අරුණි ශපීරෝ‍ වෙතින්

ජීවිතයට, නිදහසට සහ සතුට සොයා යෑමට හැකියාව ආණ්ඩුවකට ලබාදෙන්නට හැකි වූවක් නොවේ

Posted in Uncategorized by arunishapiro on ජනවාරි 18, 2018

ඒත්, ආණ්ඩුවකට ඒවා සියල්ල අවහිර කරත හැකියාව ඇත.

බැද්දේගම ප්‍රබන්ධය සැලකෙන්නේ යටත්විජිත වැසියෙකුගේ පැත්තෙන් දකින විදියට මුලින්ම ලියැවෙන නවකතාව හැටියටයි. අධිරාජ්‍යවාදයේ වින්දිතයාගේ පැත්තෙන්. නවකතාව ලියන ලෙනාඩ් වුල්ෆ් එයින් ලබන කීර්තිය නිසා බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍ය විරෝධී න්‍යායවාදීන් අතර වැදගත් තැනකට පත්වෙනව. ඔහු හා එකතු වෙන්නෙ ෆේබියන් සමාජය (මේ ගැන මම කළින් ලියූ සටහනක් මෙතැන), කාන්තාවන්ගේ සමූපාකාර, නව රාජ්‍ය මිනිසා යන සඟරාව සහ බ්‍රිතාන්‍යයේ නැඟී එන කම්කරු පක්ෂය වැනි ආයතන.

ෆේබියන් සමාජය කියන්නෙ විද්වත් වෑයමක් තුලින් දේශපාලනය සහ ආර්ථික ක්‍රමය ගැන ක්‍රමානුකූලව ජනමතය වෙනස් කරන්න 1884 දී පටන් ගන්න සංවිධානයක්. ෆේබියන් නම එන්නෙ කුවින්ටස් ෆේබියස් මැක්සිමස් නමැති රෝම ජනරාල්වරයෙක් ගෙන්. ඒ ෆේබියන් මැක්සිමස්ගෙ ක්‍රමෝපායට තමයි අද ‘ගරිල්ලා tactics’ කියන්නෙ. කෙළින්ම මුහුණට මුහුණ ලා සටන් කරන්නෙ නැතිව දිගින් දිගට විවිධාකාර ගැටළු ඇති කරමින්, එයින් හතුරාගේ ගමන ප්‍රමාද කිරීම.

ෆේබියන් සාමාජිකයන් හතුරා හැටියට දක්වන්නේ කවුද? තමන්ගේ දියුණුවට තමන්ගේ දැනුමෙන් කරන තෝරාගැනීම් වලට නිදහස් ඉඩක් දිය යුතු යැයි කියන පුද්ගලයාව.

කැලෑව ගැන බිය ගන්වන ආරම්භයකින් වුල්ෆ් පෙන්වන්නේ ස්වභාව ධර්මයේ කුරිරු ස්වභාවයයි. ඉතින් පුද්ගලයෙක් තමන්ගේ දියුණුව ගැන තමන්ගේ දැනුම තුලින් කරන තෝරාගැනීම් වලට ඉඩදිය යුතු යැයි අපි කියද්දී, අයෙක් වහාම උත්සුක වෙන්නේ ඒ දැනුම කොහෙන්ද ලැබෙන්නෙ කියා අසන්නටයි.

ධනවත් සහ රදළ අයට මේ දැනුම වැඩියෙන් හිමිව ඇතැයි හැඟවෙන, නාගරික කපටියන් සහ ගමේ මෝඩයන් සංසන්ඳනය අපිට බැද්දේගම නවකතාවේ බොහෝ තැන්වල දී දකින්නට ලැබේ.

දැනුම බෙදා දීම රජය බාරයේ පවතින්නේ ද, එවිට සැමට දැනුම එකසේ බෙදී යතැයි එවක වුල්ෆ් වැනි අයගේ විශ්වාසයයි. 1908 ඔක්තෝබර් 22 වැනිදා වුල්ෆ්ගේ “හම්බන්තොට දිනපොත්” සටහන මෙහෙමයි:
“අද උදේ අශ්වය පිටෙන් ගියා හකුරුවෙල රජයේ පාසැලට. ලැයිස්තුවේ ළමයින්ගෙ නම් 60 ක් තිබුණට ඇවිල්ල හිටියේ 33 දෙනෙක්; …”

ඒ යටත්විජිත ලංකාවේ ගම්බද පාසැල් වලින් කට්ටි පනින දරුවන් අල්ලන්න ආණ්ඩුවේ නිලධාරියෙක් පත් කරල තිබුණ. එයා කෝටුවක් අරන් ගම පුරා පොකුණු පැත්තෙ, මාදම් පඳුරු පැත්තේ කරක් ගහනව ඉස්කෝලෙන් කට්ටි පැනල ඉන්න කොල්ලො කුරුට්ටො අල්ලන්න. අහුවුනාම කෝටුවෙන් තලල පංතියට දක්කාගෙන එද්දී ඒත් පංතියේ හිරවෙලා ඉන්න ළමයින්ට එයාල හෙන වීරයෝ වෙනව.

සිළිඳුගේ ගෙදර උපදින්නෙ නිවුන් කෙල්ලො දෙන්නෙක්. ඒ පුංචිමැණිකා සහ හින්නිහාමි. වුල්ෆ් දරු උපත ගැන අසන සිළිඳුගේ ප්‍රතිචාරය මෙහෙම ලියනව:
“ඩිංගිහාමිට ලැබුණේ ගැහැනු දරු දෙදෙනෙකැ යි එහි සිටි ගැහැණුන් සිළිඳුට දැනුම් දුන් විට ඔහු පැල තුළට වැද පැදුරේ වැතිර සිටි දරු මවගේ හිසටත් පපුවටත් පහර දෙන්නට විය. “පරට්ටි! පරට්ටි!! කෝ මට පුතෙක්? කෝ මගේ තුවක්කුව උස්සා ගෙන කැලේට යන්න පුතෙක්? කෝ මගේ හේන එළිකරවා ගන්ඩ පුතෙක්? ගෙදර තියාගෙන කන්ඩ අඳින්ට හරිහම්බ කරන්ඩයි දෑවැද්ද ලෑස්ති කරන්ඩයි තී මට පරට්ටියො වදනව ද? නො දකින් තී!”

වුල්ෆ්ගේ බැද්දේගම නිකුත් වෙන්න වසර 67 කට කළින් එංගලන්තයේ චාල්ස් ඩිකන්ස් ලියූ නවකතාවක් තමයි “ඩොම්බෙ ඇන්ඩ් සන්”. ධනවත් ව්‍යාපාරිකයෙක් වූ පෝල් ඩොම්බෙ ට තිබුණ එකම ආශාව තමයි එයාගේ ව්‍යාපාරය කරගෙන යන්න පුතෙක් හැදීම. ඒ කතාව පටන් ගන්නෙ ඩොම්බෙගෙ භාර්යාව පුතා ප්‍රසූතියෙන් අනතුරුව මිය යද්දී. ඒ වෙද්දී ඩොම්බෙට වයස අවුරුදු හයක දුවෙක් ඉන්නව. ඒත් පිරිමි දරුවෙක් නොවූ නිසා ඇයට කිසිම අවධානයක් පියාගෙන් ලැබෙන්නෙ නැහැ. ඇයගේ පපුවට පහරක් පියාගෙන් ලැබෙන හැටි ඩිකන්ස් අතින් ලියැවෙනව.

වුල්ෆ් ලියන ඈත පිටිසර නූගත් සිළිඳු සහ චාල්ස් ඩිකන්ස් ලියන බ්‍රිතාන්‍යයේ ධනවත් ව්‍යාපාරික පෝල් ඩොම්බෙ යන දෙදෙනාම පුතුන් පැතුවේ එකම හේතුවක් නිසා. සිළිඳු තමන්ගෙ දූලා දෙන්නාව කැළයට හුරු කරනව. ඩොම්බෙ ගෙන් කිසිම සහයක් නැතිව, ඔහු නොදැනුවත්ව එයාගෙ දුව සිය දැනුම වැඩිකරගන්න සමත් වෙනව. අවසානයේ ඩොම්බෙට දුවගේ අගය වැටහෙනව. හැබැයි වුල්ෆ්ගේ කතාව අවසන් වෙන්නෙ හින්නිහාමියි පුංචිමැණිකයි දෙන්නම අසරණව මිය යාමෙන්.

“වනයෙහි මෙන් ම ගමෙහි ද හැම තැනැකින් ම හැම සතකුගෙන් ම නිකුත් වන්නේ බඩ ගින්නත් බඩගින්න පිළිබඳව නිතොර පවතින්නා බියත් ය.” ඒ සැබෑ තත්වය හමුවේ, වැඩියෙන් තියන අයගෙන් ඩිංගක් උදුරා ගැනීම සාධාරණීය කරන අදහසක් තමයි වුල්ෆ් අපිට බැද්දේගම පොතෙන් දෙන්නෙ.

පුංචිමැණිකා ගැන දරු සෙනෙහසක් හටගන්න සිළිඳු කැලෑව ගැන ගොතන කතාව දිග හැරෙන්නේ ඒ නැවත බෙදාහැරීම යුක්ති සහගත කිරීමෙන්. “අම්මා, උඹ ඉතින් යන දිහාවක පලයන්. මගෙ ගුහාවේ පැටවු දෙන්නෙක් ඉන්නවා මං කෑම ගෙණෙන කල් බලා ගෙන උන් දැන් දවස් ගාණක ඉඳලා බඩගින්නෙන්. අවුරුද්දකට මම වදන්නෙ එක පැටිය යි. වැඩි වුනොත් දෙන්නයි. ඒත් උඹේ පැටියන්ගෙන් බැද්ද ම සූරිකනවා. මේ පැටියගෙ සහෝදර සහෝදරියෝ තව අට දෙනෙක් අර දොඹ ගහ ළඟ ඉන්නවා මට පෙණෙනවා. උඹ දැන් යන දිහාවක නො ගියොත් මම තව එකෙක් තෝරා ගන්නවා මගේ බත ට.”

සිළිඳුගේ දූලා දෙන්නා මිය යන්නෙ ස්වභාව ධර්මය හා සටන් වැදී ජයගන්න බැරිකම නිසා නොව පාලන ක්‍රමය තුලින් පෞද්ගලික දේපල අයිතියක් තහවුරු නොවීම නිසා. ඒත් මුළු නවකතාව පුරාම වුල්ෆ් ඉදිරිපත් කරන්නේ අධිරාජ්‍යවාදී ක්‍රමය වෙනුවට ස්වදේශී පාලනයක් වූවා නම් ඔවුන්ගේ ජීවිත යහපත් වේය යන ප්‍රස්තුතයයි.

ධනය සහ අධ්‍යාපනය ලැබුණු පමණින් රුදුරු ස්වභාව ධර්මයෙන් ජීවිතය බේරාගන්න ආකාරය අයෙකුට ඉබේ පිහිටන්නේ නැහැ. ක්‍රිස්ටෝෆර් මැක්කෑන්ඩ්ලස් ගැන ලියැවෙන පොත Into the Wild (1996). ඉහළ ලකුණු ඇතිව එමරි විශ්ව විද්‍යාලයෙන් උපාධියක් ලැබූ ක්‍රිස්ටෝෆර් දුප්පත් පවුලක ළමයෙක් නෙමෙයි. සීතල ඇලස්කාවේ වාසයට ඔහු යන්නේ අවම භෞතික වස්තු අයිතියෙන් වනගත වී වැඩි වින්දනයක් ලබාගත හැකි යැයි විශ්වාසයකින්. කැලෑව ගැනත් බඩගින්න ගැනත් හරියාකාර තක්සේරුවක් නොමැතිව. 1992 දී ඔහු මිය යන්නේ තමන්ට පහසුවෙන් ලබාගත හැකි වූ දැනුම විමසා බැලීම බැහැරලූ නිසයි.

කොච්චර දැනුමක් තමන් ඉදිරියේ තිබුණත් එය භාවිතයට නොගන්නා අය ලොව ඉන්නවා. ඒ අයව බේරාගන්න ක්‍රමයක් ලොව නැහැ. ඒ අය වීරයන් විදියට හුවාදැක්වීම නිසා රැවටෙන පිරිස තවත් වැඩිවෙනව.

දැනුමට පහසුවෙන් පිවිසෙන්න හැකියාවක් නැතත්, දුෂ්කරතා සියල්ල ජයගෙන දැනුම හඹා යෑමත් මිනිස් ස්වභාවයක්. ඉහතින් සඳහන් කළ අයව ආරක්ෂා කරන්නට ගෙනෙන සැලසුම් වැඩිවෙද්දී මේ අයට මුහුණ දෙන්න සිද්ධ වෙන බාධක තව තවත් වැඩිවෙනව. සමාජයේ වැඩි බර අදින්නේ මේ අයයි.

වීරයන් සහ දුෂ්ටයන් කවුදැයි කියා පහදාගත හැකියාව අවුල් වී යද්දී, “තමන්ගෙ බඩගින්න ගැන නිතර පවතින බිය” නැති කරගත හැකි දැනුමක් සතු වූ අයට, හින්නිහාමි සහ පුංචිමැණිකා වැනි සමාජයේ බහුතරය මොවුන් වෙති, එවිට ඔවුනට යන එන මං නැතිවෙයි. බඩගින්න නැති කරගන්න දැනුම තිබිය දී ම ඔවුන් බඩගින්නේ මියෑදෙති.

මතු සම්බන්ධයි.

Advertisements

ලංකාව තවමත් බැද්දේගම තුල හිර වී සිටී

Posted in Uncategorized by arunishapiro on ජනවාරි 17, 2018

“විශ්වයේ තියනව යමක්. ඒක විස්තර කරන්න සහ විශ්ලේෂණය කරන්නට දායක වෙන්න ස්වභාවික විද්‍යා අපොහොසත්. ඒ සිද්ධීන් වලට එහායින් තියෙන තව සිද්ධීන් තමයි නිරීක්ෂණය කරල විස්තර කරන්න ස්වභාවික විද්‍යා සුදුසු වෙන්නෙ. ඒ තියෙන්නෙ මිනිස් ක්‍රියාකාරකම්.” ලුඩ්විග් වොන් මීසස් එහෙම සඳහන් කරන්නෙ 1962 දී ලියූ “ආර්ථික විද්‍යාවේ පරම පදනම, ක්‍රමය ගැන රචනාවක් නම් වූ කෘතියේ. රචනාවක් කිව්වට මේකෙ පිටු 150 ක් විතර තියනව. යේල් විශ්ව විද්‍යාලයේ ප්‍රකාශනයක් හැටියට පිටු 885 ක් පමණ වූ ලුඩ්විග් වොන් මීසස් ලියූ “මිනිස් ක්‍රියාකාරකම්” පොත නිකුත් වුනේ 1949 දී. නමුත් තවමත් ලෝකයේ බොහෝ දෙනෙකුට “මිනිස් ක්‍රියාකාරකම්” ගැන ඇති අවබෝධය ඇබිත්තයි.

මිනිස් ක්‍රියාකාරකම් ගැන අනාවැකි කියන්න පුළුවන් හරිය බැහැරකට දාලා අනාවැකි කියන්න බැරි කොටස ගැන විශේෂ අවධානයකින් යුතුව වැඩකරන හැදියාව තවමත් ලොව පුරා හැම අත පැතිර පවතිනව. අරමුණු ගැන බෙර ගහල පටන් ගන්න වැඩසටහන් ගොඩක් අසාර්ථක වෙන්නෙ ඒ මිනිස් ක්‍රියාකාරකම් ගැන අවබෝධයක් නැතිකම නිසයි.

