. ඇමෙරිකන් Quora කියන අඩවියෙ කොපියක් වන මෙය අද මිලියන සියයක චීන්නු මාසිකව භාවිතා කරන චීනයේ වැඩියෙන්ම ජනප්‍රිය ප්‍රශ්න උත්තර අඩවියයි.

බෙයිජින් ඔලිම්පික් වලින් පසුව ඔවුන් අතර ඉංග්‍රීසි දැනුම ටිකක් වැඩිවෙලා යැයි අපි එක්ක කතා කරන්නට තරම් සුළු හැකියාවක් තිබුණ චීන්නු කිව්ව. හිල්ටන් හෝටලයේ සූපවේදිනියක් එක්ක කතාබහ කරද්දී අපි ඇහැව්වා ඇය බඩුගන්න යන්නේ කොහාට ද කියල. චීන්නු විතරක් දන්න පොළක් ගැන අහන්න අපි බලාගෙන ඉන්නකොට ඇයගේ කැමත්ත APM එකට බව දැනගත්ත.

වොන්ග්ෆූජින්ග් වීදිය අසල පොත්කඩ දෙකක් තියනව. එකක් විදේශීය පොත්පත් විකුණන තැනක්. හැබැයි දෙකේම බඩුගන්න ඇවිත් හිටියේ අතලොස්සකටත් අඩුවෙන්. පොත්පත් කියවන අය අඩුවෙලා ගිහින් තියෙන්නේ මහා සංස්කෘතික විප්ලවයෙන් සාම්ප්‍රදායික පොත්පත් විනාශ වුණු නිසාදැයි කියා හිතුණ.

සාමාන්‍යයෙන් රටක අගනුවරක දකින්නට ලැබෙන විදේශිකයන් ප්‍රමාණය බෙයිජින් නගරයේ දකින්නට නැත්තෙ චීන්නුම බිලියනයකට වඩා ඉන්න නිසාත් වෙන්නැති!!!

සිල්ක් වීදිය ඊට නුදුරුව ඇති සෙරිනා විලියම්ස්, ක්‍රිස්ටින් ලෙගාඩ් වැනි සුප්‍රසිද්ධ විදේශිකයන් බඩුගන්න යන තැනක්. ඒක වීදියක් නෙමෙයි, තට්ටු හයක සංකීර්ණයක්. හෑන්ඩ් බෑග්, සපත්තු, සිල්ක් රෙදි, ඇඳුම්, ඔරලෝසු සහ ආභරණ යනාදියෙන් පිරිච්ච තැනක්. ඩොලර් තුන්දාහක් පමණ වෙන ප්‍රාඩා හෑන්ඩ්බෑග් එකක් ¥800 කට විතර ගන්න පුළුවන් තැනක්ලු. ප්‍රාඩා වගේ වෙළඳනාම නුහුරු, ඒ වගේම කේවල් කරලා බඩු ගන්න කිසිම දස්කමක් නැති මට එතැන ඇල්ලුවේ නැහැ. අනික ඒවා ඇත්ත බඩු ද අනුකරණ ද කියල වෙනස කියන්නත් කිසිම දැනුමක් මට නැහැ. සංචාරකයන්ට සමරු තිළිණ ගන්න නම් එතැන මිල ඉතා අධිකයි. වොන්ග්ෆූජින්ග් වීදියේ අතුරුපාරක ඇති ස්නැක් ස්ට්‍රීට් එකේ බඩු ඊට වඩා ගොඩක් ලාබයි. ඒ ගැන ඊ ළඟට.

img_5766

img_1522

img_4964

img_4941

img_5767

img_5771

img_5777

img_5780

img_5779

img_5977

img_6001

චායොයැන්ග් රැඟුම් ශාලාවේ චීන කරණම්

Posted in Uncategorized by arunishapiro on සැප්තැම්බර් 15, 2016

img_1552

චීන කරණම් බලන්නට අපි ගියේ සුප්‍රසිද්ධ චයොයැන්ග් රැඟුම් ශාලාවටයි. අපි චීන භාෂාව නොදන්නා නිසාත්, චීන්නු බහුතරය ඉංග්‍රීසි නොදන්නා නිසාත්, ටැක්සියක් කැඳවා ගනිද්දී සංචාරකයන් අනුගමනය කරන සාමාන්‍ය පිළිවෙත අපි ද අනුගමනය කළෙමු. එනම් යා යුතු ස්ථානයේ නම මැන්ඩරින් අකුරු වලින් දැක්වෙන කොටස පරිගණකයෙන් කොපි කරගෙන එය ඔවුන්ට දීමයි.