1913 දී ලෙනාඩ් වුල්ෆ් ලියූ බැද්දේගම නවකතාව තුල දකින්න පුළුවන් වාතාවරණයේම තමයි ලංකාව තවමත් කටයුතු කරන්නෙ. මේ සහ ඊ ළඟ සටහන් වලින් මම මේ ගැන තව පැහැදිලි කරන්නම්.

ලංකාවේ බ්‍රිතාන්‍ය පාලන සමයේ යටත්විජිත පරිපාලන සේවයේ නිලධාරියෙකු හැටියට සේවය කළ ලෙනාඩ් සිඩ්නි වුල්ෆ් බැද්දේගම නමින් අපිට කියවන්න ලැබෙන The Village in the Jungle ලිව්වෙ එයා 1904 සිට 1911 දක්වා ලංකාවේ පරිපාලනයේ යෙදී සිටි කාලය තුල ලබාගත් අත්දැකීම් වලින්.

බැද්දේගම කියන්නෙ දුෂ්කර පළාතක පිහිටන පුංචි ගමක වාසය කරන දුප්පත් පවුලක් ගැන ප්‍රබන්ධයක්. රුදුරු ස්වභාව ධර්මයෙන්, දුප්පත්කමෙන්, බෝවෙන ලෙඩ රෝග වලින්, මිථ්‍යා විශ්වාස වලින් වගේම කිසිත් අනුකම්පාවක් නොදක්වන යටත්විජිත ක්‍රමයෙන් ද ඒ දුප්පත් පවුල නැඟී සිටින්න ගන්න වෑයම මේ කතාවේ තේමාව වෙනව.

කැළෑව කියන “රකුසා” නිතරම ඔවුන් බිලිගන්න බලාගෙන ඉන්නව.

අනිත් සත්තුන්ට වගේ පණ ආරක්ෂා කරගෙන වැඩිවියට පත්වෙන්න හැකියාවක් මිනිසාට සහජයෙන් ලැබී නැහැ. මිනිස් සත්වයා කියන්නෙ උප්පත්තියේ දී ඉතාමත් අසරණ ප්‍රාණියෙක්. ඒත් එහෙම උපත ලබන මිනිස් සත්වයා අනිත් සියළු සත්තුන්ට වඩා ස්වභාව ධර්මය තම වාසියට හැඩගසා ගන්නට සමත් වෙනව. ඒ ඔහුට කළින් විසූ මිනිසුන්ගේ දැනුම සිය වාසියට යොදාගන්න හැකියාව ඔහු සතුවීම නිසයි. තවත් විදියකින් කිව්වොත් සාර්ථක දේවල් තෝරාගෙන අසාර්ථක දේ නොකර ඉන්න හැකියාවක් ඔහුට තිබීමයි.

ඒත්, 1913 දී අසාර්ථක වූ ප්‍රතිපත්ති 2017 දී ත් ඒ විදියටම ක්‍රියාත්මක කරන පිළිවෙතක මිනිසා හිරවෙලා ඉන්නව නම්? එවැනි සමාජයක වාසය කරන මිනිසෙකුගේ ජීවන තත්වයේ වැඩි දියුණුවක් තියේද?

වුල්ෆ් බැද්දේගම පටන් ගන්නෙ ගම ගිලගන්න බලාගෙන ඉන්න කැලෑව ගැන අනතුරු දැක්වීමකින්. “අපි වනයට බිය නැතැයි වහසි කියන්නෝ සිටිත්.” … “බය වෙන්නට දෙයක් කැලයේ නැතැයි පුරසාරම් දෙඩූ ඔහු අන්තිමේ දී කැලයට බත් වුණ බව පමණක් මට කිය හැකිය.”

මෙතැන දී වුල්ෆ් කරන්නේ රජය ගෙනෙන ක්‍රියාදාම වලින් වනය නමැති රකුසා හමුවේ ගම්වැසියාට ආරක්ෂාවක් ලැබේවි යන්න ව්‍යංගාර්ථයෙන් පැවසීමට ඉඩකඩක් පාදා ගැනීමයි. ගම්වැසියන් ඉදිකරගත් වේල්ලක් ගැනත්, එහි එකතු කරගන්නා වර්ෂා ජලයෙන් වගා කරන කුඹුරු ගැනත් සඳහනක් කැලෑව නැමති රකුසා සඳහනට අනතුරුව දැක්වේ.

වැව් පිරෙද්දී පමණක් ගොවිතැන් කළ බැද්දේගම පළාතේ මිනිස්සුන්ට, බ්‍රිතාන්‍ය පාලනයෙන් වැව් ජලාශ සහ වාරිමාර්ග ඉදිකරදෙනු ලැබීය. බැද්දේගම නවකතාවේ නොකියැවෙන, ඒත් වුල්ෆ් සටහන් තබන “හම්බන්තොට දිනපොත්” වලින් දකින්නට ලැබෙන, හේන් ගොවියා වී ගොවියෙක් බවට හරවන ලද අනතුරුව ඔහුට ලැබෙන වතුර පාලනය කෙරිණ.

1909 අගෝස්තු 3 වැනිදා වුල්ෆ් සිය දිනපොතේ මෙසේ සටහන් කරයි:
“දේපල අයිතිකරුවන් සහ ගොවියන් විශාල පිරිසක් මාව හමුවෙන්න ආවෙ සොරොව්ව වහල කියල අගෝස්තු 1 වැනිදායින් පස්සෙ වතුර නිකුත් කරන්නෙ නැහැයි කියල පැමිණිලි කරන්න. ප්‍රතිඵලය තමයි අක්කර 1,500 සිට 2,000 ක් දක්වා ප්‍රමාණයක වගාව වතුර නැතිව විනාශ වෙනව. මම ඇහැව්වා වාරිමාර්ග ඉංජිනේරුවා (IE) ගෙන් මේ වතුර ප්‍රශ්නය ගැන. අගෝස්තු 1 වැනිදායින් පසුව වතුර නිකුත් කරන්න එපා කියල එයාට වාරිමාර්ග අධ්‍යක්ෂක (DI) දීපු උපදෙස් අනුගමනය කරනව කියලත්, ඒ උපදෙස් කැන්සල් කරන තෙක් වතුර නිකුත් කරන්න බැහැ කියලත් එයා උත්තර දුන්න. එයා පවතින තත්වය ගැන DI ට දැනුම් දීලා, කළ යුතු උපදෙස් විදුලි පණිවිඩයකින් එවන්න කියලත් ඉල්ලල. වැඩේ හදිසි නිසා මම DI ට විදුලි පණිවිඩයක් යැව්ව කෙළින්ම, වහාම වතුර නිකුත් කරන්න ඕඩර් කරන්න යැයි ඉල්ලුව.”

“ඊට පස්සෙ IE ට ටෙලිග්‍රෑම් එකක් ලැබුණ DI ගෙන් වතුර නිකුත් කරන්න නම්, ඊ ළඟ මහ අස්වැන්න සඳහා යාල වගාවට අගෝස්තු 1 වැනිදායින් පසුව වතුර නිකුත් කරන දින ගණන් අඩු කරන කොන්දේසියට ගොවියන් එකඟ වෙන්න ඕන කියල. ගොවියන් කැඳවල මම මේ කොන්දේසිය කිව්ව. ඒකට විරෝධය ප්‍රකාශ කරමින් ඔවුන් ඒ කොන්දේසිය පිළිගන්න එකඟ වුණා…”

ගොවියෙකුගේ වගාබිමට වතුර ඕන දවස් මොනව ද කියල, අවුරුද්දකට කළින් තීන්දු කරන්න දැනුමක් වාරිමාර්ග අධ්‍යක්ෂකවරයෙක්ට තියෙන්න පුළුවන් ද?

හේන් ගොවිතැනෙන් කුඹුරු ගොවිතැනට ගම්මුන්ව මධ්‍යම සැලසුම් ප්‍රතිපදාන වලින් නම්මවා ගත් රජය එතෙක් කල් පාරම්පරිකව වගා කටයුතුවල නියැළී සිටි ගොවියාට වඩා සාර්ථක ලෙසින් වගා කරන පරිස්ථානීය දැනුමක් තමන් දියත් කරන ක්‍රමවේදය සතුව ඇතැයි තීන්දු කළේ කෙසේද?

පාරම්පරිකව තමන්ට උරුම වූ භූමිය හිටිහැටියේ රජයේ බාරයට යද්දී, කීට ප්‍රදාන වැනි ක්‍රමවේද වලින් එය නැවත බෙදාහැරෙද්දී, දේපල අයිතිය ගැන ඒ ගොවීන්ට ගත හැකි ක්‍රියාමාර්ගයක් නොවීය.

හේන් ගොවිතැන් කරන්නට නම් යටත්විජිත පාලකයන්ගේ නිර්දේශය අනුව ගමේ ආරච්චිලට “සුදුස්සා” තෝරා වගා ඉඩම් සඳහා අවසර නිකුත් කිරීම බාර විය. රදළ ඉඩම් හිමියන් දුප්පත් ගොවියා තළා පෙලා වැඩගන්නේය, ඔහු උපයන ධනයෙන් වැඩි කොටසක් උදුරාගන්නේය යන හේතු දක්වා රජය මැද්දට පැන ඇත්තේ “සුදුස්සන්” තීරණය කිරීම සඳහා ය. ඒ බලය ලැබෙන්නේ ද, රදළ ඉඩම් හිමියා මෙන්ම වූ මිනිස් ස්වභාවයෙන්ම යුතු අයෙකුටයි.

ඊට වෙනස්ව, එළිපෙහෙළි කර වගා කරන ලද භූමියේ අයිතිය ඒ තැනැත්තා හෝ ඔහුගේ උරුමක්කාරයන් සතු වූවා නම්, එහි දී “සුදුස්සා” කවුදැයි තීරණය අන් අයෙකු සතු බලයක් නොවන්නේය.

ලංකාවේ භූමියෙන් 82% ක ප්‍රමාණයක් තවමත් රජය බාරයේ පවතින අතර ඒවා කුමන “සුදුස්සන්” වෙතට පැවරිය යුතුදැයි යන්නත් රජය තීරණය කරයි.

මතු සම්බන්ධයි.

අපි යනකොට මල් සුවඳයි!

Posted in Uncategorized by arunishapiro on දෙසැම්බර් 25, 2017

මේක මෙහෙ වෙළඳපොලේ නැඟලා යන අලුත්ම නිෂ්පාදනයක්. ගොඩක් අය අතරෙ හුවමාරු වූ නත්තල් තෑගි වලට එකතුවෙච්ච බව කියන්න ඕන.

ඉස්සර දවසක අනතුරුදායක ගෑස් වැඩපොළක් ගැන ගැන ලියපු මේ සටහන මතක ඇතිනෙ. උතුරු කොරියාවේ උත්තරීතර නායකයා වගේ නෙමෙයි හැමෝම. සාමාන්‍ය මිනිස්සු නිතිපතා යන්න ඕන මේ වැඩේට. ඉතින් වැඩේ පටන් ගන්න කළින් කොමොඩ් එකේ වතුරට සැරයක් දෙකක් ස්ප්‍රේ කරලා වැඩේ පටන් ගන්න විතරයි තියෙන්නෙ. මල් සුවඳක් මිසෙක වෙන ගන්ධයක් පළාතේ නැහැ. ඒකෙන් කරන්නෙ වතුරෙන් උඩට ගඳ ඒම වැළැක්වීමයි. වතුර බාල්දියක් අරන් යන්න වෙන ටොයිලට් එකක දී ඉතින් මේකෙන් වැඩක් වෙන්නෙ නෑ.

නැචුරල් එසෙන්ෂල් ඔයිල් වලින් හදලා තියෙන මෙයින් ටොයිලට් එකට හානියක් සිද්ධ වෙන්නේ නැහැ. නවාතැන්පලක් හවුලේ බෙදාගන්න අයට, කාමර ගොඩකට පොදු වැසිකිළි තියෙන නේවාසිකාගාර වල දී සහ ඒ වගේම කන්තෝරුවක දී එහෙම අනිත් අයට කරන සෑහෙන සේවයක් තමයි මෙය භාවිතය.

මේ ස්ප්‍රේ එක අති සාර්ථක බව අත්හදා බැලුවට පස්සෙ තමයි සටහන එකතු කරන්නෙ. සාද සමයේ බොන එක ගැනත් ලියපු මේ සටහන මතක ඇතිනෙ. ඒත්, ටොයිලට් එකට දාන වමනෙ ගඳත් මේකෙන් නවත්වනවාදැයි අත්හදා බලන්න කෙනෙක් තවම නම් හමුවුනේ නෑ.

ඉස්සර කාලේ රජවරුන්ටත් නැති පහසුකම් අද සාමාන්‍ය අපිට!!!

හේවන්, ඇප් එකෙන් සැන්ටා අල්ලන්න පුළුවන් වෙයි ද?

Posted in Uncategorized by arunishapiro on දෙසැම්බර් 24, 2017

ආරක්ෂිත තැනක් කියන අදහස ලැබෙන හේවන් නමින් ඇප් එකක් එළියට දාන්න ලෑස්ති කරල තියෙන්නෙ වෙන කවුරුත් නෙමෙයි එඩ්වඩ් ස්නෝඩන්. මේකත් තවත් open source විදියට ඕනෑම කෙනෙකුට සොයා බලන්න, දියුණුවට සහභාගී වෙන්න, තමන්ගෙ උවමනාව අනුව හැඩගසා ගන්න හැකි පරිදි හදන්න තමයි ස්නෝඩන්ගෙ වෑයම.

සෙල්ෆෝන් එකකින් ක්‍රියාකරන මේ අසලට අයෙක් ආවොත් වහාම දැනුම් දෙනව. අනවසර තැනකට එන පුද්ගලයා හෝ පවතින වාතාවරණයේ වෙනස්වීමක් ඇතිවීම නිසා ඒක ක්‍රියාත්මක වෙලා ඡායාරූපයක් අරගෙන, හඬ පටිගත කරගෙන තමන්ගෙ දුරකතනයට වහාම දැනුම් දීමක් කරනව.

එක සෙල්ෆෝන් එකක් මුරකරුවෙක් කළාම තව දුරකතනයක් ඕන දැනුම් දීම ලබාගන්න.

ඒත් හිතන්න පැය 24 ම අවදියෙන් සිට පාගාවක් නොගෙන දැනුම් දෙන මුරකරුවෙක් ගැන.

අපේ සෙල් ෆෝන් දැන් අපි යන ගමන් බිමන් ගැන දැනුවත්ව ඉන්නව කියල අපිට ඉඳහිට පණිවිඩ දෙනවනෙ. කොහෙ හරි ගියාම අහන්නෙත් නැතිව ආපහු ගෙදර යන්න පැය බාගයක් කියල පෙනී නොපෙනී යන පණිවිඩයක් දෙනව. ඒ වගේම වාහනයක් ධාවනය වෙද්දී, වාහනේ බ්ලූටූත් එකකට සම්බන්ධ කරල නැත්නම් කෝල් එන එකත් වළක්වන අවස්ථා තියෙනව. ඒ ඩ්‍රැයිවර්ගෙ අවධානය බිඳෙයි කියල. ඒ වගේ ඒවා අයින් කරන්න නම් ඒකට ඉස්පාසු හොයාගෙන ෆෝන් එකේ ඒවා නවත්වන තැන් හොයාගන්න ඕන.

පහුගිය දවස්වල ලන්ඩන් නගරයෙන් අහන්න ලැබුණ බෙන්ස් කාර් හොරකම් කරන ක්‍රමයක් ගැන. තාක්ෂණය දියුණු වෙලා දැන් සමහර අලුත් වාහන වල යතුරු නැහැනෙ. ෆොබ් කියල තියෙන එක සාක්කුවෙ හරි පර්ස් එකේ හරි දාගෙන තමයි වාහනය ස්ටාට් කරල ගමන යන්නෙ. නිවස ළඟ වාහන නවත්තල තියෙද්දී, ෆොබ් එකේ තොරතුරු හොරාගෙන ඒක හොරාගෙ අයිපෑඩ් වගේ එකකට දාගෙන වාහනයක් ස්ටාට් කරල හොරකම් කරගෙන යන්න මිනිත්තුවක් තුල දී පුළුවන් බව පොලීසිය හොයාගෙන තියනව.