අයිෆෝන් එකේ ගූගල් මැප් ඇප් එක බෙයිජින් නගරයේ දී ද පාවිච්චියට අපට හැකිවිය. චීන්නුන්ට ද එවැනි සිතියම් ඇප් ඇති බැවින් “පරංගියා කෝට්ටේ ගෙනියන” ගමන් සිද්ධ නොවේ. බෙයිජින් නගරයේ ටැක්සි ගාස්තුව අය කරන්නේ ගමන් කරන සැතපුම් ගණනට අනුව. පළමු කිලෝමීටර් තුනට නගරයේ දී අය කරන්නේ ¥ 13 කි. නගරයේ සුලබ මාර්ග තදබදයක දී එකතැන හිර වී සිටින්නට සිද්ධ වීමෙන් ඒ නිසා ඔවුන්ට දැඩි පාඩු සිද්ධ වේ. ඉතින් වාහනය එකතැන හිර වී සිටින පැතිවල යන්නට අවශ්‍ය නම්, ටැක්සි රියැදුරාට ¥10 ක් වෙනම ගෙවන්නට අවශ්‍යයයි. ටැක්සියට නඟින්නට පෙර එය කතා කරගන්නා දෙයකි. එයට රිසිට් පතක් ලැබෙන්නේ නැත.

චායොයැන්ග් රැඟුම් ශාලාවේ VIP ආසන සඳහා වැඩි මිලක් ගෙවිය යුතුය. ඒවා එවක කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ ඉහළ සාමාජිකයන් සඳහා වෙන් කරන ලද වුවත් අද ඒවායේ අසුන්ගත් බහුතරය විදේශිකයන් වූහ. අබලන් වී ඇති රැඟුම් ශාලාවේ වායුසමීකරණය නොමැත. ආසන පේලි අතර තිබුනේ (එදා උස අඩු චීන්නු සඳහා හදන ලද නිසා වෙන්නැති) ඉතාමත් පටු ඉඩකඩකි. බාස්කට්බෝල් ශූර යාඕ මින්ග්ට නම් කිසිසේත්ම එහි පුටුවක අසුන් ගත නොහැකියි!!!

රැඟුම් පටන් ගන්නට පෙර චීන බසින් ගිය ප්‍රචාරයට තිරයේ වැටුණ ඉංග්‍රීසි පරිවර්තනයන් නිසා හිනාව නවතාගන්නට නොහැකිව මා පුටුවෙන් ඇද නොවැටී බේරුනේ පුදුම වාසනාවකට. උදාහරණයක් හැටියට ලැහැස්ති වෙන්න ‘ෂොකිං’ දර්ශනයක් නරඹන්නට යැයි කියද්දී ඔවුන් එයින් අදහස් කරන්නට ඇත්තේ ‘විස්මයට පත්කරන’ යන්න වෙන්නට ඇති. නගරයේ මෙන්ම ඈත පිටිසර ද ඉංග්‍රීසියට පරිවර්තනය වූ දැන්වීම්වල “ප්‍රවේසමෙන් ලිස්සා වැටෙන්න,” වැනි කියමන් නිතර දකින්නට හැකියාව ලැබිණ. හිල්ටන් හෝටල් කාමරයේ දී දුටු රූපවාහිනියෙන් ප්‍රචාරය වූ ඇමෙරිකන් චිත්‍රපටිවල චීන උපසිරැසි කුමන හාස්‍යයෙන් යුතුවේදැයි අහන්නට මම ඉංග්‍රීසි හුරුපුරුදු චීනෙක් හමුවන තුරු බලා සිටිමි!!!!

චීනයට යන්න පෙර අපේ ගම්පළාතට සර්කස් කණ්ඩායමක් පැමිණියහ. ඒ ඇමෙරිකාවේ ගම් නගරවල සර්කස් දර්ශන දක්වමින් සංචාරය කරන ඉතාලි කොම්පැණියකි. එහි සංදර්ශනයේ යෙදී සිටියේ වෙනිසියුලාව, රැමේනියාව, කියුබාව, වැනි රටවලින් පැමිණි අයයි. ඔවුන්ගේ ප්‍රවාහන වැය, පුහුණුව සහ කැපවීම අනුව නොව ඔවුන් හැර දා පැමිණි රටේ දී උපයාගන්නට හැකිවූවාට වඩා වැඩි ආදායමක් පමණක් ඔවුන් ලබාගන්නා බව ටිකට් පත් ගණන් හැදීමේ දී අනුමානය කළ හැකිවිය. මීට වඩා ආදායමක් වෙනත් රැකියාවකින් උපයාගන්නට හැකියාව ලැබෙද්දී එක්කෝ සර්කස් සහ කරණම් ඉතා දුර්ලභ සංදර්ශන වෙනු ඇත. නැත්නම් ඒවායේ ටිකට් පත් මිල අධික වෙනු ඇත.

img_1551

img_1554

img_1555

ගිම්හාන මාලිගාව

Posted in Uncategorized by arunishapiro on සැප්තැම්බර් 14, 2016

img_5335

බෙයිජින් නගරයේ වයඹ දිග කෙළවරේ පිහිටන ගිම්හාන මාලිගාව බලන්නට අපි ගියේ පරිසර දූෂණයෙන් බිහිවූ ධූමය නගරය වෙළාගෙන සිටි උදෑසනක. ඒත් මාලිගාව වැඩියෙන්ම ලස්සනට පෙනෙන සහ දුර වැඩි පැත්තෙන් හිමින් හිමින් ඇවිදගෙන එද්දී නිල් අහස එළියට බැස්ස.