නත්තල් සමයේ තෑගි සඳහා ෆෙඩෙක්ස් සහ UPS මාර්ගයෙන් අයිෆෝන් එන පෙට්ටි මොනවගේදැයි දන්න හොරු ඒ ට්‍රක් රථ පස්සෙන් ගිහින් ගෙදර ඉස්සරහා පෙට්ටිය තියලා ගිය ගමන් ඇතුලත ඉන්න අය දොර අරින්න කළින් හොරකම් කරන්න තරම් සමත් යැයි පහුගිය දා ඇමෙරිකාවේ ප්‍රවෘත්ති වාර්තාවකින් කියැවුණා.

විවිධාකාර කැමරා වර්ග තියනවා ඉන්ටනෙට් හරහා ගෙදර දොර ආරක්ෂාවට දාගන්න පුළුවන්. ඒත් මේ වගේ නොමිලේ ලබාගත හැකි ගැජට් එකක් ලොව පුරා හැමෝගෙම සහභාගීත්වයෙන් දියුණුවෙලා ආවොත් වැඩියෙන්ම වාසි ඒවට යට කරන්න සල්ලි නැති ඒත් මේ වගේ ආරක්ෂාවක් වැඩියෙන්ම අවශ්‍ය අයට.

දරුවන් සහ වයසක දෙමව්පියන් ගැන අවධානයෙන් ඉන්න ගැජට් තියනව මේ රටවල. ඒත් තාම ඒවයේ සේවාවන් හැමදාම දියුණුවෙමින් පවතින රටවල් පැත්තට ඇවිල්ලා නැහැ. නමුත් මේක ඒවට කළියෙන් එන්න ඉඩ තියේවි. මොකද කාගෙවත් අනුග්‍රහයක් නැතිව සිද්ධ වෙන ක්‍රමයක් සොයාගන්නට ඔවුන් වෑයම් කරන නිසා.

අනික, ඉතින් තාක්ෂණය දියුණු වෙද්දී අදක්ෂ හොරුන්ට වෙන රස්සාවල් හොයාගන්න වෙනව.

මේවා කියවද්දී සිහිවුනේ ලිබටේරියන් අය අතර කතාබහට ලක්වෙන “නව සහ තව දුරටත් දියුණුවෙමින් පවතින පිළිවෙත” හෙවත් emergent order ගැනයි. හැමදාම එකතැන ලැග ඉන්නවාට වඩා, වැරද්ද හොයා ගැනීම සහ වැරැද්ද නිවැරදි කරගැනීම නිරතුරුව සිද්ධ වෙන හැම තිස්සෙම වෙනස් වෙන, කිසිදා අවසන් ප්‍රතිඵලයක් දකින්නට නොමැති පිළිවෙතක්.

හේවන් ඇප් එක ගැන නේතන් ෆ්‍රයිටාස් නැමැත්තා සිය දරුවන්ට කිව්වම, “අපි මේක යොදාගන්නව සැන්ටව අල්ලගන්න,” යැයි ඔවුන් කවුරුත් හිතුවේ නැති ප්‍රයෝජනයක් පෙන්නල දීල.

බිට්කොයින් වලට හිමි සුපිරි තත්වය පහත වැටෙයි ද?

Posted in Uncategorized by arunishapiro on දෙසැම්බර් 15, 2017

බිට්කොයින් වලට හිමි වී ඇති සුපිරි තත්වය පහත වැටී වෙනත් පෞද්ගලික මුදල් වර්ග ඉහළට එනු ඇතැයි මත දක්වන අය දැන් බහුල ලෙසින් දකින්නට හැකියි. අඩු මිලට ගන්නා ඉඩමක්, මැණිකක් හෝ වෙළඳපොල කොටස් සඳහා ඉල්ලුම ඉහළ ගිහින් එහි මිල ගණන් 700% කින් වැඩිවීම කල්තියා දැනගන්නට සමත් වූ අය ලොව නැත. යමක් ඉහළ යාවි යැයි ගණන් බලා ගන්නා අවදානම හරියාවි ද නැද්ද කියන්නට අයෙක් කාලයට ඉඩ දී බලා සිටිය යුතුමයි.

මිල ඉහළ යන්නේ සැපයුමට වැඩියෙන් යමකට ඉල්ලුමක් ඇති අවස්ථාවේ දී ය. බිට්කොයින් මිල ඉහළ ගියේ වෙනත් ක්‍රිප්ටෝ මුදල් වර්ග 500 කටත් වඩා සංඛ්‍යාවක් ක්‍රිප්ටෝ මුදල් වෙළඳපොල තුල පවතිද්දී ය. සමපේක්ෂණයෙන් ලාබ ඉපැයීමට එකතු වූවන් පසුගිය දිනවල එහි මිල සීඝ්‍රයෙන් ඉහළ යවන්නට දායකත්වය දුන්නා වුවත් බිට්කොයින් තුලින් ලැබෙන සැබෑ අගයක් නොවූයේ නම් එය පරිහරණයේ මෙතෙක් කාලයක් රැඳී සිටිනුයේ නැත. බොහෝ විකල්ප ක්‍රිප්ටො මුදල් වර්ග තුල මිල ඉහළ යෑමක් දකින්නට ඇත්තේ ඒවායේ භාවිතය වැඩිවීම නිසා නොව, සමපේක්ෂකයන් අනාගතයේ ඒවායේ අගය බිට්කොයින් වලටත් වඩා වැඩිවේ යැයි සිතා අවදානමක් ගන්නා නිසයි.

බිට්කොයින් සඳහා ආයෝජනය කිරීම මඟහැරුණු නිසා ඊටත් වඩා ඉහළ යා හැකි වූ වෙනත් ක්‍රිප්ටො මුදල් සඳහා ආයෝජනය කිරීම ගැන මේ අවස්ථාවේ දී සොයා බලා තීරණය කළ යුතු යැයි සමහර අය කියනවා දකින්නට ලැබේ. බිට්කොයින් තරමට භාවිතය ප්‍රචලිත වූවක්, 500 කට වඩා වැඩි සංඛ්‍යාවක් ඇති ඒවා අතර නැත. සමහර ක්‍රිප්ටො මුදල් හි සමස්ත ඒකක සියල්ල එකවර නිර්මාණය කර මහජනතාවට ටිකෙන් ටික නිකුත් කිරීමක් සිද්ධ කරනු ලබයි. ඒ ඒකක වලින් 5% ක් පමණ හුවමාරුවට ලබා දී, වෙළඳපොල හසුරුවන අය එහි අගය හසුරුවන්නේ සුළු කාලයක දී වැඩි ලාබයක් උපයා අනතුරුව සියල්ල අඩුවට විකුණා වෙළඳපොලෙන් අයින්වීමටයි. මෙය කොටස් වෙළඳපොල තුල සාමාන්‍යයෙන් දකින්නට හැකි හැදියාවකි.

බිට්කොයින් ඒවායෙන් වෙනස් වෙන්නේ ඒකක නිකුත් කිරීමේ බලය අයෙක් හෝ පිරිසක් සතුව නොතිබීම නිසයි. කැනීම් තුලින් බිට්කොයින් වෙළඳපොලට ඒම විමධ්‍යගත වූ පරිගණක පද්ධතියකින් මෙහෙයවනු ලැබේ. භාවිතා කරන අය අතර පවත්වාගත යුතු ඒකමතික එකඟතාවය ආකාර 3 කින් සිද්ධ වෙයි. හුවමාරු සහතික කරන රීති, කුමන හුවමාරු පද්ධතිය තුලින් සිද්ධ වී ඇත්ද, සහ මුදල් වර්ගයේ අගයක් පවත්වා ගැනීම යන ත්‍රිත්වය එකිනෙකට ඇඳී පවතී. ඉන් එකක් අයින් කර දැමීමට නොහැකියි. භාවිතය සඳහා පවතින අගය ලැබෙන්නේ මෙම ඒකමතික එකඟතාවය පවත්වා ගනිද්දී නිසා එය පවත්වා ගැනීමට දිරිදීමනාවක් ඔවුන් හමුවේ පවතී.

බිට්කොයින් ව්‍යසනයක් ඇති විය හැකි ආකාර කිහිපයකි.

බිට්කොයින් දැනටමත් බිට්කෑෂ් නමින් අතුරු මාර්ගයකට බෙදී යන ලද්දකි. එයින් දෙපැත්තටම පාඩුවක් වූයේ නැති වුවත්, ඉදිරියේ දී වෙනත් අතුරු මාර්ගයක් (fork) බිට්කොයින් අභිබවා ඉස්මතු වෙන්නට ඉඩ ඇත. බිට්කෑෂ් අතුරු මාර්ගය ළඟදීම බිට්කොයින් භාවිතය වඩාත් පහසු කරවනු පිණිස එය ක්‍රෙඩිට් කාඩ් ස්වභාවයකින් ඉදිරිපත් කරන්නට සැලසුම් කර ඇති බව දන්වයි.

වෙනිසියුලාවේ ආණ්ඩුව බිට්කොයින් කැනීමේ යෙදෙන අය රජයේ ලැයිස්තුවල ලියාපදිංචි විය යුතු යැයි නීතියක් පනවා ඇත. එයින් ආණ්ඩුවට කැනීමේ යෙදෙන අයගෙන් බදු කපා ගන්නට (අල්ලස් ගන්නට යැයි කිවහොත් වඩා නිවැරදියි) අවස්ථාවක් පෑදෙනු ඇත. මෙවැනි නීති නිසා එය භාවිතයට ගැනීමේ දී ඇති මූලික වාසි එම රටවල බිට්කොයින් අයිතිකරුවනට නැති වී යයි. එහි දී මෙය තවත් රජය පාලනයට හසු වූ මුදල් වර්ගයක් වීම නිසා අලුත් පාරිභෝගිකයන් එකතු නොවිය හැකියි.

විමධ්‍යගත පද්ධතිය තුලින් සිදුවෙන තාක්ෂණික දෝෂයක් නිසා අයෙකුට බිට්කොයින් හොරකම් කරන්නට ඉඩ පෑදුන හොත් එහි දී බිට්කොයින් අවසානය දකින්නට ලැබෙනු ඇත. මෙයාකාර සිද්ධියක් දැනටමත් බිට්කොයින් පද්ධතියට සම්බන්ධ අය අත්විඳ ඇත්තහ. සොරකම් කිරීමක් නොව, පද්ධතිය විධිමත් කරනු සඳහා ගත් පියවර හේතුවෙන් හටගත් තාක්ෂණික දෝෂයක් නිසා හිටිහැටියේ කොහේ ගියා දැයි සොයාගන්නට නොහැකි වූ බිට්කොයින් ගණුදෙනු ඔවුන් දුටූහ. වහාම ඒ පිළිවෙත නවත්වන්නට ඔවුන් පියවර ගත්හ. ඒ අතුරුදහන් වූ බිට්කොයින් යළි අයිතිකරුවන්ට සොයා දෙන්නට (ඒවා හොරකම් කරන්නට ක්‍රමයක් නොවූ බව එහි දී ප්‍රත්‍යක්ෂ විණ) වෙහෙස වූවෙක් ප්‍රතිශතයක් අය කරගෙන ඒවා යළි අයිතිකරුවන්ට ලබා දෙන්නට සමත් විය. වැඩි පිරිසක් භාවිතයට එකතු වෙද්දී යම් තාක්ෂණික දෝෂයක් හටගනිද්දී හනිකට එය අල්ලා ගත හැකියාව වැඩිවෙනවා මිසෙක අඩු නොවේ. ඒත් එය නිරීක්ෂණයට හසුනොවී යෑම නිසා බොහෝ පිරිසක් හසුවෙන අවස්ථාවක් වුවහොත් එහි දී බිට්කොයින් බංකොළොත් වෙනු ඇත. බිට්කොයින් අගය පහළ යද්දී වෙනත් ක්‍රිප්ටෝ මුදල් අගය ද, (ඒ හේතුවම හටගනීවි යැයි බිය පැතිර යාම නිසා) පහළ යෑම වළක්වා ගන්නට නොහැකි වෙනු ඇත.

සමස්ත ප්‍රමාණය මිලියන 21 ක් වෙද්දී එයින් මිලියන 10 ක් පමණ අයිතිකරගන්නට හැකියාව ලැබුණහොත් එහි දී ද බිට්කොයින් අවසානය දකින්නට ලැබෙනු ඇත. යම් රජයක් හෝ කාටලයක් (cartel) විසින් බිට්කොයින් ආර්ථිකය බංකොළොත් කිරීමට යැයි කියා එයින් බහුතරයක් කැනීමෙන් ලබා ගැනීමට උත්සාහ කිරීම මීට උදාහරණයකි. පවතින ක්‍රමවේදය අනුව ඔවුනට බිට්කොයින් වැඩි ප්‍රමාණයක් අයිතියට හැකියාව නොලැබෙන්නේ අර විමධ්‍යගත පද්ධතිය තුලින් ඒකමතික එකඟතාවයට එළඹිය යුතු නිසයි. අපහසු වුවද ඒ සඳහා රීති වෙනස් කරන්නට හැකියාවක් පෑදුන හොත් එහි දී ව්‍යසනය හටගනු ඇත.

බිට්කොයින් සඳහා නායකත්වයක් දරන අයෙක් හෝ මධ්‍යම අධිකාරියක් නැති බැවින් එය භාවිතයේ යෙදෙන අය විවිධ කොටස්වලට බෙදී යෑම නිසා ද ව්‍යවසනයක් සිදුවීමට ඉඩ ඇත. නමුත් මෙය භාවිතය මුලින්ම ප්‍රචලිත වී ගියේ එවැනි නායකත්වයක් හෝ මධ්‍යම අධිකාරිය ප්‍රතික්ෂේප කරන අය අතර නිසා, අනාගතයේ ඒ අයම මෙය භාවිතා කිරීම අත්හැර දමනු ඇතැයි සිතන්නට නොහැකියි. සමහර විට අලුත් අය එකතු වීම අඩු වී ගොස් ලෝක ජනගහණයෙන් සුළු කොට්ඨාශයක් අතර පමණක් භාවිතා වන මුදල් වර්ගයක් ලෙසින් පැවතීමට ඉඩ ඇත.

ව්‍යවසායකත්වය ප්‍රවර්ධනය කරනු සඳහා ඉදිරිපත් වී සිටින ලෝක සංවිධාන, මේ බ්ලොග් සටහන් තුලින් ඔබට හඳුන්වා දී ඇති පීටර් තීල් වැනි අය, (මේ දිනවල මේ හා සමාන වෑයමක යෙදෙන සංවිධානයක් පුංචි රටක් සමඟ ලිබටේරියන් දේශයක් පිහිටුවන සාකච්ඡාවල සාර්ථක අවධියකට පිවිස ඇතැයි වාර්තා කියවන්නට ලැබුණි. ඒ රට ලංකාව යැයි සිතා උද්දාමයට පත් නොවන්න!) තමන් විසින් බිට්කොයින් භාවිතා නොකළ ද ව්‍යාපාර අතර හුවමාරුවට සහාය සපයන ලෙසින් බිට්කොයින් භාවිතය වැඩි දියුණු කරන්නට බිට්කොයින් යටිතල පහසුකම් සැපයීම ආයෝජන ලෙසින් කරනු ලබයි. විශේෂයෙන්ම තවමත් රාජ්‍ය මැදිහත්වීම් නිසා විදේශ ආයෝජකයන් වෙතින් මුල්‍ය ආයෝජන ලබාගත නොහැකි රටවල ජනතාවට බිට්කොයින් භාවිතය තුලින් ව්‍යාපාර අරඹන්නට අවශ්‍ය මුල්‍ය ලබාගැනීමට ඉඩකඩ පෑදී තිබීම නිසා මේ අය අතර නම් බිට්කොයින් භාවිතය වැඩිවීමක් මිස අඩුවීමක් සිදුවෙනු ඇතැයි උපකල්පනය කළ නොහැකියි.

බිට්කොයින්: ගන්නවා ද? තියාගන්නවා ද? විකුණනවා ද?

Posted in Uncategorized by arunishapiro on දෙසැම්බර් 11, 2017

ලිබටේරියන් යැයි හඳුන්වාගත් පිරිස අතර බිට්කොයින් නිසා ඉක්මණින් ධනවත් වෙන්නට සමත් වූවන් වැඩියෙන්ම සිටිති. ඔව්හු එවැනි පෞද්ගලික වූ මුදල් වර්ගයක් ගැන සිහින මවමින් සිටි කොට්ඨාශයක් වූ නිසා පමණක් නොව එය වෙනත් අය භාවිතයට ගනීවිදැයි නොතැකීමත් ඔවුන් අතර එය ජනප්‍රියත්වයට පත්වීමට හේතු විය. ඔවුනට උවමනා වූයේ ආණ්ඩුව මෙහෙයවන උද්ධමන මුදල් ආධිපත්‍යයෙන් මිදෙන්නටයි.

බිට්කොයින් හුවමාරු කරගත් මුල් කාලයේ දී එය ආයෝජනයක් හැටියට කිසිවෙක් සැලකුවේ නැත. ලිබටේරියන් දැක්ම ඇති අය අතර එය කැනීමෙන් හෝ මිල දී ගැනීමෙන් මේ ආණ්ඩුවේ ඒකාධිපති බලයෙන් ගැලවෙන්නට හැකියාව ලබාදෙන මුදල් වර්ගයට සහාය පළකරන්නට කියා පමණක් එකතු වූ අය බහුලව සිටියහ. ඒවා භාවිතයට ගතහැකි තැන් සොයා යද්දී අනෙකුත් ලිබටේරියන් අදහස් ඇති අයව හමුවන්නට සමත් වීම පමණක්ම එහි වාසියක් හැටියට එවක දී ඔවුන් සැලකූහ. එනම්, ලෝකයේ කිසිම ආණ්ඩුවකට සම්බන්ධයක් නැති මුදල් යන්න අගැයීම සඳහා පමණක් එවක බොහෝ දෙනෙක් බිට්කොයින් ලබාගන්නා ලදහ.

මැයි 22 වැනි දිනය “බිට්කොයින් පීට්සා දිනය” හැටියට සැමරුමට ලක්වෙයි. ඒ පීට්සා දෙකක් සඳහා ඩොලර් 41 අගයකට බිට්කොයින් දහ දාහක් හුවමාරු කරගත් ලැස්ලෝ (Laszlo Hanyecz) සිහිකිරීම පිණිසයි.

එවක දී බිට්කොයින් දහස් ගණනකින් එකතු කරගෙන සිටි අයට එයින් කළ හැකි වූ කාර්යයන් ඉතා ස්වල්පයක් පමණක් වීම එහි වෙළඳපොල හුවමාරු අගය අඩුවෙන් පැවතීම පැහැදිලි කරයි.

උරුමයෙන් ලැබුණ සුළු මුදලක් යටකර නිවාස මිල දී ගෙන අඩුපාඩු හදා යළි විකුණා ධනවත් වූ කැලිෆෝර්නියාවේ ලිබටේරියන් තරුණයෙක් තමන් සතු වත්කමෙන් බාගයක්, එනම් ඇමෙරිකන් ඩොලර් ලක්ෂයක් පමණ, 2011 දී බිට්කොයින් ආයෝජනය සඳහා යොදවන ලදි. අද ඔහු එම ආයෝජනයේ ඵල බුදිමින් ජීවත්වෙයි. එවැනි අය, බිට්කොයින් වෙළඳපොලේ අනාගත තත්වය ගැන ගණන් බලා අවදානම් ගන්නා කොට්ඨාශයට අයිති වේ. උරුමයෙන් ලැබුණු වත්කමක් පරිභෝජනයෙන් අවසන් කරනවා වෙනුවට ආයෝජන අවදානම් ගන්නා අය නිසා සමාජයේ සමෘද්ධිය පාදන ධනවතුන් බිහිවීම වෙළඳපොල ලක්ෂණයයි.

බිට්කොයින් යනු සාම්ප්‍රදායික ආයෝජනයක් නොවේ. එසේම එය වෙළඳපොල කොටස් ද නොවේ. කොයින්බේස් වැනි අතරමැදියෙක් හරහා බිට්කොයින් පමණක් නොව වෙනත් ක්‍රිප්ටො මුදල් ද මිල දී ගත හැකියි. එසේ මිල දී ගනිද්දී, එහි අලුත් අයිතිකරුවා කවුදැයි යන්න අතරමැදි ආයතනය දැන ගනියි. ඒ අයිතිකරුවා සැබෑ ලෝකයේ පෙනී සිටින්නේ කුමන නමින් හා වාසය කරන්නේ කුමන ලිපිනයකදැයි සොයාගන්නට හැකියි. මේ තොරතුරු බිට්කොයින් මිල දී ගැනීම සඳහා ගෙවන වයර් ට්‍රාන්ස්ෆර් හෝ ක්‍රෙඩිට් කාඩ් සඳහා සැපයිය යුතු වෙති.

ඇමෙරිකන් ආදායම් බදු දෙපාර්තමේන්තුව බිට්කොයින් “මුදල් වර්ගයක්” යැයි සලකන්නේ නැත. බදු ගෙවීමේ දී එය වැටෙන්නේ “දේපල” හැටියටයි. දේපල හුවමාරුවේ දී මෙන් බදු ගැසීම සිද්ධ වේ. කොපමණ කාලයක් එය අයිතිකරුවා සතුව තිබුණේ ද යන්න අනුව බිට්කොයින් විකිණීමේ දී මුල්‍ය වත්කමක් විකුණුවා යැයි සලකා, අයිතිකරුවාගෙ සමස්ත ආදායම අනුව වැදෙන බදු ප්‍රතිශතය එහි දී ද ගෙවන්නට සිද්ධ වේ.

විශ්‍රාම යන ලද අයට මුල්‍ය වත්කම් මිල දී ගැනීමේ දී සහ විකිණීමේ දී සාමාන්‍යයෙන් වත්කම් බදු ගෙවන්නට සිද්ධ නොවේ. තමන් විසින් විශ්‍රාම ගිණුමකින් මුදල් ලබාගනිද්දී ගෙවිය යුතු බදු මුදල් ඇත. මේ මුල්‍ය වත්කම් සඳහා ආදායම් බදු එහි දී ගෙවන තෙක් කල්දැමීමට ද හැකියාව ලබා දී ඇත. සරලව කිව්වොත් විශ්‍රාම යන ලද අයෙකුට තම විශ්‍රාම අරමුදල් නොලබා ගන්නා තෙක් ක්‍රිප්ටෝ වලින් උපයන මුල්‍ය වත්කම් විකිණීම සහ මිල දී ගැනීම තුලින් උපයන ආදායම් සඳහා බදු නොගෙවා සිටිය හැකියි.

බිට්කොයින් හුවමාරු අගය ඉහළ යෑම නිසා මිලියන ගණනින් වත්කම් වැඩිකරගන්නට සමත් වූවන් ඒවා විකුණන්නේ නැත්නම්, මුල්‍ය වත්කම් හැටියට ඒවා හෙළිකරන්නට උවමනාවක් නීතියෙන් නැතිකම අද රජය හමුවේ පවතින ගැටළුවකි.

බිට්කොයින් සතු වූවන් සියල්ලන්ම ඒවා ළඟ තබා නොගත්හ. සමහරු මුල් කාලයේ ඊට වෙළඳපොල හුවමාරු අගයක් ලැබුණු සැණින් ඒවා ඩොලර් බවට හරවා ගත්හ. කළින් සටහනක ලියූ පරිදි වර් විසින් අර්ථ ශාස්ත්‍ර අධ්‍යාපන පදනමට තෑගි කළ බිට්කොයින් දාහට සිද්ධ වූයේ එයයි. පදනම විසින් එය වෙනත් සල්ලි මුදල් නොවන ආයෝජනයක් ලෙසින් සලකා ඒවා විකුණා පදනමේ සාමාන්‍ය ආයෝජන ප්‍රතිපත්තිය අනුගමනය කරන ලදි. ඒ මුදල් බිට්කොයින් හැටියට තබාගත්තා නම් එමඟින් ලබන්නට හැකි වූ ඔවුන්ගේ ආදායම පසුගිය වසරේ ඔවුන් ලබාගත් සමස්ත මුදලට වඩා වැඩි ප්‍රමාණයක් වෙනු ඇත.

තමන් සතු බිට්කොයින් අද දකින තරම් හුවමාරු ඉහළ මිලකට යන්න පෙර විකුණන ලද අය බොහොමයකි. සමහර අයගේ මතය බිට්කොයින් යන ඉහළම හුවමාරු මිල වර්තමානයේ දකින්නට ඇතැයි කියායි. තවත් අයගේ මතය තවත් දෙගුණයකින් තෙගුණයකින් එහි හුවමාරු මිල ඉහළ යන බවයි. තවත් පිරිසක් එහි හුවමාරු මිල බිංදුවටම බහින දවසක් ගැන අනාවැකි කියති.

ඉතින් බිට්කොයින් යන අපූරු සංකල්පය නිසා එයට ළැදියාවක් දක්වන අය කෙසේ වෙතත්, වර්තමානයේ දී එය ආයෝජනයක් හැටියට සලකන අය හමුවේ අද පවතින ගැටළු මෙයාකාර වේ:
(1) ලොව කොපමණ පිරිසක් මෙය මුදල් වර්ගයක් හැටියට භාවිතා කරයි ද?
(2) තමන් වාසය කරන රටේ ඒ සඳහා ඇතිවෙන බදු ප්‍රතිපත්තිය කුමක් වේ ද?
(3) රාජ්‍ය මැදිහත්වීම් නිසා බිට්කොයින් බංකොළොත් වූවොත් තමන් යටකරන ආයෝජනයෙන් තමනට කොතරම් පාඩුවක් දරාගන්නට සිද්ධ වේ ද?

“සංචිත ව්‍යවහාර මුදල්” යන්නේ සත්‍ය අර්ථය කුමක් ද?

Posted in Uncategorized by arunishapiro on දෙසැම්බර් 9, 2017

(කලකට පෙර වෙනත් තැනක දැමූ මා කළ පරිවර්තනයක් මෙහි දී එකතු කරමි. මෙය බිට්කොයින් ආයෝජනයක් හැටියට ජනප්‍රිය වන්නට හේතුවීම සම්බන්ධයෙන් පමණක් නොව වර්තමානයේ සෑම ආණ්ඩුවකින්ම නිකුත් කරන මුදල් හි අගය බාල්දු වෙන්නේ කෙසේදැයි ගැනත් අවබෝධයට වැදගත් වේවි.)

ඇමෙරිකන් ඩොලරය ගැන කියද්දී එය “සංචිත ව්‍යවහාර මුදල්” හැටියට සලකන්නේ විදේශ රටවල් සිය වෙළඳ ගණුදෙනු පියවන්නට එය භාවිතා කරන හෙයිනි. කැනඩාවේ ජනතාව චීනයෙන් බඩු ගනිද්දී, කැනේඩියන් ඩොලර් වලින් ගෙවනවාට වඩා ඇමෙරිකන් ඩොලර් වලින් ගෙවනවා නම් ඊට චීනයේ වෙළෙන්ඳන් වැඩියෙන් කැමති බවක් පෙන්වීම මෙයට උදාහරණයකි. ජාත්‍යන්තර වශයෙන් වැඩියෙන්ම “අලෙවිකරණයට” හැකියාව ඇත්තේ ඇමෙරිකන් ඩොලරයයි. එනම්, ඇමෙරිකන් ඩොලරයෙන් ගෙවීම බොහෝ රටවල් විසින් බාරගන්නා බව පෙනී යයි. චීනය මෙන්ම අනිකුත් රටවල් වලටත්, වෙනත් රටවල් වලින් බඩු මිල දී ගනිද්දී ඔවුන්ට ඒ කැනඩාවෙන් ලැබුණු ඇමෙරිකන් ඩොලර් භාවිතා කරත හැකියි. එසේ නැතිව කැනේඩියන් ඩොලර් භාවිතා කළොත් කැනඩාවෙන් යමක් මිල දී ගන්නා තෙක් චීනය තමනට ලැබුණු කැනේඩියන් ඩොලර් ළඟ තබාගෙන සිටිය යුතුයි. මෙයාකාරයෙන් කටයුතු කරන්නට ලෝකයේ තම ව්‍යවහාර මුදල් මුද්‍රණය කරන සියල්ලන් විසින්ම පටන් ගතහොත් එවිට ජාත්‍යන්තර වෙළඳාම අඩුවෙන් සිද්ධ වෙන තත්වයකට පැමිණෙන අතර එහි වැය ද අධික වෙයි. තවත් විධි අනුව සලකද්දී එහි ප්‍රතිඵලය හරියට මහා අවපාතයට තුඩු දුන් 1930 දී ගෙනා ස්මූට්-හව්ලි තීරැ බද්ද තරම් වෙළඳාමට කරන බාධකයක් හා සමාන ප්‍රතිඵලයක් ගෙනෙත හැකියි.

ජාත්‍යන්තර වෙළඳාම කඩාවැටීමත් සහ යුද්ධත් අතර සම්බන්ධයක් දක්වන අය බොහොමයකි. “මායිම් හරහා භාණ්ඩ ගමන් නොකරද්දී, සොල්දාදුවන් ගමන් කරනු ඇත,” යැයි ශ්‍රේෂ්ඨ ප්‍රංශ අර්ථ ශාස්ත්‍රඥයා වූ ෆෙඩ්රික් බැස්ටියාට් කීවේය. සම්පූර්ණ ආර්ථික සමෘද්ධියකින් යුතු ප්‍රමාණවත් ජීවන වියදම් මට්ටමක් අත්පත් කරගන්නට කිසිම දේශයකට තනිවම නොහැකියි. එනම්, පරිපූර්ණ ස්වයංපෝෂිත බවක් සියල්ලෙන්ම සාක්ෂාත් කරගන්නට එක දේශයකට තනිවම නොහැකියි. ඉතින් යම් රටකට අවශ්‍ය භාණ්ඩ සඳහා වෙළඳාමෙන් හුවමාරැවක් කරගත නොහැකි නම්, ඒ රට තම අසල්වැසියන් ආක්‍රමණය කරමින් ඔවුන් වෙතින් හොරකම් කරන්නට පෙළඹේ. මේ නිසා බොහෝ දුරටකට-සර්ව ලෙසකින්- පිළිගත් ව්‍යවහාර මුදල් යනු ලෝක සමෘද්ධියට හා සමානව ලෝක සාමයට ද අත්‍යාවශ්‍යම වූ සාධකයක් යැයි කිව හැකියි.

“සංචිත ව්‍යවහාර මුදල්” යන්නේ සත්‍ය අර්ථය කුමක් ද?