චීනයේ ඵෛතිහාසික තැන්වල පැරණි කොටස් මොනවා ද අලුතෙන් එකතු කරපු කොටස් මොනවා ද යන්න පැහැදිලි නැතිකම ඉතිහාසය දැනගන්නට කැමති අයට ලොකු අඩුපාඩුවක්. 1966 සිට 1976 දක්වා දශකයේ මාඕ ගෙනා මහා කම්කරු සංස්කෘතික විප්ලවයේ දී මේවා ගැන හදාරපු විද්‍යාර්ථීන්ව වගාබිම් වලට දක්කපු නිසාත්, විප්ලවයට නුසුදුසු සාම්ප්‍රදායික යැයි තීරණය කරපු දැය විනාශකර දැමූ නිසාත්, තවමත් පවතින්නේ කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ මතය අනුව පමණක් ලියැවෙන කෘති නිසාත්, මෙවැනි ඵෛතිහාසික තැන් ගැන ලියන සහ ඒවායේ සත්‍ය තොරතුරු හදාරන විද්‍යාර්ථීන් බිහිවෙන්න තව කොච්චර කාලයක් යාවි දැයි කියන්න බැහැ.

එක පරම්පරාවක දී රටකට කරන්න පුළුවන් හානිය ගැන යාන්තමින් හෝ අදහසක් මෝදු කරගන්නට යම් අයෙකුට හැකි ද, එහෙම අයට නම් සමාජවාදයෙන් කරත හැකි හානිය ගැන ඉපදෙන හැම පරම්පරාවක්ම දැනුවත් කළ යුතු යැයි කියාත් අනිවාර්යෙන්ම වැටහෙනව.

බ්‍රිතාන්‍ය සහ ප්‍රංශ ජාතිකයන් 1860 දී මාලිගාවේ කොටස් විනාශ කළා කියලත් ඒවා 1988 දී නැවත හැදූ බවත් මාලිගාව ඉදිරිපිට ඉතා පැහැදිලිව කියවන්න ඉංග්‍රීසියෙන් සහ චීන බසින් දෙකෙන්ම දාලා තියෙනව. ඒත් මාඕ ගේ මහා කම්කරු සංස්කෘතික විප්ලවයේ දී මෙහි කොතරම් හානියක් සිද්ධ වූවාදැයි දැනගන්නට කිසිත් හැකියාවක් නැහැ.

එම්ප්‍රදෝරුවන්ව සහ රජ පරම්පරා මකා දමන්නට වෙහෙස වූ කොමියුනිස්ට් විප්ලවයෙන් පසුව නැවතත් අද චීනයට අර අතුගා දමන්නට හැදූ අයගේම සුන්බුන් පෙන්වා දේශීය සහ විදේශීය සංචාරකයන්ගෙන් මුදල් ආදායමක් උපයන්නට සිද්ධ වී තිබීම එක අතකින් දෛවයේ සරදමක් වැනියි.

තරුණ චීන්නු ස්මාට් ෆෝන් වලින් හැම පැත්තටම හැරි හැරි සෙල්ෆි ගහන ආකාරය සහ සෙල්ෆි ස්ටික්ස් අරන් ඇවිදින ආකාරය ඇමෙරිකාවේ සංචාරක ස්ථානයකට දෙවෙනි නැහැ. මගේ ජීවිත කාලයේ දී ම ශ්‍රම කඳවුරු වල දී මිලියන ගණනින් හාමතෙන් මිය ගිය ජනතාවක් සිටි රටේ ඊ ළඟ පරම්පරාව තුරුණු වියට එද්දී තමන්ගේ ඵෛතිහාසික ස්ථාන දැකබලා ගන්නට සංචාරයේ යන්නට තරම් හැකියාව ලබා තිබීම ගැන මට දැනුනේ සෑහෙන සතුටක්. ඒත් සැන් ඇන්ටෝනියෝ නගරයේ ද ඇලමෝ ගිහින් විලියම් ට්‍රැවිස් “ටෙක්සාස් හි ජනතාව සහ ලෝකයේ සියළු ඇමෙරිකන්කාරයන්ට” ලියූ ලියුම කියවද්දී දැනෙන නිදහස වෙනුවෙන් කැපවීමේ උත්කෘෂ්ට හැඟීම උපදින්න නොහැකි විදියට චීන්නු වෙතින් ඔවුන්ගේ ඉතිහාසයෙන් උදුරාගෙන කියල නම් සෑහෙන්න දුකක් හිතුණ.