සංචිත ව්‍යවහාර මුදල් යන්න එහි සම්භවයට පාදක වූ අර්ථයෙන් තව දුරටත් පවතින්නක් නොවේ. වෙළඳ ද්‍රව්‍යයක් හා බැඳුණු (සාමාන්‍යයෙන් ඒ වෙළඳ ද්‍රව්‍ය රත්තරන් විය), නැවත එයට හුවමාරැ කරගත හැකි වූ, පොරොන්දු වූ හුවමාරැ අනුපාතිකයන් ද වූ, දැයකට සංචිත ව්‍යවහාර මුදල් යන වහර ආරම්භයේ දී යොදා ගැනිණ. ගෝලීය වශයෙන් සත්‍ය ලෙසින් භාවිතයේ පැවති සංචිත ව්‍යවහාර මුදල් වූයේ බ්‍රිතාන්‍ය ස්ටර්ලින් පවුමයි. රන් මිනුම පැවති යුගයේ දී පවුම ‘රත්තරන් හා සමානව අනගි’ වූ නිසා බොහෝ රටවල් රත්තරන් වලට වඩා පවුම ළඟ තබාගැනීම පහසු යැයි දුටුවහ. ලෝක වෙළඳාමේ යෙදුනු දැවැන්තයන් ඔවුන්ගේ වෙළඳ ගණුදෙනු කරන ලද්දේ රත්තරන් වලින් වුවත් ඔවුන් රත්තරන් වෙනුවට පවුම් බාරගත් අවස්ථා වූයේ ඒ පවුම් ඉදිරිපත් කරද්දී බෑන්ක් ඔෆ් ඉන්ග්ලන්ඩ් විසින් පිළිගත් ස්ථාවර විනිමය අනුපාතිකය අනුව එයට නියමිත රත්තරන් ප්‍රමාණය දෙනවා යන පිළිගැනීම මතයි. දෙවැනි ලෝක යුද්ධයේ අවසානය වෙද්දී, බ්‍රෙටන් වුඩ්ස් එකඟතාවයෙන් මේ තත්වය පිරිනැමුනේ ඇමෙරිකන් ඩොලරයටයි. “ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ යුදායුධ ගබඩාව” හැටියට මිත්‍රජාතීන් දෙවැනි ලෝක යුද්ධයට යන්නට පෙරම ඇමෙරිකාව විසින් ලෝකයේ වැඩිපුරම රන් ගබඩා කොටස හිමි රට විය. ටොන් 8,133.5 ක් සතු ඇමෙරිකාව තවමත් අනෙක් රටවල් සියල්ලටම වඩා (ජර්මනිය ටොන් 3,384.2) විශාලතම රන් තොගය අයිති රටයි.

බ්‍රෙටන් වුඩ්ස් හි එකඟතාවය අනුව, රත්තරන් අවුන්සයකට ඇමෙරිකන් ඩොලර් 35 ක් නියම වෙන පරිදි විනිමය අනුපාතිකය පවත්වා ගැනීමට හැකිවන ලෙස ෆෙඩරල් රිසව් නොහොත් ඇමෙරිකන් මහ බැංකුව විසින් ඩොලරය උද්ධමනය නොකරන්නේය යන කැපවීම උදෙසා ජාත්‍යන්තර මුල්‍ය අරමුදල මුලින්ම පිහිටුවනු ලැබීය. එදා බ්‍රිතාන්‍ය පවුමට ලැබුණු පිළිගැනීම අනුකරණයෙන්, වෙළඳ කටයුතු සඳහා තමන් සතු ඇමෙරිකන් ඩොලර් භාවිතයේ දී ඒවා “රන් හා සමාන” ලෙස දිගටම පැවතේවි යන්න වෙළඳ ගණුදෙනු කරන ලද රටවල් අතර පැවති විශ්වාසයයි.

ෆියාට් සංචිත මුදල් පැමිණීම

ඇමෙරිකන් මහ බැංකුව බ්‍රෙටන් වුඩ්ස් හි එකඟතාවය පවත්වාගෙන නොගියහ. නොගෙවූ මුදල් සඳහා ඩොලර් 35 කට රන් අවුන්සයක් බැගින් රත්තරන් ගබඩා කරගෙන සිටීමට එකඟ වූ පොරොන්දුව ඇමෙරිකන් මහ බැංකුව කඩද්දී එය නිරීක්ෂණයට පත් කරන ලද ජාත්‍යන්තර මුල්‍ය අරමුදල අහක බලාගෙන සිටියහ. 1960 ගණන් වල දී ලින්ඩන් ජොන්සන් ජනාධිපතිවරයා විසින් දරීද්‍රතාවයෙන් මුදවා ගන්නා සුබසාධන වැඩ පිළිවෙත් වලටත් වියට්නාම් යුද්ධයටත් භාණ්ඩාගාරයේ මුදල් වැය කරද්දී ඒවා කරන ලද්දේ භාණ්ඩාගාරයේ තැන්පතු වලින් නොව අලුතින් මුද්‍රණය කරන ලද මුදල් වලිනි. ඇමෙරිකාව ගබඩා කරගෙන සිටින ලද ඩොලර් 35 කට රත්තරන් අවුන්සය යන විනිමය අනුපාතිකය ඉක්මවා යන ලෙසින් නොගෙවූ ඩොලර් ප්‍රමාණයන් ඉහළ ගියේය. ඒ ගැන සොයා බලන්නට අවශ්‍ය යැයි මුලින්ම ඉල්ලා සිටියේ 60 ගණන් අවසන දී ප්‍රංශයයි. පසුව තවත් රටවල් ප්‍රංශය සමඟ එකතු වූහ.

රත්තරන් වෙනුවට ඩොලර් තබාගැනීමෙන් තුටු වූ ලෝකය පුරා පැවති මහ බැංකු එහි දී ඇමෙරිකාවට ප්‍රමාණවත් රන් සංචිත නොමැතිකමෙන් තමනට ආපහු දෙනවා කියූ පොරොන්දු ඉටු කරගත නොහැකිවේ යැයි සැක කරන්නට පටන් ගත්හ. ප්‍රංශය විසින් මූලිකත්වය ගෙන 60 ගණන් වල දී ඇමෙරිකන් මහ බැංකු චකිතයක් ඇති කරන්නට සමත් වීමෙන් 1958 දී ටොන් විසිදාහක් තිබුණු රත්තරන් සංචිතය 1970 වෙද්දී ටොන් අටදාහකට බහින ලදි. මුදවාගැනීම් හි වේගය වැඩිවෙද්දී එක්කෝ ඩොලර් සඳහා රත්තරන් දෙන වගකීම පැහැර හැරීම, නැත්නම් ඩොලරයේ අගය ඉහළ විනිමය අනුපාතිකයට නැවත අගය කිරීම විනා වෙන තෝරා ගැනීමක් ඇමෙරිකාව ඉදිරියේ නොතිබිණ. සැමදා ලැජ්ජාවට පත්විය යුතු තෝරාගැනීම ඇමෙරිකන් මහ බැංකුව විසින් කළහ. 1971 සැප්තැම්බරයේ දී ඇමෙරිකාව දෙවැනි විකල්පය තෝරාගෙන “රන් මිනුමෙන් අයින් වූහ”. (මම ගණන් බලා ඇති සැටියෙන්, 1971 දී ඇමෙරිකන් ඩොලර් සියල්ල සඳහා රත්තරන් හුවමාරැ කරන්නට ඇමෙරිකාවට සිද්ධ වූවා නම්, රන් අවුන්සයක් ඩොලර් 35 ක් වෙනුවට රන් අවුන්සයකට ඩොලර් 400 ක් බැගින් ගෙවමින් ඩොලරයේ අගය අඩු කරන්නට ඇමෙරිකාවට සිද්ධ වෙන තත්වයක් උදා වී තිබිණ.) කෙසේ වුවත්, වෙළඳාමේ යෙදෙන දැවැන්ත රටවල් සියල්ලම තවමත් පරිහරණය කළේ ඩොලරයයි. එය තවමත් ජාත්‍යන්තර වෙළඳ ගණුදෙනු සඳහා අත්‍යාවශ්‍ය වූ වැදගත් මෙහෙය ඉටු කරමින් සිටින ලදි. ඩොලරය හා රත්තරන් අතර වූ සම්බන්ධය අයින් කරන ලද වුවත්, ඩොලරය ඉටු කළ මෙහෙය කරන්නට සමත් වෙනත් මුදල් වර්ගයක් ලොව නොවීය.

ඇයි තවමත් ඩොලරය සංචිත ව්‍යවහාර මුදල් ලෙසට පවතින්නේ

මුදල් හැටියට යොදාගන්නට නම් ජාත්‍යන්තර වෙළඳාම සඳහා ප්‍රයෝජනවත් වූ අංග දෙකකි: පළමුවැන්න, එය විශාල වෙළඳ දේශයක් විසින් නිකුත් කරන ලද්දක් වීමයි. දෙවැන්න, දීර්ඝ කාලීනව එහි අගය එම මුදලේ අඩංගු වී තිබීමයි. මේ සාධක දෙක නිසා සංචිත ව්‍යවහාර මුදලක් ලෙසින් ඉල්ලුමක් නිර්මාණය වේ. ඇමෙරිකන් මහ බැංකුව විසින් ඩොලරය උද්ධමනයට භාජනය කරමින් සිටියත්, එයින් කාලයාගේ ඇවෑමත් සමඟින් අනෙකුත් වෙළඳ ද්‍රව්‍ය හා සමගාමීව පවතින අගය හෑල්ලු වෙමින් පැවතියත්, ඇමෙරිකන් ඩොලරය හා තරඟ කරන්නට වෙන සත්‍ය තරඟකරැවෙක් ලොව නොසිටියේය. ජර්මන් ඩොයිෂ මාර්ක් එහි අගය වැඩියෙන් රඳවා ගන්නට සමත් වූවත් ජර්මන් ආර්ථිකය සහ එරට යෙදුනු වෙළඳාම ඇමෙරිකාවෙන් භින්න භාගයකි. එනම් යම් අයෙක් තමන් සපයන භාණ්ඩ සඳහා ගෙවීම් හැටියට ජර්මන් මාර්ක්ස් ලබාගත්තේ ද, ඔහුට ජර්මනියෙන් මිල දී ගන්නට තිබුනේ භාණ්ඩ අල්පයක් පමණි. ඇමෙරිකන් ඩොලර් සතු අයට ඇමෙරිකාවෙන් මිල දී ගත හැකි භාණ්ඩ විශාල ප්‍රමාණයක් තිබුණි. ඒ නිසා මාර්ක් එකට තිබි ඉල්ලුම ඩොලරයට තිබි ඉල්ලුමට වඩා අඩු වූවකි. සියළු කොමියුනිස්ට් රටවල් වලට එරෙහි වූ බටහිර රටවල් හි හමුදාමය ආරක්ෂයා හැටියට ඇමෙරිකාවට මනෝමය සාධනීයකරණයක් ද ලැබුණු නිසාත් ඩොලරයට ඉල්ලුමක් පැවතිණ.

වර්තමානයේ දී අපිට වෙනසක ආරම්භයක් දකින්නට ලැබේ. ඩොලරය විශාල වශයෙන් උද්ධමනයට පාත්‍ර කරමින් සිටින ඇමෙරිකන් මහ බැංකුව එහි මිල දී ගැනීමේ හැකියාව අඩු කරමින් සිටින නිසා ලෝක වෙළඳාමේ යෙදෙන අනෙක් දැවැන්ත රටවල් වලට වෙනත්, වඩා හොඳ මුදල් වර්ගයක භාවිතය පටන් ගන්නට හොඳ අවස්ථාවක් පාදා දී ඇත. මෙය වැදගති. මන්ද, ඇමෙරිකන් ඩොලරය සඳහා සංචිත ව්‍යවහාර මුදලක් හැටියට පවතින ඉල්ලුම අඩුවීම යනු විදේශයන්හි සැරිසරමින් පවතින ඩොලර් ට්‍රිලියන ගණනක් නැවත ඇමෙරිකාවට ගලා ඒමයි. එවිට එක්කෝ ආර්ථික උද්ධමනයක්, නැත්නම් ආර්ථික අවපාතයක් නැත්නම් ඒ දෙකම සිද්ධ විය හැකි තත්වයක් උදා වේ. උදාහරණයක් වශයෙන් ගෝලීය මහ බැංකු කොටස් වලින් ඇමෙරිකන් ඩොලර් තබාගැනීම දැනට පවතින්නේ 62% ක් ලෙසයි. ඇමෙරිකන් ඩොලර් නෝට්ටු හැටියට නොව ඇමෙරිකන් භාණ්ඩාගාරයේ ණය හැටියට වෙනත් රටවල මහ බැංකු විසින් පොලියක් ලැබෙන භාණ්ඩාගාර ණයක් හැටියට මෙසේ ඩොලරය පවතී. විදේශයන් සතු ඇමෙරිකන් ණය වර්තමානයේ දී ඩොලර් ට්‍රිලියන 6.154 කි. ඇමෙරිකන් මුල්‍ය පදනම සේ පවතින ඩොලර් ට්‍රිලියන 3.839 සමඟ මෙය සසඳා බලන්න.

ඇමෙරිකන් ඩොලර් අනුව පවතින අභිධාන වත්කම් සඳහා විදේශීය ඉල්ලුම අඩු වී ගියොත්, භාණ්ඩාගාරයට ඒ අගයන් බැසීම පියවා ගන්නට හැකියාව ඇත්තේ ආකාර 3 කින් පමණි. ඉන් පළමුවැන්න නම් විදේශයන් විසින් දුන් ණය ගෙවා දමන්නට ඇමෙරිකන් වැසියන් ගෙවන බදු ඉහළ දමන්නට ඇමෙරිකාවට හැකියි. දෙවැන්න නම්, විදේශයන් විසින් දුන් ණය නැවත ෆිනෑන්ස් කරන්නට පොලී අනුපාතිකයන් ඉහළ දැමිය හැකියි. තුන්වැන්න නම්, තවත් මුදල් මුද්‍රණය කළ හැකියි. ඔව් එසේම ඔවුනට මේ තුනම එක එක ප්‍රමාණයන් වලින් ද කරගෙන යා හැකියි. බදු ඉහළ යැවීම හෝ පොලී අනුපාතිකය වැඩි කිරීම ප්‍රතික්ෂේප කර මුදල් මුද්‍රණය ගැන විශ්වාසය තැබුව හොත් (එය තමයි සිද්ධ විය හැකි යැයි බලාපොරොත්තු විය හැකි වූව, එසේත් නැත්නම් කේන්සියානු ධර්මය සම්පූර්ණයෙන් ප්‍රතික්ෂේප කර ඔස්ට්‍රියන් අර්ථ ශාස්ත්‍රය වැළඳගැනීම) ඒ නිසා එවිට ණය නිදහස් කිරීම අනුව මුල්‍ය පදනම ඉහළ යනු ඇත. උදාහරණයක් හැටියට, ඇමෙරිකන් ඩොලර් අනුව පවතින අභිධාන වත්කම් සඳහා ඇති ඉල්ලුම 50% කින් පහළ ගියොත් (ඩොලර් ට්‍රිලියන 3.077) ඇමෙරිකන් මුල්‍ය පදනම 75% කින් ඉහළ යනු ඇත. එයින් රට තුල අනිවාර්යෙන්ම මිල උද්ධමනයක් හටගෙන දේශීය වශයෙන් කණගාටුදායක තත්වයක් ඇති වේ. මෙහි දී ජීවන මට්ටම අවදානමකට වැටේ.

වෙළඳ ගණුදෙනු තීරණයේ දී ලෝකයේ ඉහළ ඉල්ලුමක් පවතින ලෙසකට ඩොලරය පැවතීම බොහෝ දෙනාගේ යහපත පිණිස බව මෙහි දී අපි දකිමු. ඔවුන්ගේ ආනයන/අපනයන ගණුදෙනු ඩොලරයෙන් හැර වෙනත් මුදලකින් වෙද්දී ඩොලරයට ඇති ඉල්ලුම අඩු වීම නිසා ඇතිවන මිල උද්ධමනය වැළැක්වීමටත් සහ එයින් ඉහළ යන මිල ගණන් නිසා ඇමෙරිකන් ව්‍යාපාරයන්ට එල්ල වෙන පීඩනය වැළැක්වීමටත් ඒ නිසා ඩොලරයට ඉල්ලුමක් පවත්වා ගැනීම අවශ්‍යයයි.

සංචිත ව්‍යවහාර මුදල් හැටියට ඩොලරය හමුවේ පවතින තර්ජන

ඩොලරය සංචිත හුවමාරැ මුදල් හැටියට පවතිනවාට ඇති තර්ජනය හමුවේ ඊට පාදක හේතුව නම් ඇමෙරිකන් මහ බැංකුවේ ප්‍රතිපත්තිම වෙති. මගේ අදහස, වෙනත් රටවල් විසින් ඩොලරයට “පහර දීම” සඳහා ගෙන යන කුමන්ත්‍රණ නැති බවයි. එනමුත්, ශුන්‍ය පොලී අනුපාතික ප්‍රතිපත්ති (ZIRP) සහ ප්‍රමාණාත්මක ලිහිල් කිරීම්* (QE) තුලින් ඇමෙරිකාව සිය ඩොලරය දුර්වල කරනවා යන අවබෝධය අනෙක් රටවල් තුල ද වර්ධනය වෙමින් පවතියි. ඒ නිසා ලෝක වෙළඳාම කරගෙන යන්නට ඇමෙරිකන් ඩොලරය හැරෙන්නට වෙනත් හොඳ ක්‍රමයක් සොයා ගැනීමට අවශ්‍ය බව ඒ රටවල් දනිති. ඇමෙරිකන් මහ බැංකුවේ උද්ධමනවාදී ප්‍රතිපත්ති දිගටම අනුගමනය කරද්දී පවා, කෙටි කාලීනව මෙසේ ඩොලරයට සංචිත ව්‍යවහාර මුදල් හැටියට සිටිය හැකි වූයේ අනෙක් රටවල් විසින් ඔවුන්ගේ මුදල් ද උද්ධමනයට භාජනය කරන ලද නිසයි.

උදාහරණයක් හැටියට ජපානය විසින් ඔවුන්ගේ යෙන් ඇමෙරිකන් ඩොලරයට වඩා විශාල ප්‍රමාණයකින් උද්ධමනයට භාජනය කරන ලද්දේ මුදල් අවතක්සේරැ කර ඔවුන්ගේ ලැග සිටින ආර්ථිකයට ජවයක් දිය හැකි යැයි සිතා ගන්නා ලද අඥාන උත්සාහය නිසයි. ඉතින් අද ජර්මනියේ විරෝධය නොතකා යුරෝපීය මහ බැංකුව පවා ප්‍රමාණාත්මක ලිහිල් කිරීම් ක්‍රමයක යෙදෙන්නට සූදානම්ව සිටිති. ලෝකයේ මහ බැංකු සියල්ලම පාහේ මුදල් සැපයුම වැඩි කිරීමෙන් උද්ධමනයේ තර්ජනයක් නොමැතිව සමෘද්ධිය සාක්ෂාත් වෙනවා යන දෝෂ සහගත විශ්වාසයේ එල්බ සිටිති. මෙය ආර්ථික න්‍යයාට සහ ආර්ථික සත්‍යයතාවයට පටහැනි වූවකි. ලැග සිටින හෝ දුර්වල ආර්ථිකයෙන් ගොඩ එන්නට හෝ සමෘද්ධියට මුදල් මුද්‍රණයෙන් යා නොහැකියි. මුදල් සැපයුම වැඩි කිරීමෙන් සියල්ලන්ටම සමෘද්ධියක් නිර්මාණය නොවේ. එය කිසිදා කරන්නට නොහැකියි. තව දුරටත්, මේ වැරදි විශ්වාසය තවත් වැරදි විශ්වාසකට තුඩු දෙන්නකි. එනම්, ඉතිරි කිරීම් යනු සමෘද්ධියේ පදනම නොවේ, සමෘද්ධියේ පාර වියදම් කිරීම තුලින් සිද්ධ වේ යන වැරදි විශ්වාසයයි. මෙය ගොනාට පෙර කරත්තය ඉදිරියට දමන ආකාරයේ වැරැද්දකි.

තෙවැනි වැරද්ද නම් අනෙකුත් මුදල් හමුවේ සිදු කරන විනිමය අනුපාතිකය තුලින් සිය මුදලේ අගය අඩු කිරීමෙන් අපනයන මුල් කරගත් ආර්ථික ගොඩ යෑමක් ඉටුවේ යැයි සිතීමයි. එය යම් ගුප්තාකාරයෙන් මවන ලද එන්නතක් ශරීරගත කරවීමක් හා සමාන වී තිරසාර ලෙසින් ආර්ථික ගොඩයෑමක් සිද්ධ වනවා යන වැරදි විශ්වාස අල්ලා ගැනීමයි. එය සිද්ධ නොවන්නකි. ඔස්ට්‍රියන් අර්ථ ශාස්ත්‍රය සහ මුල්‍ය න්‍යාය ගැන වැඩි දුරට කියන්නට නොයා, මුදල් මුද්‍රණය නිෂ්පාදන ව්‍යුහයට බාධා කරනවා යැයි මට කියන්නට ඉඩ දෙන්න. එය එසේ බාධා කරන්නේ ධනවාදයේ “මිල හෙළිදරව් කරන ක්‍රියාවලිය” වංචා සහගත ලෙසින් මෙහි දී වෙනසකට භාජනය කරන නිසයි. මෙය සිද්ධ වෙද්දී, කිසිදාක ලාබයක් උපයත හැකි ලෙසකින් අවසන් නොවන ව්‍යාපෘති සඳහා මුල්‍ය වෙන් කෙරෙයි. බුබ්බුල (ආර්ථිකය හිටිහැටියේ ඉහළ යාමක්) නිර්මාණය වී එය පුපුරා යෑම (හිටිහැටියේ කඩා වැටීම) හට ගනී. ව්‍යාපාර බොහොමයකට හදිසියේ හානි පැමිණේ. එයින් ස්වභාවයෙන්ම හිඟ මුල්‍ය තව දුරටත් විනාශ වී යයි.

අනාගතයේ විය හැකි සෙනාරියන් (scenarios)

මේ මුදල් මුද්‍රණය කරන දර්ශනය ලොව හැම රටකම පැතිර ඇති හෙයින්, මුදල් උද්ධමනය කිරීම පළමුවෙන්ම නවතා දමන, වෙළඳාමේ යෙදෙන ප්‍රධාන රටකට, වර්තමානයේ ඩොලරය පෙන්වන බොරැ අගය නැතිකර දමන්නට ඉතා ඉක්මනින් හැකියාව ලැබෙන ඉඩකඩක් ඇත. පවතින අවදානම කුමක්දැයි කියා චීනය හඳුනන බවට සාක්ෂි ඇත. ඔවුන් සිය රන් සංචිත වැඩි කරන ලදි. එසේම රටෙන් රන් පිට වී යාම වැළැක්වීමටත් පාලන විධි ක්‍රම ස්ථාපිත කර ඇත. ලෝකයේ දෙවැනි විශාලතම ආර්ථිකයත්, ලෝකයේ විශාලතම වෙළඳ ජාතියකුත් එකට එකතු වී ඔවුන්ගේ මූල්‍ය රත්තරන් හා සම්බන්ධ කරත හොත්, යුවාන් හි ඉල්ලුම වැඩි වී ඩොලරයට ඇති ඉල්ලුම එක රැයින් අඩු වී යනු ඇත.

එසේ නැතිනම්, දිගු කාලයක් තිස්සේ කැකෑරෙමින් තිබෙන යුරෝපීය අර්බූදය නිසා ජර්මනිය යුරෝ කලාපයෙන් ඉවත් වී යන තැනට කටයුතු සිද්ධ වී ඩොයිෂ් මාර්ක් නැවත භාවිතය පටන් ගැනීමට ඉඩ ඇත. එයින් යුරෝ මුදල් හි ඇති කුණුවීම සැක නැතිව ඔප්පු වෙනු ඇත. තිරසාර නොවන සුභසාධන රාජ්‍යයන්ට මුල්‍ය යොදවන්නට යුරෝපීය මහා ද්වීපයේ රටවල් බාගයක් පමණ මේ හවුලේ භාවිත කරන යුරෝව කොල්ලාකමින් සිටිති. ජර්මනිය යුරෝවෙන් ඉවත් වුවහොත් එක්සත් රාජධානියෙන් පිටත වූ යුරෝ කලාපය වැඩිපුරම ඩොයිෂ් මාර්ක් භාවිත කරන කලාපයක් බවට හැරෙනු ඇත. එවිට ඇමෙරිකන් ඩොලරය වෙනුවට ලෝකයේ ප්‍රධාන සංචිත ව්‍යවහාර මුදල් සඳහා මාර්ක් පත්වෙන්නට ඉඩක් ඇත.

පවතින ගැටළු සියල්ලම බිහි වූයේ සියළු මහ බැංකු වලට ෆියාට් මුදල් මුද්‍රණය කරත හැකියාව ලැබීම නිසයි. වෙළඳ ද්‍රව්‍යයක් පදනම් කරගත් මුදල් වෙනුවට අද මුදල් පදනම් වී ඇත්තේ ආණ්ඩු වලට නීති පනවත හැකි බලහත්කාරකම මත පමණි. මහ බැංකු යනු ඔවුන්ගේ රටේ මුදල් නීතිමය ලෙසකින් කූටානුකරණය (counterfeiters) කරන්නන් වෙති. මුදල් මුද්‍රණය කරන්න යැයි බලපෑම් එල්ල වෙන්නේ යුධ සහ සුභසාධන දෙකම රිසි දේශපාලනඥයන් වෙතිනි. යුද සහ සුභසාධන යන දෙකම දැඩි සේ මුල්‍ය ගිල දමන කටයුතු වන අතර ඒවා ප්‍රතිලාභ ලැබෙන “ආයෝජන” නොවෙති.

ශක්තිමත් මුදල් පවතින වාතාවරණයක දී, මුදල් සැපයුම උද්ධමනය කරත නොහැකි තත්වයක දී, යුද සහ සුභසාධන වල සත්‍ය ස්වභාවය ඉස්මතු වී පෙනී යයි. සමාජයක් විසින් අරමුදල් කොතරම් ඒවාට යට කරනවා ද නැද්ද යන්න ස්වභාවයෙන්ම දැක බලා ගන්නට අවස්ථාවක් පෑදේ. එහෙත් ෆියාට් මුදල් වාතාවරණයක දී, කිසිත් සෙවීමක් බැලීමක් නොමැතිව යුද සහ සුභසාධන වැය කෙටි කාලීනව වැඩි කරත හැකියි. මන්ද ඒවායේ අහිතකර ප්‍රතිඵල දැකගන්නට ලැබෙන්නේ කාලයක් ඉක්ම ගිය පසු නිසාවෙනි. එවිට පරිභෝජන වියදම් සහ එයින් ආර්ථිකයට සිද්ධ වෙන හානිය අතර සම්බන්ධය වටහා ගන්නට ජනතාවට ඉඩක් පෑදෙන්නේ නැත. ඉතින් යළි පියවා ගත නොහැකි ලෙසකින් තිරසාර ලෙසකින් ආර්ථිකය පවත්වා ගත නොහැකි ලෙසකින් යුද වියදම් සහ සුභසාධන වැය දෙකම ප්‍රසාරණයට බලයේ සිටින රජයට අවස්ථාව පෑදේ.

හොඳම පිළියම නම් මහා බැංකු මුළුමනින්ම අහෝසි කර දැමීමයි. සාමාන්‍ය වෙළඳ නීති වලට අනුකූලව පුද්ගලික ආයතන වලට මුදල් නිෂ්පාදනයට අවසර දීමයි. ශක්තිමත් මුදල් එවිට සියයට සියයක් රන්, රිදී වැනි වෙළඳ ද්‍රව්‍ය වල නෛසර්ගික අගයේ අනුග්‍රහයෙන් පවතිනු ඇත. මුදල් නිෂ්පාදනය කරන ඕනෑම අයෙක් ඔවුන් පොරොන්දු වූ විනිමය අනුපාතිකයට අනුව තිබිය යුතු වෙළඳ ද්‍රව්‍යයට වැඩියෙන් ඒ මුදල් සහතික සඳහා නැත්නම් ජංගම ගිණුම් සඳහා මුදල් නිකුත් කරන්නේ ද, වානිජ සහ අපරාධ නීති දෙකම යටතේ වංචා කරන ලද්දෙක් හැටියට දඬුවම් දිය හැකි වේ. රජය විසින් නීත්‍යානුකූල යැයි කියන (බොහෝ අවස්ථා වල දී) නීතිමය මුදල් පමණක් භාවිත කරත හැකියාව අහෝසි වී වෙනත් තරඟකාරී මුදල් භාවිතයට ද දිරිගැන්වීමක් සිද්ධ වේ. වෙළඳපොල විසින් හොඳ මුදල් මොනවාදැයි සොයා ගෙන අලෙවිකරණයට නොහැකි මුදල් අයින් කර දමනු ඇත. තවත් විදියකින් කිව්වොත් හොඳ මුදල් විසින් නරක නැත්නම් ගුණාත්මක බවෙන් අඩු මුදල් අයින් කර දමනු ඇත.

සංචිත ව්‍යාවහාර මුදල් සංකල්පය දිහා අපි වෙනස් විදියකට බැලිය යුත්තේ එය වැදගත් නිසායි. එය අපිට ලැබුණ වරප්‍රසාදයක් සහ වගකීමක් හැටියට අපි ඒ දිහා බැලිය යුතුයි. එය සෙසු ලෝකයට එල්ල කරත හැකි අවියක් ලෙසින් අපි භාවිතා කළ නොයුතුයි. නීතිමය මුදල් පමණක් භාවිත කරත හැකි නීති අඩු කරත හොත් හෝ අහෝසි කර දමන්නට හැකි නම්, එවිට අපිට මිල අනාවරණය කරගැනීමේ ක්‍රියාවලිය තුලින් හොඳම ශක්තිමත් මුදල් කුමක්දැයි කියා සොයා ගන්නට ඉඩක් පෑදේ. අපේ ඇමෙරිකන් ඩොලරයට එයට විය හැකි වූ හොඳම සල්ලි වෙන්නට -සත්‍යයෙන්ම ශක්තිමත් මුදල- ඉඩ දුන්නොත්, එවිට අපේ පුද්ගලික සහ සාමූහික සමෘද්ධිය ඉතා විශාල ලෙසින් ඉවැඩි වෙනු ඇත.

* *ලංකාවේ ඊට කියන්නේ “ගුණාත්මක ලිහිල් කිරීම” වුවත් මෙම ක්‍රමය ඔස්ට්‍රියන් අර්ථ ශාස්ත්‍රඥයන්ට අනුව ගුණාත්මක නොවන්නකි!!!

පැට්‍රික් බැරන් විසින් ඩොලරය සංචිත ව්‍යවාහාර මුදල් වීම වැදගත් ඇයි යන මාතෘකාව යටතේ මීසස් දිනපතා තීරැවට ලියන ලද සටහනේ පරිවර්තනයයි.

බිට්කොයින් කැනීම සැකෙවින්

Posted in Uncategorized by arunishapiro on දෙසැම්බර් 8, 2017

පෞද්ගලික අයිතිය අගයන අය අතින් බිහි වූ බිට්කොයින් නිර්මාණයේ දී එය කෙසේ පුද්ගලයන් අතට පත් කරනවා ද යන්නට ඔවුන් සෑහෙන අවධානයක් යොමුකරන ලද බව පෙනී යයි. බිට්කොයින් අයිතියට සමාජයේ ඕනෑම තරාතිරමක අයෙකුට වෑයමක් ගැනීමට පුළුවන් වෙන පරිදි එය සකස් කර ඇත. පරිගණක ක්‍රීඩාවේ යෙදෙන ලද පරිගණක ගැන දැනුමක් ඇති අය බිට්කොයින් කැනීම සඳහා මුලින්ම සම්බන්ධ වූවත්, ඒ සඳහා සුවිශේෂී පරිගණක තාක්ෂණ හෝ ගණිත දැනුමක් අවශ්‍ය නොවේ. ගණිත ප්‍රහේලිකා විසඳන තාක්ෂණය අඩංගු මෙවලම් වලින් තමයි අද කාර්ය භාරය සිද්ධ වෙන්නෙ.

කැනීම් පද්ධතිය රැගත් මෘදුකාංග ගොණුව අති විශාලයි. ඒ නිසා ලාබයක් ලබන්න නම්, යොදාගන්නා පරිගණකය දිවා රෑ දුවන ලෙසින් ඊට වෙන් කළ යුතුයි. විමධ්‍යගත ලෙජරයට එකතු කළ යුතු හුවමාරු “කුට්ටියක්” සඳහා අවශ්‍ය ගණිතමය ගැටළු විසඳුම් බිට්කොයින් කැනීම් වල දී සිද්ධ වෙනව.

මේ කැනීම් පද්ධතිය රැගත් ජාලයට එකතුවෙන පරිගණකයක් හැඳින්වෙන්නෙ නෝඩ් (node) එකක් නමින්. හුවමාරුවක් සිද්ධ වෙන සෑම අවස්ථාවක දී ම, දත්ත යැවෙනව මේ nodes වලට. සංකීර්ණ සමීකරණ භාවිතයෙන් හුවමාරුව සැබෑ දැයි ඒ nodes වලින් සොයා බැලීමක් සිද්ධ වෙනව. හුවමාරුව සැබෑ නම් සහතික වෙද්දී එයට ගිවිසුම්, වාර්තා සහ තවත් තොරතුරු එකතු කරන්න පුළුවන්. හුවමාරුව සහතික වුණාම එය හා අනෙකුත් හුවමාරු එකතුවෙලා විමධ්‍යගත ලෙජරයට නව කුට්ටියක් වශයෙන් එකතු වෙනව. මෙහි දී තමයි එහි නියැළුන nodes සතු සියල්ලන්ටම නව බිට්කොයින් නිකුත් වෙන්නෙ.

කුට්ටියක සීමාව පිරුණම (එක මෙගාබයිට් එකක් පමණ, තාක්ෂණය දියුණුවීමෙන් එය අනාගතයේ ඊට වඩා අඩුවිය හැකියි) ඒ සම්පූර්ණ කුට්ටිය බ්ලොක්චේන් නමින් වූ විමධ්‍යගත ලෙජරයට එකතු වෙනව. දැන් අර මුල් හුවමාරුව සහතික වෙලා සම්පූර්ණ වෙලා ආයේ ඒක වෙනස් කරන්න බැරි ආකාරයෙන් ස්ථිරකාලීනව ලෙජරයේ සටහන් වෙනව.

අයෙක් හුවමාරුවක යෙදන විට pending (කාර්යය ඉටුවෙන තෙක් රැඳී ඉන්න) කියලා දකින්න තියෙන්නෙ මේ සඳහා අවශ්‍ය විසඳුම් සංඛ්‍යාව පරිපූර්ණ වෙන තෙක්. දාමය කුට්ටි වශයෙන් සකස් කරලා තියෙන නිසා කුට්ටියක් එකතුවෙන තෙක් ඉන්න ඕන දාමයට එකතුවෙන්න. මේ ක්‍රමය තුලින් තමයි කළින් සටහනක කිව්ව ඩබල්-ස්පෙන්ඩින් විසඳන ලද්දේ.

නමුත් පද්ධතිය හදලා තියෙන්නෙම සීමාවක් දාල. ලෝකයේ ආණ්ඩු විසින් සංචිත ව්‍යවහාර මුදල් ප්‍රසාරණය කිරීම නිසා මුදල් අගය උද්ධමනයට ලක්වීම අවබෝධ කරගත් මෙහි නිර්මාතෘ අය ඒක නවත්වන්නයි මේ සීමාව පනවල තියෙන්නෙ. ඉතින් සීමාව නිසා එන්න එන්න කැනීම් තුලින් ලබාගත හැකි ප්‍රමාණය අඩුවෙනව. “කුට්ටියක්” හැටියට ලැබෙන අලුත් බිට්කොයින් ප්‍රමාණය, මුල් කාලයේ ඊට සහභාගී වූ අයට, ඒ කියන්නෙ ඒවා බාගත කරගෙන ප්‍රෝගෑම් දුවවපු අයට, අලුත් බිට්කොයින් 50 ක් ලැබුණ. ඊට පසුව 25 කට අඩුවෙලා අනතුරුව 12.5 කුට්ටියකට අඩුවුණා. සෑම කුට්ටි 210,000 ක දී ම ප්‍රමාණය බාගයකින් අඩුවෙන විදියටයි එය නිර්මාණය කරලා තියෙන්නෙ. පද්ධතියට කාලයෙන් කාලයට එකතුවෙන පරිගණක බලය අනුව මේ කැනීම් කරන ගණිතමය දුෂ්කරතාවය නිසාවෙන් සෑම වසර හතරකටම සැරයක් ලැබෙන බිට්කොයින් ප්‍රමාණය බාගයකින් අඩුවෙනව කියල තමයි අනුමාන වෙන්නෙ. 2020 වෙද්දී අලුතින් කනින බිට්කොයින් කුට්ටියක තියෙන්නෙ බිට්කොයින් 6.25 ක් පමණයි.

ගොඩක් අය කැනීම් කරන්න එකතුවීමෙන් ගණිතමය ප්‍රහේලිකා විසඳන හෑෂ් රේට් එකත් ඉහළ යන නිසා, නිකුත් කරන බිට්කොයින් ප්‍රමාණය එන්න එන්නම අඩුවෙන නිසාත්, පරිගණක 50 ක් තියාගෙන වුණත් බිට්කොයින් තනිවම කැනීම අද ලාබදායක දෙයක් නොවේ. ලබාගත හැකි ප්‍රමාණය දුවවන පරිගණක බලය හා විදුලි බලය එක්ක ගත්තම ලොකු කුට්ටියක් නෙමෙයි. පරිගණක කිහිපයක් දාගෙන කණ්ඩායමක් හැටියට එකතුවෙලා කරනවා නම් එහි දී විදුලි බලයේ වැය බෙදිලා යනව වගේම ලැබෙන කුට්ටියත් හැමෝම අතරෙ බෙදිලා යනව. එන්න එන්නම අඩුවෙන් කුට්ටියක් ලැබෙන සහ දුෂ්කර බැවින් වැඩිවන ක්‍රමය නිසා වැය එක්ක සසඳන විට තනි අයෙකුට ඒ මාර්ගයෙන් ලාබයක් උපයන්න ජීවිත කාලය මදි.

මෙතැන තියනව බිට්කොයින් කැනීමෙන් ලාබයක් ඇත්දැයි පෙන්වන කැල්කියුලේටර් එකක් සහ කැනීමට කැමති අයට වැදගත් තොරතුරු රාශියක්.

දැන් 2140 වසරේ දී බිට්කොයින් සියල්ලම නිකුත් වෙලා ඉවර වුනාම මේ කනින සහ හුවමාරු ගැටළු විසඳන අයට ගාස්තු හැටියට අලුත් බිට්කොයින් ලැබෙන්නෙ නැහැ. වෙළඳපොල තුල ඒ වෙද්දී බිට්කොයින් භාවිතය පැතිරිලා ගිහින් වෙළෙන්ඳන්, හුවමාරු මධ්‍යස්ථාන, ගණුදෙනුකරුවන් වැඩිවීම නිසා ඔවුන් විසින් බිට්කොයින් වලින් කරන ගණුදෙනු සඳහා ගෙවන්නට කැමති ගාස්තුවත් වැඩිවෙලා යාවි යැයි අපේක්ෂා වෙනව. ඒ හුවමාරු ගාස්තු වලින් තමයි එවිට මේ හුවමාරු ගැටළු විසඳන අයට බිට්කොයින් ආදායම් උපයන්න හැකිවෙන්නෙ. ඒ වෙද්දී හුවමාරු ප්‍රහේලිකා විසඳා සහතික කිරීම සහ ඒ සඳහා බිට්කොයින් අයිතිකරුවන් ගෙවන්නට කැමති ගාස්තු සමතුලිත තත්වයකට පැමිණ පවතීවි යන්න අපේක්ෂා වෙනව.

බිට්කොයින් ගැන ලෝක අවධානය වැඩිවෙමින් පවතිද්දී ගුණය වැඩි කරන අය හෙවත් Bitcoin Multipliers වැනි නම් වලින් හොර කණ්ඩායම් ද අද බහුලව සිටිති. මේ අය සිය හුවමාරු ආයතනය තුලින් කරන්නේ ඔබ යවන බිට්කොයින් වල අගය වැඩිකර ඒවා ආපසු දීම යැයි ඔවුන් කියති. ඒ සේවාව ඔවුන් නොමිලේ සපයන බව ද කියති. එසේ නොමිලේ සපයන සේවාවකින් ඔබ යවන බිට්කොයින් ඔවුන්ගේ ගණිත දස්කම් තුලින් වැඩිකර දෙන්නේ මේ තාක්ෂණය සාර්ථක වෙනවා දකින්නට ඔවුන් කැමති නිසා යැයි ද කියති. වෙහෙසක් නොගෙන සහ ගණන් බලා ගන්නා අවදානමක් නොමැතිව පොහොසත් වෙන්නට හැකි යැයි සිතා මෙවැනි හොර කණ්ඩායම් වලට අහුවෙන අය ලොව බහුලය.

විශ්වාසනීය බව සහ රහස්‍ය බව එකවර රකින බිට්කොයින්

Posted in Uncategorized by arunishapiro on දෙසැම්බර් 7, 2017

ගණුදෙනුකරුවන් අතර මුදල් හුවමාරුවේ දී විශ්වාසනීයත්වය සොයා බැලීම අනවශ්‍ය වූ සාධකයක් බවට පත්කරන ලද ආකාරය සරලව පැහැදිලි කරන්නට මේ සටහනෙන් උත්සාහයක් ගනිමි. එකිනෙකට වෙනස් වූ ඒත් ඇඳී පවතින සංකල්ප දෙකක් එහි දී ක්‍රියාවට නැංවේ.

තමන්ට අයිති වූවක් පොදු අයිතියක ගබඩාකර තියා ගන්නේ කෙසේද යන ගැටළුව මේ බ්ලොක්චේන් තාක්ෂණය විසඳන ලද්දකි.

පොදුබවේ ශෝකාන්තයෙන් ගැලවෙන්නට බිට්කොයින් නිර්මාණය කර ඇත්තේ “කැනීම” තුලින් පෞද්ගලික අයිතියට පත්වෙන්නටයි. පොදු අයිතියේ ඇති යමක් සියල්ලන්ම බෙදාගෙන ඉවර කිරීම අත්හිටුවා එහි රහස්‍යතාවය ආරක්ෂා කරන්නට අවශ්‍යයයි. ප්‍රහේලිකා විසඳීමෙන් (ක්‍රිප්ටෝග්‍රෆි) ඉදිරිපත් කරන පොදු-යතුර එම කාර්ය භාරය ඉටු කරයි. එම අවස්ථාවේ දී ම, පෞද්ගලික අයිතියේ වූ තැන්පතුවේ ඇත්තේ “හොර නෝට්ටු” නොවන බව ද එය විසින් සනාථ කරයි.

සයිලස් බාර්ටා සහ රොබට් මර්ෆි සහ යන දෙදෙනා එය පහදා දී ඇත්තේ මෙසේය (මෙම සබැඳියෙන් එය ඉංග්‍රීසියෙන් කියවත හැකියි): “යම් සමාජ කොට්ඨාශයක මුදල් පදනම්ව පවතින්නේ 1, 2, 3 … , යනුවෙන් 21,000 දක්වා පූර්ණ සංඛ්‍යාවන් වලින් යැයි සිතන්න. ඕනෑම අවස්ථාවක දී, එක් පුද්ගලයෙක් අංක 8 යන්නට “අයිතිය” කියද්දී වෙනත් අයෙකු අංක 34,323 යන්නට “අයිතිය” කියයි, ඒ ආකාරයෙන් මෙය සිද්ධ වේ.

මේ තත්වයේ දී, බිල්ට සැලි වෙතින් වාහනයක් මිල දී ගන්නට අවශ්‍යයයි, වාහනේ මිල “අංක දෙකක්” වේ. බිල්ට අංක 18 සහ අංක 112 අයිතියි. ඉතින් බිල් ඒ අංක දෙක සැලිට දෙයි, සැලි බිල්ට වාහනය දෙයි. එය භාවිතයේ යෙදෙන සමාජ කොට්ඨාශය කාරණා දෙකක් පිළිගනිති: වාහනේ අයිතිය දක්වන සහතිකය සැලි වෙතින් බිල්ට මාරු වූ බවත් දැන් සැලී 18 සහ 112 යන අංකයන්හි අයිතිකරුවා බවත්ය.”

රහස්‍යතාවය එක පැත්තකින් සිද්ධ වෙද්දී අනිත් පැත්තෙන් විනිවිදතාවය ද සිද්ධවීම විමධ්‍යගත ලෙජරයේ හෙවත් බ්ලොක්චේන් තාක්ෂණයේ ඇති අපූරු ලක්ෂණයයි. ගණුදෙනුව ගැන සාධක සැඟවීමක් නොව විමධ්‍යගත ලෙජරය ක්‍රියාවට නැඟෙන බ්ලොක්චේන් තාක්ෂණය තුලින් සිද්ධ වෙන්නේ හුවමාරුව අව්‍යජ යැයි සහතික කිරීමයි.

අයෙක් සැබෑ අයිතිකරුවා යැයි සහතිකය සිද්ධ වන්නේ කෙසේද යන්න කොයින් ඩෙස්ක් නමින් පවත්වාගෙන යන අඩවිය මෙසේ සරලව විස්තර කරයි.

කැනීම තුලින් ව්‍යවහාරයට ඉදිරිපත් කර ඇති බිට්කොයින් අංක මොනවාදැයි විමධ්‍යගත ලෙජරයේ සියල්ලන්ටම දැනගත හැකියි. ඒත් ඒවා කුමන සැබෑ පුද්ගලයාගේ අයිතියෙන් යුතුදැයි දැනගන්නට ක්‍රමයක් එහි නැත. තම ගිණුමට පිවිසෙන පෞද්ගලික යතුර ආරක්ෂාවෙන් තමන්ගේ බිට්කොයින් එකතුවේ ආරක්ෂාව රැකීම අයිතිකරුවා සතුව පවතින වගකීමයි.

මේ ගිණුම් අංකයත් සහ එයට පිවිසෙන පෞද්ගලික යතුරත් ආරක්ෂා කර තබාගන්නට නිපැදවුණ, සාක්කුවේ දමාගෙන යා හැකි කුඩා හාඩ්ඩ්‍රයිව් පෙට්ටියක් වැනි පරිගණක මෙවලම් බොහොමයක් අද වෙළඳපොලේ දකින්නට ඇත. ඒවා සමඟ මොබයිල් දුරකතන බ්ලූටූත් තාක්ෂණයෙන් එකතු වී ගෙවීම් කරන්නට සහාය වෙයි.

හුවමාරු සඳහා සේවා සපයන ආයතන තුලින් තොරතුරු ‘හැක්වීම’ නිසා බිට්කොයින් මංකොල්ලයන් සිද්ධවීම ගැන අහන්නට ලැබේ. ක්‍රෙඩිට් කාඩ් තොරතුරු එසේ හැක් ප්‍රහාරයන්ට ලක්වූ අවස්ථාවල දී ක්‍රෙඩිට් කාඩ් සපයන ලද ආයතන ඒවා ගැන යම් දුරකට වගකීම බාරගනිති. ඒත් බිට්කොයින් අධිකාරියක් නැති නිසා, කොල්ලකන ලද බිට්කොයින් ගැන පැමිණිලි කරන්නට කිසිම ආයතනයක් නැත.

නව හුවමාරු ක්‍රම සහ නව හුවමාරු කේන්ද්‍රයන් බිහිවෙද්දී හිටිහැටියේ විවිධ පුද්ගලයන් සතු වූ බිට්කොයින් තොග පිටින් සොයාගත නොහැකි වූ අවස්ථා දකින්නට ලැබුණි. අයිතිකරුවන් විසින් වාර්තා කිරීම නිසා විමධ්‍යගත ලෙජරයේ ඒවා අතුරුදහන් වූ, සසරණයේ නොපවතින බිට්කොයින් හැටියට හැඳින්වේ.

නමුත් ඒවා යළි සොයාගන්නා තැනැත්තාට ඒවායෙන් ගණුදෙනු කරන්නට හැකියාවක් නැත. මංකොල්ලන ලද බිට්කොයින් යනු හුවමාරු පිළිවෙත හරිහැටියට නොදන්නා අය විසින් තම පෞද්ගලික යතුර හෙළි කිරීම නිසා හොරෙක් බිට්කොයින් මංකොල්ලයට සමත් වීමයි. ඒ පෞද්ගලික යතුර කෘතීම බුද්ධියෙන් සොයාගන්නට තරම් පරිගණක හැකියාවක් නාසා ආයනයේ පරිගණක වලට ද නැතැයි සැලකේ. අතුරුදහන් වෙන බිට්කොයින් යනු නව ක්‍රමවේද ගෙනෙද්දී හටගත් පරිගණක ක්‍රියාවලියක ‘ග්ලිච්’ එකක් නිසා ඩිජිටල් අවකාශයේ ගිය තැනක් සොයාගන්නට නොහැකිවීමයි.

එවැනි අවස්ථාවක දී සුපිරි දක්ෂයෙක් සිය කාලය හා මොළය යොදවා ඒවා වැටුණු තැන් යළි සොයාගන්නට සමත් වී ඒවායේ අයිතිකරුවන් වෙත ඉදිරිපත් කර තමන්ගේ කාලය හා දැනුමට ප්‍රතිශතයක් ගාස්තුවක් වශයෙන් ලබාගත් අවස්ථා ද දකින්නට ලැබේ.

බිට්කොයින් වලට අගයක් ලැබුණේ කොහොම ද?

Posted in Uncategorized by arunishapiro on දෙසැම්බර් 5, 2017

පරිගණක තාක්ෂණවේදීන් අතර හුවමාරුවට යොදාගත් ඩිජිටල් මුදල් ක්‍රම අතර බිට්කොයින් යනු මුලින්ම බිහිවූ එවැනි මුදල් වර්ගය නොවේ. ඒත් ඩිජිටල් මුදල් භාවිතයේ එතෙක් පැවති ප්‍රධාන ගැටළුවක් වූ “ඩබල්-ස්පෙන්ඩින්” නිරාකරණයට සමත් වූ ක්‍රමවේදයක් නිර්මාණය කිරීම නිසා එයට සුවිශේෂ තැනක් හිමිවිය.

සතොෂි නකාමොටෝ නමින් පෙනී සිටි පුද්ගලයා “බිට්කොයින්: අයෙකු වෙතින් තව අයෙකුට යවත හැකි ඉලෙක්ට්‍රොනික් සල්ලි ක්‍රමය” නමින් සංකල්පය ප්‍රසිද්ධ කළේ 2008 ඔක්තෝබර් 31 වැනිදායි. ඔය සබැඳියෙන් එම ලිපිය ඉංග්‍රීසියෙන් කියවන්නට හැකියි.

එම අදහස මහජනතාවට ඉදිරිපත් වී මාස දෙකක් යද්දී එහි සතොෂි ඉදිරිපත් කළ විමධ්‍යගත ලෙජරය සංකල්පයෙන් බිට්කොයින් හැදූ පිරිසක් දකින්නට ලැබුණි. ඔවුන්ව ජනනය කුට්ටිය (Genesis Block) යැයි හැඳින්විණ.

මේ නව මුදල් සංකල්පය ගැන උනන්දුවක් හා කැමත්තක් දැක්වූ අය ලොව නන් දෙසින් මේ බිට්කොයින් ප්‍රවර්ධනයේ කොටස්කරුවන් වන්නට ඇදී ආහ. ඔවුන් කාගේ කවුදැයි කුමන තරාතිරමකදැයි කියා නම් ගම් වලින් පෙනී සිටි අය නොවූහ. ඒවා බිට්කොයින් පද්ධතියේ වැඩි දියුණුව සඳහා දැනගත යුතු සාධක නොවිණ.

ජේම්ස් හවෙල් බ්‍රිතාන්‍යයේ IT සේවකයෙකි. 2009 පෙබරවාරියේ දී ඔහු බිට්කොයින් 7,500 ක් කැනීමට සමත් විය. ඒත් කැනීම් කළ පරිගණකයේ ශබ්ද ඝෝෂාව රිස්සුවේ නැති ඔහුගේ පෙම්වතිය මේ අගයක් නැති බිට්කොයින් කැනීමේ නියැළීම ඔහු ලවා නවතා දමන ලදි. ඒ බිට්කොයින් වලින් බඩු මිල දී ගන්නට කඩ විවෘත වෙන්නට වසර දෙකකට පෙරයි. පරිගණකය පරණ බඩු කඩේකට විකුණූ හේ බිට්කොයින් දැමූ ඩිජිටල් පසුම්බියේ තොරතුරු රැගත් හාඩ් ඩ්‍රයිව් එක කුණු ගොඩට යැවීය. තම ගිණුමේ නොහොත් පසුම්බියේ විස්තර නොමැතිව ඔහුට සිය බිට්කොයින් තැන්පතුව යළි ලබාගන්නට නොහැකියි. මේ දිනවල හේ කුණු ගොඩවල් අවුස්සමින් ඒ හාඩ් ඩ්‍රයිව් එක සොයනවා යැයි ප්‍රවෘත්ති වලින් දැකිය හැකියි.

ඉතින්, බිට්කොයින් නිකුත් කර වසරක් ගෙවෙද්දී, එහි ඩොලර්/පවුම් මිල ගණන කොපමණදැයි කිසිවෙක් දැන සිටියේ නැත. ඒ නිසා ඒ කාලයේ එහි අගයක් නොවූවා යැයි කීම නිවැරදියි.

අද වෙනිසියුලාව තමන්ගත් ණය ගෙවීමෙන් ගැලවෙන්නට ක්‍රිප්ටොමොනිඩා හඳුන්වා දෙන්නට යති. පෙට්‍රෝ ඒකකයට එරට ඛනිජ සම්පත් වලින් අගය ලබාදෙන බව කියා සිටියි. චීනය, රුසියාව මෙන්ම එංගලන්තය ද රාජ්‍ය අනුග්‍රහය යටතේ ගෙනෙන ඩිජිටල් මුදල් ගැන අවධානයක් යොමු කර ඇත.

මේ රාජ්‍ය අනුග්‍රහයෙන් එන ඩිජිටල් මුදල් බිට්කොයින් වලට වඩා ජනප්‍රිය වෙනු ඇතැයි සිතෙන්නේ, ලෝකයේ බලවත් ආණ්ඩු විසින් සහතික කරන මුදල් ක්‍රම පවතිද්දීම බිට්කොයින් වලට අගයක් ලැබුණේ කෙසේදැයි නොවැටහෙන අයට පමණකි.

මේ මෘදුකාංග පද්ධතිය නිර්මාණය කළ පසුව බිට්කොයින් සඳහා අගයක් සැනෙකින් ලැබුනේ නැත. අගයක් ඇති දෙයක් බවට හැරෙන්නේ පුද්ගලයන් ඒවායෙන් ආයෝජන සහ ගණුදෙනු කිරීම පටන් ගැනෙද්දීය.

හරකා බාන, ලුණු, රන් රිදී සහ සිගරට් වැනි දෑ මුදල් හැටියට ලොව භාවිතා වූයේ එහි නෛසර්ගික වූ අගයක් පැවති හෙයිනි. ඒත් බිට්කොයින් වල නෛසර්ගික අගයක් නැත. හරකා බාන වෙතින් මෙන් එයින් වැඩ ගන්නට නොහැකියි. ලුණු මෙන් කන්නට හෝ ආහාර කල්තබා ගන්නට යෙදිය නොහැකියි. රන් රිදී මෙන් පළඳින්නට හෝ තියුණු තාක්ෂණික උපකරණ හදන්නට යොදාගත නොහැකියි.

බිට්කොයින් සඳහා අගයක් එන්නේ එයින් කුමක් කරත හැකියි ද යන්න තුලිනි. අප සතුව ඇති මුදල් වෙනත් අයෙකුට යැවීමේ දී අතරමැදියෙක් අවශ්‍ය අවස්ථා වැඩි ලෝකයක අද අපි ජීවත්වෙමු. වයර් ට්‍රාන්ස්ෆර්, ක්‍රෙඩිට් කාඩ් පත්, පේපෑල් යනාදිය තෙවැනි පාර්ශවයක් විසින් අපේ මුදල් වලින් වෙන අය සමඟ කරන හුවමාරු වලට ඉඩ සකසා ඊට ගාස්තුවක් අය කරගනු ලබයි. මේ ආයතන සපයන සේවා භාවිතයේ දී අප ඔවුන් සමඟ විශ්වාසනීය සබඳතාවයකින් කටයුතු කරනු ලබයි.

ලයිට් බිල්, හෝටල් බිල්, ගුවන්ගමන් ටිකට් යනාදියට ගෙවන්නට චෙක්පත් නිකුත් කරන බැංකු සහ වීසා සහ මාස්ටර්කාඩ් යනාදිය අද නැතිවම බැරි ආයතන බවට පත්වී තිබේ. තමන්ට ලැබුණු චෙක්පතේ සඳහන් මුදල ගෙවීම අදාල ගිණුම පවතින බැංකුව ප්‍රතික්ෂේප කළහොත් කුමක් වේ ද? චෙක්පතකට මාස තුනකට එහා දිනයක් දමා බඩු විකුණුවාම ගෙවන්නම් යැයි කියන ගණුදෙනු බහුල ලංකාවේ අයට නම් බිට්කොයින් වලින් බඩු මිල දී ගනිද්දී පැයක් ඇතුලත මුදල් තම පසුම්බියට ලැබෙනවා යන්න අරුම පුදුම මැජික් හැටියට පෙනී යනු ඇත.

බිට්කොයින් ගණුදෙනුවක දී (වර්තමානයේ) පැයක් පමණ කාලයක දී සල්ලි හුවමාරුව සිද්ධ වේ. හුවමාරුවක් සඳහා ලෙජරය නඩත්තු කරන අය වෙතින් යවන්නාගේ අනන්‍යතාවය සහ ලබන්නාගේ අනන්‍යතාවය තහවුරු කිරීමක් සිද්ධ වේ. මෙහි දී අනන්‍යතාවය යනු පෞද්ගලික තොරතුරු සොයාබැලීමක් නොවේ. එහි දී සිද්ධ වෙන්නේ බිට්කොයින් පද්ධතියේ ගණුදෙනු පිළිවෙත අනුගමනයයි. සෑම බිට්කොයින් ඒකකයක්ම කැනීමෙන් පසුව සිද්ධ වූ හුවමාරුව විමධ්‍යගත ලෙජරයේ සටහන් වී ඇත. ඒ නිසා එහි ගමන් මාර්ගය විමසා බැලීම ඕනෑම අයෙකුට පුළුවන. ඔබ සතු බිට්කොයින් ඒකකය යම් කාලයක දී ජෝර්ජ් ක්ලූනි සතුව පැවතියාදැයි කියා දැනගැනීමට හැකියාවක් ඇතැයි වරදවා වටහා නොගන්න. අයිතිය සතු පුද්ගලයා කවුදැයි කියා නොව දැනගන්නට හැකියාව ඇත්තේ එහි කළින් හිමිකාරත්වය පැවති ගිණුම් අංකය කුමක්දැයි කියා පමණි.

එක් පුද්ගලයෙකුට ගිණුම් කිහිපයක් අතර බිට්කොයින් මාරු කරමින් පවත්වාගන්නට හැකියාව පවතී. ඒ නිසා යම් ගිණුමක ඇත්තේ යම් පුද්ගලයෙකු සතු මුළු බිට්කොයින් ප්‍රමාණය නොවේ. තමන්ගේ එක ගිණුමකින් තව ගිණුමකට බැර කළ පමණින් ආදායමක් ඉපැයීමක් සිද්ධ නොවන නිසා එවැනි හුවමාරු සඳහා රජයකට බදු ගැසීමට ද දුෂ්කර වෙයි.

කොපමණ මුදල් ප්‍රමාණයක් හුවමාරු වුවද බිට්කොයින් හුවමාරු කේන්ද්‍රයක අයකරන ගාස්තුව ඩොලරයක් පමණි. බඩුව ලබාගෙන ගෙවීම කැන්සල් කරන්නට හැකියාවක් නැත. හුවමාරුවේ යෙදෙන අයට ඩොලර්, පවුම් සහ රන් රිදී හරහා යන්නට නොවෙද්දී සහ බඩු විකුණන සහ බඩු මිල දී ගන්නා සියල්ලන් බිට්කොයින් වලින් කටයුතු කරන්නට පටන් ගතහොත් එවැනි හුවමාරු කේන්ද්‍රයන්හි අවශ්‍යතාවය ද නැති වී යයි.

බිට්කොයින් වල ප්‍රධාන අරමුණක් වූයේ මේ එකිනෙකා සමඟ හුවමාරු කරගැනීමේ ගැටළුව විසඳීමයි. තෙවැනි පාර්ශවයක් නැතිව, ව්‍යවහාර මුදල් හි පවතින ලක්ෂණ වලින් යුතු ගෙවීම් පද්ධතියක් ලෝකයේ ඕනෑම තැනක වාසය කරන අයෙකුගේ භාවිතයට ඉදිරිපත් කිරීමයි.

ලංකාවේ අයෙකුට වුවද බිට්කොයින් පසුම්බියක් හදාගත හැකියි. ඒ හිස් බිට්කොයින් පසුම්බිය පුරවන්නට රුපියල් වලින් ගෙවා බිට්කොයින් මිල දී ගන්නට නීතිමය ඉඩකඩක් රටේ නැති වුවත්, තමන් ඉදිරිපත් කරන භාණ්ඩ හෝ සේවා සඳහා බිට්කොයින් වලින් ගෙවීමක් ලබාගෙන ඒ පසුම්බිය පුරවා ගත හැකියි. බිට්කොයින් ප්‍රවර්ධනය සඳහා පවතින වෙබ් අඩවි විවිධ භාෂා වලින් ඒ තොරතුරු පරිවර්තනය කරන්නට බිට්කොයින් වලින් ගෙවීම් කරන බව සඳහන් කර ඇත. ලංකාවේ වෙළෙන්ඳන් බිට්කොයින් වලින් ගෙවීම් බාරගන්නට පටන් ගනිද්දී, බිට්කොයින් අයිතිකරුවන් සංඛ්‍යාව ඉහළ යෑම නවත්වන්නට නොහැකි වෙයි. මන්ද, රජයට කුට්ටියක් නොගෙවා, බැංකුවකට ගාස්තුවක් වෙන් නොකර, යවන්නට කැමති ප්‍රමාණය මුළුමනින්ම අනෙකාගේ පසුම්බියට යවත හැකියාව බිට්කොයින් අයිතිකරුවාට ලැබෙන නිසයි.